de ep̄o q̄ manū in ordinatōe ponebat et aliuspreſb̓r verba ꝓferebat. 23. di. qͦrundā ¶ Vtꝰconfeſſi nō ſcerdoti quē ꝑrochial̓ ſacerdos loco ſui poſuit credēs eum eſſe ſacerdotē teneat̉illa ead̓ pct̄a iteꝝ ꝯfiteri poſtqͣm ꝯſtiterit eisillū cui ꝯfeſſi fuerūt nō eſſe ſacerdotē ¶ ℟o ꝙtales tenent̉ illa ead̓ pct̄a ſi illoꝝ ſūt memores iteꝝ ꝯfiteri ſacerdoti. qͥa ẜm rei veritatēde illis n̄ ſūt rite ꝯfeſſi nec ſacr̄m ſuſceperūt.nec tn̄ iudicandi ſunt peccaſſe tanqͣm tranſgreſſores ſtatuti de ꝯfitendo. qͥa ignorācia eoˢīuincibil̓ ſeu ꝓbabil̓ excuſauit. Et dico ꝙilla ꝯfeſſio fuit eis meritoria nō tn̄ tam vtil̓eis ceteris ꝑibꝰ ſic̄ ſi ꝯfeſſi fuiſſent ſacerdoti.quia nō ſacerdos nō pt̄ ꝯferre penitēti illudeneficiū qd̓ ſacerdos ex vi clauiū miniſtrat.¶ Vtᵐ ſacerdos ꝑrochial̓ teneat̉ audire confeſſiōes ꝑrochianoꝝ ſuoꝝ qͦcienſcūqꝫ voluerītin eod̓ āno ¶ ℟ ꝙ hec queſtio pt̄ intelligi aūtde tentōe nc̄itatis. aut ꝯgruitatis. pͥmoº n̄credo ꝙ ordinarie teneat̉ audire ꝯfeſſiōes parrochianoꝝ ſuoꝝ. nͥ qn̄ illi tenent̉ de nc̄itateꝯfiteri qd̓ eſt ſaltē ſemel in āno. ⁊ qn̄ ſūt ī infirmitate gͣui ꝯſtituti uel īminet eis aliqd̓ ꝑiculū mortis. Si tn̄ pl̓ies volueruit ꝯfiteri etſacerdos curatꝰ nolu̓it eos audire. tūc liberepn̄t ſubditi aliū ſacerdotē adire. ⁊ eid̓ ꝯfiteri⁊ ille pc̄ eos abſolue̓ niſi prius eoꝝ ſacerdoseos qͦs audire nolu̓it ad aliquē det̓mīatū ſac̓dotē miſerit. quia ſi nō vult eos audire necad aliquē ſacerdotē det̓mīa tū mittere eos implicite licenciat ut illa vice ꝯfiteant̉ cuicūqꝫſacerdoti volu̓int. Loquēdo aūt de tentōe congruitatis. tāc dico ꝙ ſacerdos tenē eos audire qͦciencūqꝫ volu̓int ꝯfiteri. qͥa tali tentōe telaborare ꝓ ꝓfectu aīaꝝ ſuoꝝ ꝑrochianoꝝ qͣntumcūqꝫ ⁊ qͣcienſcūqꝫ potuerit hͨ rich̓. Notatam̉ ꝙ et ſi p̄ſb̓r ꝑrochial̓ ad audiend̓ ꝯfōesꝑrochianoꝝ nō obliget̉ explicite ꝑ ſtatutū eccleſie ṅ ſemel in āno. tn̄ ꝑ illud ſtatutū obligat̉ implicite ⁊ ec̄ iure nat̉e. et dino ad audiendū eos qͦciencūqꝫ tenent̉ de nc̄itate ꝯfiteri.etiā ſi ml̓tociens occ̄rūt in eodē anno caſꝰ inquibꝰ tenent̉ ꝯfit̓i de nc̄itate hec rich̓. ¶ Vtºpoſſit aliqͥs ꝯfiteri alij qͣm ꝓprio ſacerdoti. ec̄ex p̓uilegio ul̓ mādato ſuꝑioriˢ ¶ ℟º aliquidixerunt ꝙ nō et huiꝰ ſnīe fuit bnͥ. ut patetexͣde pe. et re. oīs. in glo. ſuꝑ illud alieno ſacerdoti. vbi ip̄e dic̄ ꝙ nō ſufficit pͥuilegiū ſn̄licencia ꝓprij p̄ſbri. ꝓp̓m p̄ſb̓rm intelligēs p̄ſb̓ri ꝑrochialē. Sꝫ firmit̓ eſt ꝯtrariū tenend̓ſ. ꝙ ſufficit p̓uilegiū ſine licēcia ꝓprij p̄ſb̓ri. ⁊hoc ꝓbat̉ ſic. dupl̓r pt̄ impediri aliqͥs ſacerdos ne audiat ꝯfeſſiōꝫ alicuiꝰ ¶ Vno mō ꝓpidefectū iuriſdictōis. Alioº ꝓpt̓ impedimētūexecutōis ordīs ut excōicati degͣdati. ⁊ huiōīqͥcumqꝫ aūt habet iuriſdictōꝫ ordīariā ꝯmīttere pt̄ ea q̄ ſūt iuri ſdictōnis. alij hn̄ti ordinē ꝯuenientē ad illud offm̄ exequendū. exͣ deꝯſe. aqua. ⁊ iō ſi quis īpediat̉ ꝑ iuriſdictōiˢ199defectū ne ꝯfeſſionē alterius audire poſſit pt̄ſibi ꝑ quēcumqꝫ iuriſdīctōꝫ hn̄tē in mediatāī illū ſuie habeat ordinē ſue nō ꝯmitti ꝙ cōfeſſionē audiat ⁊ abſoluat ſiue ꝑ ip̄m ſacerdotē ſue ꝑ ep̄m ſue ꝑ papā. Si aūt ꝓpt̓ impedimentū executōis ordīs audire n̄ poſſit pt̄ꝯcedi ſibi ꝙ audiat ꝯfeſſionē ꝑ eū qui impedim̄tū remoue̓ poteſt gͦ. ⁊cͣ. ¶ Pͣ quicqͥd poteſt inferior pt̄ ſuꝑior. ſed ꝑrochial̓ ſacerdospoteſt dare licenciā ſb̓dito ſuo alteri ꝯfitendigͦ et hoc poteſt eiꝰ ſuꝑior .ſ. papa ⁊ ep̄s ml̓tomagis ¶ G pt̄atē quā habꝫ ſacerdos in ppl̓ohabet ab ep̄o. ſꝫ ex illa pt̄ate pt̄ ꝯfeſſionē audire ergo et ead̓ rōe alius cui ep̄s hͨ ꝯcedit. pͣp̓uilegia ſic ſūt interp̄tanda ut aliqͥd valeāt.non ut ꝑeant. ſed ſi ꝑrochial̓ ꝓhibere poſſittales tl̓ibꝰ ꝯfiteri. vel ſi nō liceret eis ꝯfiteriṅͥ de licencia ꝓpͥoꝝ ſacerdotū ꝑirent pͥuilegia.gͦ hͨ n̄ eſt dicendū. ¶ In ſuꝑ qd̓ p̄dictis oībuˢp̄ponderat dn̄s papa. clemēs 4ꝰ. in qͦdam pͥuilegio fr̄ibꝰ mīoribꝰ ab eod̓ ꝯceſſo hanc ſnīamaꝓpbās et ꝯͣria̓ tanqͣꝫ temerariā ⁊ erroneā cōfutans. declarat ꝙ p̄dicti fr̄es ſi det̉ eis licēciaꝯmittat̉ uel ꝯcedat̉ a legato ſedis apl̓ice ordīarijs locoꝝ l̓ ec̄ a papa ſb̓iectos eiſd̓ ſibi cōfiteri volētes pn̄t audire abſolue̓. et pnīaseis iniūgere ſalutares irrequiſito ꝓprioꝝ preſb̓roꝝ aſſenſu ¶ Sed obicit̉ ꝯtra p̄dicta ml̓tipl̓r. pͥmo ſic n̄ poteſt aliqd̓ p̓ͥuilegiū udulgeri in alteriꝰ p̄iidiciū. ſꝫ hoc eſt in p̄iudiciū alterius ſacerdotis ſi alius ſb̓diti ſui audiat cōfeſſionē gͦ hoc nō pt̄ per pͥuilegiū ſue licēciāſiue mandatū ſuꝑioris obtineri ¶ ℟º p̄iudiciū n̄ fit alicui ṅ ei ſubtrahat̉ qd̓ eſt in fauorēiuriſdictōis eiꝰ indultū. Huiōi aūt pt̄as nōeſt cōmiſſa alic̓ hoī īfauorē ſuū. ſed ad d̓i honorē ⁊ ppl̓i vtilitatē. ⁊ iō ſi ſuꝑioribꝰ p̄latisexpedire videat̉ ad hͨ duo ꝓmouenda ꝙ alijea q̄ ſt̄ iuriſdictōiˢ ꝯmittāt ī nll̓o p̄iudicat̉inferioribꝰ p̄latis ṅ q̄rentibꝰ q̄ ſua ſūt n̄ queih̓u xp̄i. et qui gregi preſūt n̄ ut paſcāt ſedvt paſcant̉ ab eo hec tho. Scd̓o obicit̉ ſic. illd̓ꝑ qd̓ impedt̉ dinū mandatū nō poteſt ꝑ pͥuilegiū alicꝰ hoīs ꝯcedi. ſed ꝓu̓. 18. mnandat d̓srectoribꝰ eccl̓iaꝝ. ut diligent̓ vultū pecoriˢſui agnoſcāt. ⁊ impedt̉ ſi aliꝰ qͣm ip̄e eius cōfeſſionē audiat gͦ ⁊cͣ. Vnde dic̄ glo. ſuꝑ illo v̓bo. ꝓu̓. 27. diligent̓ cognoſce vultū pecoris tui. Paſtori eccl̓ie dr̄. diligentē curā adhibe hijs quibꝰ te p̄eſſe ꝯtigerit. aīos actuſqꝫſingl̓oꝝ ꝯſiderans diligent̓. ut ſi qͥd vicij reꝑeris ſtatim emendare mem̄to. ergo vulnꝰ iſtenichil aliudē ṅ ꝯſcīa ſb̓diti quā ſacerdos n̄pot̓it agnoſce̓ ſi alius eū audiat ¶ ℟º ꝙ ipſeabſoluit̉ ab illo mādato dū alius ſupplet vice eiꝰ ⁊ hoc qn̄ ſuꝑior p̄latus uel hn̄s licenciāab ip̄o uel tali p̄lato audit et iō ip̄e nō tenēaudire nec alius ꝯfiteri. Vel dicendū ꝙ duplex eſt vultus ſubditoꝝ .ſ. exterior qui conſiſtit in ꝯu̓ſatōe maīfeſta. hūc tenet̉ prelatꝰ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten