Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
197v
Einzelbild herunterladen
 

LIſūt pct̄a venialia frequent̓ iterata. ut etiamdic̄ mgr̄ ſen. li. 4. di. 21. hoc ꝓpt̓ vitandūiculū qͥa ꝯſuetudo frequēter ducit ī libidine ꝯtēptū ſuffiᵗ ſtare ī gn̓alitate oportetad ſungl̓adeſcende̓. Si tn̄ quis velit deſcenderemultū eſt laudable vtile nccͣm volenti aſcende̓ ad ꝑfectionē. hoc igit̉ eſt dictū de venialibꝰ gn̓aliter ẜm bon̄ In caſu tn̄ ꝯtingithomo tene̓ ea ꝯfit̓i fiue ꝓpt̓ dubiū ſuie ꝓptereccl̓iaſticū ſtatutū. ꝓpter dubiū qn̄ dubitatꝓbabilit̓ vtᵐ ſit veniale uel mortale. ideo ſinon penitet ſic̄ de moͣrli diſc̓mī ſe exponit.ideo debet ꝯfiteri illud quidē aſſerēdo ip̄meſſe moͣrle. quia ut dic̄ augꝰ. iq. de tri. tm̄eſt mendaciū dice̓ fl̓m ſed etiā aſſere̓ dubiū.ſed debet ꝯfiteri iᵈ ſicut iacet in ꝯſcīa iudicio ſacerdotis relinqͣt. vtᵐ ſit veniale ul̓ mortale. ſicut enī dubitat ita dubitādo ꝯfiteridebet. debet tam̄ ꝯteri penitenciam ſuſtinereac ſi eſſꝫ mortale. tūc mēs aſſecurat̉ nullo veritati p̄iudicat̉ hec bon̄. Sꝫ obicit̉ qͥaglo. ſr̄ illud Iac̄. q. Confitemī alterutꝝ pec.vr̄a. ⁊cͣ. pct̄a inquit ex hūana ignoranciainfirmitate veniūt dic̄ p̄cipit ꝯfiteri. huiōiaūt pct̄a ſūt venialia tenet̉ ea ꝯfiteri ℟º ſi hoc intelligat̉ de veīalibꝰ tūc ſumit̉ ibicipere docere ẜm iᵈ luc̄. q. p̄ceptor totāctē labo. ⁊cͣ. v̓bū aūt bt̄i Iacobi licet ſit ꝓpōſitū modū imꝑatm̄ tn̄ mortalibꝰ tm̄ teimꝑatiue. venialibꝰ u̓o magis exhorttiuevnde p̄ceptū eſt ad moͣrlia ꝯſiliū ad venialia. tn̄ ꝓcedūt ẜm ſcotū ut patꝫ exdictis. Obicit̉ etiā illud aug̓. Si cepiſti fluctuare ꝯfitere motū ne plangas ruinā. ẜm ruere vl̓ qui ꝯfitet̉ venialia ℟º eſtp̄ceptū ſꝫ ꝯſiliū. vnde dic̄ hec quia poſſꝫaliter ꝯfeſſionē vitare ruinā. ſed quiavia eſt ſobria ydonea Vtᵐ aliq̓s poſſet licite ꝯfiteri pct̄a que fecit ℟º pct̄a que qͥsnon fecit ẜm rem fecit tn̄ ẜm ſuā eſtimatōꝫ.pt̄ q̓s ꝯfiteri. que u̓o neutro fecit poteſtlicite. pͥmo frcit ꝯtra veritatē rei non tn̄ꝯtra v̓itatē ꝯſcīe. facit ꝯtra vtrumqꝫ. Quid de gn̓ali ꝯfōe in qua ẜm morē aliqͣeccl̓iaꝝ p̄ſb̓ri alij confitent̉ ſe ꝯmiſiſſe oīapct̄a dicentes. peccaui in oībus vicijs quibꝰ peccare pt̄ ℟º talit̓ ꝯfitens loquit̉ in ꝑſona eccl̓ie. vel ſicut dic̄ augꝰ in vno pct̄o pn̄tml̓ta noͣri. vel qd̓ dic̄ in oībꝰ vicijs ꝯp̄hēditgn̓a ſinguloꝝ et ſingula geneꝝ. q. d. locūcione. cogitatōe oꝑatōe obmiſſiōe hec tho. etquaſi eadem dicit hoſt̓. et addit vituperanditamen ſunt p̄ſbiteri qui addūt de pollutōnecredentes hoc ſufficere ſibi ꝯfeſſiōe qd̓ eſtvni quia ad huiōi mortalia requirit̉ ꝯfeſſioſpālis et ſacr̄alis Vtᵐ liceat in ꝯfeſſiōe aliena peccata referre ℟º aliena peccata autꝑtinent ad pct̄i accu̓ſatōꝫ ſꝫ magis ad excuſationē eiꝰ qui ꝯfitet̉ ex quadā aſſociatōe alioꝝquia ſolatiū eſt miſeris hr̄e ſocios penaꝝ. Sicut qn̄qꝫ aliq̓ ſimplices ꝯfitēdo om̄s vicinosſuos accuſant. dicendo om̄s ſumꝰ latrones.vſurarij ꝑiuri et ſil̓ia. hoc pct̄a aliena īꝯfeſſionē referre licet. a ꝯfeſſore talisfitens corripi pt̄. Aut ſunt pct̄is nr̄is ꝯuincta ita ſine eis poteſt bn̄ explicari culpa ꝓpria et tūc licet ea in ꝯfeſſiōe dice̓ eo ſue ipſis poteſt culpa ꝓpria explicari.Vn̄ ſufficit aln̄ dicere in gn̓ali ut ſi ml̓r ſitab ep̄o cog̓ta qd̓ abſit ſufficit dr̓e ſe eſſe cogͥtāab aliqͦ magno p̄lato. Si a ꝑſona religioſaa rel̓ioſa. quia ſatis apparet genus culpe. Siu̓o deſcend̓it ad ꝑſonā ſpecialē increpari debetſil̓r nec ꝯfeſſor debꝫ inqͥrere de ꝑſona curioſe.ſi tn̄ ſuſpicet̉ ſit ꝑſona cui debet ꝓdeſſeueniēs vtile ſit ip̄am ſcire pt̄ exͣ ꝯfeſſionisfoꝝ de illa inqͥrere. Nam talia ſūt ſepe occ̄ofrangendi ſigillū ꝯfōis. vbi ē maxiᵐ ꝑicu ut infra patebit. Si u̓o peccatū explicari poſſit ſine ꝑſona. ut ſi ml̓r ſit in ordīatea viro cog̓ta tūc ſi de viro dicat peccat.quia poteſt alit̓ ꝯfiteri ꝓp̓am cl̓pā. bon̄.In hoc tn̄ membro vltimo ſubdiſtinguit pe.ſ. aūt īminet ꝑicl̓m illi ꝑſone qd̓ mani feſtat̉ tūc debet manifeſtari ſꝫ ſufficitſine huiōi circūſtancia pct̄m dicere aut.tūc debet maīfeſtari pe. Sic ergo gn̓alit̓ eſtvni pct̄a aliena ſūt dicenda ī ꝯfeſſiōne inqͣntū ſūt ꝓpria. pſal. dix. Confitebor adu̓ſū me īiuſti. m. do. glo. pct̄a mea alienanec ꝯfeſſores de illis inqͥrere dn̄t. Vnde illiramūculos in ꝯfōe inqͥrunt et de alijs malūaudiūt et ſuſtinent vix aut nunqͣm a detractione excuſari pn̄t aīabus mederi neſciūt paciunt̉ veniētes ad medicinā alios accuIando ſibi inflige̓ graue vulnus bon̄. rod̓.tn̄ dicit. ſi cōfitens ꝑſonā expͥmat quapeccauit bona intentōe pnīario qui pt̄ et vltꝓdeſſe et obeſſe ut ꝓdat ip̄m peccatorēſed ut pnīariꝰ oret eo. ul̓ ſecrete laboret adcorrectōꝫ eiꝰ peccat ſꝫ pociꝰ meret̉ arꝰ advt̓. 21. q. ij. vl̓. Sil̓r ſi pnīariꝰ inqͥrat de illa ꝑſona bona fide .ſ. ut oret ea aut corrigat in oculto. credit peccet dū̓ tamenꝯfitentē nll̓o cogat ad nōiandū eā̓ auteiꝰ expͥſſiōꝫ extorqueat ab īuito rod̓. Scd̓mu̓o rich̓. penitens celare tenẻ ꝑſonā cum quapeccauit ī tribus caſibꝰ. Vnꝰ eſt qn̄eſt neceſſariū ad expͥmendū ꝓp̓m pct̄m. tuienī tenet̉ expͥme̓ ꝯfeſſori eo dictū eſtſupͣ. Alius eſt qn̄ eſt vtile ad correctōꝫ ul̓ preẜuatōꝫ illius a reciduio. tunc enī ꝯfitens bn̄fac̄. ſi dic̄ exͣ ꝯfeſſionē alicui ꝑſone que pꝰſit velit illi prodeſſe et obeſſe. ſed hac de ca expedit in ꝯfeſſiōe nōiare quia hocpoſſit ad correctōꝫ illiꝰ ꝓcedere. Terciꝰ eſt qn̄eſt vtile ad p̄ẜuandū penitentē a recidiuo. tūcenī expedᵗ ꝯfitēti expͥme̓ ꝯfeſſori illā ꝑſonapt̄ enī ꝯtinge̓ ꝯfeſſor ꝯg̓tionē illiꝰ ꝑſonemoīta dabᵗ a reciduio meliꝰ p̄ẜuari pot̓itſui eſt ꝯfitendūXIII