eſt de hijs qui foris ſūt iudicare Videt̉ ergorōnabilius dicendū ꝙ ꝯfeſſio cadit ſub precepto dri poſitīo. et certū eſt ꝙ ſuꝑ hoc nō tradt aliqͥd in veteri lege. Si autē aliqͥd in euangelio tradt̉ hͨ vt̓ eſſe illud Io. 2. accipite ſpiritū ſanctū qͦꝝ re. pec. re. eis. Ex hͨ arguit̉ ſicpt̄as remittendi pct̄a data eſt apl̓is et in eisoībꝰ p̄ſb̓ris. ⁊ certū eſt ꝙ nō pnͥᵖ quia hoc eſtꝓp̓m dei gͦ mīſtial̓r ⁊ arbitrarie ſꝫ n̄ pn̄t arbitrari ī ca̓ ignota. gͦ maīfeſtanda ē eis cāin qua dn̄t arbitrari. hec aūt maīfeſtatio eſtꝯfeſſio. igit̉ ex hac collatōe pt̄a s arbitrariafacta p̄ſb̓ris obligant̉ pct̄ores ad accuſādn̄ſe eis tamqͣm arbit̓s qd̓ eſt ꝯfiteri. Ꝙ autē adhoc teneant̉ declarat̉ ſic qͥcumqꝫ ami ſit pͥm āgr̄aꝫ tenet̉ ex nc̄itate p̄cepti .ſ. diliges dominū dn̄i tuū ⁊cͣ. agere qͣntū in ſe eſt ad recuꝑationē eiꝰ. et in v̓tute ec̄ illius p̄cepti diligeste ipſum. ſꝫ pct̄or ꝑ pct̄m mortale gratiampͥmā amiſit. ⁊ poteſt eā recuꝑare ab hoc arbitro ſuſcipiēdo pnīe ſacr̄m Io. 2. qͦꝝ remiſeri.⁊cͣ. ⁊ ſic ꝯcludi nc̄itas p̄cepti ꝯfeſſiōis ex hocv̓bo .ſ. qͦꝝ remiſeritis pcc̄a ⁊cͣ. ⁊ illo p̄cepto ſimul iunctis. Si dicat̉ ꝙ ꝑ hoc nō ꝓbat̉ ꝙ hͦvia ſit p̄ciſa ad recuꝑādū gr̄aꝫ arguit̉ ꝙ ym̄oſic. qͥlibet tenet̉ recuꝑare gr̄am ꝑ viā faciliorēet cerciorē. alias vi̓ ꝯtemne̓ ꝓp̓am ſalutē. ſedhec via ē facilior et c̓cior .ſ. recuꝑādi ꝑ ſacr̄mpnīe. q̓a hic nō requirit̉ aliud nͥ ꝙ homo nōonat obicē gr̄e. qd̓ ē ml̓tominꝰ qͣm attritōꝫhr̄r que ꝑ modū meriti de ꝯgruo ſufficiat adiuſtificatōꝫ. pt̄ etiā aliquis eē cercior ꝙ pon atobicē .ſ. actualit̓ peccādo qͣm ꝙ habeat attritionē. gͦ qͥlibꝫ tenet̉ ad hanc viā. Dicūt aūtaliq̓ ꝙ p̄ceptū de ꝯfeſſione habe̓ ex v̓bis apl̓iIac̄. q. Confitemī alterutꝰ pct̄a vr̄a ⁊cͣ. Sedhoc nō videt̉. dicēdo enī ꝯfitemī alterutᵐ peccata n̄ magis dic̄ ꝯfitendū eſſe p̄ſb̓ro qͣꝫ alijſubdit ec̄ ſtatī. ⁊ orate ꝓ īuicē. vbi nll̓us diceret eū inſtituiſſe uel ꝓml̓gaſſe ſacr̄m pnīeuel p̄ceptū dinū. ſꝫ intendit ibi ꝑſuāde̓ ꝑ pͥᵐvt ſimꝰ huiles .ſ. nos apud ꝓximos pct̄oresꝯfitendo. ſꝫ ꝑ ſcd̓m ut ſimꝰ caritatī .ſ. ꝓ nob̓īuicē orando. ¶ Cenendū ē gͦ ꝙ hoc p̄ceptū eſtde iure dino ꝑ euangeliū ꝓml̓gatū ut ſupͣ declaratū eſt. vel ſi iᵈ nō ſufficiat dicendū ꝙ ēde iure diuino ꝓmulgato ꝑ xp̄m apl̓is et perapl̓os eccl̓ie ſine omni ſc̓ptura ſic̄ ml̓ta aliateiꝫ eccl̓ia ꝑ alios ꝓml̓gata. exͣ de cele. mi.cū marthe. hec ⁊ pl̓a alia de hac mat̓ia optīetradit ſcotꝰ 4º. ſen. di. 17. Sic gͦ patet inſtitutio ꝯfeſſionis ⁊ ncc̄itas eiꝰ. Sed eſto ꝙ aliqͥs ꝯterat̉ et nichil cogitet de ꝯfōe. ꝯſtat ꝙ hꝫgr̄am et nō obmittit ex ꝯtemptū gͦ n̄ caretgr̄a quia nō int̓uenit ꝯtemptꝰ gͦ qͣindiu nōcogitat de ꝯfōe nō peccat dato ergo ꝙ ſic mōriat̉ ꝯſtat ꝙ ſaluat̉ ſine ꝯfōe. gͦ ꝯfeſſio n̄ eſtneceſſaria ¶ ℟º ꝙ talis nō cogitet de ꝯfeſſiōepoteſt eſſe ꝓpt̓ duo. pͥmo ꝓpt̓ intenſiōꝫ doloriˢ⁊ tunc qͥa deꝰ cor ſuū occupat. ſi nō fuit moraIꝙ.ſuꝑflua nec indiſcretio aliqͣ. credo ꝙ deus abſoluit eū ⁊ ꝓ oꝑe ꝯputat volūtatē ⁊ ꝯputat̉iuſte cū illis qͥ excuſant̉ ꝓpter impoſſibilitatēhn̄tes in ſacr̄o ꝯfōis deuotionē. Scd̓o pt̄ hoceſſe. ꝓpt̓ occupatōꝫ ſuꝑflue ſollicitudīs circaalia ⁊ tūc nō excuſat maxīe ſi locū ⁊ temphabeat ꝯfitendi. ym̄o ꝓpt̓ pct̄m obmiſſiōisreputabỉ reus mortis maxīe ſi nō fuit pͥuētus morte. quia bn̄ poſſet et debe̓t recogitare⁊ pete̓ ſacr̄m eccl̓ie hec bon̄ ¶ Vtᵐ infideles teneant̉ ad ꝯfeſſionē. vt̓ ꝙ nō quia dictū capitulū. oīs vtriuſqꝫ ſexus. ſolū loquit̉ de fidelibus. oīs inqͥt vtriuſqꝫ ſexus fidelis ℟º ꝙ regl̓arit̓ tam fideles qͣm infideles tenent̉ ꝯfiteriinqͣntū eſt p̄ceptū d̓i qd̓ vl̓r deditqͥ pt̄atis hꝫplenitudinē ſuꝑ oīa. Si aūt nō eſſet p̄cepᵐ n̄ab eccl̓ia nō tenerent̉ ad eius obẜuanciā illiqui nō ſūt baptizati. qͥa ut oſtenſū eſt ſupͣ. ti.de ꝯfirmatōe. q. vtᵐ epiſcopi degͣdati poſſuntconfirmare. vicario xp̄i nō fuit ꝯceſſa directe poteſtas ſuꝑ om̄s qui nō ſuceperūt baptiſmū qͥ eſt ianua qͣ intrat̉ ad eccl̓iam militātēhec rich̓. ⁊ ꝯueniūt cū dictis ẜm ſcotū. ſupͣ inma. q. huiꝰ ar. ¶ Vtᵐ pueri teneant̉ ꝯfit̓i.¶ ℟e ꝙ ſic .ſ. pu̓i qͥ ad ānos diſcretōis ꝑuenerūt. ut patet in dicto. c. oīs. ⁊ ꝑ ānos diſcretionis ibid̓ ẜm glo. intell̓r tempꝰ qͦ hō capaxeſt doli. Siue ẜm hoſt̓. tempꝰ in qͦ diſc̓nit int̓bonū ⁊ malū. quia tunc peccare pt̄ qd̓ accelerat̉ cicius in vno qͣm in alio hec bon̄. ¶ Vtꝰhn̄tes tm̄ venialia debeāt ꝯfiteri ℟º tenent̉ẜm aliquos n̄ quidē ex vi ſacr̄i ſed ex vi ſtatuti eccl̓iaſtici qn̄ non habent moͣrlia q̄ ꝯfiteant̉. ANliqui tn̄ dicūt ꝙ tales tenent̉ ꝯfiteri.ec̄ ex vi ſtatuti eccl̓i aſtici quia ſtatutū eccl̓ienō obligat ṅ hn̄tes peccata mortalia qd̓ vt̄ꝯcludi ex hͨ qͥa dic̄ ꝙ debet oīa peccata ꝯfit̓iqd̓ de venialibꝰ n̄ pt̄ intelligi. quia nll̓us oīavenialia poteſt ꝯfiteri. et ẜm hͨ nō hn̄s mortalia nō tenet̉ ad ꝯfeſſiōꝫ. ſꝫ ſufficit̉ ei ad īplēdū p̄ceptū eccl̓ie ut ſe p̄ſb̓ro rep̄ſentet et oſtēdat ſe eſſe abſqꝫ ꝯſcīa mortalis pct̄i ut ad comunionē recipi poſſit et hͨ reputat̉ ei ꝓ ꝯfōeCadit enī ſub p̄cepto magis taxatio tꝑis qͣꝫactus ꝯfeſſionis. de pͥma ſnīa ſūt bon̄. rich̓.tho. ⁊ pe. dicens ꝙ pͥma ſnīa eſt ſecurior. Scotus u̓o eſt ſcd̓e opi. ⁊ reꝓbat pͥmā. et de hochabet̉ etiā infra. ti. de ob̓o cōfeſſionis. q. vtᵐteneant̉ venialia ꝯfiteri. Sed nunqͥd ille quinō hr̄et remorſū de aliqͦ etiā pct̄o veniali tenerẻ ꝯfiteri ẜm pͥmā duaꝝ p̄dictaꝝ opiꝰ. Reſpondet bonͥ. ꝙ credit īpꝰ ſibile ẜm ſtatū viatoris ꝙ aliq̓s diē uel ſeptimanā et ml̓tomīꝰānū tranſeat ſine remorſu venial̓. et vix credit bon̄. hoc fuiſſe ṅ in xp̄o et eius mr̄e. et iōquilibet uel habet ꝯſcīam uel hr̄e debet vel inoī hora pete̓. dimitte nob̓. ⁊cͣ. Si tn̄ aliq̓s eſſꝫqui nō hr̄et ꝑ ſuꝑhabūdantē gr̄aꝫ. ſufficeretdre ſe nll̓m peccatū ꝯmiſiſſe qd̓ faciat poſtqͣmꝯfeſſus eſt legitīe. vl̓ poteſt dici ꝙ talis nō tē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten