Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
194v
Einzelbild herunterladen
 

LIdolor ī ꝯtritōe ¶℟℟º in actu penitēdi ē duplexdolor. vnꝰ ē eſſēcial̓ pnīe. et hic ē in volūtaterōnali. eſt enī quedā diſplicencia volūtatisqua ſibi diſplicet pct̄m inqͣntū eſt trangreſſio legis dine. et quia hec diſplicencia directecauſat̉ ex caritatīa dei dilectōe nimis intēdi non pt̄. hec diſplicencia nimis magnaeſſe non pt̄. Et alius dolor eſſencial̓ pnīeet duplex. vnꝰ in corpore corpus ſuūaffligit pct̄is ſuis hic dolor poſſet eſſe nimiꝰ quia tali tꝑam̄to debꝫ corpꝰ ſuū afflige̓ ut int̓imat naturā. vn̄ apl̓s. ro. 12.Rōnabile ſit obſequiū vr̄m. Eſt alius dolor int̓ior eſt paſſio appetitꝰ ſenſitiui. hic ēduplex qnͥ̄qꝫ enī cauſat̉ tal̓ dolor ex ꝯſid̓atōne amiſſiōis cuiuſdā honeſtatis ſeu gl̓ie accidentalis pct̄m ſic̄ eſt dolor qn̄qꝫ in ml̓ieribus ex hoc amiſerūt ſui corꝑis integ̓tatē. talis dolor poſſet nimis magnus. qn̄qꝫcauſat̉ directe quandā redundanciā ex diſplicencia volūtatis ſibi diſplicet pct̄m inqͣntū et legis dine tranſgreſſio. et ſic ad hecdicūt quidā dolor poſſꝫ eſſe nimis magnꝰquia pnīa eſt v̓tus moral̓ corrūpi poteſt ſuꝑhabūdanciā defectū. hoc videt̉ ſentire tho. Vlijs videt̉ hic dolor poſſet eſſenimiꝰ q̓a ſi poſſet eſſe exceſſus in nonpoſſet eſſe exceſſꝰ in effectū. huiōī aūt doloriˢ eſt ſupͣdicta diſplicencia pct̄i de qua ꝯceſſūeſt poſſet eſſe nimis magna. vn̄ ſi penitens ex vehemētiſſio d̓i amore tam vehement̓doleret de ſuo pct̄o ex hoc cauſare in appetitu ſenſitiuo vehemens dolor corrūyet armoniā corꝑis ad vitā neceſſariā eſſet exceſſiuus in gn̓e moris nec ꝑfectōi pnīe derogans ſed ꝯcordans forte hōis volūtas directe ex ītentōe ferret̉ ad ꝓcurandū talē paſſio ad hoc ut ip̄e morerẻ. ſic cͤdo ītelligūtilli dicunt in dolore eſt in appetitū ſenſitiuo pt̄ eſſe exceſſus. huiꝰ opi. eſt rich̓. Nonat̄ obſtat p̄dictis dc̄m anẜ. d. vt ſic īpinguātur viſcera aīe mee ut medulla corꝑis meiexſiccet̉. quia ip̄e deſiderabat ex pinguedīe deuotōis medullas corꝑales exſiccari. adhumorē corꝑalē ſꝫ ad concupīam carnalē.vl̓ exſiccatōꝫ medullaꝝ vocat vulnera caritatis qua languet̉ ex abſēcia xp̄iobſtat etiā quia culpa innocens penam inī ferno non ſentiret et pct̄ori ꝑadiſo dicenseſſe dignū ocl̓os cecare plorando. qͥa licet an̄ſe cognoſce̓t eſſe dignū amiſſiōr oculoꝝ quiaqͥlibet peccator ē dignus tm̄ et̓na morte ſꝫetiā tꝑali. tn̄ volebat oculos ſibi cecare.Vtᵐ ꝯtritꝰ debꝫ malle in inferno eſſe qͣm peccare vt̓ ſic. dic̄ enī anẜ. li. de ſil̓itudībꝰaliqͥs debet magis elige̓ eſſe in infeeno ſine culpa qm̄ īꝑadiſocū culpa ¶℟º ẜm tho. in qͣdāqueſtiōe de quolibet ꝯtritus tenet̉ in generalimalle pati qͣntamcūqꝫ penā̓ qͣm peccare. qͥaꝯtritio eſt ſn̄ caritate. ex caritate enimplus diligit d̓m qͣm ſeip̄m. peccare u̓o eſt facere ꝯtra d̓m. puniri u̓o eſt aliqͥd pati ꝯtra ſeip̄m. vn̄ caritas reqͥrit ut qlibꝫ pena p̄eligat̉culpe. ſed tenet̉ in ſpāli hanc penā ul̓ illāpelige̓ ym̄o ſtultē age̓t ſi qͥs ſe vel aliū ſuperhoc ſollicitaret qͥa in temptatōꝫ incideretet occōnē peccandi daret qͥa t̓ribilia ꝯſid̓ata īꝑticl̓ari magis t̓rent Sequit̉ vide̓ de. .ſ.de tꝑe et duratōe ꝯtritōis. et c̓ca querunt̉pl̓a .ſ. vtᵐ ꝯtritō de pct̄is ſit ſemꝑ nccͣia ſic in hitu rōe diſplicencie pct̄i. autē eſtſemꝑ ncc̄ia in actu. vn̄ tenet̉ ſemꝑ malūqd̓ fecit deteſtari. ſed qͥa tentō tal̓ eſt p̄cepti affirmatiui qd̓ ſemꝑ oligat ſꝫ ad ſꝑ. tene̓ꝯteri ſy. ſed ad ſemꝑ ſꝫ in caū. Sicut etiāde actu penitendi int̓iori dictū eſt ſupͣ tiº. depnīe duratōne. q. i EEt ſic̄ dicit hu. de ſanc.vic. deus abſoluens hoīem a pena culpaet̓na ligat vincl̓o ꝑpetue deteſtatōis pct̄i.ſic̄ etiā dic̄ augꝰ. liº de pnīa vbi dolor fininichil de venia relinquit̉. Secꝰ aūt eſt de ſatiſfactione que actendi ẜm penā taxatā que īiūgit̉ pct̄is et poteſt tmīari. hec enī penap̄cipue ꝓporcionat̉ culpe ex ꝑte ꝯu̓ſionis exhabet finitatē. ſꝫ dolor ꝯtritōis rn̄det culpe exꝑte au̓ſiōis ex hꝫ īfinitatē ideo ꝯtritio u̓aſemꝑ mane̓ debet Rōe u̓o gemitꝰ uel planctus ul̓ doloris ſenſibil̓ non ē ncc̄ia maxīeviris ꝑfectis audierūt voce int̓na qd̓ audiuit māgolena. dimittunt̉ tibi pct̄a tua. ſic̄dic̄ bnͥ. in cantit̓. circa pnͥᵐ. gꝫ vlt̓iꝰ pn̄t etdebent meditatōꝫ ſuā ad dulcedinē ſuꝑue patrie ꝯu̓te̓. ante vero hūc ſtatū ꝯſiliū ſanū eſt.pct̄a ſua an̄ ocl̓os corꝑis ad dolorē gemitūreuocare bon̄. Vtᵐ dolor ꝯtritōis interrūpat̉ necceſſario gaudiū ℟℟ºſint de eodē ſed de diuerſis. dolor enī qui eſt inpnīa ē de pct̄o ꝯmiſſo. vn̄ ſil̓ hoc poteſteſſe gaudiū de eodē. ſed pt̄ eſſe gaudiū de ſpevenie quā ꝯcipit dolrē uel de hoc in hn̄dodolorē de pct̄is ꝯmiſſis fac̄ qd̓ debet. et ideo deteſtatō pct̄i ꝯmiſſi eſt doloris volūtasque eſt gaudij ſunt ſimul. volens enī deteſtat̉. quia vnū eſt alterius aīa ſil̓ ꝯu̓tipoteſt ad vtrūqꝫ inqͣntū ex eiˢ quodāmodo fitvnū. ſic oportet dolor ꝯtritionis interrūpat̉ gaudiū iᵈ. ꝓpt̓ qd̓ dic̄ augꝰ penitēsſemꝑ de pct̄o doleat et de dolore ſemꝑ gaudeatSic̄ enī dic̄ bnͥ. mel abſinthio admiſcendūeſt. Vtᵐ neceſſe ſit ſemꝑ hr̄e pudorē de peccato ꝯmiſſo ſic̄ et dolorē ℟º. erubeſce īcia reſpicit pct̄m ſolū inqͣntū habet turpitudinē. et ſic poſtqͣm pct̄m eſt qͣntū ad cul remiſſii manet pudori locꝰ. Dicit enīamb̓. non hꝫ qd̓ erubeſcat cui pct̄m dimiſſumeſt. manet aūt locus dolori non ſolū eſt deculpā inqͣntū habet t̓pitudinē. ſed etiā inqn̄ habet nocum̄tū ānexū hec tho. Vtꝰ poſtiſtā vitā aīe de pct̄is ꝯterant̉ ℟º non nain ꝯtritione tria ſunt ꝯſideranda .ſ. eiꝰ genus