Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
194r
Einzelbild herunterladen
 

qṅ om̄s ꝑtes ſūt ſil̓ trite diuiſionē uſqꝫ admīma et ideo attritio ī ſpūalibus ſigͣt qͣndādiſplicenciā de pct̄is ꝯmiſſis ſed ꝑfectā. Vtꝝ attritio fiat ꝯtritio ℟º ꝯtritio poteſtdupl̓r ſumi. vno actu pnīe elicito atute pnīe caritate formata. Alio formato actu penitendi elicito mediāte aliquohabitu pnīe ul̓ a pnīa īformi que poſtea caritate format̉ illo adhuc durāte. Primoºloquendo de ꝯtritōe attritio pt̄ fieri ꝯtritioquia idē actꝰ nu̓o poteſt elici a pnīa informi. pꝰ elici a pnīa formata. qͥa volūtasmouens ut īformis et pꝰ hoc mouēs ut formata vicē tenet duoꝝ motoꝝ a quibꝰ poteſt eſſe idē motꝰ in nu̓o. p̄terea actꝰ elicituˢa pnīa formata ē ea poſterior ordīe nature.Actus autē elicitus a pnīa informi ē ordinetyis uel nat̉e prior qͣm pnīa illa ſic formata. loquendo de attritōe pt̄ fieri ꝯtritōqͥi licet motꝰ volūtatis ſit ſimplex ī inſtanti qͣntū ad ſuū eſſe. pt̄ tn̄ tandui mane̓ idemnu̓o qͦuſqꝫ pnīa a qua elicitꝰ eſt caritate formet̉ cuius formatōꝫ actꝰ ille efficit̉ ꝯtritioqͣꝫuis elicitus fu̓it a pnīa exn̄te informi. hecrich̓. Vtꝝ attritōꝫ facientis qd̓ in ſe eſt neceſſatili ſit fie i ꝯtritōꝫ ℟º attritōꝫ fieri contritionē ẜm qd̓ atritō accipỉ actu pnīe elicito a v̓tute pnīe caritate formata eſt neceſſariū ſꝫ impꝰſibile ſic̄ videri pt̄ ex queſtiōꝫp̄ceenti. Si aūt accipiat̉ ꝯtritō actu pnīeelicito a pnīa īformi pꝰ ea caritate format̉illo actu adhuc durante ſic licꝫ attritōꝫ poſſibile ſit fieri ꝯtritōꝫ. non tn̄ ē ncc̄m Poſſibile eſt enī attritio faciētis qd̓ in ſe eſt pͥusordine nat̉e deſinat eſſe quā d̓s tl̓i gr̄aꝫ infūdat. quia qn̄qꝫ infundᵗ ip̄i volūtati ꝯu̓ſead aliquē aliū bonū actū qui eſt attritio. forte implicite. Sꝫ facienti qd̓ in ſe ē nccͣmeſt aliqͦ modo a deo dari gr̄am gratū facientēnon ncc̄itate coactōis īmutabilitatis abſolute ſꝫ ncc̄itate īmutabilitatis ex ſuppōne ordinatōis ſue que īmutabil̓r et liberal̓r ordinauit ſe datuꝝ gr̄aꝫ peītenti qd̓ ī ſe ē facienti hec rich̓. Sequit̉ vide̓ de. .ſ. qͣnta dꝫeſſe ꝯtritio Nam 2ᵐ .ſ. circa qͥd ſue de qͥbuseſſe debet ꝯtritio patet ea dicta ſūt ſupͣ. ti.de quibꝰ pnīa debet agi Circa qͣntitatē veroꝯtritōis q̄runt̉ plura .ſ. vtᵐ dolor ꝯtritōnisdebeat eſſe non ſolū intellectual̓ ſꝫ ec̄ ſenſual̓ ſic̄ dic̄ criſoꝰ. vnūqd̓qꝫ quas cauſasnaſcit̉ eaſdē diſſoluit̉. pct̄m per actūvolūtatis poſſit ſufficient̓ naſci. ſufficient̓ ec̄ꝑactū volūtatis tm̄ a ꝑte nr̄a cum gr̄a poteſt diſſolui. deus enī non reqͥrit ab homine qd̓ eſt in eiꝰ pt̄a te. hr̄e dolorē volūtariū .ſ. diſplicenciā pct̄i ſꝑ ſit in hoīs poteſtateHabere u̓o dolorē ſenſibilē non ſemꝑ. ideo d̓ˢnon reqͥrit dolorē ſenſibilē de ꝯtritōis ncc̄itate ſꝫ de eius ꝑfectione. vn̄ pſal. Qui ſanatꝯtritos corde ⁊cͣ. Sed ꝯtra eſſe vt̓ quod dic̄H3augꝰ. Sciat ſe culpabil̓r duꝝ deflet dāpnatꝑis mortē amici dolorē pct̄i oſtenditin lac̓mīs ℟º lij culpabit̉ ſigͣt ibi culpāſed diſpōꝫ ad culpā. Vel dic̄ augꝰ. qͥa tal̓debet ſe eſſe culpabilē reputare. Vel ſic ſciatſe eſſe cul. du. ⁊cͣ .ſ. ſi ꝯtingat ext̓ior lac̓maꝝdefectꝰ ex defectu doloris ut mīꝰ doleat depct̄o qͣm de temꝑali dāpno. Sed qn̄qꝫ hūdancia doloris lac̓mas excitat ꝓpter calorē excita. qn̄qꝫ etiā homo ſe ꝯtinet ut tm̄ coram deodoleat. qn̄qꝫ ec̄ ex duricia ꝯplexiōis vl̓ ex ſiccitate capitis eſt pt̄ corꝑalit̓ flerepcc̄is et ſi fleret morte amici qͥa ille doloreſt magis ſenſibil̓. et vicinior ad reſoluē corpus ī lac̓mas Obicit̉ etiā illud g̓g̓.Nimis durꝰ eſt dolorē pct̄i lac̓mis declarat ℟º illa nimietas īportat exceſſū quiſit culpabil̓ ſꝫ eſt diſpō ad culpā reſolui dꝫnimis. i. valde hec pe. Vtꝝ ꝯtritō ſit maior dolor poſſet eſſe in nat̉a ℟º in ꝯtritōeeſt duplex dolor. Vnus in volūtate qui eſteſſencialit̓ ꝯtritō nichil aliud ē qͣm diſplicēcia pct̄i p̄teriti. quidē ſi ſit īformis ē attritōſi ſit formata eſt ꝯtritio ſꝫ format̉ de legecōi ſit maxīa in ꝯꝑatōe alioꝝ doloꝝ. et tal̓dolor ī ꝯtritōe excedit alios dolores. qͥa qͣntūaliqͥd placet tm̄ eius ꝯtrariū diſplicet. finisautē ſuꝑ oīa placet omnia ꝓpt̓ ip̄m deſidere it̉. et pct̄m quod a fine vltimo au̓tit ſr̄omnia diſplice̓ debet. vn̄ Ie̓. 6. luctū vnigeniti fac̄ tibi ⁊cͣ. vbi glo. docet penitentē quidfce̓ debꝫ Nichl enī dolenciꝰ vnigeniti morteVnde oportet iſte dolor ſit maximꝰ ī gn̓eſ. in ꝯꝑatione alioꝝ doloꝝ. tn̄ oportꝫ ſitmaximꝰ in ſpē huius doloris. ſicut quilibetamor caritatis ē maximꝰ in gn̓e. ſꝫ in ſuaſpē. Alius dolor eſt in ꝑte ſenſitīa qui cauſat̉ex pͥmo dolore uel ex ncc̄itate nature ẜmvires inferiores ſecunt̉ motū ſuꝑioꝝ. vel exelectōe ẜm penitens in ſeip̄o hꝫ dolorēexcitat aīm ut doleat de pct̄is. neutrooportet ſit maxinius doloꝝ. Nam pͥmoᶜ oportet. qͥa vires inferiores vehemenciusmouent̉ ab ob̓is ꝓprijs qͣm ex redūdācia viriū ſuꝑioꝝ qͣnto oꝑatō viriū ſuꝑioꝝ ꝓpīqͥor eſt ob̓is īferioꝝ. tāto magis ſecunt̉ mo eaꝝ et maior dolor eſt ī ꝑte ſenſitiua exleſione ſenſibili q̄m ſit ille qui redundat inip̄am ex rōne. Sil̓r maior eſt redundat exrōne de corꝑalibꝰ deliberanti qͣm redundat:ex rōne ſpūalia ꝯſideranti. Vnde dolor inſenſitiua ex diſplicencia rōis ꝓueniēs de pcc̄oeſt maior alijs doloribꝰ ſūt in ip̄a. et ſimilit̓ nec dolor eſt volūtarie aſſūptꝰ. quiaobedit vis inferior ſuꝑiori ad nutū ut tātapaſſio ſequat̉ in inferiori appetitu qͣntā ordinat ſuꝑor etiā quia paſſiones ex rōneaſſumunt̉ in actibꝰ v̓tutū ẜm qͣndā mēſurāquā qn̄qꝫ dolor qui eſt ſine v̓tute ſeruat ſꝫexcedit tho. Vtꝝ pꝰſit nimis magnꝰ