annexā vt habe̓. di. 4. ex ꝯſilio martini pape¶ 2º ꝓpter ſcandalū vt habet̉ ead̓. di. de hijs.Si tn̄ primi .ſ. ſil̓antes et ſcd̓i .ſ. negligētespnīam agant ꝓpt̓ odiū crimīs ⁊ amorē iuſtide poſſūt pꝰ lapſū gradū pͥſtini ſtatuˢ recuꝑare ¶ Nam et petrꝰ pꝰ negacōeꝫ ꝯſtitutꝰ ē paſtor huiū. ut habet̉. di. q. quecumqꝫ. tn̄ nonpn̄t vlt̓iꝰ ad alciora offā aſcendere. ut. 4. di.hū qͦ ſaucto. ⁊ intell̓r de hijs qͥ publicaꝫ penitenciā agunt. ¶ Vtᵐ oꝑa v̓tuoſa in caritatefacta poſſint mortificari Ꝙ℟º oꝑa dn̄r viuadupl̓r. ul̓ qͥa ſūt a vita vl̓ quia efficiūt vitāpͥma rō vite ab oꝑibꝰ factiˢ in caritate tollin̄ poteſt. ſcd̓a u̓o rō ⁊ ſi tolli poſſit qͦ ad ſb̓mꝓp̓m non tn̄ ẜm ꝯꝑacionē ad aliqͦs qͥbꝰ ꝓficitoꝑacō bona. Oꝑa gͦ bona mortificari dicunt̉n̄ ſimpr in ſe ſꝫ qͦ ad vtilitatē oꝑantis ¶ Resnāqꝫ viua ꝑ mortē ꝑdit oꝑatōeꝫ vite. vnde ꝑqͣndā ſil̓itudinē dn̄r res mortificari qn̄ impediunt̉ a ꝓp̓o ſuo effectu ul̓ oꝑacōne. Effectusaūt operum v̓tuoſoꝝ qͥ in caritate fiūt. eſt ꝑduce̓ ad vitā eternā qd̓ quidē impedt̉ ꝑ pct̄mmoͣrle ſequēs qd̓ gr̄am tollit. Et ẜm hoc oꝑai caritate facta dn̄r mortificari ꝑ ſeqn̄s mortale pct̄m. vn̄ dỉ. eze. 14. Si au̓terit ſe iuſtusa iuſticia ſua oīa que ⁊cͣ. hec tho. ¶ Vtᵐ oꝑamortificata ꝑ peccatū. ꝑ pnīam reuiuiſcant.¶℟º quidā dixerūt ꝙ oꝑa meritoria in ortificata ꝑ peccatū ſequēs n̄ reuiuiſcūt ꝑ pnīaꝫſeqn̄tē ꝯſiderātes ꝙ oꝑa illa n̄ manēt vt iteꝝviuificari poſſint. ſꝫ hoc īpedire nō pt̄ qṅ viuificent̉. n̄ enī hn̄t vī ꝑducēdi ad et̓nā vitā qd̓ꝑtinꝫ ad eoꝝ vitā ẜm qd̓ ſolū actu exn̄t. ſꝫ et̓pꝰqͣꝫ actu eē deſiſtūt ẜm qd̓ remanēt ī acceptatōe dina. ſic aūt remanēt qͣꝫtū ē de ſe et̓ pꝰqͣꝫ ꝑpeccatū mortificant̉. qꝛ ſꝑ deus oꝑa illa ꝓutfc̄a fuerūt ī caritate acceptat ⁊ ſācti gaudētde eis ẜm illd̓ apoc̓. z. tene qd̓ habes ne aliꝰ accipiat coronā. t. Sed ꝙ illi qui ea fec̄ nō ſintefficacia ad deducendū ī vitā eternā ꝓuenitex īpedimēto peccati ſr̓ueniētis ꝑ qd̓ reddi̓ indignꝰ vita et̓na. hͨ aūt impedim̄tū ꝑ pnīaꝫtollit̉ inqͣntū ꝑ ea peccata remittunt̉. Vndecōſtat ꝙ oꝑa pͥma mortificata recuꝑant perpnīaꝫ efficaciaꝫ ꝑducēdi eū qui fec̄ ea in vitāeternā qd̓ eſt reuiuiſce̓. Et ita patet ꝙ operamortificata ꝑ pnīaꝫ reuiuiſcūt. vn̄ dic̄ angꝰ.ꝙ pnīa oīa ablata reſtituit. hec tho. ⁊ cōīteralij doc. ¶ Sed obicit̉ qͥa dic̄ hugo de ſc̄o vic.ꝙ nemo dꝫ in ſpe correctōis peccare. qͥa quodſel̓ amittit̉ āplius n̄ recuꝑat̉ ¶ ℟º ꝙ loqͥt̉ ibide bōis obmiſſis n̄ mortificatis. hͨ pe. ¶ Iteꝝobicit̉ qͥa tūc reſurgēs a pct̄o moͣri reſurgetī maiori gr̄a qͣꝫ eſſꝫ illa a qͣ cecidit. qͥa reſurgeret in oībus bonis q̄ prius habuit iā viuificatis. ⁊ cū hoc ī illo actu pnīe ꝑ quē reſurgit et quē illis p̄t̓itis ſraddit et ita ī maiorigr̄a cꝰ ꝯriū ſuꝑiꝰ dc̄m ē ¶ ℟º ẜm ſcotū ꝙ reẜgēs pl̓a mita hꝫ ī acceptacōe dina qͣꝫ hūit qn̄cecidit et ꝑ ꝯn̄s ex illa ꝑte ordīat̉ ad maīorē19 2gl̓am ſed nō oportꝫ eū in maiori gl̓a reſurgeqͥa ẜm diſpſitōꝫ eius in deteſtando peccatumꝯmiſſū intēſe ul̓ remiſſe dat̉ ſibi tunc maiorul̓ minor gr̄a. ¶ Sꝫ ꝯtra hͨ obicit̉ quia tūc reportaret tal̓ cōmodū de lapſu ſuo qͥa reſurgitdignꝰ maiori pͥmio ī acceptacōe dina. p̄t̓earn̄ſio data vidē̓ includere repugnanciā qͥa ſieſt dignꝰ maiori gloria qui reſurgit qͣꝫ fuitqn̄ cecidit ⁊ cecidit a magna gr̄a ꝑ quā fuitdignꝰ inagͣ gl̓a. igit̉ nō reſurget ī ꝑua gr̄aqͥa illd̓ vnicuꝫ mituꝫ qd̓ reſurgendo ſr̓additnō addet tm̄ de gl̓a quantū defectꝰ ul̓ mīoratio ſcd̓e gr̄e reſpectu pͥme dinue̓t de gl̓a ¶ ℟ad pͥmū dic̄ ſcotꝰ ꝙ nō hꝫ cōmodū ſꝫ magīcōmodū nō ſolū qn̄ᵐ ad peccatū. ſꝫ etiā qͣnꝰad ꝓfectū qͥ totū tempꝰ qͦ māſit in peccato ēſibi ꝑdituꝫ qͦ tꝑore potuiſſet ml̓tiplicaſſe merita ſi māſiſſet in gr̄a. ¶ Ad 2ᵐ dic̄ ꝙ p̄ſcindēdo iᵈ de gl̓a qd̓ corrn̄det meritis et iᵈ dicat̉b. ab illo. qd̓ corrn̄det gr̄e qd̓ dicat̉. a. forte aexcedet b. et qn̄ iſte reſurgit qͥa oīa merita ÿ̇ora reſurgunt in dei acceptacōe. et̓ redit ſibiius ⁊ digͥtas ad totū b. ſꝫ ad a. nō redit ſibiius et digͥtas ſi gr̄a ſcd̓i ſit minor qͣꝫ pͥma.igit̉ reuiuiſcūt mita ſed nō gr̄a p̓or qͥa pͥushita. ⁊ iᵈ eſt ſatis ꝯſonū iuſticie qͥa gr̄a priorfuit tm̄ donū dei. merita aūt n̄ erant tm̄ oꝑadei ſꝫ etiā hoīs ⁊ iō illa ſūt ſꝑ ſibi ſalua ī acceptacōe dina nō aūt gr̄a vt ꝓpt̓ eaꝫ ordinet̉ad aliqd̓ p̄miū q̓ꝛ hūit eā. ẜ ordinat̉ tn̄ ꝑ eaꝫſi nūc hꝫ eā. hec aūt via tenēs gradū gl̓e eſſēcialē corrn̄de̓ merito ꝯſonat ſc̓pt̉e q̄ in ml̓tislocis iſtā ſn̄iaꝫ di̓ne iuſticie aſcribit. d. ꝙ reddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. in pſal. ⁊ ad ro. 4.nuſqͣꝫ aūt habe̓ ꝙ reddat ẜm ſuū habitū. It̄ꝯſonat obẜuancie legis dine. quia ẜm ip̄amvtle ē qͣnᵐ ē pꝰſibile ꝯtīue oꝑa mitoria exerce̓. qͣꝫuis reīſſa a deo vt ꝑ ip̄a n̄ ſtatī augeat̉gr̄a. qͥa corrn̄det ſugl̓is in acceptacōne dinadet̓mīatꝰ gͣdꝰ gl̓e ¶ Nec a deo expedit ſaluaregr̄am qͣnᵐ opus remiſſū age̓ ꝑ qd̓ nō auget̉gr̄a. quia ⁊ ſi ille ſic remiſſe agēs nō habeatmaiorē gr̄am per opus ſuū qͣꝫ aliꝰ dormiēs inq̄ ſaluat̉ gr̄a tali oꝑe non tn̄ fruſtra egit iſtenec ī vllo illū qͥ dormiuit. ym̄o ꝑ hoc ꝙ egitiaꝫ dignꝰ ē aliqͦ bono et̓no qͦ nō eſt ille dignꝰhec ſco. ¶ Sꝫ nūq̓d merita mortificata aliqͥdfaciūt ī acceptacōe dina ad pͥmaꝫ gr̄aꝫ dandaꝫ hoī lapſo. ¶ Rn̄dꝫ ſco. ꝙ licet ẜm ſtrictaꝫiuſticiam iſte īimicꝰ d̓i n̄ ſit dignus de ꝓpin qͦad aliquaꝫ gr̄am ⁊ gl̓am tn̄ excellēs dei mīaꝓpt̓ mita p̄cedēcia licꝫ mortificata cicius datgr̄am ad reſurgēdū. vn̄ credit ꝙ ſic̄ ꝑfectiorgrauiꝰ cadit ꝓpt̓ maiorē mag̓tudinē ita credit ꝙ cet̓is paribꝰ cicius reſurgat ꝓpt̓ dinamboītatē mita p̄t̓ita ad hͨ aliqual̓r acceptātē.Vn̄ ip̄e narrat ꝙ audiuit de qͦdā viro valdeꝑfc̄o ⁊ pꝰ ea ꝓfūdiſſīe lapſo ꝙ cū ꝓpt̓ faciniora ſua eſſet morti adiudicatꝰ fuit ſibi ſb̓itoꝑfectiſſima pnīa īſpirata. ⁊ ſubdit ꝙ hͨ bnͥ