LInichiloīꝰ v̓e ꝯficit vt videt̉ ¶ Ille enī intencōes ſeqn̄tes .ſ. intēcō. rememorādi paſſionēxp̄i et cōicādi fideles nō ſūt nccͣie ad eſſētiaꝫſacramēti. videt̉ gͦ alijs dicēdū ꝙ ſac̓dos tm̄pt̄ de pane tͣaſſub̓are qͣntū tͣnſſub̓are intēdit.dū tn̄ illud p̄ſens ſit coram ip̄o. exiſtēs enī incampo n̄ poſſet tͣnſſub̓are panē in eccl̓ia quiaad hͨ nō extēdit ſe forma ſacramēti. qd̓ patꝫper ꝓnomē demōſtratm̄ faciēs aliquo mō demōſtracōꝫ ad ſēſū qd̓ eſt reſpectu rei pn̄tis ip̄idem ōſtrāti. hec de rich̓. ſcd̓e aūt poſicōis videt̉eſſe tho. in ſc̓pto et in ſū. pͥma magis michiplacꝫ. ¶ Vtꝝ v̓tute v̓boꝝ ſac̓dos poſſet vnāꝑtem eiuſdē hoſtie ꝯſecrare ſn̄ alia hoſtia cōtinu̓a remanēte ¶ ℟º ꝙ aūt ſac̓dos intēde̓t ꝯſecrare alt̓am ꝑtem hoſtie det̓minate vt pote det̓minate illa̓ que eſſet ad dext̓am ul̓ illam q̄eēt ad ſiniſtrā. aut ītende̓t cōſecrare vnā medieta tē nō tn̄ fendo intēcōꝫ ſuā ad vnā ſignatam. pͥmo mō credo ꝙ poſſit v̓tute ſacram̄tiꝯſecrare vnā medietatē hoſtie ſine alia. quiacum ad ꝯſecracōꝫ mat̓ie debite nō tm̄ reqͥrat̉ordo in ꝯſecrāte et forma u̓boꝝ debita ſꝫ eciaꝫītencō faciēdi ſuꝑ illā mat̓iam qd̓ facit ecc̄ianō oꝑabunt̉ v̓ba nͥ ſuꝑ illā medietatē hoſtiead quā p̄ciſe fert̉ mō ſupͣ dicto ītencō ꝯſecrātis. 2º modo dico ꝙ nō ꝯſecraret vnā ꝑtē ſn̄alia. qͥa u̓tus ſacramēti n̄ plus reſpice̓t vnāꝑtem qͣꝫ aliā qͥa vtraqꝫ medietas cōſecͣtur qͥatūc ꝯſecraret̉ tota hoſtia. Et ego pono ꝙ n̄ ītendat ꝯſecrare totā hoſtia̓ ſꝫ medietatē tm̄.ideo videt̉ ꝙ in caū̓ p̄dicto nulla pars hoſtieꝯſecraret̉. reales enī oꝑacōes n̄ ſūt c̓ca ſingl̓aria vaga ſꝫ c̓ca det̓minata. et ideo oportꝫ ꝙ intencō ad quā ſequit̉ real̓ det̓minacō aliqͥd det̓minatū et det̓mīate reſpiciat. hͨ rich̓. ¶ Vtꝝvna forma oꝑet̉ ſn̄ alia ¶ ℟ ꝙ ſic. cum qͥlibꝫip̄arū habeat v̓tutē ꝓpriam ꝯpletā ſigficacōꝫet ꝓpriam det̓minatam maͣm. ¶ Vtrū ſi aliq̄hoſtie ex obliuione ī altari cū p̄ſb̓r cōficit ſitpoſite. nūquid et ille hoſtie ſūt ꝯſecͣte. ¶ Quideciam ſi alique gutte vini adhe̓nt pedi calicisdū p̄ſb̓r ꝯficit ℟º ẜm alb̓. li. de miſſa. nͨ illehoſtie nͨ gutte iſte ꝯſecͣnt̉ qͥa de eis nichil intendit̉. De ꝯſirmacōe quie fit in eiikavilhaquomīo coruus xpn̄ eſt ibi XIFinde ꝯſiderandū eſt de ꝯu̓ſione qͥ fit īhͨ ſacramēto ꝑ iltutē forme u̓boꝝ. etVquia ꝑ hāc ꝯu̓ſionē fit pn̄s corpꝰ xp̄iſub hͨ ſacramēto. ideo cōſeqn̄ter dicēdū eritde mō qūo xp̄i corpꝰ exiſtit in hͨ ſacramēto.Circa pͥmū firmit̓ tenēdū eſt ꝙ in hͨ ſacram̄to eſt vere corpꝰ xp̄i. vnde ſuꝑ illud luc̄. 22. hͦeſt corpꝰ meū qd̓ ꝓ vob̓ tradet̉. dicit cyrillus.nō dubita an hͨ v̓m ſit. cū enī ſit veritas ꝓferēs nō mētit̉. et idē ītellige de ſaguīe xp̄i.ſub̓a enī panis ꝯu̓tit̉ in ſub̓am corporis xp̄iet ſub̓a vini in ſāguinē. vnde ī canone miſſedicit̉ de pane et vino fiat nob̓ corpꝰ et ſāguisdn̄i nr̄i ih̓u xp̄i ¶ Pret̓ea de ſacramētis tenēdū eſt qd̓ tenet romana eccl̓ia exͣ de he̓ti. ad abolendā. ip̄a aūt tenet panē tͣnſſub̓ari ī corpꝰxp̄i et vinū ī ſāguinē xp̄i. exͣ de ſū. tri. firmiter. §. vna. Et hūc ītellectū ip̄a romana eccleſia nob̓ tͣdidit directa vt credit̉ a ſpū veritatis. vnde alit̓ crede̓ nō licꝫ. hͨ ſco ¶ Conu̓tit̉aūt totū ꝯpoſitū ex mat̓ia et forma actu exiſtens in totū corpꝰ xp̄i actu exiſtens ita ꝙmat̓ia in maͣꝫ et forma in formā .ſ. corporea̓ſol̓ accidētibꝰ reman̄tibꝰ. cū enī ſpēs paniˢ ſitſigᵐ corꝑis xp̄i debꝫ ip̄m īmediate repn̄tareSi aūt remane̓t aliqͥd de panis ſub̓a rep̄ſētaret illud īmediatiꝰ qꝫ corpꝰ xp̄i. et ideo nichil debꝫ ibi de ſub̓a panis remane̓ ſꝫ tota debꝫꝯu̓ti. Tit aūt p̄dicta ꝯuerſio in īſtanti v̓tutedei inexiſtēte forme verboꝝ et ꝯu̓tente cōpleta orōe. nͨ eſt ī ſpecie alicuiꝰ tͣnſmutacōis natural̓ ſꝫ ꝓprio noīe tͣnſſub̓acō dici pt̄. hāc aūtꝯu̓ſionē nō erit cuiqͣꝫ difficile crede ſi ꝯſideratv̓tutē inferioris nature que ī ſtomacho hoīspanē quē accipit in carnē viuam et vinū inſāguinē ꝯu̓tit. Si aūt querat̉ vtrū vinū ꝯu̓tatur in ſāguinē purū. dicēdū ꝙ ſic. nō enī ēītelligēd̓ ꝯu̓ti vniū ī ſāguinē inqͣntū ſāguisdicit aliquid ꝯfuſū ex qͣtuor humoribꝰ. ſꝫ inqͣntum dicit humorē qui ē vnꝰ ex qͣtuor. alijaūt humores ſūt ibi ꝑ ꝯcomitanciā. vnde exͣde cele. miſ. in quadā. dicit̉ ꝙ jo. exp̄ſſit ex elem̄tis aquā et ex humoribꝰ ſāguinē. ex quopatꝫ ꝙ ſanguis qͥ fluxit de late̓ xp̄i fuit vnꝰex qͣtuor humoribꝰ. et per cōſequēs vinū nonꝯu̓tit̉ nͥ in humorē ſāguineū. hͨ rich̓. ¶ Ad hͦnota ꝙ in hͨ qd̓ ſupͣ dictū eſt .ſ. in hac ꝯu̓ſione mat̓ia ꝯu̓titur ī mat̓iam et forma in formā ꝯueniūt ī 4º ſuꝑ ſnīas. rich̓. tho. bon̄. pe.et cōiter doctores alij. Scotꝰ aūt dice̓ videt̉ ꝙibi nō eſt. ꝯu̓ſio ſub̓e in ſub̓am qͣntum ad eēſub̓ale ſimplicit̓ ſꝫ q̄ntū ad eſſe hͨ. qͥa corporixp̄i nō acqͥrit̉ ſimpʳ eſſe. ſꝫ eſſe hͨ .ſ. ſub ſpeciepanis. vnde acqͥrit nouā pn̄tiā amittēdo anciquā. panis v̓o deſinit eſſe ibi nō acqͥrēdo aliquā pn̄tiam alibi. vnde licꝫ illa deſitio panis ẜm ſe ꝯſiderata ſit ānichilacō ip̄a tn̄ ꝯiſio nll̓o mō eſt ānichilacō quia eiꝰ tminꝰ nōē nichil. ſꝫ noua pn̄tia corporis xp̄i ſb̓ ſpeciepanis. hͨ ſco. ¶ Querit̉ aūt hic vtꝝ ſub hͨ ſacramēto ſit vere corpus xp̄i qn̄ apparet ibimiraculoſe caro ul̓ puer ul̓ aliqͥd tl̓e ℟º talis apparitio ꝯtingit qn̄qꝫ ꝓpter ſolam īmutacōꝫ videntiū. qn̄qꝫ manentibꝰ prioribꝰ hoſtiedimēſionibꝰ ꝓpter īmutacōꝫ c̓ca alia accidentia. vt figure coloris et huiōi. et vtroqꝫ mōremanet ibi v̓e corpꝰ xp̄i. qͥa ibi rō ſacramēti manet. vtroqꝫ eciā mō fit miraculū ad oſtēdendū ꝙ in hͨ ſacramēto eſt vere corpꝰ xp̄iet ſāguis. et ideo nō eſt ibi deceptio. hec tho.Scd̓m u̓o pe. ſub figura illa que apparet latiſpēs ſacramēti ſb̓ quā cōtinet̉ corpꝰ xp̄i nll̓aīmutacōe facta c̓ca ip̄am. et ip̄a ſpēs tm̄ ꝯfudit̉ quibuſdā accidētibꝰ carnis ul̓ pu̓i que n̄
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten