Eipſe filiuſfami. ul̓ pr̄ eiꝰ de mutuo ꝯtractoa filio tenet̉. pͥmꝰ eſt ſi filius ſe pr̄em faīliasmēdacit̓ dicat. 2ꝰ ē racione publice ignorancie ut qͥa pr̄fa. pleriſqꝫ videbat̉ et ſic agebatſic ꝯtrahebat ſic muneribꝰ fūgebat̉. 3ᵐ eſt ſipupillꝰ ſine auctͣte tutoris. ul̓ adultꝰ ſinecuratoris auctͣe filiofa. mutuauit. atꝰ ſi mutuū filij ſit v̓ſum ī rē pr̄is. vt qͥa inde ſororēdotauit vl̓ pr̄is faīliā aluit vl̓ pr̄is debitūſoluit. qͥa tūc pr̄ tene̓ redde̓ pecuīam illamqtꝰ ſi mutuum acceꝑit vſqꝫ ad quantitatēillam quā pr̄ non deberet recuſare dare ſibiqn̄ alibi degebat ꝓ aliqua cā ꝯpetenti ut proſtudio l̓ ſil̓i. 6tꝰ ſi pr̄ ꝯſenſit l̓ pn̄s nō ꝯtradicit qn̄ filiꝰ mutuum accepit. l̓ ſi filiꝰ lr̄aspatri deſtinaᵗ ꝙ mūtuum acceꝑat. et pr̄ hocnon imꝓbauit. et hoc intll̓e de pr̄e in cꝰ poteſtate ē filiꝰ fa. ꝯſenciēdo filio ſuo qͥ eſt īpt̄a teaui ſui ꝙ ceſſet excepcio macedomani. Amꝰ.ſi mutuum accepit ut ſe liberaret ab aliqͦ c̓ditore quē nō poterat remouere. licet at̄ nomine pecuīe coīter ſūpte ꝯtineatur quicqd̓ eſtin numero pondere ⁊ menſura. ff. de lega. talis. h̓ tn̄ licite ſuītur ꝓ pecuīa illa que ē ī numero .ſ. qn̄ dictū eſt ſupͣ ꝙ filiuſfa. nō tenet̉de pecuīa mutuata. Secus ē ſi acceꝑit aliqͥdquod ꝯſiſtat in ponde̓ et menſura. qͥa tūc tenebitur. niſi fraus adhibita ſit a c̓ditorevt qͥa dedit filiofamil̓. frumentū l̓ vinū vteo diſtractō pecuīa vteret̉. Ad h̓ noͣ ꝙ excepcio macedomani nō datur tm̄ filiofami. ſꝫ ec̄heredi eiꝰ ⁊ ſucceſſori eiꝰ. vn̄ eadem exceptiōedefenditur fideiuſſor. jnſuꝑ noͣ. ꝙ filiuſfa. qn̄habet pecculiā̓ caſtrenſe l̓ qͣi caſtrenſe ceſſatmacedonianū vſqꝫ ad illiꝰ pecunie qn̄titatēItem ſi mīor mutuauerit pecuīaꝫ filiofam.maiori eā repete̓ pt̄. ſi autē filiofa. mīori repetere nō pt̄ ſi ſit ꝯſumpta l̓ ꝑdita. ff. de mīoſi mīorem. Seruus de ꝯtractu cū ſuo dn̄o ciuiliter nō obligat̉. ſꝫ pt̄ paciſti cū extͣneo acquirendo dn̄o hꝫ enī ex ꝑſona dn̄ī ius ſtipulandi. non obligat̉ autē efficaciter alij cū ꝓmortu̓o reputetur. Conuenitur autē dn̄sex ꝯtractu ẜui de peculio eiꝰ l̓ de eo qd̓ v̓ſumeſt in utilitatē ip̄iꝰ dn̄ī l̓ d̓ ꝯtractu facto abeo iuſſu dnī. Sunt autē tres caſꝰ ī qͥbus dn̄sde peculio ẜui non tenẻ .ſ. cū ẜuꝰ donat l̓ vouet vl̓ fideiubet exͣ curam peculiarē. Sil̓r nͨdn̄s paciſcēs cū ẜuo obligatur ex huiꝰī pacto nͥ de lib̓tate paciſcatur. C. de tranſac. int̓poītas in tex. ⁊ in glo. Perſone que viciātꝯtractū rōe morbi ſūt tres .ſ. furioſus. mutus et ſurdus. furioſus enī l̓ mente captustꝑe furoris ꝯtrahe̓ non pt̄ ſi tn̄ ꝯtͣhat recepta mente l̓ quādo hꝫ lucidū int̓uallum contractꝰ tūc initus ab eo valet. Item mutuˢ ⁊ſurdus naͣl̓r cū ſūt tales ꝯtͣhere non poſſuntꝑſtipulacōeꝫ qͥa ſtipulacio hꝫ fieri ꝑ int̓rogacionē ⁊ reſponſionē vt̓uſqꝫ ꝯtrahētis qͣꝫ vt̓ꝫdebet audire qd̓ p̄dct̄i non pn̄t face̓. pn̄t tn̄facere ꝯtractꝰ qͥ ꝑficiunt̉ ſolo ꝯſenſu. Perſōeu̓o que viciant ꝯtractū rōe delicti ſūt qͣtuor.ſ. ꝓdigꝰ h̓eticꝰ apoſtata. et ꝯmittēs c̓men leſe maieſtatis. Prodigꝰ enī cui h̓ ius eſt int̓dictū nō obligat̉. reliqͥs t̓bus eſt int̓dct̄ma lege ꝯmerciū ꝯtrahendi. Licet autē ml̓r n̄ſit de p̄dictis 13. ꝑſonis et ſe ſuo noīe poſſitobligare. tn̄ īfideiuſſione regularit̓ iuuaturbn̄ficio velleiani ſenatꝰ ꝯſulti. vn̄ ſi ml̓r fideuibeat ꝓ alio vl̓ ſi det fideiiſſorē pro aliol̓ ſe ꝯſtituat debit̓cem ꝓ alio l̓ ſuam rem ꝓalio obliget pignori nichil actū eſt ec̄ ſi h̓ ꝓuiro l̓ filio fecerit. Sunt autē aliq̓ caſus in qͥbus ml̓r fideibendo tene ⁊ h̓ bn̄ficio non iuuatur. vnꝰ eſt ſi fideiuſſit ꝓ pecuīa data ꝓp̄cio manuīſſioīs ẜui dn̄o eiꝰ. 2ꝰ ſi int̓ceſſitꝓ dote mulieris alteriꝰ 3ꝰ ē ſi certificet̉ de bn̄ficio ſupͣdct̄o ⁊ nichilomīꝰ renūciet ei etꝰ eſtſi acceꝑit ꝓ int̓ceſſione p̄ciū vl̓ aliqͥd loco p̄cij qͣtꝰ ſi voluerit de ciꝑe cͤditorem ſciēs ſe eſſetutam ꝑ bn̄ficiū ſupͣdct̄m cū c̓ditor illꝰ ignoret quia eiꝰ fragilitati nō calliditati ſubuenitur 6tꝰ ſi int̓ceſſit vl̓ pignꝰ vl̓ fideiuſſorē ꝓ aliodedit ⁊ pꝰ byēniū a pͥma caucōeꝯputand̓ it̓m ſe ad idem obligauit l̓ fideiuſſorem l̓ pignꝰ dedit. Atiꝰ ē ſi res ſit ꝓp̓a eiꝰguꝰ ſi ſuccedat ei qui ſolue̓ debet vnd̓ v̓ſuscaſibꝰ in ſenis ml̓r ſpōdendo te ¶ Prolib̓tateꝓdote renūciet et ſi ¶ Decipiat. p̄ciū. capiat.caueatqꝫ ſcd̓o. Caſus adde duos qrͣto ſi ꝓp̓ares ſit vl̓ ſi ſuccedat ei qui ſolue̓ debet. QAdhoc noͣ ꝙͣ ml̓r fideiube̓ l̓ ſe obligarenō pt̄ ꝓuiro ec̄ qͣl̓rcumqꝫ renūciet beneficio velleiamquia tūc vtͣ dare viro qd̓ eſt ꝓhibitū ſibi nͥꝓpt̓ nupcias l̓ cauſa mortis ¶ Sequitur vide̓de 4º .ſ. de ꝯtractibꝰ inutilibꝰ rōe rerū c̓ca qd̓ſciend̓ eſt ꝙ ſūt q̄dam res ſuꝑ quibꝰ ꝯtrahi n̄pt̄ ꝓpt̓ ip̄aꝝ ꝯdicōꝫ. De pͥmis pͥmo vidend̓ēcirca qd̓ nō ꝙ ius ꝓhibet alienari p̄dia ⁊ hocſiue ſut vrbana ſu̓ ruſtica. om̄s qꝫ res alias mīoris ⁊ ī puberis que ẜuando ẜuari pn̄tvt aurū argentū ⁊ veſtes p̄cioſas et huiōi ⁊hoc nͥ in tali alienacōe int̓ueniāt hec t̓ia .ſauctoritas tutoris decͤtū iudicis ⁊ debitū inminēs qd̓ ſibi cͤditor ſolui vrget̉ vl̓ qd̓ ip̄mmīorem vſura grauat. ꝯtuigit tn̄ ꝙ p̄diummīoris aln̄ ſine dec̓to pt̄ alienari .ſ. qn̄ defūctus ex eiꝰ bonis p̄dium iᵈ ad mīoreꝫ deuenithoc in vltima volūtate iuſſit. vl̓ eciā ſi mīorhoc a pnͥcipe īpetrauit ¶ Res u̓o alie mīorisq̄ ẜuādo nō pn̄t ẜuari pn̄t a tutoribꝰ ſine decreto vendi. ꝓhibet eciā ius filiofaīlias alienare aliqd̓ de rebus pr̄nis ſine iuſſu pr̄is.Prohibet ec̄ pr̓faīli. alienare res q̄ obuenerunt filio ex peculio aduenticio qd̓ ⁊ a filio n̄pt̄ alienari ſie ꝯſenſu pr̄is cū ꝓpͥetas peculijilliꝰ ſit filij. vſus vero pr̄is qn̄ tn̄ filio īminet debitū vrgens vl̓ grauans pt̄ pr̄ aduenticium filij alienare pͥmo mobilia ⁊ pꝰ ea inmobilia. De peculio u̓o ꝓfectiº nō pt̄ filiꝰ fa
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten