Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
106v
Einzelbild herunterladen
 

Eipſe filiuſfami. ul̓ pr̄ eiꝰ de mutuo ꝯtractoa filio tenet̉. pͥmꝰ eſt ſi filius ſe pr̄em faīliasmēdacit̓ dicat. 2ꝰ ē racione publice ignorancie ut qͥa pr̄fa. pleriſqꝫ videbat̉ et ſic agebatſic ꝯtrahebat ſic muneribꝰ fūgebat̉. 3ᵐ eſt ſipupillꝰ ſine auctͣte tutoris. ul̓ adultꝰ ſinecuratoris auctͣe filiofa. mutuauit. atꝰ ſi mutuū filij ſit v̓ſum ī pr̄is. vt qͥa inde ſororēdotauit vl̓ pr̄is faīliā aluit vl̓ pr̄is debitūſoluit. qͥa tūc pr̄ tene̓ redde̓ pecuīam illamqtꝰ ſi mutuum acceꝑit vſqꝫ ad quantitatēillam quā pr̄ non deberet recuſare dare ſibiqn̄ alibi degebat aliqua ꝯpetenti ut proſtudio ſil̓i. 6tꝰ ſi pr̄ ꝯſenſit pn̄s ꝯtradicit qn̄ filiꝰ mutuum accepit. ſi filiꝰ lr̄aspatri deſtinaᵗ mūtuum acceꝑat. et pr̄ hocnon imꝓbauit. et hoc intll̓e de pr̄e in cꝰ poteſtate ē filiꝰ fa. ꝯſenciēdo filio ſuo eſt īpt̄a teaui ſui ceſſet excepcio macedomani. Amꝰ.ſi mutuum accepit ut ſe liberaret ab aliqͦditore quē poterat remouere. licet at̄ nomine pecuīe coīter ſūpte ꝯtineatur quicqd̓ eſtin numero pondere menſura. ff. de lega. talis. tn̄ licite ſuītur pecuīa illa que ē ī numero .ſ. qn̄ dictū eſt ſupͣ filiuſfa. tenet̉de pecuīa mutuata. Secus ē ſi acceꝑit aliqͥdquod ꝯſiſtat in ponde̓ et menſura. qͥa tūc tenebitur. niſi fraus adhibita ſit a c̓ditorevt qͥa dedit filiofamil̓. frumentū vinū vteo diſtractō pecuīa vteret̉. Ad noͣ excepcio macedomani datur tm̄ filiofami. ſꝫ ec̄heredi eiꝰ ſucceſſori eiꝰ. vn̄ eadem exceptiōedefenditur fideiuſſor. jnſuꝑ noͣ. filiuſfa. qn̄habet pecculiā̓ caſtrenſe qͣi caſtrenſe ceſſatmacedonianū vſqꝫ ad illiꝰ pecunie qn̄titatēItem ſi mīor mutuauerit pecuīaꝫ filiofam.maiori repete̓ pt̄. ſi autē filiofa. mīori repetere pt̄ ſi ſit ꝯſumpta ꝑdita. ff. de mīoſi mīorem. Seruus de ꝯtractu ſuo dn̄o ciuiliter obligat̉. ſꝫ pt̄ paciſti extͣneo acquirendo dn̄o hꝫ enī ex ꝑſona dn̄ī ius ſtipulandi. non obligat̉ autē efficaciter alijmortu̓o reputetur. Conuenitur autē dn̄sex ꝯtractu ẜui de peculio eiꝰ de eo qd̓ v̓ſumeſt in utilitatē ip̄iꝰ dn̄ī ꝯtractu facto abeo iuſſu dnī. Sunt autē tres caſꝰ ī qͥbus dn̄sde peculio ẜui non tenẻ .ſ. ẜuꝰ donat vouet vl̓ fideiubet exͣ curam peculiarē. Sil̓rdn̄s paciſcēs ẜuo obligatur ex huiꝰī pacto de lib̓tate paciſcatur. C. de tranſac. int̓poītas in tex. in glo. Perſone que viciātꝯtractū rōe morbi ſūt tres .ſ. furioſus. mutus et ſurdus. furioſus enī mente captustꝑe furoris ꝯtrahe̓ non pt̄ ſi tn̄ ꝯtͣhat recepta mente quādo hꝫ lucidū int̓uallum contractꝰ tūc initus ab eo valet. Item mutuˢſurdus naͣl̓r ſūt tales ꝯtͣhere non poſſuntꝑſtipulacōeꝫ qͥa ſtipulacio hꝫ fieri int̓rogacionē reſponſionē vt̓uſqꝫ ꝯtrahētis qͣꝫ vt̓ꝫdebet audire qd̓ p̄dct̄i non pn̄t face̓. pn̄t tn̄facere ꝯtractꝰ ꝑficiunt̉ ſolo ꝯſenſu. Perſōeu̓o que viciant ꝯtractū rōe delicti ſūt qͣtuor.ſ. ꝓdigꝰ h̓eticꝰ apoſtata. et ꝯmittēs c̓men leſe maieſtatis. Prodigꝰ enī cui ius eſt int̓dictū obligat̉. reliqͥs t̓bus eſt int̓dct̄ma lege ꝯmerciū ꝯtrahendi. Licet autē ml̓rſit de p̄dictis 13. ꝑſonis et ſe ſuo noīe poſſitobligare. tn̄ īfideiuſſione regularit̓ iuuaturbn̄ficio velleiani ſenatꝰ ꝯſulti. vn̄ ſi ml̓r fideuibeat alio vl̓ ſi det fideiiſſorē pro alio ſe ꝯſtituat debit̓cem alio ſuam remalio obliget pignori nichil actū eſt ec̄ ſiuiro filio fecerit. Sunt autē aliq̓ caſus inbus ml̓r fideibendo tene bn̄ficio non iuuatur. vnꝰ eſt ſi fideiuſſit pecuīa datap̄cio manuīſſioīs ẜui dn̄o eiꝰ. 2ꝰ ſi int̓ceſſit dote mulieris alteriꝰ 3ꝰ ē ſi certificet̉ de bn̄ficio ſupͣdct̄o nichilomīꝰ renūciet ei etꝰ eſtſi acceꝑit int̓ceſſione p̄ciū vl̓ aliqͥd lococij qͣtꝰ ſi voluerit de ciꝑe cͤditorem ſciēs ſe eſſetutam bn̄ficiū ſupͣdct̄m c̓ditor illꝰ ignoret quia eiꝰ fragilitati calliditati ſubuenitur 6tꝰ ſi int̓ceſſit vl̓ pignꝰ vl̓ fideiuſſorē aliodedit pꝰ byēniū a pͥma caucōeꝯputand̓ it̓m ſe ad idem obligauit fideiuſſorem pignꝰ dedit. Atiꝰ ē ſi res ſit ꝓp̓a eiꝰguꝰ ſi ſuccedat ei qui ſolue̓ debet vnd̓ v̓ſuscaſibꝰ in ſenis ml̓r ſpōdendo te Prolib̓tateꝓdote renūciet et ſi Decipiat. p̄ciū. capiat.caueatqꝫ ſcd̓o. Caſus adde duos qrͣto ſi ꝓp̓ares ſit vl̓ ſi ſuccedat ei qui ſolue̓ debet. QAdhoc noͣ ꝙͣ ml̓r fideiube̓ ſe obligarenō pt̄uiro ec̄ qͣl̓rcumqꝫ renūciet beneficio velleiamquia tūc vtͣ dare viro qd̓ eſt ꝓhibitū ſibiꝓpt̓ nupcias cauſa mortis Sequitur vide̓de .ſ. de ꝯtractibꝰ inutilibꝰ rōe rerū c̓ca qd̓ſciend̓ eſt ſūt q̄dam res ſuꝑ quibꝰ ꝯtrahipt̄ ꝓpt̓ ip̄aꝝ ꝯdicōꝫ. De pͥmis pͥmo vidend̓ēcirca qd̓ ius ꝓhibet alienari p̄dia hocſiue ſut vrbana ſu̓ ruſtica. om̄s qꝫ res alias mīoris ī puberis que ẜuando ẜuari pn̄tvt aurū argentū veſtes p̄cioſas et huiōihoc in tali alienacōe int̓ueniāt hec t̓ia .ſauctoritas tutoris decͤtū iudicis debitū inminēs qd̓ ſibi cͤditor ſolui vrget̉ vl̓ qd̓ ip̄mmīorem vſura grauat. ꝯtuigit tn̄ p̄diummīoris aln̄ ſine dec̓to pt̄ alienari .ſ. qn̄ defūctus ex eiꝰ bonis p̄dium iᵈ ad mīoreꝫ deuenithoc in vltima volūtate iuſſit. vl̓ eciā ſi mīorhoc a pnͥcipe īpetrauit Res u̓o alie mīoris ẜuādo pn̄t ẜuari pn̄t a tutoribꝰ ſine decreto vendi. ꝓhibet eciā ius filiofaīlias alienare aliqd̓ de rebus pr̄nis ſine iuſſu pr̄is.Prohibet ec̄ pr̓faīli. alienare res obuenerunt filio ex peculio aduenticio qd̓ a filiopt̄ alienari ſie ꝯſenſu pr̄is ꝓpͥetas peculijilliꝰ ſit filij. vſus vero pr̄is qn̄ tn̄ filio īminet debitū vrgens vl̓ grauans pt̄ pr̄ aduenticium filij alienare pͥmo mobilia pꝰ ea inmobilia. De peculio u̓o ꝓfectiº pt̄ filiꝰ fa