Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
61v
Einzelbild herunterladen
 

LIfaciendi opus ext̓iꝰ qd̓ p̄ceptū ē aut. ſi ſitplena volūtas ponit effc̄m ſi aſſit facultas.alias ſi ponit poſſit iyᵗ plene ſꝫ ſeīplene pigre ſic̄ pig vᵗ iyᵗ. Et dic̄ g̓g̓in quadā omēl̓. nemo de bona volūtate ſibi blandiat̉ ym̄o de dil̓cone dei mēs lingivaet manꝰ reqͥrat̉. diſtīgue tn̄ quia aut ei occ̓rittempꝰ locus ncc̄io īplendi p̄ceptū. puta qͥavult el̓iam dare et occ̄ret ei aliquis cui videtnccͣitatem extremam ꝓbabil̓r īmine ſubueniat ei et tūc ſola ītentio ſufficit ad meritum ym̄o ec̄ tal̓ trāſgredt̉ mandatū. Autnon occ̄rit ei tp̄c ncc̄itatis ſꝫ indigētie rōnabilis et ꝯgruitatis et tūc ec̄ inten ſola eivalet ad mitū. lib̓at tn̄ a trāſgreſſiōe quiap̄cepta affirmatīa obligāt tꝑe ncc̄itat̓Si aūt non hēat facultatē oꝑandi tūc ſola bona ītentio ſn̄ oꝑe ext̓iori ſuffic̄ ad mitūſb̓alis pͥmij non aūt accn̄lis. deꝰ enī nemīemobligat ad īpoſſibile de tali pt̄ intell̓i illudgreg̓. in qͣdam omel̓. ē manꝰ vacua a munere ſi cordis archa r̓pleta fu̓it bona volūtate. hec rich̓. Vtꝰ ad mitū ſufficiat intentioẜm hītum. ℟º intenº ẜm hītum pt̄ intelligitripᵏ. vnoº ita ꝯſiſtat in ſolo hītu reſpc̄upnͥcipij oꝑatōis ꝯtinuatōis eiꝰ vſqꝫ in finēet ſuffic̄ ad mitū qͥa non ē ip̄iꝰ oꝑatōiˢpnͥcipiū. Alioº ita illa intenº ſit actualisreſpc̄ū pnͥcipij oꝑoīs tn̄ r̓ſpc̄ū tociꝰ ꝯtinīationis eiꝰ vſqꝫ in finē. et ſic dicūt qͥdam tooꝑatio ē mitoria ī v̓tute actꝰ ip̄iꝰ ītencionis quā illa oꝑatio fuit īcepta. ita ſitin actu reſpc̄u pnͥcipij oꝑatōis explicite ita explicite intēdat oꝑatōꝫ īciꝑe et ꝯple̓. Sꝫ reſpectu totiꝰ ꝯtinuatōis non manet inten inactu explicite ſꝫ īplicite. ſic̄ ī volendo quicquid ē ad finē actual̓r. jmplicite tn̄ vult ip̄mfinē ſic dicūt qͥdaꝫ nccͣiū ad toͣ oꝑaˢſit mitoria illa ītenº ſit ī actu expliciteīplicite totā oꝑatōꝫ a priº vſꝫ ad fi. rich̓.Scd̓m at̄ bon̄. ad aliqͣ oꝑatio ſit mi̓toriaſufficit rl̓o hītual̓ eiꝰ in deū. et pt̄ dici hec rl̓ohītualis dupl̓r. vnoº qn̄ quis oꝑatōꝫ aliquārefert ad deū actual̓r ī pn̓cipio illiꝰ oꝑatōisvl̓ ec̄ alt̓iꝰ ad quā illa coīr ſe hꝫ. Si at̄ oꝑatōꝫalt̓iꝰ gn̓is inciꝑet oporte̓t qd̓ intentōꝫ renouaret ad hoc mitoria eēt. Vlioº dỉ relatioſue intenº hītual̓ qn̄ p̄cogito aliq̓d de deo.vt ex ſola ꝯſid̓atōe boni oꝑis ip̄a caritasꝓmpta aliqua alia v̓tus caritate informata ad iᵈ opꝰ inclinat. vt vir religioſꝰ obedit p̄lato ſibi p̄cipiēti eciā ſi nichil cogiter dedeo ſꝫ tm̄ ꝯſide̓t obīe bonū bonū. hec bon̄.De iunjs ⁊petentis in coniuniE inde ꝯſiderand̓ eſt de hītibꝰ maliseſt de vicijs et pct̄is in cōi et ē hītusꝓut hic de eo loquim̉ qͣlitas difficilemobilis. Eſt aūt aliq̓s hītus bonꝰ. aliqͥs malus. hītus bonꝰ dỉ qui diſponit ad actū ꝯueīentem nat̉e ſic̄ actꝰ v̓tutū hūane nat̉e ꝯueīunt quia ſūt ẜm rōꝫ. Actus u̓o vicioꝝ hūanenature diſcōueīunt quia ſūt ꝯͣ rōꝫ. Dicendūaūt ē pͥmo hic de vicijs et pcc̄is in cōi. in ſpeciali u̓o ꝯſid̓abỉ de eis infra tractabt̉ de vtutibꝰ ī ſpāli. vbi iuxta vnamqͣꝫqꝫ v̓tutē ſpecialeꝫ aget̉ de ſpāli vitio ſibi opoīto eo oꝑpoſita iuxͣ ſe poīta magis eluceſcūt. Circavicia aūt et pct̄a in cōi ꝯſiderand̓. pͥmo de ipſis. de ſb̓o peccati. de eiꝰ. Circa pͥmūpͥmo vidend̓ eſt quid ſit pcc̄m. de dione pcc̄i de ꝯꝑatōe peccatoꝝ ad īuicem. Quantūad pͥmū ſciēdū ẜm auᵐ. 22. li. ꝯͣ fauſtū pcc̄meſt dictū vl̓ fc̄m ꝯcupitū ꝯͣ legē dei. et ſicdiffō ē pcc̄i actual̓ morl̓ quia ē pcc̄i actualisdỉ ibi qd̓ ē dc̄m fc̄m ꝯcupitū actū t̓plic̓ potentie .ſ. int̓pretatīe oꝑatīe et affc̄iue. qͥa u̓o ēmoͣrl̓. dt̉ ibi ē ꝯͣ legē dei. peccatū enī veīaledi̓ pcc̄m ẜm rōꝫ īꝑfectaꝫ in ordine ad peccatum moͣrle. non enī ē ꝯͣ legē dei. quia veīalit̓pecca̓s facit qd̓ lex ꝓhibet eciā p̄termittit iᵈ ad qd̓ lex obligat p̄ceptū ſꝫ facit p̄terlegem. quia obẜuat modū rōis quē lex ītendit. Tenet̉ aūt ibi ly vl̓ diſiunctīe ſꝫmēbrum vltiᵐ intell̓r p̄ciſe. reliqua u̓o mīme.Vnde ſenſꝰ ē om̄e pcc̄m aut ē dc̄m aūtcupi aut factū et ꝯcupitū et factū et ꝯcupitum tm̄. intell̓r eciā dc̄a diffō de peccatomiſſiōis de peccato obmiſſiōis. vl̓ ſuīturibi fc̄m coīr ꝓut extendỉ ad oꝑatōꝫ adceſſationē ab oꝑe ẜm quē mod̓ nichil oꝑansrequiſitus qͥd faciat. Rn̄dꝫ ſe quieſce̓. rich̓ Poteſt at̄ hic queri vtᵐ om̄e peccatū ſitvolūtariū. ℟º ſic. vn̄ auꝰ. li. i. retrac. c. 12.et. li. de v̓a reli. pcc̄m inquit ē adeo volūtariū ſi ſit volūtariū non ē pct̄m. hec augꝰ.Nam pct̄m orginale ē volūtariū volūtate aliena .ſ. ade. pct̄m u̓o actuale moͣrle ē volūtariū volūtate ꝓpria .ſ. peccātis. Veniale u̓oquoddā ē volūtariū volūtate ꝓpria et ſimpꝰvt iᵈ qd̓ fit ex delib̓atōe. ſic̄ mendaciū iocoſū.Qd̓dam ē volūtariū medio .ſ. ꝑtim voluntate .ſ. ade. qui iᵈ delib̓atīe voluit ex quocorruptio ſecuta ē ex in nob̓ oriunt̉ motꝰ īordinati qui dicunt̉ pct̄a veīalia. ꝑtim voluntate ꝓpria vt iᵈ ꝯſurgit ex repugnātiacarnis ad ſp̄m corruptōis viriū aīe. talepeccatū et ſi ſit a volūtate ꝓpria an̄cedēteorit̉ tn̄ a volūtate ꝯcomitāte et ꝓhibentevl̓ p̄cauente poſſit caue̓ vl̓ ꝓhibe̓. licetenī ſit ſtatꝰ aliq̓s in nccͣe ē aliqͣꝫ in aliqd̓ peccatū det̓mīatū cade̓. potuit tn̄ illū ſtatū p̄cauere ſi p̄cauit īputatur eiꝰ volūtati.licet iᵈ tūc ꝓhibe̓ poſſit dỉ volūtariūquodāmō ſū int̓pretatīe ẜm auᵐ. quodāmōtenet rōꝫ culpe. quodāmō pene. vn̄ dicit̉ qͥa peccatū vitare voluit potuit inflictum ē ei vt vult vitare poſſit. Si obiciatur qd̓ ſr̓ iᵈ ꝓu̓. 24. ſepcies ī die cadᵗ iuſtꝰ.dicit glo. ſingl̓is diebꝰ ncc̄itatē fragilitatem carnis vl̓ volentes vl̓ inuiti peccamus.