LIfaciendi opus ext̓iꝰ qd̓ p̄ceptū ē aut nō. ſi ſitplena volūtas ponit effc̄m ſi aſſit facultas.alias ſi nō ponit cū poſſit nō iyᵗ plene ſꝫ ſeīplene ⁊ pigre ſic̄ pig qͥ vᵗ ⁊ n̄ iyᵗ. Et dic̄ g̓g̓in quadā omēl̓. ꝙ nemo de bona volūtate ſibi blandiat̉ ym̄o de dil̓cone dei mēs lingivaet manꝰ reqͥrat̉. diſtīgue tn̄ quia aut ei occ̓rittempꝰ ⁊ locus ncc̄io īplendi p̄ceptū. puta qͥavult el̓iam dare et occ̄ret ei aliquis cui videtnccͣitatem extremam ꝓbabil̓r īmine n̓ ſubueniat ei et tūc ſola ītentio n̄ ſufficit ad meritum ym̄o ec̄ tal̓ trāſgredt̉ mandatū. Autnon occ̄rit ei tp̄c ncc̄itatis ſꝫ indigētie rōnabilis et ꝯgruitatis et tūc ec̄ inten ſola ei nōvalet ad mitū. lib̓at tn̄ eū a trāſgreſſiōe quiap̄cepta affirmatīa n̄ obligāt nͥ ꝓ tꝑe ncc̄itat̓Si aūt hō non hēat facultatē oꝑandi tūc ſola bona ītentio ſn̄ oꝑe ext̓iori ſuffic̄ ad mitūſb̓alis pͥmij non aūt accn̄lis. deꝰ enī nemīemobligat ad īpoſſibile ⁊ de tali pt̄ intell̓i illudgreg̓. in qͣdam omel̓. nō ē manꝰ vacua a munere ſi cordis archa r̓pleta fu̓it bona volūtate. hec rich̓. ¶ Vtꝰ ad mitū ſufficiat intentioẜm hītum. ℟º intenº ẜm hītum pt̄ intelligitripᵏ. vnoº ita ꝙ ꝯſiſtat in ſolo hītu reſpc̄upnͥcipij oꝑatōis ⁊ ꝯtinuatōis eiꝰ vſqꝫ in finēet hͨ nō ſuffic̄ ad mitū qͥa non ē ip̄iꝰ oꝑatōiˢpnͥcipiū. Alioº ita ꝙ illa intenº ſit actualisreſpc̄ū pnͥcipij oꝑoīs nō tn̄ r̓ſpc̄ū tociꝰ ꝯtinīationis eiꝰ vſqꝫ in finē. et ſic dicūt qͥdam ꝙ tooꝑatio ē mitoria ī v̓tute actꝰ ip̄iꝰ ītencionisꝑ quā illa oꝑatio fuit īcepta. 3º mō ita ꝙ ſitin actu reſpc̄u pnͥcipij oꝑatōis explicite itaꝙ explicite intēdat oꝑatōꝫ īciꝑe et ꝯple̓. Sꝫ reſpectu totiꝰ ꝯtinuatōis non manet inten inactu explicite ſꝫ īplicite. ſic̄ hō ī volendo quicquid ē ad finē actual̓r. jmplicite tn̄ vult ip̄mfinē ⁊ ſic dicūt qͥdaꝫ eē nccͣiū ad hͨ ꝙ toͣ oꝑaˢſit mitoria ꝙ illa ītenº ſit ī actu explicite l̓īplicite ꝑ totā oꝑatōꝫ a priº vſꝫ ad fi. hͨ rich̓.Scd̓m at̄ bon̄. ad hͨ ꝙ aliqͣ oꝑatio ſit mi̓toriaſufficit rl̓o hītual̓ eiꝰ in deū. et pt̄ dici hec rl̓ohītualis dupl̓r. vnoº qn̄ quis oꝑatōꝫ aliquārefert ad deū actual̓r ī pn̓cipio illiꝰ oꝑatōisvl̓ ec̄ alt̓iꝰ ad quā illa coīr ſe hꝫ. Si at̄ oꝑatōꝫalt̓iꝰ gn̓is inciꝑet oporte̓t qd̓ intentōꝫ renouaret ad hoc ꝙ mitoria eēt. Vlioº dỉ hͨ relatioſue intenº hītual̓ qn̄ nō p̄cogito aliq̓d de deo.vt cū ex ſola ꝯſid̓atōe boni oꝑis ip̄a caritasꝓmpta l̓ aliqua alia v̓tus caritate informata ad iᵈ opꝰ inclinat. vt cū vir religioſꝰ obedit p̄lato ſibi p̄cipiēti eciā ſi nichil cogiter dedeo ſꝫ tm̄ ꝯſide̓t obīe bonū eē bonū. hec bon̄.De iunjs ⁊petentis in coniuniE inde ꝯſiderand̓ eſt de hītibꝰ malis hͦeſt de vicijs et pct̄is in cōi et ē hītusꝓut hic de eo loquim̉ qͣlitas difficilemobilis. Eſt aūt aliq̓s hītus bonꝰ. aliqͥs malus. hītus bonꝰ dỉ qui diſponit ad actū ꝯueīentem nat̉e ſic̄ actꝰ v̓tutū hūane nat̉e ꝯueīunt quia ſūt ẜm rōꝫ. Actus u̓o vicioꝝ hūanenature diſcōueīunt quia ſūt ꝯͣ rōꝫ. Dicendūaūt ē pͥmo hic de vicijs et pcc̄is in cōi. in ſpeciali u̓o ꝯſid̓abỉ de eis infra cū tractabt̉ de vtutibꝰ ī ſpāli. vbi iuxta vnamqͣꝫqꝫ v̓tutē ſpecialeꝫ aget̉ de ſpāli vitio ſibi opoīto ꝓ eo ꝙ oꝑpoſita iuxͣ ſe poīta magis eluceſcūt. ¶ Circavicia aūt et pct̄a in cōi ꝯſiderand̓. pͥmo de ipſis. 2º de ſb̓o peccati. 3º de cā eiꝰ. ¶ Circa pͥmūpͥmo vidend̓ eſt quid ſit pcc̄m. 2º de dione pcc̄i3º de ꝯꝑatōe peccatoꝝ ad īuicem. Quantūad pͥmū ſciēdū ꝙ ẜm auᵐ. 22. li. ꝯͣ fauſtū pcc̄meſt dictū vl̓ fc̄m l̓ ꝯcupitū ꝯͣ legē dei. et ſic hͨdiffō ē pcc̄i actual̓ morl̓ quia ē pcc̄i actualisdỉ ibi qd̓ ē dc̄m l̓ fc̄m l̓ ꝯcupitū ẜ actū t̓plic̓ potentie .ſ. int̓pretatīe oꝑatīe et affc̄iue. qͥa u̓o ēmoͣrl̓. dt̉ ibi ꝙ ē ꝯͣ legē dei. peccatū enī veīaledi̓ pcc̄m ẜm rōꝫ īꝑfectaꝫ ⁊ in ordine ad peccatum moͣrle. non enī ē ꝯͣ legē dei. quia veīalit̓pecca̓s nō facit qd̓ lex ꝓhibet nͨ eciā p̄termittit iᵈ ad qd̓ lex obligat ꝑ p̄ceptū ſꝫ facit p̄terlegem. quia nō obẜuat modū rōis quē lex ītendit. Tenet̉ aūt ibi ly vl̓ diſiunctīe ſꝫmēbrum vltiᵐ intell̓r p̄ciſe. reliqua u̓o mīme.Vnde ſenſꝰ ē ꝙ om̄e pcc̄m aut ē dc̄m aūt cōcupi tū aut factū et ꝯcupitū et factū et ꝯcupitum tm̄. intell̓r eciā dc̄a diffō de peccato cōmiſſiōis nō de peccato obmiſſiōis. vl̓ ſuīturibi fc̄m coīr ꝓut extendỉ ad oꝑatōꝫ ⁊ adceſſationē ab oꝑe ẜm quē mod̓ hō nichil oꝑansrequiſitus qͥd faciat. Rn̄dꝫ ſe quieſce̓. hͨ rich̓¶ Poteſt at̄ hic queri vtᵐ om̄e peccatū ſitvolūtariū. ℟º ꝙ ſic. vn̄ auꝰ. li. i. retrac. c. 12.et. li. de v̓a reli. pcc̄m inquit ē adeo volūtariūꝙ ſi nō ſit volūtariū non ē pct̄m. hec augꝰ.Nam pct̄m orginale ē volūtariū volūtate aliena .ſ. ade. pct̄m u̓o actuale moͣrle ē volūtariū volūtate ꝓpria .ſ. peccātis. Veniale u̓oquoddā ē volūtariū volūtate ꝓpria et ſimpꝰvt iᵈ qd̓ fit ex delib̓atōe. ſic̄ mendaciū iocoſū.Qd̓dam ē volūtariū medio mō .ſ. ꝑtim voluntate .ſ. ade. qui iᵈ delib̓atīe voluit ex quocorruptio ſecuta ē ex qͣ in nob̓ oriunt̉ motꝰ īordinati qui dicunt̉ eē pct̄a veīalia. ꝑtim voluntate ꝓpria vt iᵈ ꝙ ꝯſurgit ex repugnātiacarnis ad ſp̄m l̓ corruptōis viriū aīe. tale eīpeccatū et ſi nō ſit a volūtate ꝓpria an̄cedēteorit̉ tn̄ a volūtate ꝯcomitāte et nō ꝓhibentevl̓ nō p̄cauente cū poſſit caue̓ vl̓ ꝓhibe̓. licetenī ſit ſtatꝰ aliq̓s in qͦ nccͣe ē aliqͣꝫ in aliqd̓ peccatū det̓mīatū cade̓. potuit tn̄ illū ſtatū p̄cauere ⁊ iō ſi nō p̄cauit īputatur eiꝰ volūtati.licet iᵈ tūc ꝓhibe̓ nō poſſit iō dỉ volūtariūquodāmō ſū int̓pretatīe ⁊ ẜm auᵐ. quodāmōtenet rōꝫ culpe. quodāmō pene. vn̄ dicit̉ ꝙ qͥahō peccatū vitare nō voluit dū potuit inflictum ē ei vt cū vult vitare nō poſſit. Si obiciatur qd̓ ſr̓ iᵈ ꝓu̓. 24. ſepcies ī die cadᵗ iuſtꝰ.dicit glo. ſingl̓is diebꝰ ꝑ ncc̄itatē l̓ fragilitatem carnis vl̓ volentes vl̓ inuiti peccamus.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten