Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
61r
Einzelbild herunterladen
 

paucioribꝰ et tūc non addit. non enī iudicatur de re aliqua ẜm iᵈ qd̓ eſt accidens. ſꝫ tm̄ẜm iᵈ qd̓ eſt ſe tho. De mitus et de īmeritoactionis liimunisOſtea conſiderand̓ ē de hijs cōſecunt̉actus hūanos rōne bonitatis vl̓ malicie. Circa qd̓ breuit̓ tenend̓ actꝰc bonus vl̓ malꝰ hꝫ rōꝫ culpabil̓ et laudabilisẜm qd̓ eſt in pt̄ate volūtatis rōꝫ u̓o rc̄itudīset peccati ẜm ordinē ad finē. qn̄ enī actꝰ hoīsintendit in fineꝫ debitū ẜm ordinē rōis et legis et̓ne. tūc ē rectꝰ. qn̄ u̓o deuiat ab illo ordine tūc hꝫ rōꝫ pct̄i. habꝫ ec̄ actꝰ bonꝰ vl̓ malꝰrōꝫ miti demiti et ẜm rōꝫ iuſticie ī ꝯꝑatōead alterū .ſ. ad deū alit̓ ſeq̄ret̉ deꝰ non hr̄etcuram de actibꝰ hūanis. Hijs igit̉ p̄ſuppoītisquerūt̉ pl̓a de accibꝰ bonis et malis ꝯꝑatōꝫad mitū et demitū .ſ. vtᵐ actꝰ ext̓ior bona intentione factꝰ ſit mitorius. ℟º intentio pt̄motus volūtatis ordinātis actū ext̓iorē ī finem. et ſic oīs actꝰ ext̓ior bona intentōe fc̄useſt mitoriꝰ qͥa ille motꝰ nūquā ē bonꝰ ſit ordo rectus et ad ſit ordo rc̄us reqrit̉ ſitactus ordinabil̓ et volūtas ſit ordinans ſit finis bonꝰ et in ſe et in rōe finiendi. hoceſt ſit melior hijs ſūt ad finē talis ad qͦꝫactꝰ dꝫ dirigi ẜm rc̄m iudiᵐ rōis. Alioº intētio pt̄ dice̓ finē intentū ſic oīs actꝰ ext̓iorbona intentōe factꝰ ē mi̓toriꝰ. ſꝫ tm̄ illi actꝰqui ſūt de gene̓ bono illi qui de ſe ſūt indrntes qui qn̄qꝫ pn̄t eſſe mitorij rōe finis intēti.Vnde dic̄ ph̓us pͥmo ethicoꝝ. c. 6. quedaꝫmox nomīata ꝯuoluta ſt̄ malicia et pꝰ ſb̓dit ē igit̉ c̓ca dirige̓ ſꝫ ſemꝑ peccare.rich̓. et bon̄. Vtꝰ agens tm̄ mereat̉ qͣꝫᵐ intendit mereri bonitatē ſui actꝰ. ℟º agentētm̄ mereri qͣꝫᵐ intendᵗ dupᵗ̓ pt̄ ītell̓i. Vnoºita actꝰ tm̄ valeat ad mitū quātū agensvalere c̓dit ip̄m. et ſic ē vni. Alioº qͣꝫtaeſt bonitas actꝰ intentōis tm̄ actꝰ ext̓ior valeat ad mitū. et ē vni. Ip̄a at̄ intētio ſepemaior ē ī boītate ī eo qui ſuū actū tm̄ credit vale̓ qͣꝫtum ī illo qui ſuū accū magis credit vale̓. Si obiciat̉ glo. ſr̓ iᵈ. Hᵗ. 12. bonus de bono the .ſ. ⁊cͣ. que dic̄ tm̄ boni qͥsfacit qͣꝫtum intendᵗ. dicend̓ ſic dꝫ intelligiẜm bonꝰ ē actꝰ intendendi tm̄ eſt bonꝰ actꝰext̓ior elicitꝰ ex illa intentōe quia intentōꝫeſt bonitas moral̓ in eo. rich̓. Inſuꝑ noͣquātitas intentōis tripᵗ pt̄ intēdi. vnoºad qͣꝫtitatē vl̓ feruorē affc̄us ītendentis et ſicquātitas intēciōis mēſurat mitū. quia ex qͣꝫto affectu caritatis opꝰ boᵐ facis tm̄ mererisquia mitū penſat̉ penes caritatē. Alioº qͣꝫᵐad quātitatē oꝑis intenti. et ſic mēſuratquia tūc diues auarꝰ dans denariū plus mereret̉ qͣꝫ liberalis hn̄s caritatē dans centū den̄.¶3º qͣꝫᵐ ad qͣꝫtitatē finis ſic ec̄ menſuratquia deꝰ ē oīm merentiū finis vltimꝰ eſtaliqn̄ maior aln̄ mīor. ẜm aūt bon̄. glo .ſ.IIquantū quis intendᵗ tm̄ facit ē duplex ex eo ly. tm̄ et qͣꝫᵐ pn̄t eſſe adu̓bia vl̓ nomīa ſienī ſuit adu̓bia dicūt qͣꝫtitatē actꝰ ītendendiet faciēdi. et tūc ē locutio gn̓alit̓ u̓a ſu̓ r̓ſpc̄ubonoꝝ ſuue maloꝝ quia qͣꝫᵐ actꝰ intendēdi eſtintenſꝰ ī bonitatē malicia tm̄ oꝑatio ext̓ioreſt bona vl̓ mala. om̄e enī meritū vl̓ demitūreducit̉ ad actū volūtatis licꝫ aliqͦ circūſtancie ext̓iores faciant ad maiorē volūtatisdampnatōꝫ. Si aūt ſint noīa dicūt qͣꝫtitatēex ꝑte intenti et oꝑati. et tūc eſt gn̓al̓r u̓aquia opꝰ ext̓iꝰ factū ſꝑ ꝯmēſurat̉ intento.ſepe enī intendᵗ face̓ boᵐ magnū et facituum quia ꝑuā̓ hꝫ caritatē. Eſt tn̄ aliqͦ mōu̓ain malis .ſ. intendendo diminuēdo. et ẜmqd̓ tm̄ et qͣꝫtū dicūt qͣꝫdam ꝯꝑatōꝫ ꝓporcionalitatis ꝯmēſuratōꝫ equalitatis vn̄ qui intendit multū peccare multū peccat qͣlecūqꝫopus faciat tn̄ qui parū intendᵗ parū peccat maxīe ſi opꝰ multū deforme fu̓it. Exdictis patꝫ qūo intelligit̉ glo. ſr iᵈ luc̄. 12. bonus de bono theu .ſ. qͣꝫᵐ inquit boᵐ ītendistm̄ facis. Vtᵐ vltͣ bone intentōis mitū addat aliqd̓ mitū ext̓ior actꝰ. ℟º ad pn̄s poſſunius loqui demito dupʳ .ſ. reſpc̄u p̄mij ſb̓al̓vl̓ accul̓ reſpcū p̄mij accidētal̓ extiores actꝰaliquā rōꝫ miti addūt int̓iori intentōi. vndeglo. ſr iᵈ ad Gal̓. 6. tꝑe ſuo mētemꝰ dic̄ qͣꝫtum ſeīamꝰ in oꝑibꝰ tm̄ metemꝰ in fructibꝰreſpectu aūt pͥmū ſb̓alis vt̓ actꝰ exterioresnon addāt aliqͣꝫ rōꝫ miti diſpoītīe .ſ. inqͣꝫtum el̓e multiplicit int̓ceſſores da̓te thob.12. el̓ a a morte lib̓at ꝓu̓. 13. r̓demptio aīe diuitis diuicie eiꝰ. et inqͣꝫᵐ ext̓iores actꝰ excitātactum volūtatis int̓iorē ad bonū et ꝯn̄s valent ad gr̄e radicatōꝫ ꝯẜuatōꝫ quibꝰ .ſ. gr̄ehabi tui et int̓ioribꝰ actibꝰ eiꝰ p̄miū ſb̓ale debetur rich̓. De hac maͣ optīe copioſe tractat bon̄. in ſuo. di. 40. in t̓bus qōibꝰ vltīs Vtꝰ peccās plus deme̓at̉ actū volūtat̓intiorē inordinatū et actū ext̓iorē ſil̓ qͣꝫ peractum int̓iorē tm̄. ℟º ſi volūtatiˢ actꝰ int̓iorſit eque intenſꝰ in deordinatōe ſua ſuie actuext̓iori ſic̄ ip̄o magis demeret̉ peccāsvtrūqꝫ eoꝝ ſil̓ qͣꝫ int̓iorē tm̄ quē oꝑe ꝯple̓pt̄. et dico loqn̄do de demito intenſiue quiatūc ē maior ꝯtemptꝰ ī vtroqꝫ ſil̓ qͣꝫ in inceriori ſe. Dicūt tn̄ aliq̓ malꝰ actꝰ ext̓ioraddit demitum malo actui int̓iori reſpc̄ū alicuiꝰ pene accn̄lis ſaltē loqn̄do de actu ext̓ioriqui ē malꝰ ex gene̓ ꝓpt̓ trāſitā eiꝰ ſuꝑ ob̓m īdebitū. Vn̄ inda̓pnat̉ plꝰ rem̉murabᵗ ꝯſcīacontͣ voluit īnocentē occide̓ occidit qͣꝫ ꝯͣeum voluit īnocentē occide̓ et potuit ſuppoſito fu̓int pares ī mala volūtate. Si at̄loquam̉ de demito extēſiue plꝰ demeret̉ pervtrūqꝫ ſil̓ qͣꝫ int̓iorē tm̄ quia pl̓ibꝰ nocet etplura mala infert et plꝰ delectat peccātē.rich̓. Vtꝰ ſola intentio rc̄a ſnj oꝑe ext̓ioriſufficiar ad mitū. ℟º aut hꝫ facultatem