eſt legem int̓pretari cuiꝰ eſt ꝯdere. ¶ Dicendūꝙ ille qui ſequit̉ intentōꝫ legiſlatoris nō int̓pretat̉ ſimpl̓r legē. ſꝫ in caū̓ in qͦ maīfeſtū eſtlatorem legis aᵈ intendiſſe. ſi eī ſit dubiū dꝫvl̓ ẜm v̓ba legis age̓ vl̓ ſuꝑiores ꝯſule̓. rectores aūt ml̓titudīs diſpēſare pn̄t ī legibꝰ humanis. qn̄ reqͥrit hͨ cā rōnabil̓ cedens ī vtilitatē boni coīs. hͨ tho. in pͥma ſcd̓e. ¶ Circaoctauū ſciend̓ ꝙ ſi qͥs ꝯſtōnes nō hꝫ arguendꝰeſt de negligētia qui u̓o hꝫ et nō ẜuat. corripiendus ē de temitate vt. di. 20. ſi decta. ſi u̓o aliquis nō ẜuet eas ī ꝯtemptū ecc̄ie romane hereticꝰ eſt cenſendꝰ vt. di. 20. de libell̓ ſaluis alijs penis que ꝑ ſingula iura ſingl̓r imponūtur non obſeruantibus eas. De lege fuīana nō ſcum ſtꝫ de ꝯmuietume XLIIIIE inde cōſiderand̓ ē de cōſuetudine. etpͥmo quid eſt et vn̄ dỉ. 2º qual̓r et exquot actibꝰ inducit̉. 3º que ꝯſuetudoiudicet iuri. 4ᵐª que ē ꝯſuetudo gn̓al̓ et queſpālis. qͨº an̄ vna ꝯſuetudo aliā ꝯriaꝫ tollat¶ Circa pͥmū ſciend̓ ẜm gof. ꝙ ꝯſuetudo eſtqd̓dam ius moribꝰ i. aſſiduis actibꝰ inſtitutum et cū lex deficit ꝓ lege ſuſtipt̉. di. i. ꝯſuetudo. quia ē in cōi vſu vt ibidē. ¶ Circa 2ᵐ.ſciendū ẜm gof. ꝙ ꝯſuetudo īducit̉ cū exp̄ſſepopulo placet aliqd̓ obẜuari ꝓ ꝯſuetudīe infut̉m. vn̄ nō eo ip̄o ꝙ aliqͥd fuit ius ꝯſuetudinariū inducit̉ ar. ff. de itine̓ actūqꝫ pͥuato.l. fi ¶ Inducet aūt vnꝰ actꝰ ꝯſuetudinē. 25.q. 2. ita nos. ¶ Circa 3ᵐ ſciend̓ ẜm gof. ꝙ cūaliquid fit ml̓tociēs ꝓuenire vl̓ ex de liberatōuiditio rōis. et inde ē ꝙ ꝯſuetudo inducta sͣ.dicto mō vbi viget tollit ius dūmō ſit rōnabilis. Interp̄tat̉ ec̄ legē exͣ. e. cū dilectꝰ. ꝓlege ſuſcipl̓ cū lex deficit vt dc̄m ē ſupͣ. Secusē ſi nō ſit rōnabil̓. ff. de le. et ſe. cō. ꝙ nō rōeSi aūt nō ſit inducta ſupͣ dicto mō ſꝫ ꝑ quādam aſſuefactōꝫ hoīm ſi n̄ ſit ad p̄ſc̓ptōꝫ. xͣl.annorū ꝑducta ſꝫ caū. nō vincit̓ legē exͣ. e. cōſuetu dinis ¶ Si aūt ſit ad p̄ſc̓ptōꝫ ꝑducta etius ꝑit et legē̓ vincit exͣ. e. c. vlt̓. ſꝫ et ſi tantotemꝑe ẜuata fu̓it ꝙ nō ſit in memoria hoīmqn̄ ceperit legē vincit ar. ff. de aqͣ plu. l. i. ī fi.Sil̓r et illa ꝯſuetudo quā romana ẜuat eccl̓ia. et ab alijs p̄cipit ẜuari. ii. di. nolite etqd̓ dc̄m ē p̄ſcribi ꝯſuetudine intelligit̉ cā inducit̉ circa iᵈ ꝙ ē p̄ſc̓ptibile. alias ſecꝰ ē exͣ. depͥſcrip cāꝫ. Sꝫ que ꝯſuetudo dice̓ rōnabilis.Rn̄dꝫ bnͥ. exͣ. e. c. fi. in glo. 2. qd̓ gn̓alit̓ illaconſuetudo ē rōnabil̓ que nō obuiat canonicis inſtitutis. jrrationabil̓ u̓o ē. que reprobatur a iure vt illa exͣ. e. ex ꝑte nr̄a. et. c. cūvenerabil̓ ⁊ ꝯſuetudo oneroſa exͣ. e. c. i. et. c.cum int̓ nos. et gn̓alit̓ vbi fit aliqͥd ꝯͣ moremeccͣiaſtice diſciplīe ſū lib̓tatē exͣ. de elc̄. cū t̓ra.ex. c. ſacroſca. Ex ſupͣ dc̄is recolligi pn̄t pl̓aque reqͥrunt̉ ad hͨ ꝙ ꝯſuetudo p̄iudicet iuricōi. ⁊ ſraddit aliqͣ bnͥ. exͣ. e. c. fi. ī glo. q. pͥmoꝙ ſit rōnabil̓. 2º ꝙ ſit p̄ſc̓pta. 3º ꝙ ex c̓ta ſcīaet non ꝑ errorem ſit inducta. 2ᵗº ꝙ ſit inducta eo ſciente qui ius cōdere pt̓. ff. de leg̓. de quibus in fi. 4ͨº ꝙ ſit tale ius qd̓ poſſit p̄ſcribi.Sexto ꝙ vſus ſis illa ꝯſuetudine ſiue vicibꝰillis quibus es vſus eo aīmo vt intendas teius hr̄e. ſu credas. et vt iᵈ ī poſteꝝ facias. ff.de itine̓ actūqꝫ pͥ. l. vlt̓. al̓ nō ꝓdeſt vt dt̓ ibiSeptīo ꝙ maior ꝑs ppl̓i ſit vſa cōſuetudineilla. quia ſic̄ mīor ꝑs ꝓpl̓i nō poſſet induce̓legem ita nͨ ꝯſuetudīeꝫ. hͨ bn̄. Dicit tn̄ ī fi.eiuſdē glo. ꝙ ad hoc ꝙ ꝯſuetudo p̄iudicet iuriſat̉ vt̓ ſufficere ẜm. c. fi. exͣ. e. ſi cōſuetudo ſitrōnabilis et pͥſc̓pta. Sꝫ nūquid q̄libet ml̓titudo ꝯſuetudinē īduce̓ pt̄. ℟º ẜm tho. ī pͥmaſcd̓e ſi ſit libera ml̓titudo que poſſit ſibi face̓legem pt̄ eciā pari rōe induce̓ ꝯſuetudinē. Sivero nō habeat liberā pt̄atē legē ſibi ꝯdendi.vl̓ legē ſuꝑioris tollendi. nichiloīꝰ tn̄ ꝯſuetudo ī tali ml̓titudīe pͥualēs vim obtinet legis vbi ꝑ eos tolerat̉ ad qͦs ꝑtinet īpone̓ ml̓titudini legē. ex hͨ eī vident̉ ip̄aꝫ approbarecōſuetudinē. Sꝫ qͣꝫᵐ tempꝰ reqͥrit̉ ad hͨ ꝙ cōſuerudo ſit pͥſc̓pta. ℟º ẜm can̄. vt dic̄ gof. ethabitū ē ſupͣ. et hoſt. reqͥꝛt̉ tempꝰ. xͣl. annoꝝ.Scd̓m leges tn̄ ē diu̓ſitas. vt noͣt hoſti. ti. decōſuetudīe. quia ẜm jo. bar. ſufficiūt. x. anniint̓ pn̄tes et. xx. int̓ abn̄tes. Scd̓m u̓o aliosſpectand̓ ē tp̄c cuiꝰ n̄ extat memoria ¶ Innoc̄aūt exͣ. e. ſr̓. c. dil̓cus dic̄ ꝙ in ecc̄ia ncc̄ia eſtpͥſc̓ptio. xl. ānoꝝ. ſꝫ ī alijs ſufficit p̄ſc̓ptio. x.vl̓. xx. annoꝝ. et hͨ ſūt vera ſi iᵈ qd̓ p̄ſc̓bit̉ l̓aſſueſcit̉ hꝫ ꝯtinnuā cāꝫ. Itē ſi ꝯſuetudo ē gn̓aliter ꝯͣ om̄s tā ꝯͣ ecc̄ias qͣꝫ alios ſufficit p̄ſc̓ptio. x. annoꝝ ꝯͣ om̄s. qͥdam u̓o diſtingūt int̓ecc̄ias et pͥuatos alit̓ ſi nō hꝫ cām ꝯtinuā neceſſaria ē p̄ſc̓ptio tꝑis cuiꝰ mēoria n̄ exiſtat.Ad hͨ nō ad maiorē euidentiā drām int̓ p̄ſc̓ptionē et ꝯſuetudinē. differ̄t aūt ẜm hoſti. ti. decōſuetudine. pͥmo quia p̄ſc̓ptio locū hꝫ ī rebꝰmobilibꝰ et immobilibꝰ. corꝑalibꝰ et incorlibꝰ. vt ī ẜuitutibꝰ iuriſdc̄oibꝰ el̓cōibꝰ et hꝰōi¶ 3º quia p̄ſc̓ptio acqͥrit̉ ſingl̓ari cū p̓uato ſꝫcōſuetudo nō magis acqͥrit̉ illi qͣꝫ iſti. Fº qͥain p̄ſc̓ptōe titulus et bona fides reqͥrunt̉ exͣ. d̓p̄ſcrip. ſi diligēti. ſꝫ in ꝯſuetudīe nō reqͥriturtitulꝰ. hic eī nō reqͥrit̉ nͥ vſus et tp̄c ꝯpletū;vn̄ h̓ eſt vſꝰ loco tituli. 4ᵉº quia p̄uilegiū etpͥſc̓ptio aliquociens nō ꝯcurrūt exͣ. de p̄ſcrip.veniens. Sꝫ ꝯſuetūdo et pͥuilegiū bn̄ ꝯcurrūtexͣ. e. cū dil̓cus. qͨº quia p̄ſc̓ptio ē actōis ſūiuris petendi excluſio. ar. 5. de ānali excepci.l. fi. in fi. Sꝫ ꝯſuetudo ē de ſui naͣ actionis ſūiuris acqͥſitio vt apparet exͣ. de elec. ꝯſtitutis ⁊c. in geneſi in fi. p̄ſc̓ptio u̓o nō reſpicit ꝓprievſum. iō eī p̄ſcribt̉ ꝯͣ aliqͣꝫ quia n̄ agit l̓ vtit̉ſuo riue. ꝯſuetudo u̓o reſpicit uſū. et iō all̓at̉quia ita coīr actū ē l̓ uſū. nichiloīꝰ et ꝯſuetudo negatīa reſpice̓ pt̄ vbicūqꝫ ꝓbari pt̄ .ſ.ꝙ tale qͥd̓ l̓ tale n̄ dꝫ fi ar. exͣ. de elec. cū ecc̄iavult̓ana. ad fi. ſecꝰ eēt ſi nl̓loº poſſet ꝓbari.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten