Omnes enī obẜuatores moͣrl̓r peccant et tenentur reſtitue̓ oīa que taliū legū occaſionelucrati ſūt ꝑ ſil̓e in dictoti. arti. A. de hijs qͥſecunt̉ raptores. hec ray. et idem ē ẜm hoſti.ſi fiant ꝯͣ ius poītm̄ ad pauꝑes oppͥmendoˢ ⁊iuſtitiam impedienda. Circa. 4ᵐ ſciendū ꝙconſtōnes ad hͨ fiūt vt appetitꝰ noxiꝰ ſub iur̓regl̓a limitet̉. vt exͣ. e. in ꝓhemio. et vt hūana audatia coherceat̉ tutaqꝫ ſit int̓ imꝓbosinnocentia di. 4. facte. ¶ Circa. qᵗᵐ nō quatuor actus legū ſiue ꝯſtōnū in hijs v̓ſibꝰ contentos. Quatuor ex v̓bis v̓tutes collige legis. ymixat punit imꝑit atqꝫ vetat. Inueniunt̉. eciā ī iure ꝯſilia q̄ ẜm gof. ſb̓ ꝑmiſſiōecōtinent̓. Sꝫ nūquid lex humana cohibe̓ dꝫoīa vicia. ℟º ꝙ nō. vn̄ auꝰ. de libero arbitvl̓ mͥ lex hūana iſta rōe ꝑmitte̓ ⁊ dina ꝓuidentia iudicare. hͨ auꝰ. lex gͦ hūana recte ꝑmittit aliqua vicia .ſ. illa qͥ nō pt̄ cohibe̓ vtfornicatōꝫ ſimplicē cū meret̓ce. licꝫ ſit grauepeccatū et lege dina puīend̓ tn̄ ꝓpt̓ hoīm correctōꝫ difficile ē a carnis volūptatibꝰ multitudinē hoīm abſtine̓. iō ne hoīes ī mala maiora et rei publice magis nocuia vt in adulteriū ⁊ pct̄m ꝯͣ nat̉aꝫ inciderēt. noluit lex humana hͨ ꝓhibe̓ tanqꝫ aliqͥd ꝑ rectores multitudinis puīend̓. vn̄ auꝰ. 2º de libero arbi. aufer meretces et libidīe oīa turbas. pone easloco matronaꝝ decorem de honeſtas ¶ Illa at̄precipit lex hūana p̄uīri que ſūt gͣuiora et aquibꝰ ē poſſibile maiorē ꝑtē ml̓titudīs abſtinere et p̄cipue que ſūt innocium̄tū alioꝝ ſiequoꝝ ꝓhibitōe ſocietas hūana cōẜuari nonpoſſet. cuiꝰ mōi ſūt furtū hoīcidiᵐ adult̓iumet alia huiꝰōi. hec tho. ¶ Nūquid lex hūanap̄aipit om̄s actus v̓tutū. ℟º lex hūana vtdictū eſt ordinat̉ ad cōe boᵐ ⁊ iō p̄cipit tm̄ illos actus v̓tutū qͥ ſūt ordinabiles ad cōe boᵐl̓ īmeda ite vt cū aliqͣ fiūt dirc̄e ꝓpt̓ boᵐ cōe.vl̓ mediate vt cū aliqͣ ordinant̉ a legiſlatōre ꝑtinentia ad bonā diſciplinā ꝑ quā cuies īformant̉ vt cōe boᵐ iuſticie et pacis ꝯſenſū ẜuent. hec tho. ¶ Circa. 6ᵐ ſciendū ꝙ derogat̉conſtōni pͥori ꝑ ꝯſtōm poſt̓iorē exͣ. de ꝯgna.ſpu. c. i. eciā ſi in poſt̓iori nulla fiat mentiode pͥori. licet ſit ſecus ī r̓ſc̓ptis exͣ. de reſc̓p. ceterū. cuiꝰ diu̓ſitatis rō ē ẜm gof. qͥa ī legibꝰ ⁊ꝯſtōibꝰ cōtinent̉ iura. oīa aūt iura ꝯtinent̉ inpectore pape vl̓ pnͥcipis vt. C. de teſtis. l. omnium. Et iō cū papa ꝯdit ꝯſtōꝫ poſtiorē qͣi excerta ſcīa faciat memor pͥoris. tollit̉ pͥor. ſꝫ īreſc̓ptis ꝯtinent̉ facta. factoꝝ aūt hr̄e memoriam et in nullo peccare eſt potiꝰ dinitatis qͣꝫhūanitatis. C. de vet̓i iure. l. 1. §. ſi quid aūt.vnde nō p̄ſuītur ꝙ papa p̄ſtiꝰ pͥmi reſc̓pti cōcedat 2ᵐ. et hͨ intelligo in pͥore et poſt̓iore ẜmtp̄c nō ẜm ordinē ſc̓pt̉e. ICirca. 4ᵐ ſciendūꝙ ꝯſtituº incipit artare pꝰ duos mēſes ab eipublicatōe ex. ne cle. vl̓ mo. c. vlt̓. ante u̓ohoc tp̄c nō ligant̉ ignorantes exͣ. e. cognoſcē-IIIIPri.tes. hoc intelligit hoſti. de ꝯſtōne pnͥcipis vt īiuribꝰ p̄dictis. quia ꝯſtituº talis ē gn̓alis etom̄s aſtn̓git exͣ. e. c. fi. ¶ Conſtō aūt inferioꝝſtatim ligat fct̄a ꝓmulgatōe nͥ forte abn̄tesquibꝰ nec tm̄ dabo nec iᵈ limitabo quia pluset minꝰ eoꝝ iuriſdc̄o ꝓtendi ſꝫ arbit̓io boniiudicis hͨ ꝯmitto exͣ. qui mr̄i. ac. pn̄t. c. fi.Extendt̓ eciā ꝯſtō ad fut̉a nō ad p̄terita extͣe. c. fi ¶ Sꝫ nūquid lex hūana hoī ncc̄itatē īponit ī foro ꝯſcīe. ¶ Rn̄dꝫ tho. in pͥma ẜe ſit.leges hūane aūt ſūt iuſte aut inuuſte. ſi iuſtehn̄t vim obligandi in foro ꝯſcīe a lege et̓naa qua diuant̉ ꝓu̓ s. ꝑ me reges regnāt. et legum ꝯditores iuſta decernūt. Dicūt̉ aūt leges iuſte ex tribꝰ ꝯcurrentibꝰ ſil̓. pͥmo ex fineqn̄ .ſ. ordinant̉ ad boᵐ cōe. 2º ex autore qn̄ .ſ.lex latā nō excedit pt̄atē ferētis. 3º ex formaqn̄ ꝓprie ẜm equalitatē ꝓportōis īponunt̉ ſb̓ditis onera in ordine ad boᵐ cōe. Inuiſte aūtſūt leges dupᵗ. vnoº ꝑ ꝯͣrietatē ad boᵐ hūaᵐ.vt qn̄ defiᵗ ibi aliqd̓ triū p̄dc̄oꝝ et tl̓eˢ legeˢ ū̓obligāt ī foro ꝯſcīe nͥ ꝓpt̓ vitand̓ ſtandalū l̓turbatōꝫ. ꝓpt̓ qd̓ ec̄ hō dꝫ cedere iuri ſuo. ẜm iᵈMt̄. 5. qui aufert tibi tuni. dinᵗ. ei etpalliū.Vlioº ꝑ ꝯtrarietatē ad boᵐ dinū. vt leges tyrannoꝝ inducētes ad ydolat̉am vl̓ ad aᵈ qd̓ſit contͣ legem dinam. et tales nō licꝫ ẜuare.¶ Nūquid om̄s hoīes ſb̓dunt̉ legi hūane.℟º dupl̓r pt̄ quis eē ſubiectꝰ legi. vnoº ſic̄ regulatū regl̓e et ſic om̄s ſb̓iecti pt̄ati ſb̓dunt̉eiꝰ legi. et ſic dr̉. ¶ Ro. 13. oīs aīa pt̄atibꝰ ſb̓limioribꝰ ſubdita ſit. Alioº ſic̄ coactū cogēti.et ſic legi ſubdiuit̉ tm̄ mali qͥa eoꝝ volūtasdiſſonat legi. pnͥceps aūt vt dic̄ iuriſꝑitꝰ legibus ē ſolutꝰ qd̓ ē vni qͣꝫtū ad vim coactīaꝫſed qͣꝫᵐ ad dei iudiᵐ dꝫ volūtariꝰ legē imple̓.vn̄ extͣ. e. cū om̄s dt̉. qd̓ quiſqꝫ iuris in alt̓mſtatuit ip̄e eodē iure dꝫ vti. Eſt ec̄ pnͥceps ſupͣlegē inqͣꝫᵐ pt̄ cū expedit legē mutare. et ī eaꝓloco et tꝑe diſpēſare. ¶ Nūquid licet ſb̓ditolegi agere p̄ter v̓ba legis. ℟º legiſlator legēꝓponit ẜm ea que ꝯtngāt vt in pl̓ibꝰ ferenˢ.intentōeꝫ ad vtilitatē cōem. vn̄ ſi caſꝰ emerſerit ī quo obẜuaº tal̓ legis ſit cōi ſaluti dīpnoſa nō ē ẜuanda vt ſi ī quitate obſeſſa lexſtatuat̉ ꝙ porte ciuitatis maneāt clauſe. hoceſt vtile cōi ſaluti. vt in pl̓ibꝰ. Si tn̄ ꝯtingathoſtes in ſeqͥ aliquos qes in dāpnū cederet ciuitatis nͥ aꝑirent̉ eis porte. et iō tūc eēnt aꝑiende. et iō dic̄ hylariꝰ ꝙ intelligētia dictoꝝ excauſis ē aſſumēda ratio dicendi. quia nō reˢẜmoni. ſꝫ rei dꝫ eē ẜmo ſubiectꝰ. ¶ Conſiderādum tn̄ ꝙ ſi legis obẜuả ẜm v̓ba nō hēatſubitū ꝑicl̓m cui ſtatim oporteat ſuccͣri. nontam ꝑtinet ad quēlibꝫ vt int̓pretet̉ quid ē vtile ciuitati. et quid inutile. ſꝫ ī hͨ tm̄ ꝑtinet adrectores et pnͥcipes qͥ ꝓpt̓ huiōi cauſas et caꝰhn̄t aucͣteꝫ de legibꝰ diſputādi. Si u̓o ꝑicl̓mſit ita ſubitum ꝙ ad eos recurri non poſſitncc̄itas diſpēſatōꝫ hꝫ ānexaꝫ. Si dicat̉ ꝙ eiꝰ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten