Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
LIIIr
Einzelbild herunterladen
 

pri.NNon enī ſūt aliqui ꝯdempnādi cōcurrētibꝰtribus .ſ. iuriſdc̓one ꝯuictiōe pace. ſuie vnirate ecc̄ie. de pͥmis duobꝰ patet ex p̄dictis.ti. de iudicibꝰ ī pnͥº. de .ſ. de pace ecc̄ie dic̄auꝰ. ꝯͣ epl̓am ꝑmeniani. cuiꝰqͣꝫ c̓mē notū ēet oībus execrabile apparet ſi tales hēat defenſores quos poſſit ſciſma ꝯtinge̓ dormiat ſeu̓itas diſtiplīe Vtꝰ abn̄s poſſitdempnari. ℟º.. ſit abſens ex ꝯtumaciaqͣles fuer̄t dathan abyron. vocati a moyſi nolunt venire nu̓i. 16. abſēs u̓o ex iuſta cā̓non pt̄ l̓time ꝯdempnari. vn̄ zeuerinꝰ papa.q. 9. abn̄s. nemo iudicet̉. quia dine et humane ꝓhibēt leges. Vtꝰ ml̓titudo peccansſit p̄uīenda. et vl̓. Mt̄. 13. de zīzanijs dicunt ẜui vis imꝰ et colli. ea rn̄det dn̄s.ne forte eradicetis ſil̓ et triticū ſinite vtraqꝫcreſte̓ ⁊cͣ. ibi dicit glo. ē excoīcanda multitudo pnͥceps ppl̓i Itē auꝰ. ad bonifaciūvbi gͣues diſſenſionū ſciſſuras huiꝰ autilliꝰ hoīs ē ꝑicl̓m ſꝫ ſtrages iacēt ppl̓oꝝ. decͣhēdum ē ſeu̓itati. vt maioribꝰ mal̓ ſanandisſincera caritas ſb̓ueīat. Cōtra exo. 24. moyſes ꝓpter ydolat̉am p̄cepit occidi ml̓titudineꝫvſqꝫ ad. 23. milia hoīm.. 4. Re. i. helyaszelo iuſticie igne celeſti duos quīqͣgenariosſuis. qoͣ. ꝯdempnaᵗ.. deū. A. p̄cipt̉ filijs iſrl̓vt ſeptē gentes erant in t̓ris ꝓmiſſiōis ꝑcuterent vſqꝫ ad int̓necōꝫ ⁊cͣ. ℟º ẜm auᵐ. li.contͣ fauſtū c̓mīa ſūt ꝑuīenda qn̄ ſalua paceecc̄ie fieri pt̄ in quo tn̄ diſc̓tio ē adhibēda. aliqn̄ enī delinquētiū ml̓titudo diu pacīam eſtexpectāda. alnͥ eſt in paucis punieda. vt eoꝝexemplo cet̓i t̓reant̉ et ad pnīaꝫ ꝓuocent̉. ſicmoyſes et helyas ydolat̉iaꝫ ī paucis puniuerūt vt alij ꝑt̓riti dimitte̓nt. Ad iᵈ dicit̉deūtᵈ. A. de gentibꝰ dicit̉ g̓g̓ꝰ. ibi pacient̓ tolerandi ſt̄ mali vbi aliqͥ inueīunt̉ boni qd̓ qͥaIinfames ia ea̓t ī gentibꝰ ill̓ vl̓r dino uidiº ſt̄ delete.Per p̄dicta patꝫrn̄ſio de zizanijs. iᵈ enī ēfaciend̓ vbi timet̉ ne ſil̓ eradicet̉ triticū. ẜmenī auᵐ. qn̄ ml̓titudo ē in ſtele̓ ſalua paceecc̄ie mali pn̄t puniri. debent potiꝰ tolerari.Vtᵐ iudex punire dēat reos ī ſe delīq̄ꝫtes℟º ſic. intuitu honoris dini ſue officij ſuinon aūt intuitu ꝓprie iniurie. Vn̄ bt̄us petꝰꝯcumelias illatas gaudio ſuſtipiebat. peccata u̓o que ꝯmittebant̉ in deū acerbe puniebat. vt patꝫ ī anania et ſaphyra act̓. q. apl̓seciā totā epl̓am ſuā ad coꝝ. pia monitōecōtemptū delinquētes in ip̄m ad amorē ſui reuocat. elyma u̓o magnū qui ceteros a fidetrahebat cecitate ꝑcuſſit act̄. 13. Quod autēhelias ignē de celo poſtulaᵗ cuiꝰ meriti eētx ris ſūt acuiapud deū oſtende̓ voluit. ſꝫ ille verꝰ deꝰ eſſetquē colebat. B̓tūs etiā ſilueriꝰ papa iniuriātes ſibi anathematizaᵗ. ſꝫ intuitu dei et eccleſie cuiꝰ paſtor erat fecit Circa 2ᵐ. q̄runt̉plura .ſ. vtꝰ aliqͥs morl̓r peccet negando vi̓tatē quā condempnare. ℟º tho. dicit in ẜaLIIIẜe. ſic. qͥa quicūqꝫ facit ꝯͣdebitū iuſticie moͣrliter peccat. Ad debitū aūt iuſticie ꝑtunꝫ aliquis obediat ſuo ſuꝑiori in hijs ad ius ſuep̄latiōis extendi̓. et accuſatꝰ ex debito tenetur iudici qui ē ſuꝑior eiꝰ expone̓ vitatemquā ab eo ẜm formā iuris exigit. et ſi eamcōfiteri nolu̓it vl̓ mendacit̓ negau̓it moͣrlit̓peccat Si u̓o iudex exigat qd̓ non pt̄ ẜmordinem iuris tenet̉ ei rn̄dere ſꝫ pt̄ appl̓orvl̓ alit̓ licite ſubt̓fuge̓ tn̄ licet ei mendaciūdicere Nec obſtat p̄dictis iᵈ. Griſoꝰ tibidico vt te ꝓdas īpublicū neqꝫ apᵈ aliū accuſes. quia in caū p̄dicto ꝓditur a ſe. ſꝫ ab alio. dum ei rn̄dendi ncc̄itas īponit̉ a ſuꝑioriſuo Si dicat̉ ibi vl̓ eſſe mēdatiū officioſūqd̓ eſt veniale peccatū. quia ibi mentit̉ vtliberet ſcip̄m. dicend̓ ym̄o ibi ē aliqͥd de pernicioſo admixtū. quia iudici debitū .ſ. ꝯfeſſionē vi̓tatis negat. et accuſator puniẻ ſi īꝓbatiōe deficiat. tꝰ liceat accuſato ſe calumpnioſe defende̓. Rn̄dꝫ tho.. vn̄ eciāin c̓mīali iuram̄tū de calūpnia ē p̄ſtand̓ exͣde iur̓. calūp. inh̓entes eciā aliud ē vitatem tace. aliud ē fl̓itatē ꝓpone̓. pͥmū licꝫ inaliquo caū. non enī tenē qͥs om̄eꝫ vi̓ta ꝯfiteri. ſꝫ tm̄ illa̓ quā pt̄ dꝫ ab eo reqͥrere iuidexẜm ordinē iuris puta ſuꝑ aliqͦ c̓mīe p̄ceſſitinfamia vl̓ apparuint aliqͣ exp̄ſſa iudicia vl̓eciā p̄ceſſit ꝓbaº ſeīplena. 2ᵐ aūt .ſ. fl̓itatēꝓponere in nullo caū alicui licet Sic accuſato licet ſe defende̓ vitatē illā quā ꝯfiterinon tenet̉ occultando aliqͦs ꝯgruos et licitos modos. puta rn̄deat ad que rn̄ de̓tenet̉. 2ᵐ aūt ē ſe calūpnioſe defende̓ ſꝫ prudent̓ euade̓. non at̄ licꝫ ei vl̓ fl̓m dice̓ vl̓ vniillud qd̓ ꝯfiteri tenet̉ tace̓. neqꝫ ec̄ aliqͣꝫ fraudem vl̓ dolū adhibe̓ qͥa fraus et dolꝰ vimdacij hn̄t et ē ſe calūpnioſe defende̓. vn̄licet reo ī ſang̓nis corrūꝑe ſuū adu̓ſariū.peccat enī accuſator ſi colludat reo qui ēnoxiꝰ qd̓ patet ex penaꝫ mc̓rit legibꝰſti tutā. 2. q. z. vn̄. induce̓ aliquē ad pct̄mſit peccatū patꝫ ec̄ reus peccat adu̓ſariocolludendo. qͣꝫuis huic peccato lex ciuil̓ adhibeat penā. quia ml̓ta ẜm leges hūanas relinqunt̉ imꝑuīta ẜm dei iudiᵐ ſūt peccatahec tho. Vtᵐ liceat reo appl̓oꝫ iudiᵐ declinare. Rn̄dꝫ tho. ſic. ſi appellat ex ꝯfidētiaiuſte cāe. quia .ſ. iniuſte gͣuat̉ a iudice vt habetur. 2. q. 6. c. i. et ſe. hoc enī ē prudent̓ ade̓vnde apl̓s ad ceſarē appellaᵗ act̓. 25. aūtlicet appellare more affende ne ꝯͣ iuſtaſnīa ꝓferat̉. hoc ē ſe calūpnioſe defende̓ qd̓ licꝫ vt dictū ē Vtᵐ ꝯdempnatō ad mortem liceat ſe defende̓ ſi poſſit Rᵗ tho..ſi ſit iuſte ꝯdempnatꝰ. vn̄ Ro. 13. qui pt̄ati reſiſtit dei ordinatōi reſiſtit ꝯn̄s ſibi dāpnationem acquirit. licꝫ enī iudici reſiſtentemimpugnare. vnde patet ex parte rei ſit bellum iniuſtum et ideo indubitanter peccat.