pri.NNon enī ſūt aliqui ꝯdempnādi ṅ cōcurrētibꝰtribus .ſ. iuriſdc̓one ꝯuictiōe ⁊ pace. ſuie vnirate ecc̄ie. de pͥmis duobꝰ patet ex p̄dictis sͣ.ti. de iudicibꝰ ī pnͥº. de 3º .ſ. de pace ecc̄ie dic̄auꝰ. ꝯͣ epl̓am ꝑmeniani. ꝙ cuiꝰqͣꝫ c̓mē notū ēet oībus execrabile apparet ſi n̄ tales hēat defenſores ꝑ quos poſſit ſciſma ꝯtinge̓ nō dormiat ſeu̓itas diſtiplīe ¶ Vtꝰ abn̄s poſſit cōdempnari. ℟º. ꝙ nō. ṅ ſit abſens ex ꝯtumaciaqͣles fuer̄t dathan ⁊ abyron. qͥ vocati a moyſi nolunt venire nu̓i. 16. abſēs u̓o ex iuſta cā̓non pt̄ l̓time ꝯdempnari. vn̄ zeuerinꝰ papa.ꝫq. 9. abn̄s. nemo iudicet̉. quia hͨ dine et humane ꝓhibēt leges. Vtꝰ ml̓titudo peccansſit p̄uīenda. et vl̓ ꝙ nō. Mt̄. 13. de zīzanijs dicunt ẜui vis imꝰ et colli. ea rn̄det dn̄s. ꝙ nōne forte eradicetis ſil̓ et triticū ſinite vtraqꝫcreſte̓ ⁊cͣ. ibi dicit glo. nō ē excoīcanda multitudo nͨ pnͥceps ppl̓i Itē auꝰ. ad bonifaciūvbi ꝑ gͣues diſſenſionū ſciſſuras nō huiꝰ autilliꝰ hoīs ē ꝑicl̓m ſꝫ ſtrages iacēt ppl̓oꝝ. decͣhēdum ē ſeu̓itati. vt maioribꝰ mal̓ ſanandisſincera caritas ſb̓ueīat. Cōtra exo. 24. moyſes ꝓpter ydolat̉am p̄cepit occidi ml̓titudineꝫvſqꝫ ad. 23. milia hoīm. Bͣ. 4. Re. i. helyaszelo iuſticie igne celeſti duos quīqͣgenarios cūſuis. qoͣ. ꝯdempnaᵗ. Pͣ. deū. A. p̄cipt̉ filijs iſrl̓vt ſeptē gentes qͥ erant in t̓ris ꝓmiſſiōis ꝑcuterent vſqꝫ ad int̓necōꝫ gͦ ⁊cͣ. ℟º ẜm auᵐ. li.contͣ fauſtū c̓mīa ſūt ꝑuīenda qn̄ ſalua paceecc̄ie fieri pt̄ in quo tn̄ diſc̓tio ē adhibēda. aliqn̄ enī delinquētiū ml̓titudo diu ꝑ pacīam eſtexpectāda. alnͥ eſt in paucis punieda. vt eoꝝexemplo cet̓i t̓reant̉ et ad pnīaꝫ ꝓuocent̉. ſicmoyſes et helyas ydolat̉iaꝫ ī paucis puniuerūt vt alij ꝑt̓riti eā dimitte̓nt. Ad iᵈ ꝙ dicit̉deūtᵈ. A. de gentibꝰ dicit̉ g̓g̓ꝰ. ibi pacient̓ tolerandi ſt̄ mali vbi aliqͥ inueīunt̉ boni qd̓ qͥaIinfames nō ianō ea̓t ī gentibꝰ ill̓ vl̓r dino uidiº ſt̄ delete.Per p̄dicta patꝫrn̄ſio de zizanijs. iᵈ enī nō ēfaciend̓ vbi timet̉ ne ſil̓ eradicet̉ triticū. ẜmenī auᵐ. qn̄ ml̓titudo ē in ſtele̓ nͨ ſalua paceecc̄ie mali pn̄t puniri. debent potiꝰ tolerari.Vtᵐ iudex punire dēat reos ī ſe delīq̄ꝫtes℟º ꝙ ſic. intuitu honoris dini ſue officij ſuinon aūt intuitu ꝓprie iniurie. Vn̄ bt̄us petꝰꝯcumelias illatas cū gaudio ſuſtipiebat. peccata u̓o que ꝯmittebant̉ in deū acerbe puniebat. vt patꝫ ī anania et ſaphyra act̓. q. apl̓seciā ꝑ totā epl̓am ſuā ad coꝝ. pia monitōe ꝑcōtemptū delinquētes in ip̄m ad amorē ſui reuocat. elyma u̓o magnū qui ceteros a fide r̓trahebat cecitate ꝑcuſſit act̄. 13. ¶ Quod autēhelias ignē de celo poſtulaᵗ nō cuiꝰ meriti eētx ris ſūt acuiapud deū oſtende̓ voluit. ſꝫ ꝙ ille verꝰ deꝰ eſſetquē colebat. B̓tūs etiā ſilueriꝰ papa iniuriātes ſibi anathematizaᵗ. ſꝫ hͨ intuitu dei et eccleſie cuiꝰ paſtor erat fecit ¶ Circa 2ᵐ. q̄runt̉plura .ſ. vtꝰ aliqͥs morl̓r peccet negando vi̓tatē ꝑ quā condempnare. ℟º tho. dicit in ẜaLIIIẜe. ꝙ ſic. qͥa quicūqꝫ facit ꝯͣdebitū iuſticie moͣrliter peccat. Ad debitū aūt iuſticie ꝑtunꝫ ꝙ aliquis obediat ſuo ſuꝑiori in hijs ad q̄ ius ſuep̄latiōis extendi̓. et iō accuſatꝰ ex debito tenetur iudici qui ē ſuꝑior eiꝰ expone̓ vitatemquā ab eo ẜm formā iuris exigit. et iō ſi eamcōfiteri nolu̓it vl̓ mendacit̓ negau̓it moͣrlit̓peccat Si u̓o iudex hͨ exigat qd̓ non pt̄ ẜmordinem iuris nō tenet̉ ei rn̄dere ſꝫ pt̄ ꝑ appl̓orvl̓ alit̓ licite ſubt̓fuge̓ nō tn̄ licet ei mendaciūdicere Nec obſtat p̄dictis iᵈ. Griſoꝰ nō tibidico vt te ꝓdas īpublicū neqꝫ apᵈ aliū accuſes. quia in caū p̄dicto nō ꝓditur a ſe. ſꝫ ab alio. dum ei rn̄dendi ncc̄itas īponit̉ a ſuꝑioriſuo Si dicat̉ ꝙ ibi vl̓ eſſe mēdatiū officioſūqd̓ eſt veniale peccatū. quia ibi hō mentit̉ vtliberet ſcip̄m. dicend̓ ꝙ ym̄o ibi ē aliqͥd de pernicioſo admixtū. quia iudici debitū .ſ. ꝯfeſſionē vi̓tatis negat. et accuſator puniẻ ſi īꝓbatiōe deficiat. tꝰ liceat accuſato ſe calumpnioſe defende̓. Rn̄dꝫ tho. ꝙ nō. vn̄ eciāin cā c̓mīali iuram̄tū de calūpnia ē p̄ſtand̓ exͣde iur̓. calūp. inh̓entes ¶ Nō eciā ꝙ aliud ē vitatem tace. aliud ē fl̓itatē ꝓpone̓. pͥmū licꝫ inaliquo caū. non enī tenē qͥs om̄eꝫ vi̓ta tē ꝯfiteri. ſꝫ tm̄ illa̓ quā pt̄ ⁊ dꝫ ab eo reqͥrere iuidexẜm ordinē iuris puta cū ſuꝑ aliqͦ c̓mīe p̄ceſſitinfamia vl̓ apparuint aliqͣ exp̄ſſa iudicia vl̓eciā p̄ceſſit ꝓbaº ſeīplena. 2ᵐ aūt .ſ. fl̓itatēꝓponere in nullo caū alicui licet ¶ Sic gͦ accuſato licet ſe defende̓ vitatē illā quā ꝯfiterinon tenet̉ occultando ꝑ aliqͦs ꝯgruos et licitos modos. puta ꝙ nō rn̄deat ad que rn̄ de̓ n̄tenet̉. 2ᵐ aūt n̄ ē ſe calūpnioſe defende̓ ſꝫ prudent̓ euade̓. non at̄ licꝫ ei vl̓ fl̓m dice̓ vl̓ vniillud qd̓ ꝯfiteri tenet̉ tace̓. neqꝫ ec̄ aliqͣꝫ fraudem vl̓ dolū adhibe̓ qͥa fraus et dolꝰ vim mēdacij hn̄t et hͨ ē ſe calūpnioſe defende̓. vn̄ nōlicet reo ī cā ſang̓nis corrūꝑe ſuū adu̓ſariū.peccat enī accuſator ſi colludat cū reo qui ēnoxiꝰ qd̓ patet ex hͨ ꝙ penaꝫ mc̓rit legibꝰ cōſti tutā. 2. q. z. vn̄. cū induce̓ aliquē ad pct̄mſit peccatū patꝫ ꝙ ec̄ reus peccat cū adu̓ſariocolludendo. qͣꝫuis huic peccato lex ciuil̓ nō adhibeat penā. quia ml̓ta ẜm leges hūanas relinqunt̉ imꝑuīta q̄ ẜm dei iudiᵐ ſūt peccatahec tho. ¶ Vtᵐ liceat reo ꝑ appl̓oꝫ iudiᵐ declinare. Rn̄dꝫ tho. ꝙ ſic. ſi appellat ex ꝯfidētiaiuſte cāe. quia .ſ. iniuſte gͣuat̉ a iudice vt habetur. 2. q. 6. c. i. et ſe. hoc enī ē prudent̓ eū ade̓vnde apl̓s ad ceſarē appellaᵗ act̓. 25. Nō aūtlicet appellare cā more affende ne ꝯͣ eū iuſtaſnīa ꝓferat̉. hoc eī ē ſe calūpnioſe defende̓ qd̓nō licꝫ vt dictū ē ¶ Vtᵐ ꝯdempnatō ad mortem liceat ſe defende̓ ſi poſſit ¶ Rᵗ tho. ꝙ nō.ſi ſit iuſte ꝯdempnatꝰ. vn̄ Ro. 13. qui pt̄ati reſiſtit dei ordinatōi reſiſtit ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſibi dāpnationem acquirit. licꝫ enī iudici eū reſiſtentemimpugnare. vnde patet ꝙ ex parte rei ſit bellum iniuſtum et ideo indubitanter peccat.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten