Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
LIIv
Einzelbild herunterladen
 

Ilimponēda accāto ſi ꝯmittat̉. ff. de calup̓. l. fiPreuaricari ē va̓ c̓mīa abſconde̓ .ſ. fraudulent̓. vt acca̓tor ꝯͣc̓mīa de quibꝰ accuſauit reo colludēs ꝓp̓as ꝓbatiōes diſſil̓at et falſas excuſatiōes admittit. vn̄ dỉ p̄uaricatorqͣi pͥmi ſue p̄cedētis ſcꝫ intenti variator. qͥaſcꝫ partē adu̓ſam adiuuat ꝓdita ſua cauſa.ergiu̓ſari ē aīo ab accātiōe deſiſte̓ aīm .ſ. accuſandi deponendo qualit̓cumqꝫ ſꝫ inordinate in enī ab inceptis deſiſtit qͣi tergū.vertit. pt̄ enī aliquis ab accuſatiōe deſiſte̓ duplicit̓. vnoº ſi in ip̄o ꝓceſſu accātiōis cognouerit eſſe fl̓m iᵈ de qūo accuſabat. et ſic paricōſenſu accātor et reꝰ ſe mutuo abſoluūtAlioº ſi pnͥceps ad quē ꝑtinet cura boni coīˢqd̓ accuſatiōꝫ intendỉ abſolu̓it accuſatorē.Si u̓o deſiſtat inordinate puta ꝓpt̓ ꝯuentiōꝫaliquā adu̓ſario. facit iniuriaꝫ rei publiceet ei remitti pt̄ accuſatū ſꝫ pnͥcipēcuram rei publice gerit. patet ex dictiscōtingit peccare in accuſatiōe vl̓ quia inuiſtecontͣ accuſatū agit̉. vl̓ quia res publica leditur. dum ſcꝫ pcc̄ati punitio impedt̉. pͥmūſit calūpniādo. 2ᵐ fit p̄uaricando t̓giu̓ſandoNota eciā accuſatori calūpnioſo debet̉ pena duplex. vna ē pena talionis vt dictū eſtſupͣ. ſi tn̄ uidex cognou̓it accuſaſſe aīonocendi ſꝫ ex leuitate vl̓ ex erroris iuſtinon imponit penā talionis. ẜa ē pena infaīeet qn̄qꝫ pnͥceps remittit penā et abolet īfamiaꝫ. qn̄qꝫ ec̄ infaīam abolet Circa 4tᵐquerunt̉ pl̓a .ſ. vtᵐ ſubditi poſſint accuſareſuos p̄latos ℟º ſic. cl̓icꝰ accāre pt̄ ep̄m2. q. A. lator et. c p̄ſumūt. et moͣchus abbemſue priorē vbi eſt abbas. et habeatꝓpriū dꝫ ei de boīs moſterij ꝓuideri exͣ. de accu.ex ꝑte. ſi tn̄ loculos hēat dꝫ ei auxiliū denegari exͣ. de offi. or. quāto. et ml̓tomagis ē ſb̓ueniend̓ ſcl̓ari ſi egeat ſū ſit cl̓icꝰ ſue laycꝰde bonis cōibꝰ ſu ī quibꝰ p̄ſumỉ ius hr̄e. 6. deordi. cog̓. l. fi. hoc ec̄ volūt multa alia iura.ẜm hoſti. Nec obſtat iᵈ.. 2. q. 4. ip̄i apl̓i. etc. teſtes. et totū ex quibꝰ hētur audit̉minor ordine volens accāre maiorē. quia ẜmhoſti. corrigunt̉ illa .ſ. lator p̄ſumūt. Diſtinguend̓ tn̄ ē. ꝓhibita ē accuſaʳ p̄latoꝝabignotis et eciā a notis c̓mīoẜ et infaībusnon aūt a notis bonis ex affc̄u caritatis quediſtincº elicit̉. 2. q. A. q̄rendū. et. §. hijs auctoritatibꝰ. et. c. p̄ſumūt. et ẜm hanc diſtinctiōꝫintelligi debēt om̄s canones qͥbus ꝓhiberi vtaccuſatio p̄latoꝝ. Non ē ec̄ ꝓhibita accuſatio p̄latoꝝ et a c̓mīoẜ infaībꝰ ī caū ſcꝫip̄i p̄lati exorbitau̓int īfide. 2. q. 7. §. oppot̉Sciendū eciā aliqui p̄lati pn̄t accuſariꝓpt̓ excellēciaꝫ digͥtatis. vt papa et jmꝑatorquia ſūt ſupͣ ius et legibꝰ ſoluti. papa enīhabet ſuꝑiorē deū. 9. q. z. nemo alioꝝ. ī crimīe h̓eſis. di. 40. ſi papa Nunqͥd moͣchusaccuſare pt̄ aliū qͣꝫ abb̓em vl̓ pͥorē ſuū. ℟ºnon. exͣ. de accu. ex ꝑte. qd̓ intelligit̉ ꝯͣ volūtatem abbatis. ſꝫ de volūtate abbatis admitte̓vtilitate moſterij exigente ar. de poſtu. ex ytealias ẜm canones moſterij int̓ſit abbatislicencia ſufficit ſit mortuꝰ mūdo. 16. q.i. placuit. licet denu̓tiare poſſit ad pnīaꝫ nontm̄ frēs ſꝫ eciā quēlibꝫ fidelē ec̄ abbate ꝯͣdicēteAd hoc enī tenet̉ qͥlibet ẜm hug̓. quia gn̓alit̓dictū eſt. ſi peccau̓it in te fr̄ tuꝰ ⁊cͣ. Ad .ij.q. z. julianꝰ. et exͣ. de iureiurā. q̄ꝫadmod̓. §. fiAlij u̓o vt ala. gof. naſon. intelligūt monachus pt̄ aliū accuſare de volūtate abbatiˢeciaꝫ ſi moͣſterij int̓ſit. 2. q. A. paſtoris.hoſti. aūt eſt pͥme opi. Nunquid layci pn̄tcl̓icos accāre. ℟º bar. et melendꝰ. dixerūtlayci bone fame admittūt̉ ad acca̓tiōꝫ cl̓icoꝝet iura que ꝯͣdice̓ vident̉ vt. 2. q. A. c. i. et. 2.et pl̓a alia intelligunt̉ de laycis c̓mīoẜ. ſꝫ eisaꝑte ꝯͣdicit exͣ. de teſti. de cet̓o. in c̓mībꝰ exceptis vt dc̄m ē.. In ill̓ dicūt quidālayci ec̄ c̓mīoſi īfames admittunt̉ ad accan et teſtificandū eciā meret̓x exͣ. de ſymo.ta. ⁊cͣ. Vlij dicūt nullꝰ laycꝰ admittit̉ ꝯͣcl̓icos ec̄ in c̓mībꝰ exceptis eoꝝ opinio ſituata. vl̓ ſi qͥs ſuā vl̓ ſuoꝝ iniuriā ꝓſequat̉.et ſic ſentit gof. quia gn̓alit̓ layci ꝓhibent̉ clericos accāre. 2. q. A. ip̄i apl̓i. et. c. teſtes. ettotum. Et ſi querat̉ in quo ſūt excepta crimina. Rn̄dꝫ quia īfames admittunt̉ ꝯͣ laycos infamatos et cl̓icos infamatos2. q. i. in pͥmis. admittunt̉ ec̄ in teſtes ꝯͣ laycos int̓ueīentibꝰ ec̄ alijs āmīcl̓is exͣ. de ſymo.licꝫ et. c. tuas. Tan. u̓o viā̓ mediā tenensdixit om̄s laya bone fame et bone vite inc̓mībꝰ exceptis admittunt̉. et ī alijs ſuāvl̓ ſuoꝝ iniuriā ꝓſequant̉. vl̓ in caū exͣ. deẜuis ordi. nl̓lꝰ. alit̓ hec c̓iīa viderent̉excepta. Layci u̓o c̓mīoſi vl̓ infames admittunt̉ ec̄ cl̓ici fi̓int male fame. quia tācadmittunt̉ niſi ſuit mimici vt colligit̉ exͣ. deaccu.. p. et de ſymo. tanta. et. c. tuas. excipiunt̉ ec̄ ꝑticipes c̓mīs. exͣ. de teſti. veniens.jo. tam̄ dic̄ layci bone fame pn̄t accuſareſuū p̄latū qͥa ſua int̓eſt hr̄e bonū p̄latū ar. 2.q. Acl̓icos. et. 4. q. iꝰ tn̄. ẜm ec̄ eundē ꝯuīorēopīo pn̄t ſuā vl̓ ſuoꝝ iniuriā ꝓſeqͣꝫt̉hec hoſti. Circa qfᵐ noͣ. ſi aliq̓s accuſatorpecuīaꝫ accepᵗ ob accandū. vl̓ accand̓ crimen ꝯcuſſiōis ꝯmiſit et tenet̉ reſtitue̓ ei dedit ſi non turpit̉ dedit. alias ei in cuiꝰ iniuriam data fuit. i. q. i. jubemꝰ. ẜm ray.e atuuatisXL IE inde ꝯſiderand̓ eſt de reis ſū accuſatis ſeu iudicādis. et pͥmo ſūt iudicandi. vtᵐ iudicādis liceat effuge̓iudiciū dāpnatiōis Circa pͥmū q̄runt̉ pl̓aſcꝫ vtᵐ gn̓al̓r mali ſuit iudicādi ſū puīendi℟º vl̓r mali ſūt corrigēdi āmonitiōꝫ ẜmillud. Mᵗ. 1s. ſi peccau̓it in te fr̄ tuꝰ. ⁊cͣ. ſꝫſunt vniu̓ſal̓r puniendi ꝯdempnatiōꝫ ⁊cͣ.