tacit̓nitas vi̓tatis cū veritas r̓quirit̉ ¶ Rn̄ᵗalex. in 3º ꝙ ſic quia in iſta negatiua .ſ. nonloqueris ꝯtra ⁊cͣ. includỉ affirmatīa qͣ p̄opt̉obẜuancia vitatis ad ꝓxiᵐ. Negatīa tn̄ obligat ſemꝑ et ad ſemꝑ. et affirmatiua ſemꝑ ſꝫnon ad ſemꝑ. ſꝫ ꝓ tꝑe ⁊ ca̓. cauſa gͦ facit tadt̓nitatē vitatis eē culpabilē. ii. q. z. quiſqͥs.et eſt auꝰ. ad caſulanū. et criſoꝰ. dic̄ ꝙ nō tm̄eſt ꝓditor vi̓tatis qͥ palā mentit̉ ſꝫ ec̄ qui n̄ libere ꝓnūciat vitatē quā libere ꝓnūciare oꝑtꝫaūt qͥ libere vi̓tatē n̄ defēdᵗ quā libere defendecōuenit Cauſa ec̄ ⁊ oportuītis facit tacit̓nitatem eſſe licitā. vn̄ auꝰ. li. de mendiº licꝫ p̄dicatori celare quicqͥd ſibi ꝓ tēꝑe vt̓. mēariaūt nunqͣꝫ. de hͨ vide infra in ſe. ti. arcl̓o. q.Quia igit̉ vtꝫ ex p̄dictis mendiciū ꝓhibet̉ īhoc p̄cepto. jdeo pͥmo dicend̓ ē de ip̄o mendaqd̓ ē ꝯu̓iꝰ. 2º de teſtimoīo fl̓o qd̓ ē peſſima ſpēsmēdacij vt dic̄ glo. Vidend̓ ē gͦ pͥº qͥd ē mēdacium. 2º in qͦ differ̄t hͨ tria .ſ. mentiri dice̓fl̓m et mendaciū. 3º quot ſūt ſpēs ſū drīe mēdacij. 2ªº vtꝰ mēdaciū ſit pct̄m et qn̄ ē pct̄mmōͣrle ⁊ qn̄ veniale. qͨº de quibuſdā dubitabilibꝰ circa mendaciū ¶ Circa pͥmū igit̉ ſciēdum ꝙ mendaciū ẜm auᵐ. li. de mendaº ē fl̓avocis ſigͥficỉ cū intentiōe fallendi. 22. q. 2. §.ille gª ¶ Ad cuiꝰ intelligētiaꝫ ſciend̓ ꝙ dictūext̓iꝰ ꝓlatū hꝫ duplicē ꝯꝑatiōeꝫ vnā ad rē ſigͥficatam ⁊ ſic dī̓ ẜmo verus cū .ſ. res adeqͣturẜmoni. vl̓ ec̄ fallax cu .ſ. nō adequat̉. altamcōꝑatiōꝫ hꝫ ad intentiōꝫ dicē̓tis et ſic dt̓ ẜmoverax. cū. .ſ. intenº adequat̉ ẜmoni gͦ mēdacium nomīat dictū ꝑ ꝯꝑatiōꝫ et ad rem ⁊ addicentē. jō ad ꝯpletā mendacij rōeꝫ duplexfl̓itas ꝯcurrit. Vna ꝑ ꝯꝑatiōꝫ ad rem. alt̓a ꝑcōꝑatiōꝫ ad loqn̄tis ītentiōꝫ. et hͨ duplex fl̓itas tangit̉ in dc̄a diffōe mendacij. pͥma rl̓itas in mendaº tenꝫ rōꝫ mat̓ial̓. ẜa rōꝫ forͣl̓ ⁊ab illa ẜa dt̓ qͥs mendax Sꝫ vt̓ ꝙ dc̄a notificatio n̄ ꝯueniat mendaº offōſo et iocoſo. qͥain neutro hoꝝ intendᵗ qͥs fallere. ſꝫ ī offōſo ītendit ꝓdeſſe in iocoſo delectare g ⁊cͣ. ℟º q̄in dicta notificatiōe v̓bum fallēdi nō tm̄ īportat deciꝑe ſꝫ eciā fl̓m dice̓ et hͨ eſt oī mēdatio ꝯmune. fl̓m eī dice̓ ext̓iꝰ quodāmō falle̓ ēdum hō dic̄ iᵈ qd̓ pt̄ hoīeꝫ ad fl̓it itē deduce̓. ⁊ꝑ ꝯn̄s falle̓ ⁊ deciꝑe. vn̄ mendaᵐ iocoſū ⁊ officioſum ex ip̄o gn̓e operis rōꝫ hꝫ fallēdi licꝫ exintentiōe dicētis n̄ ducat̉ ad fallend̓ ¶ Circa2ᵐ ſciend̓ ꝙ mētiri iuxͣ ethimologia vocabolieſt ꝯͣ mentē ire. i. dice̓ vl̓ face̓ aliqͥd ꝯͣ iᵈ ꝙ ē īcōſciētia Augꝰ. at̄ ſtrictiꝰ ſumit mētiri ꝓutſcꝫ ē in ẜmone dicētis qͥ mentit̉ ꝯͣ iꝰ qd̓ aīo ſētic loquit̉ volūtate fallēdi. 22. q. 2. is at̄. dicefl̓m ē dice̓ aliqͥd eē ita qd̓ nō ē ita. nō diſtīctovtᵐ intendat dice̓ vni vl̓ fl̓m Mendaᵐ u̓ocōp̄hendᵗ vtᵐ qꝫ. eſt enī mendaciū vt dictū eſtfl̓a ſigͥficả vocis. ecce fl̓m. dice̓ cū intentiōefallendi. ecce mentiri. Ex hijs patꝫ ꝙ hͨ duoſcꝫ fl̓m dice̓ et mentiri ſe hn̄t vt excedentia ⁊exceſſa quia nō oīs qui mentit̉ dic̄ fl̓m. jd aliqn̄ dicit vni licꝫ intendat dice̓ fl̓m. et eꝯº n̄omīs qui dic̄ fl̓m mentit̉ ym̄o aln̄ c̓dit dicevni licꝫ dicat fl̓m. gͦ qͥ mentit̉ ſemꝑ fallit voluntate licꝫ qn̄qꝫ fallat̉ ī fc̄i vi̓tate. et iō ſēypeccat qͥa rea̓ liguā nō facit ṅ mens rea. ⁊.q. 2. hoīes in fi. qui u̓o dic̄ fl̓m nō ſēꝑ peccat.aliqn̄ enī dicit fl̓m cū intentiōe. et tūc ē pct̄met mendiᵐ. aliqn̄ dicit fl̓m ⁊ cͤdit dice̓ vni ⁊tūc ſi adhibuit debitā diligēciā nō peccat. ſiaūt peccat vrīal̓r vt in. c. hoīes. qui aūt dicitmendaciū ſēꝑ peccat vt. 4. q. i. ī fi. Circa. 37ſciend̓ ꝙ ſpēs ſū drīe mendacioꝝ ẜm auᵐ. li. demendatio ⁊ habet̉ 22. q. 2. pͥmū ſūt octo. pͥmirē mendaᵐ ī doct̓na r̓ligiōis ⁊ ẜm alexꝰ. an. īẜo ſuo r̓ligio ſuītur h̓ cōir ẜm ꝙ nos r̓ligat adtenendū nō tm̄ ea qͥ ſūt c̓ca fidem. ſꝫ ec̄ ea q̄ ſt̄circa mores bonos ¶ In hijs enī duobꝰ ꝯſiſtitſūma xpīane r̓ligiōis Scd̓m vt aliqͣꝫ ledit īiuſte qͥa .ſ. ē tale vt nl̓li ꝓſit et alicui obſit vtmendaciū. detractiōis et fl̓i teſtis ī c. ī crīali.3ᵐ eſt ꝙ vni ꝓdeſt et alt̓i obeſt vt teſtim̉ in cāpecuīaria. 4tꝰ ē ꝙ fit ſola mentiēdi fallēdiqꝫlibidine. vt cū quis delectat̉ in aſtutia mendacij ꝯponendi. et ſic̄ dc̄m ē ſupͣ libido fallēdinon dt̉ h̓ libido decipiendi. ſꝫ dt̉ libido fl̓m dicendi. et dt̉ hͨ mendaᵐ fieri ſola libidine mēciendi. quia cū libido dicat̉ a libendo nichilhabech̓ mendaᵐ. neqꝫ ī ſe neqꝫ in cā. exͣ illūin quo ē libido .ſ. mētientē. ꝓpt̓ ꝙ eciā auꝰ. vocat ip̄m mendaᵐ merū. nō ſic de alijs mendicijs. quia hn̄t cām exͣ mētientē .ſ. nocendiet iuuandi l̓ placendi ¶ Nō ec̄ h̓ ꝙ libido pt̄dici dupᶠ. vnoº ſtricte ⁊ ꝓprie ẜm qd̓ dic̄ auꝰ.ꝙ libido ē appetitꝰ aī quo aliqd̓ tꝑale p̄pont̉ bonō et̓no et ſic nō ē radix nͥ morliū pct̄oꝝꝝ etſic nō ſumit̉ ī 4tº mendiº. pͥmoº dt̓ cōir .ſ.ꝓut ē radix nō tm̄ moͣrliū ſꝫ ec̄ veīaliū. vn̄cū dicat̉ a libendo ſic̄ libere qd̓ ē liberi arbit̓i pt̓in ordinate moueri ad moͣrle ⁊ ad veīale itaet hic libido pc̄ eſſe radix vt̓uſqꝫ et ſic caditlibido in rōe huiꝰ mendacij. hͨ alex. in ẜo ſuoex bon̄. ī 3º. 4ᵐ ē qd̓ fit placendi cupitate vtmendaciū adulatiōis. 6tᵐ ē ꝙ ml̓li obeſt etalicui ꝓdeſt .ſ. ne ſibi pecuīa auferat̉. 4ᵐ ꝙnulli obeſt et alicui ꝓpeſt vt .ſ. mortē euadatgᵐ ꝙ nulli obeſt et adhuc ꝓpeſt ne caſtitasvioletur Eſt et alia diuiſio mēdacij breuiorſcꝫ in mendaᵐ ꝑnicioſū iocoſū et offōſum. etcolligit̉ ex v̓bis auꝰ. ſr̓ iᵈ pꝫͣ. ydes om̄s qͥ lo.men. et hētur. 22. q. 2. ne quis. et hͨ ẜa diuiſiomendacij ē ẜm ray. et hoſti. plenior qͣꝫ pͥma.quia ẜm eos mendaᵐ ꝑnicioſū ꝯp̄hēdit ſub ſepͥmas qnͥqꝫ drīas pͥme diuiſiōis. mendāciūvero offōſum ꝯpn̄dit reliqͣs tres. ſic ẜm ip̄mmendaciū iocoſū in ẜa diuiſiōr ſuꝑaddt mēbris pͥme diuiſiōis Scd̓m aūt om̄s theologos q̄rū ſc̓pta vidi .ſ. ẜm alex. an. bon̄. rich̓.et pe. nō ſr̓addt̉ diuiſiōi pͥme ſꝫ ꝯtinet̉ in ea.et cōpn̄dit ſub ſe qrͣtū ⁊ qṅtū membrū eius.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten