Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
XLVr
Einzelbild herunterladen
 

prri.Quid de illis qui dono forte alicꝰ ẜuicij p̄cedētis occaſiōe accipiūt im petuū l̓ ad vitā ſuāvſufructū alicꝰ poſſeſſiōis ab ecc̄ijs vl̓ moͣſterijs Ꝙ℟º ẜm ray. ti. de vſur̓. ſi aliquis aduocatus gͣtis ẜuiuit moͣſtio vl̓ ecc̄ie vl̓ eciā aliquis diues gͣtis mutuauit pecuīaꝫ ſuā licitereciꝑe pt̄ huiōi gͣtis .i. ex dilectiōe licꝫ ſit exorta exp̄dicto ẜuitio. 12. q. 2. qͥcūqꝫ ecc̄iaſticis caritate Iemdicend̓ ē ſi adhuc nullo īpenſoẜuicio tales donū a moſterio receper̄t dūmōſtudeant de ꝯpetenti ẜuicio fidelit̓ reſponde̓ nealias videant̉ bona pauꝑibus debita ꝯſume̓ꝓpter ꝙ ſtrictiꝰ iudicat̉ de rebꝰ ecc̄ie. licet gratis receptis qͣꝫde rebꝰ p̄latoꝝ./ Sꝫ cui p̄dictareſtituº fiet Rn̄dꝫ ray. ꝙ aucͣte iudic̓ pnīalis fieri dꝫ ecc̄ie cui ſic iniurioſe ablatū ē. itaꝙ illi eidem qui dedit ṅ cū turpit̓ dedit. tūc eīnon ſibi ſꝫ ſucceſſori eiꝰ pot̓it fieri. vl̓ in vtilitatē ecc̄ie ꝯu̓ti ul̓ ſi pnīario videbỉ expedireeiuſdeꝫ loci pauꝑibꝰ elargiri. ar. 14. q. 4. ſi qͥsin atrio et exͣ. de offi. or. cū nos. et ẜm rod̓. vl̓timum ē meliꝰ cū pauꝑes indigēt et ecc̄ia ſatis habūdat. alit̓ meliꝰ eſt ꝙ in vtilitatē ecc̄iepauꝑis ꝯu̓tat̉ Inſuꝑ noͣ ꝙ p̄latus dupʳ aliquid pt̄ ecc̄ie ſurripr. vno mō ſurripiendo remdeputatā alteri nō ſibi vt rē capl̓i et tūc reſtitui dꝫ ei cuiꝰ ē. Vlioˢ rem ecc̄ie ſue deputatātranſferēdo in dn̄iū alt̓iꝰ vt .ſ. ꝯſang̓nei l̓ amici et tūc talis res reſtitui dꝫ ec̄ie vt ꝯu̓tat̉in vtilitatē eiꝰ l̓ cuſtodiat̉ ſucceſſori Quodaūt dicit ray. de aucͣte iudic̓ pnīal̓ ē vni ẜmrod̓. ſi ſuꝑ talibꝰ diſponendis hēat pt̄atemCirca 4ᵐ q̄rit̉ quid de muliere q̄ pecuīaꝫ recepit ꝓ carnali oꝑe. Rᵗ rod̓. ꝙ ſi recepᵗ a cl̓icoſeculari de rebꝰ ꝓprijs nō tenet̉ reſtitue̓ eciā ſiſit mōialis ſꝫ acqͥrit̉ moͣſterio eiꝰ iᵈ qd̓ accepꝰhoneſtiꝰ tn̄ ē ꝙ moſteriū iᵈ non retineat. ſꝫ eroget in pios vſus Si aūt accepit a cl̓icoſeculari de rebus ecc̄ie dꝫ fieri reſtitutio ẜmqd̓ dictū ē in p̄cedēti qōe ṅ ep̄c velit diſpēſarecū muliere q̄ recepᵗ et retineat iᵈ ſi ē ſcl̓aris.aut cū moͣſterio ſi ē regl̓aris Si aūt recepꝰa ꝑſona regl̓ari de rebꝰ moͣſterij qd̓ p̄ſumendeſt nͥ de ꝯͣrio ꝯſtet aūt recepit ab hn̄te admīſtratiōꝫ aut a ſimplici clauſtrali. in pͥmo ca̓ūdꝫ fieri reſtitu moſterio vl̓ pͥora tui l̓ admīſtratori de cꝰ bonis datū ē. et pt̄ fieri reſtituᵉeidem ꝑſone q̄ dedit ſi adhuc remanet ī admīſtratiōe illa. maxīe ſi credit̉ correctꝰ aliastutiꝰ ē ꝙ ei nō reddat̉ ſꝫ fiat qd̓ dictū ē ſupͣSi tamē tali nō correcto facta ſit reſtituº liberata ē que accepit. Si aūt amotꝰ ſit ab admīſtratiōe illa aūt ſi ē ſimplex clauſtral̓ quidedit fieri dꝫ reſtō moͣſtio vl̓ pͥora tui l̓ admīſtratori nͨ liberabt̉ ſi ſolu̓it illi qͥ dedit nͥ tūcdemū cū ꝯu̓ſum filit in vtilitatē ecc̄ie moſtijprioratꝰ l̓ āmīſtratiōis. nec retineri pot̓it amoͣſterio illiꝰ mulier regl̓aris iᵈ qd̓ accepit aregl̓ari alt̓iꝰ loci ṅ de ꝯſenſu abbatis ⁊ ꝯuentus ſi donū fuit magꝰ. aut abbatis ſoliꝰ ſiXI. FIIfuerit paruū l̓ eciā mediocre Quod aut dietum ē de rebꝰ talit̓ datis a regl̓aribꝰ ꝑſonis ītellige eciā de rebꝰ datis a ꝑſonis ſcl̓aribꝰ ec̄laycis qui nō ſūt ſui iuris vt cū ẜuꝰ ⁊ filiuſfail̓. qn̄ dant talibꝰ de rebꝰ. eciā peculiaribꝰ nͥrerū illaꝝ hēant ita liberā āmīſtratōꝫ ꝙ qͣi pr̓fail̓. de eiſdem diſpone̓ poſſint. Itē qd̓ dictū ēde moīali reſpectu viri regl̓aris tenend̓ ē eꝯºqn̄ vir regl̓aris recepᵗ aliqͥd a ml̓iere r̓gl̓ari.Vir aūt ſcl̓aris qd̓ a muliere ꝯiigata recepᵗꝓ carnali copula dꝫ reſtitue̓ viro ſi illa de rebus dotalibꝰ ul̓ ꝯmuībꝰ dedit. ſi aūt dedit deꝑafernalibꝰ aūt ſi mulier ſoluta ſui iuris dedit aliqͥd amaſio de rebꝰ ꝓprijs licꝫ ſit honeſtūꝙ expendit iᵈ in pias ca̓s nō tn̄ tene̓ nͥ velitpot̓it eciā ei reſtitue̓ qd̓ dedit et vt̓ meliꝰ ſi peniteat l̓ egeat Nūquid ꝑſona regl̓aris reſtituere pt̄ aucͣte ꝓpria qd̓ recepᵗ ꝓ carnali oꝑevl̓ qd̓ habuit de furto l̓ rapina Rn̄dꝫ rod̓. ꝙſi cuiqͣꝫ ꝯperit repetiº rei date diſtīguend̓ ē qd̓ſi adhuc extat res data penes eū cui data ē.et non audet ul̓ timet non pt̄º impetrare ꝙfiat reſtitutio per p̄latum collegij reſtituataucͣte ꝓpria ẜm formam ſupͣ dictam eciā cōtradicēte p̄lato qͥa magis ē deo obediend̓ qͣꝫhoībus Si aūt nō extat qͥa iam inanis ē accio quā excludᵗ inopia debitoris. Si aūt nōeſt ꝯſūpta penitꝰ ſꝫ ē ꝯu̓ſa in vtilitatē moͣſtijvl̓ hꝫ aliqͥd qd̓ ꝯꝑauit ex re ſibi data ſi nō pt̄vl̓ nō audet l̓ timet impetͣre ꝙ fiat reſtitu ꝑp̄latū gerat bona fide negociū moͣſterij reſtituendo cui debet̉ vt dictū ē. vl̓ ſi fuit datū debonis ecc̄ie ſcl̓aris impetͣando diſpenſatōꝫ ep̄iꝙ poſſit a moſterio retineri l̓ in pios vſus erogari nō tn̄ ꝯͣdicēte p̄lato faciat hoc ꝓpt̓ boºobīe ṅ res illa ſit ꝯꝑata de pecuīa ecc̄ie ul̓ ꝑſone in hͨ pͥuilegiate .ſ. ꝙ rem emptā de ſuapecuīa poſſit vēdicare vt ē miles et puppillꝰin quo caū .ſ. ꝯͣdicente p̄lato eam reſtitue̓ pt̄ſi eam hēat vt dictū ē de ea re q̄ adhuc extatpenes illam ꝑſonam que accepit. De umureceto ubi ꝓimo de mendutis xxxvxOnſequent̓ ꝯſiderand̓ eſt de. 8º p̄ceptoquo dỉ exo. 20. ⁊ deutº. q. non loq̄riscontͣ ꝓxiᵐ tuū fl̓m teſtim̄ In quo qͥdem ẜm auᵐ. li. de mendaº om̄e genꝰ mendacij ꝓhibet̉ Scd̓m enī alex. an. ī 3º ſuo. teſtiᵐlarge dt̓ omīs ẜmo qͥ atteſtat̉ de aīo dicētiset ſic dic̄ auꝰ. li. de mendaº. quiſqͥs aliqͥd annunciat teſtiᵐ ꝓhibet aīo ſuo. et ẜm hͨ om̄emendaciū eſt fl̓m teſtimōiᵐ. ſtricte u̓o dt̉ teſtimoiᵐ ẜmo apud iudice̓ vt nō erret in iudicando. vl̓ eciā apud eū qͥ docet̉ in doct̓na ſalutis ne erret ī fide vt dicit auꝰ. ī e. li. et ſic patꝫꝙ in hͨ p̄cepto ꝓhibet̉ mendaciū. et hͨ explicatur leui. 19. vbi dt̉ ſic Non menciemi. nͨdecipiat vnuſquiſqꝫ ꝓxiᵐ ſuū. ꝓhibet̉ ec̄ ī hͦp̄cepto fl̓itas vt dicūt ibi glo. et yſid̓. et hͦeſt vni ẜm alex. de fl̓itate a ꝑte dicētis queattendit̉ in mendacio Sꝫ nūquid ꝓhibetur