¶ Capitulum .I.Fo. CCLXIII

ratōnibus cōfutetur. AAdducatur inquiūt puella⁊ ſua temeritate cōuicta nūqͣꝫ ſe ſapientes vidiſſeagnoſcat. Significat̉ katherine certamen imminens diſputationis: q̄ totaꝫ ſe dn̄o cōmendans ⁊cauſam ſuā. ab angelo cōfortata eſt vt cōſtanterageret. predicens ei ꝙ nō ſolū ipſa a ſapientibusnō vinceret̉. ſꝫ eos om̄es conuictos ⁊ ad fideꝫ cōuerſos ꝑ martiriū ad celum tranſmitteret. Cū ergo adducta fuiſſet coram oratoribus illis katherina. ait imperatori. Quali iudicio o imꝑator cōtra vnaꝫ puellam. l. oratores apponis. quos ⁊ ꝓvictoria remunerandos promittis. ⁊ me ſine ſpemercedis pugnare cōpellis. Erit tamē mihi merces dn̄s hieſus chriſtꝰ. qui ſpes ē ⁊ corona ꝓ ipſocertantiū. Igitur cū in diſputatione ſapientes illi niterentur oſtendere. deū hominē fieri aut patiimpoſſibile eſſe. Uirgo aūt efficaci ſuaſiōe cōtrariū demonſtraret .ſ. non impoſſibile deū factū hominem ſed nec in deitate ſua ſꝫ in aſſumpta carnepaſſionem toleraſſe: hoc ex libris etiam philoſophoꝝ ⁊ ſibillarū haberi atteſtata eſt. Nam ⁊ plato aſtruit (ait illa) deū circūrotandū .ſ. quo ad incarnationem ⁊ detruncandū .ſ. in paſſione per ſeparatōnē anime a corpore. Sibilla quoqꝫ ait. Felix ille deus qui ligno pendet ab alto. Cum igit̉virgo cū ſapiētibus efficaciſſimis rōnibus diſputaret ⁊ deos apertis demonſtrationibꝰ falſos eccōcluderet. obſtupefacti illi. ⁊ quid dicerēt opponendo non haberēt penitus muti ſunt effecti. ꝓpter quod imꝑator nimio furore repletus eos increpare cepit. Cur ab vna puella ſe tam turpitervinci permitterēt. Rn̄dit vnus ex eis ceteris doctior. Noueris imꝑator ꝙ nūqͣꝫ aliquis ſtare potuit ante nos in diſputando. qͥn cōtinuo vinceretur. hec aūt puella in qͣ dei ſpūs loquitur. ita nosin amirationem cōuertit. vt cōtra xp̄m aliqͥd dice̓ aut omnino neſciamꝰ aut penitus formidemꝰ.Un̄ o imꝑator cōſtanter fatemur. ꝙ niſi ꝓbabiliorem ſententiā quos vſqꝫ modo coluimus deosꝓtuleris. ecce om̄es cōuertimur ad xp̄m. Hec audiens imperator furore ebrius in medio ciuitatisigne parato cōburi omnes oratores illos precepit. Uirgo aūt eos confortans in illo interuallo.de fide prout potuit inſtruens. dolētes ꝙ ſine baptiſmo decederent cōſolata eſt. declarans eis ꝙpaſſio eoꝝ eſſet baptiſmus ⁊ corona glorie. Iniecti ergo. l. ſapiētes in flamas. ſpūm deo reddiderūt ibideꝫ inuſtis tn̄ corporibꝰ. quinīmo nec pilisnec veſtibus. ¶ Poſt hec alloquitur katherinaꝫtyrannus dicens. O virgo generoſa conſule iuuentuti tue. Si em̄ dijs ſacrificaueris poſt reginam in palatio meo ſecūda eris. ⁊ imagine tuamedio ciuitatis fabricata velut dea a cūctis adoraberis. Cui virgo ait. De ſine talia dicere. q̄ ſcelus ſit etiā cogitare. Ego me ſpōſaꝫ xp̄o tradidi.ille gloria mea. ille amor meus. ille dulcedo meaab eius amore nec blandimēta nec tormenta poterūt reuocare. Tūc ille furore inſaniens iuſſit eāſpoliatam ſcorpionibus cedi. ⁊ ceſam in obſcurūcarcerem claudi. diebuſqꝫ. xii. ſine cibo ⁊ potu fame cruciari. Et cum carcere clauſa manet lux celi

ca fuſa refulget. fragrat odor. dulces cantant celi agmina laudes. ſponſus amat ſponſam. ſaluator viſitat illaꝫ dicens. Ignoſce o filia creatoremtuū pro cuius amore laborioſum ſubiſti conflictūConſtans eſto quia ego tecū ſum. Illis aūt diebus per colūbam dominꝰ ei cibū miniſtrauit. rege aūt illo interuallo dięrū quibuſdam de cauſisregni vrgentibus extra regionis ꝯfinia profectꝰeſt. At regina vxor eius cū mira audiſſet de virgine. nimio ad eam amore ſuccenſa cū porphiriomilitū principe in ſecretis fideliſſimo ſuū deſideriū ad colloquiū habendū cum virgine aperuit.⁊ cū ipſe etiam hoc affectaret. cōuenerūt vt de nocte occulte ad virginem ingrederentur. Cū ergoregina initroiſſꝫ. vidit locū mirabili claritate fulgere. ⁊ angelos plagas eius ꝑungentes. Incipiens autē katherina gaudia vite eterne fidelibusꝓmiſſa predicauit. ⁊ fidem docens ad xp̄m conuertit. martiriū quoqꝫ eius predicēs. Et ita vſqꝫad mediam noctem ſermonē protraxit. porphirius autē his auditis ad pedes virginis cecidit inxp̄m credēs cū. cc. militibus qui a porphirio iſtaaudierūt. ¶ Expeditis auteꝫ negotiis reuerſusmaxentius ad alexandriam de virgine interrogat. Et cū ad carcerē miniſtri fuiſſent miſſi vt nūciarent quid de ea ſecutum fuiſſet ⁊ an viueret. ſignificantes eam viuam ⁊ ſoſpitem. coram ſe fecitadduci. ⁊ viuacem cernēs ⁊ pulcram quā credebat fame cōſumptam. extimās cibos ſibi contraſuū mandatū miniſtros. cepit velle torquere cuſtodes. ſꝫ katherina compatiens ait. Ego ab hominibus cibū nō accepi. ſꝫ a dn̄o meo ih̓u xp̄o. aitaūt ei imꝑator. Recole qd̓ tibi dixi. Non te quaſi famulā retinere cupimus. ſꝫ vt regina potens ⁊electa in regno meo triūphabis. ⁊ illa. Attende ⁊tu inquit obſecro. ⁊ iudicii tui veridica ratōne diſcerne. Quē magis eligere debeo. Aut potenteꝫeternū glorioſum ⁊ decoꝝ. vel infirmū mortalemignobilē. ⁊ deformem. Indignatus tirannus ait.Eduobus vnū elige. aut diis ſacrificare. aut diuerſis ſuppliciis īterire: ⁊ illa. Quecunqꝫ potescogitare tormenta ne differas. qꝛ carnē ⁊ ſanguinem meū xp̄o offerre deſidero. ſicut ip̄e ꝓ me obtulit ſemetip̄m. Tūc quidā p̄fectus ſuaſit tyrānovt īfra qͣdriduū rotas quatuor fieri facee̓t ſerrisferreis ⁊ clauis acutiſſimis circūſeptas. vt cōtraſe adinuicē voluentibus tā horribile artificiū virginē ſuprapoſitā diſſecarēt. ⁊ ceteris xp̄icolis timorem inferrent. Cūqꝫ p̄paratis rotis virgo imponi deberet. orauit dn̄m vt ad laudē ſui noīs etcōuerſionē circūſtantiū machinam illam diſſiparet. Qd̓ ⁊ ſubito factū ē. ⁊ ita cū tanto impetu cōfracta. vt qͣtuor milia gentiliū ꝑcuſſi a fragmētiseius interirēt. Regina aūt q̄ deſuꝑ e feneſtra iſtaaſpiciebat. nō ſe valens vltra celare. deſcendit etimꝑatorē de tanta ſeuitia durius increꝑauit. Un̄ꝑpendens tyrannus cam ad fidem cōuerſam. furiis inuectus mandauit vt ſi ſacrificare diis recuſaret. auulſis prius ab ea mamillis a ſatellitibusdecollaret̉. Que cū duceret̉ ad ſuppliciū. katherine ſe ꝯmendauit vt ꝓ ea oraret. At illa ꝯfortās

U