TitulusOctauus

venirent ad adorandū deos ad certū locū .ſ. lateranis. cū ſancta dei lucia ⁊ geminianus ad locuꝫacceſſiſſent clamabant. ſimulacra gentiū argētū⁊ aurū ⁊c̄. iuſſit iudex ceruices eoꝝ contundi. Etfacto terremotū plura edificia corruerūt ⁊ iudicēcū multis oppreſſerūt ruine ille. ſancti vero remāſerunt illeſt. ¶ Deinde poſt annū app̄hendenteseos angeli. tulerūt eos in ſiciliā. et applicātes adq̄ndam fluuiū aquis profundū. virtute dei factaorōne ſuꝑ aquas eius ſiccis veſtigijs tranſierunt⁊ venientibꝰ ad locū q̄ndaꝫ ſpiritibus malignisplenum om̄es illi nequā ſpūs de loco cū clamorediſceſſerunt. Ibiqꝫ multos infirmos ſanabant. iudex aūt apofraſiꝰ illos ab eis curatos ip̄os ⁊ deūmagnificantes capite trūcari fecit. ꝓpter qd̓ ſcelus a diabolo arreptus peſſime vitam finiuit. demū cū ſancta lucia q̄reretur ad mortē a paſcaſiocōſulari. patre paſcaſij qͥ luciā virginē martirē ficit in ciuitate ſiracuſana vt dictū ē. demū in oration poſita ſpūm deo reddidit. er geminianus demādato tyranni capite plexus ē. ¶ Refert idenUin. li. xiij: ſpe. hiſto. de quadā alia nō lucia ſedluccia nominata virgine ⁊ martire natione romana. Hec cū capta fuiſſet a gēte cuiuſdā antrie nomine regis barbaroꝝ ⁊ ducta in pr̄iam illā. voluit eam rex ille barbarus volare. Cui illa. Noli mihi inquit vim facere. qꝛ magnū habeo ſponſum.qui vindicet iniuriā meā in te. Hec em̄ erat xp̄iana ⁊ de xp̄o loq̄batur ſponſo. ⁊ ille iratus. Et qͥseſt ſponſus tuus aut cuius poteſtatis vt iniuriāvindicet. Rn̄dit illa fiducialiter. Deū cui me deuoui defenſorē habeo qͥ in celis ē. ⁊ habet ptātemvniuerſe carnis. His auditis territus eſt rex ⁊ cepit eam vt deaꝫ honorare velle. Statimqꝫ iuſſitei cubiculū ſecretū fieri ⁊ puellas in obſequiū dari. Que vigilijs ⁊ orōnibus deo vacabat die noctuqꝫ. poſtulans ſpecialiter ꝓ ſtatu proſpero regis illius ⁊ domus ſue. Quotidie autē creſcebatdeuotio regis barbari ad illā. ita vt ꝓcedens adbella rogabat illaꝫ vt deū ſuū peteret ꝓ victoriainimicoꝝ. Propter qd̓ orōnibus eius ſemꝑ redibat ex p̄lio victorioſus. Cōpletis aūt ibi. xx. annis reuelatū ē luccie vt ad vrbem reuerteret̉. ibiqꝫ cōpleret per martiriū curſum ſuū. Qd̓ cū illaregi retuliſſet viſioneꝫ. Rex a deo ſpiratꝰ ait. Sꝫtu te hinc ſubtrahis mihi nō expedit remane̓. nāaduerſarij mei quos ego vici ſemꝑ te orante. venientes me occidēt. ad hec illa. Si placet tibi veni. Credo em̄ deo meo ꝙ te in ſeruū ſuū adoptabit. Rex igitur diſponēs de om̄ibus regni gubenacula filio dimittens ⁊ om̄ia relinquēs. cum arcilla xp̄i romā venit. Cū aūt ꝑſecutio dioclecianiam ſeuiret. Poſt paucos dies luccia cōprehēſaadducit̉ ad ſuppliciū. Qd̓ audiens antria ſpōteoccurrit ⁊ ceruicē ſuā cū ea gladio ſuppoſuit. ꝓfitens ſe eſſe xp̄ianū. ⁊ ſic ambo decollati in paradiſum ſuſcepti ſunt ⁊ cū eis. xij. alij. vij. kl̓. Iulij.Paſſio .§. XXXVIII.ſancte Katherine paulo poſt imperiū dyocleciani fuit .ſ. ſub maxentio filio maximiani herculij.

qꝛ p̄torianis militibus vt dicit hug. factus eſt imperator. vel potius vſurpauit imꝑiū contra quēcōſtantinus magnus bellū mouens ſuꝑauit vt īfra dicet̉. Hic igitur ꝑſecutor xp̄ianoꝝ maxentiingreſſus alexandriā. omnes cogebat ad ſacrificia ydoloꝝ. ⁊ nolentes diuerſis cruciatibus affligebat. In ea aūt ciuitate exiſtens beata katherina virgo deuotiſſima. corꝑe pulcerrima. ſed fideſpecioſior regis Coſti filia parentibus vnica. eisorbata in regno ⁊ diuitijs ſucceſſerat. artibꝰ liberalibus erudita valde. etatis. xviij. annorū. Heccū in palatio ſuo reſideret: audiens tumultū nonmodicū hominū ⁊ mugitū animaliū q̄ ad ſacrificiū ducebātur ī templū in quo imꝑator manebatſacrificijs inſiſtens. cognita cauſa huius ſtrepit⁊ clamoris. deo ſe cōmendans. decenti comitatafamilia ad imꝑatorē in templū introiuit. arguēseuꝫ de vana cultura deoꝝ. ⁊ de incarnatione filiidei plurima aſſeuerās. Stupefactꝰ ceſar ⁊ ad verba eius rn̄dere nō valens ait. Sine mulier finireſacrificiū noſtrū. ⁊ poſtea tibi reſponſa reddemꝰ.Iuſſitqꝫ ad palatiū duci ⁊ cū om̄ī diligētia cuſtodiri. Expleto igit̉ ſacrificio ad palatiū reuerſus.p̄ſentari fibi katherinā mandauit. Cui aſtanti inquit. audiuimus eloq̄ntiā tuā ⁊ mirati ſumus ſapientiā tuā. Sed in deoꝝ ſacrificiis occupati nequiuimꝰ ad plenū ſermonē intelligere tuū. Sꝫ replicando primo ediſſere progeniē tuā. cui ſanctaConfiteor tibi ꝓgeniē meaꝫ. Ego ſum katherinacoſti regis filia. q̄ qͣꝫuis in purpura nata ⁊ liberalibus diſciplinis nō mediocriter erudita. omniatn̄ cōtempſi ⁊ ad dn̄m noſtrū ih̓m xp̄m ꝯfugi. diaūt quos colis aſſero demones eſſe. nec te nec alios poſſe iuuare. O igit̉ infelices taliū numinumculto: es quibꝰ aduocati in neceſſitate nō adſuntin tribulatōne nō ſuccurrūt. in ꝑiculis nō defendūt. Cui imꝑator iratus ait. St ita eſt vt aſſeris.ergo totus mūdus errat ⁊ tu ſola veꝝ dicis. Sꝫāgelus eſſes aut celica virtus. tibi credere nemodeberet. qͣntomagis cū ſis fragilis femina. cui illa. Ne obſecto ceſar te a furore vinci permittas qͦniā in animo ſapientis nō ſtat perturbatio dira.¶ Uidens igit̉ ꝙ ſapientie eius nō poſſet reſiſtere virginē cuſtodiri iubet. Et ſubito nūcios mittit ꝑ loca diuerſa. vt om̄es grāmaticos rethores⁊ mūdana ſapientia eruditiſſimos qͥ fama p̄cellerent ad alexandriā conuenirent. magna munerarecepturi ſi qͣndam puellā cōtra cultū deoꝝ obloquentē ſuꝑarent. Adueniūt igit̉ ſapiētes. l. de diuerſis ciuitatibus ꝯgregatis in alexandriā ſciſcitantibus magts ꝑticulariter cauſam. ait imperator. Eſt apud nos vna puella ſenſu ⁊ prudētia īcōꝑabilis. q̄ om̄es ſapiētes nr̄os cōfutat. ⁊ deosnoſtros demones eē affirmat. quā ſi ꝯuinceritiscū magno honore ad ꝓpria remeabitis. Ad hecvnus ex illis indignatus ſtomachāti voce reſpōdit. O magnū imꝑatoris ꝯſiliū. qͥ ob vniꝰ puellecōflictum tot ſapiētes de tam remotis ꝑtibus aduocauit. cū vnꝰ ex clientulis nr̄is eā facillime cōfudiſſet. Cui imꝑator potentiaꝫ qͥdem habeo adſacrificia mea ꝯpellendam. ſꝫ melius iudicaui vt