¶ Capitulū. I.Fo. CCLX

Ad quā vocē appronianus tremefactꝰ ad pedesſiſinij cecidit. ⁊ ab ip̄o baptiſatus ad p̄fectū ſecuꝫvenit ⁊ lacrimans ait. Quid vos cōcitat diabolus in ſeruos dei tantā mala exercere. Cui p̄fectQuō ⁊ tu xp̄ianus es. ⁊ appronianꝰ ait. Ue mihi qꝛ dies meos perdidi. Cui p̄fectus. Uere inqͥtperdes dies tuos. ⁊ iuſſit eū decollari. ¶ Tūc ſiſiniū ⁊ ſaturninū iuſſit in cuſtodiaꝫ retrudi. ad qͦsveniētes multi gentiliū bapciſati ſunt. Poſt hecnudis pedibus ⁊ vincti cathenis corā Loaditioadducti ſunt. Qui iuſſit afferri tripodā vt maie.ſtatibus thurificarēt. quā cū vidiſſet beatus Saturninus ait. Cōterat eam dn̄s gentiū ⁊ cōtinuoſoluta eſt tripoda erea velut lutū. Qd̓ videntesduo milites papias ⁊ maurus clamabāt dicētes.vere magnꝰ ē dn̄s hieſus chriſtꝰ quem iſti colūt.Iratus p̄fectus iuſſit ora eoꝝ lapidibus cōtundi⁊ in carcereꝫ retrudi. Exinde ſanctos p̄dictos ineculeo leuari ⁊ flamas ad latera poni. Qui cumneruis etiā attraherētur ⁊ ſcorpionibus ceſi ſuntPendētes aūt in eculeo gr̄as agebāt deo. Tandem capiti truncati ſunt ⁊ ſepulti via ſalaria. Etpoſt dies duodecim ſibi pn̄tatos. papiā ⁊ maurūnolentes ſacrificare p̄fectus iuſſit fuſtibus cedi. illis nihil dicentibꝰ niſi xp̄e adiuua nos ſeruos tuos ſperantes in te. Deinde a pauimento eleuati.cū diu plūbatis cederētur emiſerūt ſpūm. ¶ Cūqꝫ de beato Ciriaco iam facta eſſet obliuio. multiceci ꝑ eū illuminabātur. ⁊ infirmi ſanabātur. tūcetiā arthemia diocletiani filia cepit a demōio vexari. ⁊ ingrediente pr̄e ad eam clamauit demō ꝑeam. niſi venerit ciriacus diaconꝰ nō exibo. queꝫcū rogaſſet diocletianꝰ intrauit ad eam ⁊ ait. Innomine dn̄i ih̓u xp̄i p̄cipio tibi immūde ſpūs. exiab ea. Qui rn̄dit. ſi vis vt exeam da mihi vas qͦingrediar. ⁊ ciriacus. Ecce corpus meuꝫ ſi potesingredere. Cui demon vas tuū ingredi non poſſum. qꝛ vndiqꝫ ſignatū eſt. ciriaco aūt vrgēte demon clamauit. O ciriace ſi eijcis me faciā te ad ꝑſas ire. Eiecto deniqꝫ demonio baptiſauit arthemiā matre eius ſerena preſente q̄ etiam monebatxp̄ianā religionē diligere. Diocleatianus quoqꝫciriacū bene habere cepit domūqꝫ ei dedit. Poſtpaucū tempꝰ miſit ſapor rex ꝑſarū ad diocletianū vt mitteret ei ciriacuꝫ. qꝛ filia eius a demoniovexaret̉. Qui rogatus a ſerena Auguſta ꝑrexitcū Largo ⁊ Smaragdo. cū aūt ꝑſidem adueniſſent ⁊ petente rege ad filiaꝫ intraſſet. exclamauitdemon ꝑ eam. Quid eſt ciriace fatigatus es. quirn̄dit. Non ſum fatigatus ſꝫ magis ī om̄ibus gubernatus. ⁊ demon. Tamen ego te ꝑduxi ad qd̓volui. cūqꝫ vidiſſet puellā fatigari ꝓſtratus oruit ⁊ flens ait. Imperat tibi xp̄s quē ꝓfeſſus es.vt exeas ab ea. cui demon. Da mihi vas quo ingrediar. ⁊ ciriacus. Deꝰ deoꝝ dn̄s meus ih̓s xp̄simꝑat tibi vt exeas. Et ecce vlulatu magno ſpumans in aere clamabat. O nomē terribile qd̓ mecoartat exire. Et liberata puella baptiſata eſt. etom̄es affines eius. ip̄e quoqꝫ rex et de familia eiꝰꝓmiſcui ſexus numero. ccccxx. Rex aūt brato ciriaco multa dona obtulit. at ille nihil accepit niſi

panē ⁊ aquā qͥbus vſus ē cū ſocijs ſuis ⁊ ait. gratiam chriſti precio nō offerimus. ſed fide extimamus. ¶ Poſt dies quadragintaquinqꝫ ſunt reuerſi ⁊ a diocletiano honorifice ſuſcepti. Poſt eiꝰmortem maximianus filius eius zelo ductus ꝓpter Arthemiam ſororem eius. iuſſit ciriacum incuſtodiam trudi. ⁊ die proceſſionis ſue nudū cathenis obligatum ante redam eius trahi. Tuncvenit ad eum beatus Marcellus papa dicens.Pietati tue ſuggero quare ſeruos dei trucidas qͥorant pro republica ⁊ pro regno tuo. Qui iuſſitepiſcopum expelli ⁊ fuſtibus cedi. Carpaſio autem vicario dixit. Ciriacum ſacrilegum qui carminibus magicis ſuadet hominibus chriſtuꝫ cōfiteri. diuerſis crucia tormētis. ſi dijs libamīa nōobtulerit. Iuſſit ergo Carpaſius ſanctos Ciriacum largum ſmaragdum ⁊ creſcentianū ſibi preſentari ⁊ nolentibus ſacrificare picem liquatam īcapite. Ciriaci fundi. qui clamas glorificabat deum. Creſcentianum vero cum alijs in eculeū ſuſpendi. qui cum diu attraheretur neruis et fuſtibus ⁊ vnguibꝰ raderetur ⁊ flamis ad latera eiusappoſitis tradidit ſpiritum. Ceteros poſt quatuor dies nolentes ſacrificare in cataſta cedi fuſtibꝰ⁊ neruis mandauit. ⁊ eodem die nūciauit Maximiano que exercuerat in ſanctos dei. Qui iratꝰiuſſit omnes qui erant in cuſtodia vincti cum beato Ciriaco capite truncari. Et ducti ſunt cuꝫ eopromiſcui ſexus numero. xxi. Et poſtea iuſſu maximiani Ciriacus cuꝫ alijs decapitati ſunt via ſalaria. quorum corpora beatus Iohannes noctucollegit ⁊ ſanctū Ciriacum cōmendauit. vij. kal̓.aprilis. ⁊ etiam arthemiam ſororem ſuam maximianus interfecit propter xp̄ianitatem. Poſt dies octo veniens beatꝰ marcellus cum beata Lucina matrona cōdunt aromatibus martirum corpora ⁊ poſuit in panone cum eunuchis ſuis. Trāſlata ſunt autem cum beato ciriaco via oſtienſi. ⁊ibi recondita ab ea ſeptimo die Auguſti. De hoctamen maximiano filio diocleciani dicit Uincētius vbi ſupra. ꝙ non meminit ſe alibi legiſſe. ſedꝙ fuit ſocius diocletiani in imperio quidā maximianus bene legitur.Ea quoqꝫ S. §. XXXII.tempeſtate Rome paſſi ſunt Macellinus preſb̓iter ⁊ petrus exorciſta ⁊ arthemius referēte ex geſtis eorum. Uincentius in ſpecu. hiſtoria. vbi ſupra. Hunc em̄ petrum cum arthemius carceraripro fide chriſti multotiens ceſum ⁊ vinculis detinebet. Cuius filia cum a demone vexaretur. ⁊ apatre quotidie plangeretur. dixit ei Petrus ꝙ ſiin chriſtum crederet. ſtatim filia eius ſanitatemreciperet. Cui Athemius. Miror conſilium tuū.quia deus tuus te liberare non poteſt cum illi credas. ⁊ tanta pro eo ſuſtineas. Et quomodo filiam meam ſi credidero liberabit. Reſpondit Petrus potens eſt deus liberare me. ſꝫ vult vt ꝑ tēporalē paſſionē ꝑueniā ad gloriā ſempiternā. Atille. Si me īquit vis crede̓ dn̄o deo tuo cathenas