¶ Capitulū. I.Fo. CCLVII

deo ſacrifico qͥ eſt deus benedictus in ſecula. Atpreſes nimia feruens irſania et tota facie humanitatis euerſa. ſolam in corpus martyris acieꝫ luminum venenūqꝫ fundebat oculoꝝ. ꝓfluentem atoto corpore ſanguinē cernens viſceribus patefactis et iuncturis ē cōpagibus ait. Miſerere tuUincenti ne perdas nunc florem primū vernantis etatis: ſed vel ſero que ſuperſunt tormenta lucreris. Cui vincentius. O viroſa diaboli linguatormēta tua nō timeo ſed hoc mihi magis eſt formidini: ꝙ fingiſte velle miſereri. nihil minuas deſupplicijs: ut in oībus te victū fatearis. Quo em̄reputas te grauius iraſci eo melius mihi incipismiſereri. Hinc igit̉ aſſumptus ex eculeo vincentius atqꝫ ad patibulū ignis raptus. moras carnificum arguēdo: ad penā alacriter ꝓperabat. iamem̄ truculentꝰ tyrannus iuſſerat lectū cum ferratis coſtis ꝓferri. et addita ſubtus carbonū cōgerie exurendū martyrē applicari. Intrepidus igidei athleta candētis ferri machinā vltro ꝯdſcēittorquet̉. flagellat̉. exurit̉: et diſtenſis mēbris adpenā creſcit. Pectori qͦꝫ ⁊ mēbradepreſſa laminarum aſperitas inſerit̉: et inter ferri candentis acies decurrēte cruore flama ſtridens a ruina reſpergitur. Salis ignibus crepitātis minutie per mēbra deſiliūt. et iam nō ad artus tm̄ ſed ad ipſa vſcerū abdita ſupplicioꝝ tela iaciunt̉. Manet deiſeruus immotus: et erectis in celū luminibus deum deprecabatur. Tūc ait dacianus. Uincimurſpiritus ſaltem qui coherceri nō poteſt puniaturQuerite ergo locum tenebroſū et vrgente tectura oppreſſū. ibi fragmēta teſtaꝝ ex aſperata cōgrite. vt quicqͥd iacetis corporis fractura male inciſa tetigerit: illimatis infigat aculeis ⁊ ip̄a cōueſio laterū innouet̉ ad penam vt ſcꝫ qui cōmutatis artubus membra querunt euadere ſemꝑ offendant: diuaritis inſuper et diſtentis cruribusligno pedes eius conſtringite. et clauſum in tenebris relinquite. nullus ibi relinquatur: ne velalicuius ꝯſortio ſermonis animet̉. Implent ſinemora iuſſionē miniſtri: ſed cum cuſtodes dormire cepiſſent carceris illiꝰ nox eternā lucē accepitflagrant cerei radiantes vltra ſolis fulgorē. laxatiqꝫ ligni robur diſſilijt: et teſtarū aſperitas fit florum redolentiū mollicies et iocunditas. quibusathleta dei refectꝰ hymnū deo dicens. exultabaangeloꝝ caterua vallatꝰ. quorum fruebat̉ obſequio et mulcebatur alloquio. ipſe inquiunt o vincenti tibi coronā paratam ſeruat in celis: qui te fecit victorē in penis. Eſto igitur iam ſecurꝰ de premio. quia mox depoſito carnis onere noſtro erisaddendus collegio: dant̉ hinc laudes deo ⁊ reſonāte organo vocis: angelice modulata ſuauitasꝓcul diffunditur. Turbati ſubito cuſtodes et vehementer ſtupentes et intro aſpicientes ꝑ rimaoſtij. immenſa luce ſplendere locū/ obſcurum cernunt. ſolutiſqꝫ nexibus illū pſallere: diuinoqꝫ terrore cōpuncti chriſtiane religioni ſe dedere Cumaūt hec renunciata eſſent daciano: exanguis effectus ait. Quid amplius faciemꝰ. Uicti ſumus.Referat̉ ergo ad lectū corpꝰ ſtramētiſqꝫ molliori

bus foueatur. nolo enī glorioſiorē facere: ſi intertormenta defecerit. Indulta pauſillū requies attrita mēbra refoueat. et obducto in cicatrices vulnerum hyatu exquiſitis ac nouis ſupplicijs innouatus ſubdat̉. Sed egregiꝰ dei martyr ad lectulum delatus et in ſtrati mollicie repoſitꝰ. mox p̄cioſam reſolutus in mortē celo ſpiritū reddidit.Cognito aūt eius abſceſſu ait datianꝰ. Si nōpotui ſuꝑare viuū: puniam vel defunctū. ꝓijciteergo illū inquit miniſtris in apertum campū. vtcadauer honore careat ſepulture: ⁊ a feris auibuſqꝫ cōſumptū non appareat vltra. ne forte xp̄ianiveniant et reliquias eius auferētes martyris ſibivendicent dignitatē. Sicqꝫ expoſitū ſine tegmine corpus. angelicis excubijs et obſequijs honoratur. Et ſubito coruus adueniens. alis ſuis ceteras aues accedentes abigebat. Lupus inſuꝑ ꝓperans feras alias effugabat. ⁊ reflexa ceruice incorpus ſacrū aſpiciebat: quaſi ſtupens cuſtodiāvt credit̉ cernēs angelicā. Territus datianꝰ hisauditis inquit. puto qꝛ nec eum vel defunctū vincere potero. Sed ſi in terra cōſumi nō p̄t demergatur in pelagus et victoriā eius vel maria celabunt et in fundū maris ꝓiectū in paſti piſces lambendo cōſumant. Cui etiā mola nō parui ponderis annectat̉ ne forte vnda mobili ad ꝑegrina littora deuictū negatam ſepultutā aliquatenꝰ aſſequatur. Cūqꝫ iuſſa impleſſent miniſtri corpꝰ ſancti qd̓ altioris ſali ꝓfundo teneri credebat̉ priusvenit ad portū qͣꝫ nūciari poſſet expoſitū. Deniqꝫ cōmonita in ſomnis quedā vidua ſancta veraſigna quieſcentis corꝑis accepit et cum pluribusxp̄ianis quibus clam viſione intimauit ad locuꝫaccedēs littoris ad qd̓ vnda deo operāte iactauerat honorifice ſepulture mandarūt. Et ꝑſecutōeceſſante honorabilius inde leuatū extra murosciuitatis valentie ſub altare cuinſdam eccleſie cōdiderunt.Subperſecū §. XXIII.tione datiani vt refert Uincē. in ſpecu. hiſto. vbiſupra. Cum veniſſet de capadocia in ꝑſidam ciuitatem dioſpolim. Georgius miles vidēs anguſtias xp̄ianoꝝ. veſte eoꝝ indutꝰ in mediū ſacrificantium ydolis ſe obiecit dicens voce ſonora. Oēsdij gentiū demonia. dn̄s autē celos fecit. Cui ſtatim datianus ira repletꝰ ait illi. Qua p̄ſumptione hoc audes vel dignitate vt deos nr̄os demones dicas. Dic tamen mihi vnde es et quō vocaris. Qui reſpondit. chriſtianus ſum noīe Georgius. genere capadocus. ſed cuncta deſerui vt liberius deo celi ſeruirem. Preſes autē cum eum adſe inclinare nō poſſet. iuſſit eum in eculeo ſuſpēdiet corpus eius in eo diſſipari. Deinde appoſitisad latera facibus. patentibus viſcerū rimis ſaleiuſſit plagas eius fricari. At ille manebat immotus ac ſi nihil pateretur. Uidens autē datianusꝙ penis eum ſuꝑare nō poſſet: queſiuit magū nomine athenaſiū. Cui dixit. chriſtiani artibus ſuismagicis tormenta cōtemnunt. vales ergo operetuo illos ſuperare. Qui reſpondit. ſi artes huius

Kk 3