¶ Capitulū IFo. CCLIII

dū artifex opus aptaret: trahētibꝰ rotā artifex ip̄etotus cōminutꝰ eſt ⁊ eufemia ſuꝑ rotā illeſa remāſit. Tūc ꝑentes artificꝭ lamētātes ſuꝑpoſito igneipſam cū rota comburere voluerunt: ſed rota cōbuſta eūfemia ab angelo ſoluta in qͦdā loco excelſo ſtare conſpicit̉. Appollianus iudici dixit. Uirtus xp̄ianoꝝ nō niſi ferro vincit̉. vn̄ cōſulo ꝙ eaꝫfacias decollari. Erectis igit̉ ſcalis cū qͥdā ad eācapiendā manū mittere vellet: mox ꝑaliſi totꝰ diſſoluit̉: ⁊ vix inde ſemiuiuus educit̉. Aliꝰ nomineſoſtenes accedens ad eā capiendā. ſubito virtutediuina īmutatus ab ea veniaꝫ petijt ⁊ euaginatogladio ſuo ad iudicē exclamabat ꝙ ſe potiꝰ occideret. qͣꝫ eā quā angeli defendebant contingeret.Deniqꝫ inde deſcendens iudex cācellario ſuo mādauit vt ad eā om̄s petulantes iuuenes ꝯuocaretqͥ tamdiu ei illuderent donec fatigata deficeret. ſꝫille ad eam ingrediens ⁊ multas virgines ſplendidiſſimas circa eam videns monitis eiꝰ ꝓtinꝰ eſfectus eſt xp̄ianus. Poſtea p̄ſes ꝑ capillos eaꝫ ſuſpendi fecit. ſꝫ immobilem ꝑmanentē negato ei cibo in carcerē retrudi fecit. vt. vij. die int̓ quatuorlapides magnos ſicut oliua ꝯfringeret̉. Illa ꝟoquotidie ab angelo ſatiata. die ſeptimo cū int̓ lapides eſſet poſita: ea orante lapides illi in tenuiſſimū cinerem ſunt reſoluti. Preſes aūt ab vna piella ſe victum erubeſcēs in foueā ꝓijci iuſſit eamvbi tres fere ſeuiſſime erant vt eā deglutirēt. q̄ ſtatim blandiendo ad eā cōcurrentes ⁊ vinctis ad ſinuicē caudis quaſi ſedē ei p̄ꝑantes iudicē magiſcōfuderūt. Unde cum iudex quaſi pre anguſtiamoreret̉. qͥdā vt vindicaret iniuriaꝫ dn̄i ſui arreptum gladiū ꝑ latus eiꝰ fixit ſicqꝫ chriſti martyrēfecit. Illum aūt miniſtrū ſceleris iudex ꝓ mercede veſte ſerica induit: ⁊ torque aurea circūdedit.ſed egrediens a leone arripit̉ ⁊ penitꝰ deuoratur.vt pauca oſſa eius cū veſte ſciſſa vix reꝑirent̉. ſepultam aūt honorifice ⁊ iudei ⁊ gentiles venerati ſunt. ⁊ in xp̄m multi crediderūt.Circa annos. §. XVII.dn̄i.cclxxxvij. imꝑantibꝰ Dyocletiano ⁊ Maximiano in thiro paſſa eſt beata chriſtina. Hec nobiliſſimis orta parētibus a patre ſuo in quadamturri cū dnodecim pediſſequis collocata eſt. poſitis ibi ydolis aureis ⁊ argenteis a patre eiꝰ. et cūpulcerrima eſſet ⁊ a multis in cōiugiū peteret̉ parentes nulli volentes in cōiugiū tradere intendebant vt in deoꝝ cultura virgo ꝑmaneret. Ip̄a autem a ſpūſancto edocta ydola abhorrebat ⁊ incēſa dijs īmolanda in feneſtra abſcondebat. Ueniēte aūt patre ad eā: pediſſeque ei dixer̄t. Filia tuadomina noſtra deos noſtros contemnit aſſerensſe chriſtianam. Pater autem ei blandiens ad cuturam deorum prouocabat. Cui illa. Noli me vocare filiam tuam: ſed eius quem decet ſacrificiumlaudis. Ad quam pater. Filia mea nō tm̄ vni deoſacrificiū offeras ne alij tibi iraſcant̉. At illa. Bene locutus es inquit. neſciēs veritatē. Offero em̄ſacrificiū patri ⁊ filio ⁊ ſpūiſancto. Pater aūt dixit ei. Si tres deos adoras cur nō etiam alios. re

ſpondit chriſtina. Tres illi vna diuinitas ſūt. Phec chriſtina deos aureos ⁊ argenteos confregitpauperibus materiam largiens modo occulto.Reuertens ergo ad eam pater ⁊ deos querens vtadoraret. audito ab ancillis ꝙ chriſtina deſtruxerat eos et pauperibus erogauerat. Iratꝰ autempater iuſſit eam expoliari ⁊ a duodecim viris cedi adeo vt et ipſi miniſtri deficerēt. Tūc chriſtinapatri dixit. Sine honore ⁊ pudore abhominabilis deo qui me cedunt deficiunt: pete illis a dijſtuis ſi potes virtutem. Tunc cathenatam cam:in carcerem mitti iuſſit. Audiens hec mater: veſtimennta ſua ſcidit: et ad carcerem pergens filie pedibus ſe proſtrauit dicens. Filia mea chriſtina lumen oculorum meorum miſerere mei. Cui illa. Cur me dicis filiam tuam. neſcis qꝛ nomen deimel habeo .ſ. chriſti. Cunqꝫ nihil poſſet ei ꝑſuadere ad virū ſuū redijt: ⁊ quid ſibi reſponderit intimauit. Tūc pater iuſſit eam ante tribunal̓ ſuū adduci dicens. ſacrifica dijs: ſin aūt: multis ſuppliciis afficieris ⁊ filia mea nō dicerꝭ. Cui illa. magnāmihi gratiā preſtitiſti. qꝛ iam me non vocas filiaꝫdyaboli. Tunc pater iuſſit eā vngulis radi ⁊ mēbra eius tenera dirumpi. Chriſtina autem de carnibus ſuis accipiens in vultum patris ꝓiecit dicens. Accipe tyranne ⁊ carnem a te genitaꝫ comede. Tunc pater rote eam impoſuit ⁊ igneꝫ cū oleoſuppoſuit: ſed flamma exiliens mille quingentosoccidit. Pater ꝟo hec omnia artibus magicis aſſcribens. ipſam iterum in carcerem mitti fecit. Etfacta nocte iuſſit miniſtris ſuis vt grandi lapidead collum eius ligato in mare precipitaretur.Quod cum factum fuiſſet protinus eā angeli aſſumunt. Chriſtus aūt ad eā deſcēdit ⁊ in mari eābaptizauit dicens. Baptizo te in deo patre meo ⁊in me ieſu chriſto filio eius et in ſpirituſancto. Etcommiſit eam michaeli archangelo qui eā ad terram reduxit. Quod audiens pater frontem ſuaꝫꝑcutiebat dicens. Quibus maleficijs hoc facis.vt in mari etiam hec exerceas. Et illa. Stulte ⁊ infelix. a chriſto hanc gratiam accepi. et cum in carcerem mandaſſet recipi vt die ſequenti eam faceret decollare: nocte inuenit̉ mortuus pater eiꝰ vibanus. ¶ Huic ſucceſſit quidam iudex iniquꝰ nomine dyon: qui chaldariam ferream ſuccenſaꝫ cūoleo pice et reſina parari fecit ⁊ in eam iactari. ſecchriſtina in ea poſita deum laudat nil leſionis ſuſtinens. Iratus autem iudex iuſſit caput eius radi ⁊ nudam per ciuitatem vſqꝫ ad appollinis ydolum duci. vbi ea imperante ſubito ydolum corruit ⁊ comminutum eſt ⁊ in puluerem redactū. Qd̓audiens iudex expauit ⁊ ſpiritū tradidit. ¶ Huicſucceſſit quidam iulianus nomine. qui fornacemſuccendi fecit ⁊ in eam chriſtinam iactari. vbi perquinqꝫ dies cum angelis in ea deambulans ⁊ cātās illeſa ꝑmanſit. Deinde iulianꝰ magicis artibhoc aſcribens duos aſpides ⁊ duas viperas ⁊ duos colubres ad eā mitti fecit. Qui ei demulcebātſudorē eiꝰ lingētes. Cūqꝫ mādaſſet cuidā incātatori vt beſtias illas irritaret ⁊ ille hͦ feciſſet ẜpēteſin eū impetū faciētes occider̄t. Chriſtina aūt mā-