Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CCXLv
Einzelbild herunterladen
 

ſeptimus Titulus

ſpiritus confirmati. ꝓ fidei ſuo merito virtute adn̄o ꝑcepta. admiranda deo ⁊ angel̓ martyrij ſuiſpectacula p̄buerunt. Quoꝝ pͥmus iulianꝰ qͥdaꝫqui podagra aſtrictus nec incedere nec ſtare poterat. cum his qui euꝫ portabant in ſellula iudicioffert̉. Quoꝝ vnus ſtatim negat aliꝰ cū iuliano īfide ꝑſeuerat martyr effectus. Quante multitudines in deẜtis oberrantes montibus. fame. ſiti.frigore. languore. latronibꝰ. beſtijſqꝫ ꝯſumpti ſūtqui omnes gloria martyrij coronati ſunt. Pleriqꝫ etiā videntes aliquos in tormentis defice̓. duꝫnutibꝰ aut geſtibꝰ vel verbis conabant̉ erige̓ confortantes. manifeſtati ꝙ eēt xp̄iani: ⁊ ipſi coronāmartyrij adepti ſunt. Narrat etiā dyoni. alexādrinus. ꝙ in alexandria inter ceteros fideles cruciatos ꝓpter fidem xp̄i. fuit quedā virgo ſacra lōgeuetatis appolonia. Cui quia ſacrificare ydolisnolebat primo excuſſerunt ei omnes dentes. deinde cōgeſtis lignis extruxerunt rogū circa eā. comminantes eam viuam incēſuros niſi aſſentiret cūeis deū blaſphemare. At illa videns rogū paululum qͥd in ſeip̄a molit̉: ⁊ repente de manibꝰ ſe eripiens impioꝝ in ignē ſponte proſilijt: ita vt ꝑterrerent̉ ⁊ ipſius crudelitatis actores. qꝛ ꝓmptior ēinuenta femina ad mortem qͣꝫ ꝑſecutor ad penaꝫ.Euſebiꝰ in hyſto. eccleſiaſtica li. vij. refert ꝙ eotꝑe apud ceſareā paleſtine: tres admirandi adoleſcētes .ſ. priſcus. malcus ⁊ alexander. diuino fidei calore ſuccenſi. ceperunt ſeipſos ignauie ⁊ ſegnicie increpare. ꝙ cū celeſtes in vrbe martyrij corone ꝓponerent̉. ipſi non deſiderarent ipſi eas n̄raperent cum ſaluator dicat. Regnum celoꝝ vimpatit̉. Hiſqꝫ ſe alloquijs incitantes vrbeꝫ petunt⁊ adhorto iudice truculento cur tantū in ſanguinem pioꝝ deſeuiret incuſant. Ille cōtinuo nobiles animos iuuenū qͣꝫdignis remuneratꝰ affatibꝰDeuorandi inquit beſtijs ſubrigāt̉. quibꝰ nō placet pioꝝ ſanguinē fundi. Sed et mulier quedamſupradictorum iuuenum ſecuta fertur audacie etmagnanimitatis exemplum: ſimilemqꝫ ſortit̉ exitum pene.Marinū quo .§. XI.qꝫ virum militarem hieroſolymorum ciuem honore ⁊ diuitijs clarum. cum in dicta vrbe inter collegas ſuos per ordinem gradus ſui honor quidam ꝯtingeret militarꝭ vt fieri ſolet. inſequenteꝫcollegā ſuū ſubit īuidia ⁊ exclamat nō poſſe marinū adipiſci ſuꝑiorē gͣdū eo ꝙ eēt xp̄ianꝰ. Cunqꝫſuꝑ eo int̓rogatꝰ hͦ nō negaret dat̉ ſibi a iudice trium horaꝝ ſpaciū vt eligat aut dijs īmolare ⁊ honorē illū ꝯſeqͥ. aut cū xp̄ianis int̓imi. Egreſſū igitur a tribunali theoticinus ep̄s loci in eccīaꝫ duc̄.et pꝰ exhortationē ad ꝯſtantiā fidei an̄ altare. on̄dit ei ⁊ gladiū qͦ marinꝰ erat p̄cinctꝰ ⁊ ſctm̄ euāgeliū: qͥd ex duobꝰ his malit acciꝑe. Qui ꝓmptiſſima fide librum euangelioꝝ aſſumpſit. ꝯfortanſqꝫeū epūs ait. Optime o fili quod legiſti ꝯtēnēs vitā pn̄tē: eternā ſperato. cōfident̓ ꝑge ⁊ ſuſcipe coronam tibi a deo ꝑatā. Qui ſubito ad tribunal iudicis regreſſus aſſerit: qꝛ oportet deo magꝭ qͣꝫ ho

minibus obedire: pro qua reſponſione ſtatim capite trūcat̉. Sꝫ int̓ eos cunctis clarior meritisfidei ſuꝑ ceteros inſignis memorat̉ aſteriꝰ vir romane vrbis ſenator patriciꝰ. nobilitate. facultatbus. ꝓpinquitate etiā regia ⁊ oīm bonoꝝ fama ſatis clarus. Hic cū p̄dicti martyrꝭ extremis int̓eſſꝫexequijs ⁊ capite ceſum cadauer ſubiectis hūeru⁊ ſubtracta veſte qͣ induebat̉ exciꝑet. honorē quēmartyri detulit ꝯtinuo martyr ipſe aſſeqͥt̉. Hic etmultis alijs claris geſtis in fide xp̄i emicuiſſe tradit̉. et p̄cipue apud ceſaream philippi ſub radicemontis ex qͦ fluuij iordanis pͥma fluenta ꝓſiliuntcū mos eēt gentilis erroris vt certa ſolenni die immolaret̉ victima q̄dā. ea impoſita arte demonisnuſqͣꝫ apparebat. Cū ſemel iſte aſteriꝰ adeſſet ⁊ attendiſſet errorē cūctis hoc mirantibꝰ tanqͣꝫ aſſumpta a deo eſſet in celū victima: eo orante cū lachrimis vt p̄ſtigiū demonis detegeret: factū eſt vt victima oblata q̄ inuiſibiliter putabat̉ aſſumpta: ſuperferri aquis videt̉ ⁊ ꝯſpectibus oīm reddi. ſicqꝫ talis ſuꝑſticio et error ablata eſt ab illis.Suꝑ decio qͦꝫ cū in itinere cōſtitutus florentiealiquibus diebꝰ reſideret vt ꝑſecutor acerrimuschriſtianoꝝ inqͥri fecit ſi aliqͥ ſub hoc noīe xp̄o militarent. Cū aūt ſibi inſinuatū fuiſſet de qͦdā iuuene nobili noīe mimate. eū corā ſe fecit adduci. ⁊ n̄valens eū nec blādicijs nec minis a fidei xp̄ianeꝯſtātia reuocare: leoꝑdꝰ ad ip̄m occidendū emittit̉: ſꝫ leopardus ex ſe ſubito morit̉. Exinde in fornacē ardentē ꝓijcit̉ ſꝫ ab angelo cōfortatꝰ illeſusegredit̉. Leoni ad deuorādū exponit̉. ſed leo rugiens ipſe extinguit̉. In eculeo extentꝰ deo gratias agens fortior reddit̉. plumbū liquens ꝑ aureeiꝰ immittit̉ at ille īcolumis ꝑſeuerat. Subule ſeucalami acuti in digitis inter vnguēs ⁊ carnē iuſerunt̉. ſed dei virtute roborat̉. Demū capitali ſententia condemnat̉. cuiꝰ corpꝰ ī eccleſia maiori florentina dicit̉ quieſcere.Romanoꝝ er­ .§. XII.go. xxviij. regnauit claudius qͥ imꝑauit annis fere duobꝰ ẜm Euſebiū in cron̄. ⁊ cepit regͣre annodn̄i. cclxxj. Ab initō aūt mūdi qͥnqͥes. M.cccclxxHic gothis vaſtantes iliricū ⁊ macedoniaꝫ ꝑ annos. xvj. ſuperauit. ⁊ īcredibili ſtrage deleuit. vr̄clypeus eiꝰ aureus ⁊ ſtatua equeſtris ei decernit̉a ſenatu. victiſqꝫ alamanis obijt. Hic ẜm aliquosfuit dardanus ẜm alios dalmata. Et fuit vir bonus excepta tn̄ occiſione ſanctoꝝ omnibꝰ ꝑcaruslegibus amicus. ſenatui ppl̓oqꝫ romano acceptiſſimus. vini parcus. ⁊ maxime rebꝰ bellicis emicuit. Aureolus aūt qͥ ſe imꝑatoreꝫ fecerat in illirico⁊ iā ytaliā intrauerat vt pugnaret ꝯtra galienuꝫaudita morte eius ⁊ claudiū in imperio ſucceſſiſſe timēs eū legatos miſit tractās de pace cū ꝑticipatiōe imꝑij. Qd̓ ille recuſauit ⁊ pugnantibꝰ inſimul claudius aureolo occiſo victor emerſit eui exercitus aureoli remanens ſe tradidit. hoc bellociuili finito aliud externū aggreſſus eſt. Nā ſcitatū ppl̓i .ſ. pethini thurnigi aſtrogothe miletingi ⁊alij ſpe prede romanuꝫ in ſolū ſe vndiqꝫ effude-