¶ Capitulū VIIIFo. CCXL

uore letiſſime omnia ſuſtinens. Unde ⁊ antiqͥ doctores multū eū cōmendant in ſermonibus ſuis.Auguſtinus. Leo papa. Ambroſius ⁊ maximusEt triplici qͥdē igne qui intus latebat .ſ. fidei magnitudine. dilectionis feruore. dei irradiatiōe extinxit. omnem ignē malū .ſ. materialis flāme gehenne: carnalis cōcupīe mūdane auaricie ⁊ tyrānice iracundie. Refrigeriū habens ex celeſti cōſolatiōe p̄mij on̄ſi. ex legis dei meditatione ex ꝯſcīeſynceritate. Unde maximꝰ vl̓ Ambr. Nō em̄ beatus Laurentius igniū tormenta viſceribꝰ ſentirepoterat. qͥ ſenſibus ꝑadiſi refrigeria poſſidebat.Idem dū xp̄i precepta cogitat. frigidū fit ei om̄equod patit̉. Idē ardet ꝓfecto totis viſceribꝰ martyr fortiſſimus ⁊ vrit̉ ſed regna celi ꝑtractans refrigerio cōſcientie victor exultat. Hec ille. Digneergo in memoriam vertit̉ hoīum ſingularē. qͥ gloria ⁊ honore laureatus ad gaudia ꝑuenit angelorū. Qui nō ſolū mirificatus a deo ex illuminatione cecoꝝ extitit cōuerſatꝰ in terris ⁊ paupeꝝ ſubleuatione: ſꝫ ⁊ in celum aſſumptus inuocantibꝰ patrociniū preſtare nō deſtitit. ⁊ ex tremore ſe colendum oſtendit. Nā referente Grego. thuron̄. cumquidā pauꝑ ſacerdos eccīam quandā in eius honorē dedicatā vetuſtate collapſam reꝑare ſtatuiſſet: vna ex trabibꝰ ꝓ tecto reficiendo adductis inueuta eſt breuior. vnde ad opus inepta: ſꝫ oratiōea ſacerdote ad ſanctū Laurentiū miſſa vt pauꝑtati ſue ſuccurreret: intantū aucta eſt vt diminuere oportuerit. Que ꝑs vt ſuꝑflua exciſa ⁊ in fruſta diuiſa: multis fuit in remediū ſanitatis ꝑ cōtactū eius. Gregorio qͦꝫ magno narrante in dyalogo ſuo. Operarijs cōductis a ſanctulo ad reſtaurationē eccleſie ſancti laurētij: cū cibus deficeretprecibus ad martyrē fuſis ab eo ad ſubuentionēin clybano eccleſie vicino inuentus eſt panis celitus miſſus. qͥ ꝑ dies laborātes refecit. Calicē criſtallinū pulcerrimū cū ad altare deferret dyaconus minutatim ex collapſu in terrā cōfractū dep̄catione directa ab eo reintegrauit martyr egregius in eccleſia ꝓpe mediolanū. ¶ Henrico imꝑatore migrante ex hoc ſeculo. cū bona eiꝰ ⁊ malaponderarent̉ corā ſuꝑno iudice ⁊ mala bonis p̄ponderarent. Laurētiꝰ ſubito calicē aureuꝫ miremagnitudinis quē henricꝰ merſeburgēſi eccīe inhonorē ſancti laurentij obtulerat. in ſtatera ſeu bilantia bonoꝝ ꝓiecit: ex qͦ bona in pondere malaſuꝑauerunt: vnde ad ſaluationem iudicatꝰ eſt.Cū aūt vt ait Gregoriꝰ predeceſſor eius q̄damad ſepulcrū ſancti laurentij meliorare decreuiſſetfodientibus pluribus in pauimento ad inueniendum corpus ipſum cum locꝰ ignoraret̉. ex improuiſo patefactū eſt. ex quo exterriti ſunt miniſtri operis ⁊ omnes infra decendiū mortui ſunt. vt nullus eoꝝ ſuꝑuixerit qͥ corpus ipſum viderūt. Sicqꝫ opus obmiſſum eſt. Et cum eo in eodem manſeolo dicit̉ quieſcere corpꝰ Stephani ꝓthomartyris ⁊ primi leuite. delatū de Conſtantinopoli.Qd̓ aūt diuulgatū eſt apud mulierculas btm̄laurentiū oī qͣrta feria animas aliqͣs de purgatorio liberare. Uel etiā ꝙ viſitās qͥs limina eccleſie

ſancti Laurentij etiā quocūqꝫ cōſtructe omni qͣrta feria ꝑ annum integruꝫ pro anima alicuius defuncti liberet eā de penis purgatorij. ea facilitateꝯtemnit̉ qua probat̉. Nec hiſtoria hoc docet necratio ꝑſuadet. quinīmo ſuꝑſticioſum videt̉ ꝙ magis quarta feria qͣꝫ alia valeant defunctis ſuffragia. vel ꝙ beatus laurentiꝰ liberationē faciat talidie magis qͣꝫ altera. Et pie de chriſto concedit̉: ꝙde limbo aſcendens in reſurrectione ſemel tm̄ aliquas animas habentes pauca vel defacili expibilia de purgatorio eduxerit. Nō eſt aūt maior ẜuus domino ſuo. Uiſitationeꝫ itaqꝫ ad eccleſiasſancti laurentij nō rep̄hendimꝰ ⁊ preces ad euꝫ ꝓviuis vel defunctꝭ: ſꝫ obſeruantiam dierum ⁊ fabulas ignotas nō recipimꝰ.Decius itaqꝫ vtᵐ. §. X.ait Hiero. martyrum ꝑſecutor teſtante Cyprianoqͥ ſub eo paſſus eſt volentes mori non ꝑmittebatoccidi. perſeuerante igit̉ in fide martyre quodaꝫ⁊ inter eculeū laminaſqꝫ victorē iuſſit melle ꝑungi. et ſub ardentiſſimo ſole ligatis poſt tergū manibꝰ ſupinari. vt .ſ. muſcarū aculeis cede̓t qͥ ignitas ſartagīes an̄ ſuꝑaſſꝫ ¶ Aliū iuuenili etate florentem ī ameniſſimos hortulos precepit adduci.ibiqꝫ inter candētia filia ⁊ rubentes roſas cū leuiiuxta murmure ſerperet riuus ⁊ molli ſibilo arborum folia ventus ſūbrigeret: ſuꝑextructum plumis lectulū reſupinari iuſſit. et inde ne ſe poſſꝫ excutere blandis fertorum nexibus irreptitū relinqͥQuod cum recedentibus cūctis meretrix ſpecioſa veſſiſſet. cepit delicatis colla ſtringi amplexibEt qd̓ dictu qͦꝫ ſcelꝰ eſt manibꝰ attrectari virilia.vt corpore in libidinē ꝯmoto ſe meretrix impudica ſuꝑiaceret. Quid ageret miles xp̄i qͦ ſe ꝟteretneſciebat. que̓ tormenta nō vicerant ſuꝑabat voluptas. Tandē celitꝰ inſpiratꝰ p̄ciſa mordacitꝰ lingua in oſculantis facieꝫ expuit. Et ſic libidīs ſenſum ſuccendēs doloris magnitudo calcauit. quotempore paulꝰ pͥmus heremita dū ꝑſecutōnis declinaret ꝓcellā timens ne huiꝰ horribiles cruciatus ſufferre nō valeret. xvj. etatis ſue anno intrauit deſertum. Sed de hoc inferiꝰ. ¶ Ut aūt atteſtat̉ Euſebius in libro. vj. eccl̓iaſtice hyſto. tā dira ſub decio fuit ꝯtra chriſtianos ꝑſecutio: vt nullum fidelibus eſſet iter paruū: nulliꝰ platee tranſitus indulgebat̉ nec die nec nocte ꝓcedendi vſqͣꝫerat facultas libera. Ut .n. quiſqꝫ chriſtianoꝝ apparebat in publicū ſtatim clamor vulgi ⁊ ſeditionaſcebat̉. vt vel pedibꝰ traheret̉ qui viſus eēt: vl̓ignibꝰ incēderet̉. Ex qͦ ꝑterritꝭ pene oībꝰ qͥdaꝫ exipſis nobilibꝰ. ſtatim ſponte ipſis actibꝰ ingeſſer̄tAlij cōuenti tm̄ modo nōnulli a domeſticꝭ ꝓditi.ad ſacrificia execranda ⁊ ad īmūdas hoſtias properabant. Aliqͥ ex his pſallētes ⁊ tremētes vt magis īmolari qͣꝫ īmolare ydol̓ ipſi viderent̉. ita vtetiā aſpectante vulgo irriderent̉: eo ꝙ ⁊ ad moriēdū ⁊ ad ſacrificandū ita meticuloſi videbantur:Alij tā impudent̓ ad aras ꝓſiliebāt: vt affirmareſe nunqͣꝫ fuiſſe chriſtianos niterent̉. Hi ꝟo qͥ beatieffecti ſunt tanqͣꝫ colūne firmiſſime: donis ipſius

Hh2