¶ Capitulū VIIIFro. CCIMA

Sed pecunie cupiditas que pene omniuꝫ cordamortaliū ſuperat etiā fraternā viciſſitudinē violauit. Cohibebat̉ a fratribus tꝑe captionis non taꝫad capiendos piſces qͣꝫ ad hoīes decipiēdos. hominū cedes ad bella mouebant̉ humanꝰ ſanguiſꝓ piſcibꝰ fundebatur. ſed dei ꝓuidentia aliquando affuit auxilium. aduentuſqꝫ gregorij videt p̄lia morteſqꝫ viroꝝ fratreſqꝫ germanos qͥd cauſeexiſteret pro qua in exitiū ſui ſuorūqꝫ fratres accenderent̉ inquirit. Nullam niſi capture piſciumrepperit. Tūc ille cū ꝓ honore ſui vtreqꝫ ꝑtes ſiliiſſent paululum. Nolite inquit o filioli ratōnalesaīas pro mutis animātibus violare fraternaꝫ pacem queſtus cupiditate diſſoluere dei leges ⁊ nature pariter violare. Sed vna mecū ad oram ſtagni exicialis accedite. Ego iam vos ꝑ virtutemdomini omni certamine cruente contētionis abſoluam. Et cum hec dixiſſet in cōſpectu omniumvirgam quam tenebat in manu ad pͥmas littorisvndas defigit. et ip̄e poſitis genibꝰ manus tenditad celuꝫ atqꝫ excelſo ſupplicat deo. Simul vt illeorandi finē fecit: ſtatim ſeſe vnda ſubducens ⁊ auſu velociori refugiens a cōſpectu ſuꝑno iuſſa diſcere abyſſis ſuis reddit̉. ⁊ arentē campum iā cōcordibus germanis derelinquit. Sed et in hodiernū frugum ferax eſſe dicit̉ ſolum: quod ante fierat nauiū ferax. ¶ Memorat̉ ⁊ aliud illuſtriusab eo ⁊ diuiniꝰ factū in quodā loco ruris anguſticū res poſceret eccleſiā cōſtitui rupis quedā vicini montis ex parte orientis obiecta. ex alia ꝟo p̄terfluens fluuius ſpaciū quātū eccleſie ſufficeretdenegabat. Et cū aliꝰ omnino nō eſſet locus. omneſqꝫ meſti agerent ꝙ ſolū ad cōſtruendā eccleſiam nō haberent. ille plenꝰ fide ꝑnoctatione ī oratione dicit̉. ⁊ dn̄m ieſum admonuiſſe ꝓmiſſionisſue fideliter qui dixit. ſi habueritꝭ fidē ſicut granūſinapis: dicetis monti huic tolle te ⁊ mittere ī mare ⁊ fiet vtiqꝫ. Cūqꝫ hoc plena fidei deuotiōe depoſceret ad lucē coeuntibus populis inuenta eſtrupis importuna ſeceſſiſſe tantū quātū ſpacij accondendā querebat̉ eccleſiaꝫ. Tradunt̉ eiꝰ ⁊ aliaqͣꝫplurima. ¶ De eodē ſic ait haimo. Gregoriusiſte cū aliqn̄ ꝑ alpes tranſiret neceſſitate niuiū cōactus ad phanū diuertit appollinis ibiqꝫ ꝑnoctatQuo mane recedēte receſſit ⁊ demon. Poſcit̉ dare reſponſa ſicut prius ⁊ obmuteſcit. Cōſulit̉ a ſacerdote opponit̉ titulꝰ Gregorij aduentꝰ. mox ſacerdos occupat viam ꝑueniēs ad gregoriū querelam expulſi numinis exponit queſtūqꝫ amiſſū deplorat. At ille ſcribit epl̓am in hec verba. Gregorius appollini. Permitto tibi redire ad locū tuuꝫ⁊ agere que cōſueuiſti. Hanc ſacerdos ad phanūfert epl̓am ponitqꝫ iuxta ſymulachꝝ. Adeſt iterūdemon: iterū dat reſponſa. Tunc ſacerdos in ſemetip̄m ꝯuerſus ait. Quomodo nō multomelioreſt Gregoriꝰ iſto appolline cuiꝰ obtemꝑat iuſſis. ⁊deſcendens eadē hora ad gregoriū referēſqꝫ epiſtolam rei ordinem pandit. vtqꝫ deo ſe offerat rogat. Tūc relicta gentilitate factꝰ ab eo cathecuminꝰ cum ſe caſtiſſime vite ⁊ abſtinentiſſime mancipaſſet etiam baptiſma conſequit̉. Et intantū vi

tute fidei ꝓfecit ꝙ beati Gregorij ſucceſſor in epiſcopatu fuit.Deciō igit̉ imᵐ. §. VIII.perante nō pͥmo qui imꝑauit duobus annis ⁊ mēſibus ſex vt ab aliquibꝰ dicit̉. qꝛ ſixtus eo tempore papa nō fuit. nec ſecundo qͥ cum voluſiano ꝑeū imperauit gallus dictus eſt Decius. ẜm Helinandū eadem ratione: ſed ſub tercio decio qͥ vſitatiori vocabulo dictus eſt galienus. et cuꝫ patroſuo valeriano imperauit annis quindecim. cuiuſtempore papa ſixtus creatꝰ fuit. vel vt quibuſdaꝫalijs placet ſub alio quarto decio qͥ nō imperatorſed ceſar a Galieno factus eſt: ⁊ valeriano nō patre p̄fati galieni ſed p̄fecto tunc vrbis: paſſi ſunt ſixtus papa cū laurentio archidiacono eius. QuiSixtus natus athenis ſtudijs vacans ph̓us fuitAudiens igit̉ decius ceſar ꝙ ꝑ Sixtum papā ml̓ti cōuerterent̉ vel cōfirmarēt̉ in fide chriſti: iuſſitcum ſibi preſentari. Et cum ante ſe ductum cū feliciſſimo ⁊ agapito dyaconibꝰ nullis blandimentis a ꝓpoſito ſancto mouere poſſet ad templummandauit adduci vt aut dijs īmolaret aut in carcerem truderet̉. Cum ſacrificare contemnens adcarcerem traheret̉. Laurentius hoc audiens adeum acceſſit dicēs. Quo ꝓgrederis ſine filio paiQuo ſacerdos ſancte ſine miniſtro properas. tununqͣꝫ ſine miniſtro ſacrificiū offerre cōſueueras.Quid gͦ in me diſplicuit paternitati tue. Nunqͥddegenerem me ꝓbaſti. Cui cōmiſiſti dominici ſanguīs diſpenſationem. Cui ſixtus reſpondit. Nōego te deſero fili neqꝫ derelinquo: ſed maiora tibidebentur certamina. Nos quidē quaſi ſenes leuioris pugne curſum recipimus: te aūt vt iuuenemmanet glorioſior de tyranno triumphus. poſt triduum me ſequeris ſacerdotē leuita. Cōmiſit itaqꝫ ei vt theſauros eccleſie qui .ſ. ſuꝑerant vel exoblatis a philippo imꝑatore vel ab alijs cōuerſisad fidem diuitibus pauꝑibꝰ diſtribueret. Qd̓ etfecit chriſtianis indigentibus qui latebant diſpēſans queſitis ab eo. Et in domo vidue ingrediēsin qua multi fideles occulti manebant. elemoſynis datis illam a dolore capitis ſanauit diu detētam. ⁊ in domo alterius chriſticole cecū illuminauit. Preſentatus iterū ſixtus decio cū ei aſſentirenon vellet. decreuit valerianus p̄fectus illū duciad templum martis. Cui ſi nō ſacrificiū offerret.capite puniret̉. Cū autē duceret̉ Laurētiꝰ feruore ſpiritus inſtigatus. cepit clamare poſt eū. Noli me derelinquere pater ſancte. qꝛ theſauros tuos iam expendi quos tradidiſti nihi. Tunc milites audientes nominare theſauros. laurentiū tenentes ad deciū ꝑduxerūt. Sixtū ꝟo cū agapito⁊ feliciſſimo decollauerunt. ¶ Preſentatꝰ gͦ Laurentius decio. traditus eſt ab eo valeriano p̄fectovt exquireret ab ipſo theſauros eccleſie. ⁊ ſi ſacrificare nollet: varijs ſupplicijs interimeret. Ualerianus aūt tradidit eū ypolito carcerario cuſtodiēdum. Ingreſſus laurentius carcerem. inuenit ibiquendam lucillum nomine qui ex nimio ploratuamiſerat viſum. Cui laurentius ꝓmittens lumē

Hh