Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CCXXXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

TitulusSeptimus

minioſo ſtudio dilapidat. Ilea eſt alueus mali.ſupplantatio amici. que nec lucrum (al̓s luctumconfert ſed totū cōſumit. Hinc demū pauperes fiunt: hic iam ꝯſumptis oībus rebus ſuis. mutuispecunijs ſe obruūt. hinc patrimoniū ſine vlla fori pecunia amittūt. Ille quidē qͥ primū hūc ludūadinuenit inſtinctu diaboli qͥ eū ſuis artibꝰ adimpleuit ab imitatoribꝰ ſuis ſe colendū ⁊ ſibi ſacrificandū ꝯſtituit. ita vt qͥ vellet eiꝰ ſtudio adhererenō an̄ manū in tabulā porrigeret: niſi auctori eipriꝰ ſacrificaret. Chriſtianꝰ aūt quicūqꝫ es ⁊ aleetabula ludis. licet nō ſacrifices: tn̄ legis huiꝰ facinoris ꝑticeps es: et vtiqꝫ xp̄ianus nō es. O qͣlisaleatoꝝ demētia qͥ inſaniūt. peierāt. maledicūtet diaboli caligine deorbati ſibinuicē manꝰ inferunt. inuicē ſe deuouēt. ⁊ parentū originē pn̄tibturbis dehonorāt. Et qͥ iam ſepius vincit̉ rurſusad nocentiꝰ ſtudiū ſuadente diabolo animat̉. Ears infeſta ſtudētibꝰ ⁊ ſtudiū libidinoſum. qd̓ nōdiuitias ſꝫ nuditatē ⁊ inopiā p̄ſtat. hec ille. Idēcyprianus in qͦdā libro ad iulianū ait. Idē mediator dei ⁊ hoīm. hō xp̄s ieſus ſic actibꝰ ꝓprijs ⁊dignitatibꝰ diſtinctis officia poteſtatis vtriuſqꝫdiſcreuit. ꝓpria volēs medicinali humilitate ſurſum efferri: nō hūana ſuꝑbia rurſum inferna demergi. vt etiā xp̄iani imꝑatores ꝓ eterna vita pōtificibꝰ indigerēt: et pōtifices ꝓ curſu tm̄ tꝑaliuꝫrerū imꝑialibus legibꝰ vterent̉. qͣtenus ſpūalisactio a carnalibꝰ diſtaret incurſibꝰ: ⁊ deo militāsminime ſe negocijs ſecularibus implicaret. ac v.ciſſim nō ille rebꝰ diuinis poſſidere videret̉: queſſet ſecularibꝰ negocijs implicatꝰ. hec ille. diſ. x.Quoniā. vbi glo. dicit papatū ⁊ imperiū ab vnohabere principiū ſcꝫ xp̄o. qͥ fuit pontifex et rex regū. et diſtinctas eſſe illas dignitates: papā tn̄ hꝫbere vtrūqꝫ gladiū et vtroqꝫ aliqn̄ vti. Et ideo lcet ſint diſtincte. in exercitio tn̄ ſubalternatim itaꝙ imꝑialis dignitas ſubijcit̉ papali vt inferior ſuperiori. di. xcvj. Duo ſūt. vt ſicut vnus princepꝫin vniuerſo deus vicꝫ ita in eccīa vnꝰ monarchaſcꝫ papa. cui terreni ſimul et celeſtis imperij dn̄siura cōceſſit. vt dicit̉ di. xxij. ca. j.Sub iſto etiā de/ §VI.cio galieno ꝑ diuerſe loca Dyoniſius alexandrinus ep̄s paſſus eſt exiliū. Nā vt ſcribit Euſebiusli. vij. hiſtorie eccleſiaſtice. Cū valerianꝰ cū galienō ſanctos ꝑſequerent̉. Dioniſius iſte vnū ſoluꝫdeū qͥ celū feciſſet ⁊ terrā diceret adorandū. ceteros aūt neqꝫ eſſe deos neqꝫ adorari debere: in caſtrum quoddā deſerti qd̓ cetro appellat̉ in exiliuꝫmittit̉. ob hoc p̄cipue electū: ꝙ loci incole gētileserāt ⁊ idoloꝝ ſuꝑſtitionibꝰ ſatis dediti. Cūqꝫ hoſtili aīo dioniſiū primo ⁊ ſatis aduerſa mēte ſuſcipiunt. poſtmodū vero paulatim ꝑ dei gratiā verbum dn̄i his ſemīare cepiſſet: ꝑs maxīa trucis etbarbari ppl̓i relictis idolis cōuerſa eſt ad deū verum xp̄oqꝫ ſubiecta. Quo comꝑto: rurſum cumad aliū locū vicinū quidē alexādrie ſꝫ incolis deſertū ac pene habitatoribꝰ vacuū tranſtuleruntSꝫ ibi ꝓ vrbis vicinitate noſtroꝝ populi frequē

tarent et tāqͣꝫ odore paſtoris recepto grex letiorrꝯſtantior redderet̉ agonibꝰ. rurſus miſſis cū centurione militaribus viris ip̄m dioniſiū et cum eogayuꝫ et petrū cathenis cōſtrictos ⁊ diuerſis cruciatibus afflictos. in deſertū quoddā libie ꝑtraxerunt. loco ſqualidiſſimo. et oī vſu hūanitatꝭ arente. et ibi nexos vinculis relinquerūt. Deniqꝫ fert̉quibuſdā ſe inſectantibꝰ rn̄diſſe. Quid inſectando me laboratis: caput meum ꝓ qͦ magnoꝑe fatigamini auultū ceruicibꝰ ſumite. et donū magnūad tyrannē deferte. De hoc ſic ait hiero. li. deviris illu. Hic dioniſiꝰ alexādrine vrbis ep̄s ſubheracla ſcolā p̄ſbyter tenuit: et origenis inſigniſſimus auditor fuit. Hic in cypriani et affricane ſynodi dogma ꝯſentiēs. de hereticis baptizandis.ad diuerſos miſit epl̓as plurimas q̄ vſqꝫ in hodiernū diē extāt. Ad fabianuꝫ antiochene vrbisep̄m ſcribit de pnīa. Et ad romanos ꝑ hypolituꝫalterā. Ad ſixtū papā qͥ ſtephano ſucceſſerat duas epl̓as. et ad philemonē ⁊ dioniſiū romane eocleſie p̄ſbyteros duas. Et ad dioniſiū eundē poſtea romane eccīe ep̄m de paſca. Itē duo libri aduerſus nepotē ep̄m. qͥ milianoꝝ corꝑale regnumſuis ſcriptis aſſeuerat in qͥbus de apocalipſi Io.hannis diligentiſſime diſputat. Et qͥtuor libri addioniſiū romane vrbis ep̄m. Hic etiā dioniſiꝰin lib. iij. de baptiſmo quē ad philemonē ſcripſit.de ſe ſic ait. Ego et tractatꝰ hereticoꝝ lego et traditōnes eoꝝ ꝑſcrutor. ⁊ ſi videar ad horā verbiseoꝝ pollui. Sed mihi multū ꝯfert hoc ip̄m: ꝙ exeoꝝ verbis arguere eos poſſum. deniqꝫ cū aliqͥsex fratribꝰ cōpreſbyteri ꝓhiberet me ne hereticalectōe tāqͣꝫ ſceni alicuiꝰ fetore polluerer. mihi viſio quedā a deo oſtēſa eſt q̄ me cōfirmaret et ſermo factus eſt mihi. Lege oīa quecūqꝫ in manustuas venerint: qꝛ ꝓbare potes ⁊ diſcernere ſingula qn̄ quidē ex initio hec tibi fuit cā credēdi. Hecille. Qui demū in pace quieuit anno galieni. xij.§. VII.De gregorioneoceſaree ep̄o ſic ait hiero. li. de virꝭ illu. Theodorus qͥ poſtea Gregoriꝰ appellatus eſt neoceſaree ponti ep̄s. admodū adoleſcēs ob ſtudia grecarū ⁊ latinarū literaꝝ de capadocia birritū ⁊ inde ceſareū. paleſtine trāſijt iuncto fratre theodoro. Quoꝝ cū egregiā indolē vidiſſet Origenescohortatus eſt eos ad ph̓iam. In qua paulatimchriſti fidem ſubintroducēs: ſui quoqꝫ ſectatoresreddidit. Quinquēnio itaqꝫ eruditi ab eo remittuntur ad matrē. E quibus theodorus ꝓficiſcēspanegiricū euchariſtias ſcripſit Origeni. Et cōuocata grandi frequētia ip̄o quoqꝫ origene p̄ſente recitauit: que vſqꝫ hodie extat. Scripſit metaphraſim eccleſiaſtes. breuē quidē ſed valde ꝑutilem: et alie hmōi vulgo ferunt̉ epiſtole. Sed p̄cipue ſigna et miracula que iam ep̄s cum multa eccleſiarū gloria ꝑpetrauit. Unde Euſebius de eoſic ait. Stagnū quoddā erat in ponti regionibꝰſitum: piſcibus copioſum. ex quorū captura p̄diuites redditus dn̄is ſuis preſtabant̉. Iſta poſſeſio duobus fratribꝰ ſorte hereditatis obuenerat.