¶ Titulusſeptimus

dijs in crucifixum chriſtum credidiſſent ſciſcitat⁊ ab achacio edoctus iratus nimis ait. Quia omnes in chriſtum creditis omnes penas eius ſuſtinebitis. Contemnentibus autem minas eoruꝫ cūiuſſiſſet lapidari eos lapides in facies iacientiumreuertebant̉. Poſt hec iuſſit eos flagellari. Cū vero acriter cederent̉. Dixit trahonarius germanachacij ⁊ heliadis. Orate ꝓ nobis ſancti viri qͥagrauia ſunt que patimur. Cui achaciꝰ. ꝑſeueratofrēs in cōfeſſione. qꝛ qͥ ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē fſaluus erit. Orantibus aūt illis t̓remotꝰ factꝰ eſt⁊ arefacte ſunt manus flagellantiū. Erat aūt ibiquidā magiſter militum nomine theodorꝰ de exercitu maximi principis. habēs ſub ſe mille virosh̓ huiꝰ miraculi ſtupore ꝑcuſſus exclamauit. Domine deus celi ⁊ terre. qui opem miſericordie tuenouem milibus contuliſti: dignare nos peccatores aggregare cū ſanctis martyribus tuis. Et recedentes a principe ſuo maximo adheſerunt ſanctis in xp̄m credentes ⁊ eū cōfitētes. Cū igit̉ hortarent̉ omnes. x. milia ad culturā ydoloꝝ ⁊ illi rēnuerēt: tūc iuſſuꝫ eſt multitudinē clauoꝝ acutiſſimoꝝ trigenoꝝ ſꝑgi in terrā ꝑ. xx. ſtadia vt nudispedibꝰ ſancti ſuꝑ eos incede̓nt. Qd̓ cum factū fuiſſet. angelꝰ dn̄i eos anteibat: ⁊ colligebat clauosne infigerent̉ pedibꝰ eoꝝ. Demū data ē ſnīa vt acinſtar xp̄i paterent̉. Poſuerūt gͦ in ſingulis eorūcoronas ſpineas ⁊ in monte ararath in terra clauis affixerūt calamis acutiſſimis eoꝝ latera aperientes. Et circa horam ſextam terra mota ē ⁊ petre ſciſſe ſunt. Hora autem nona trāſlate ſunt anme eorum ad ſuperos. apertis celis ⁊ lumine maximo ſuper eorum corꝑa emiſſo: ibiqꝫ ab angeliscorpora eoꝝ ſepeliunt̉.De ſancta ſophia §. V.cum tribus filiabus fide ſpe ⁊ charitate. Hec matrona nobilis cum ſuis filiabus venit ad vrbē. etexemplo ſue religionis ⁊ ſobrietatis multas etiānobiles feminas conuertit ad chriſtum. que cunviros ſuos infideles abhorrerent ꝓpter eoꝝ ydolatriam ⁊ alia vicia quidam nobilis antiochꝰ nomine denunciauit Adriano imperatori quandaꝫmulierem xp̄icolā adueniſſe ad vrbē. q̄ cū ſuis filabus ſua doctrina noua faceret vxores a thorismaritoꝝ ſuoꝝ abſtinere: nec niſi in xp̄i cultū quēqͣꝫ poſſe ꝓficere. Qui iuſſit eas ad ſe adduci. erātaūt puelle ſpecioſe valde: ⁊ in diuinis ſcripturiserudite. q̄ munientes ſe ſigno crucis ante imperatorem cū matre ſteterūt. Miratus aūt valde adrianus pulcritudinē illarū interrogauit matreꝫ denomine ſuo. At illa reſpondit. Primū mihi ⁊ nobile nomen eſt xp̄iana. ẜm carne ꝟo vocor ſophide genere nobiliſſimo ytalie. Et veni romā cā filiarū mearū vt eas xp̄o in munere offerrem. Tuncimꝑator tradidit eas cuidā palladio ſenatori vieas ꝑ triduū in palatio ſuo cuſtodiret. Quod cūfactum eſſet: mater filias hortabat̉ ad cōtemptuꝫvite pn̄tis ⁊ tolerantiā paſſionis. Poſt triduū cūadducte eſſent cum matre coram imperatore. Dixit eis Adrianus imperator. O infantule miſere

mini etatis veſtre ⁊ ſenectutis matris. Sacrificate dominatoribus vrbis ⁊ adopto vos ī filias ſb̓teſtimonio ſenatus ſacri ⁊ militaris exercitꝰ. Ꝙſi nō acquieueritis: iuro vobis ꝑ deos nec etati:nec generi. nec decori ꝑcituruꝫ: ſꝫ varijs ſupplicijsexcruciatas vos ꝯſumam. Ad queꝫ adoleſcētuleſancte quaſi ex vno ore dixer̄t. Nobis o imꝑatornec ꝓmiſſiōes tue cordi ſunt: nec cōminatiōes terori. nos patrē habemꝰ qͥ nos adoptauit in hereditatē eternā. cuiꝰ etiā cōminatiōes timemꝰ q̄ ſūtſempiterna ſupplicia. Decetero ſi qͣ tormenta habere te extimas q̄ fide̓ nrām vīcere valeāt admoue ⁊ cognoſce xp̄ianoꝝ vires tuis cruciatibꝰ fortiores. Iratꝰ adrianꝰ matrē aduocat ⁊ ait. Scd̓mordinē etatꝭ edicito mihi nomina puellarū. Queait. prima Fides dicit̉ annorū. xij. ſecūda Spesannorū. x. tercia Charitas annorū. ix. ¶ Aduocās ergo adrianꝰ Fidem ait. Immola magne diane ⁊ cognoſce qͣꝫpulcra ſit. Cui ſancta fides rn̄dit. O inſipientia cecitatis hūaue. derelinque̓ dominū qͥ oīa ex nihilo verbo ſuo fecit ⁊ adorare ligna ⁊ lapides q̄ facta ſunt arte hoīm ⁊ ſculpturadecorata. Audiēs hec adrianꝰ iuſſit eā ſpoliari etvirgis cedi donec polliceret̉ ſe dyane ſacrificaturā. Duodecim gͦ centurionibꝰ ad ꝑcutiendū corpꝰ eiꝰ mutatis. nullꝰ tactꝰ plage in ipſa apparebatIterū iuſſit ferro incidi mamillas eiꝰ. De loco ātinciſure ꝓ ſanguine lac fluebat. Et fides ad imperatorem. Hec ſunt inqͥt om̄es mine tue. Iuſſit p̄hoc imꝑator eam in craticulam poni ⁊ aſſari. at illa quieſcebat in ea ſicut nauis in tranquillo mariIuſſit exinde illam in ſartagine frigi. pice. cera ⁊bitumine in ea feruentibꝰ. Cunqꝫ nec hoc tormēto in vllo fuiſſet leſa. iratꝰ adrianꝰ ꝙ in nullo potuit virgini ad immolandū ſuaderi: iuſſit eā gladio ꝑcuti. ¶ Aduocās ſecundā adrianus cepit eſuadere vt ſacrificaret dyane ⁊ tormenta euadē̓tCui puella. Scito imꝑator qꝛ nihil ꝓficies inanibus verbis. Tūc iuſſit eam ſpoliari ⁊ flagrꝭ thaureis a. x. centurionibꝰ īmutatis verberari nec exhoc potuit in aliqͦ ꝯſenſum virginis elice̓. et ꝯuerſa ad imꝑatorē ait. Tyranne inimice pietatꝭ ſi qͥdad huc tormentorū hēs adhibe vt exꝑimēto cogſcas in me dei eē ꝟtutē. Iratꝰ adrianꝰ p̄cepit eamviuā incēdi. q̄ cū ingreſſa eſſet fornacē ſtatim flāma extincta eſt ⁊ ip̄a cepit deū ibi laudare. Cuivocē audiēs adrianꝰ educi fecit ⁊ ſuſpēſaꝫ torq̄riCūqꝫ torqueret̉ odor ſuauiſſimꝰ de mēbris eiꝰ exibat. ⁊ hylari vultū ait. Tyranne nō ſentio penaꝫadiuuante me dn̄o meo ieſu xp̄o. Adrianꝰ verbiſeiꝰ magis inflāmatꝰ iuſſit adduci vas eneū ⁊ mitti in illud picē adipē ceram ⁊ reſinam. Quod cūfactum eſſet ⁊ in illud feruens miniſtri puellā vellent immittere: reſolutū eſt vas ⁊ liquor excuſſuſcarnifices exuſſit vſqꝫ ad oſſa. Adrianꝰ nec tantomiraculo emollitꝰ mandauit eā decollari. ¶ Aduocat demū terciam imꝑator q̄ dicta eſt charitasque cū ẜmonibꝰ eiꝰ nō acqͥeſceret vt ydol̓ immolaret: iuſſit eā ſuſpendi ⁊ ꝑ noua q̄dā argumentatorqueri ⁊ flagellari. Deinde in ignē mitti. et cuꝫſigno crucis ſe muniens intraret erupit ſubito flā