¶ Capitulū VFo. CCXXII

egyptum. Sed aſcendens nauem vt mare trāſiret. cum vxore ⁊ filijs ad portū deſcendens. cumnon haberet naulū ad ſoluendū nauclerꝰ retinuit ſibi vxorē eiꝰ pulcerrimā ꝓ naulo. Et qꝛ cōquerente ſuꝑ eo: volebat eū patronus nauis in maredemergere cōtriſtatꝰ ſine ea diſceſſit cū filijs. Dominuꝰ tn̄ deꝰ prouidit pudicicie eius vt ille ea nōcōtingeret. Perueniens aūt ad quendā fluuiumvnū ex filijs dimittens vnū in terra aliū ſuꝑ hūcros ponens tranſportauit ad aliaꝫ ꝑtē fluminis.Cūqꝫ reuerteret̉ ꝓ alio in medio fluuij ꝯſtitutusvidit leonē illū rapientē ⁊ in ſiluā portantē. ⁊ deſperans de eo reuerſus eſt ad aliū iā tranſuadatūEt videns lupū eū rapiētē ⁊ in nemus fugienteꝫcū eo. extimans ambos ab illis feris deuoratos:incitabatur ex dolore nimio ad ſubmergenduꝫ ſeſed a deo cōfortatus grās de omnibꝰ egit. Fuer̄taūt illi paruuli eruditi de ore illorū aīaliū rapacium a paſtoribus ⁊ agricolis videntibus illos cuꝫcanibꝰ inſequentes. Abijt gͦ euſtachius ſolus a qͣdam villa ⁊ ibi ꝑ. xv. annos agros vnius cuſtodiuit vt villicus. ¶ Accidit aūt interea ꝙ cū quedā ꝓuincia ſe imꝑio Traiani rebellaſſet recolenstrayanus ſolertiā ⁊ ſtrennuitatē euſtachij in prelijs miſit plures nuncios ꝑ diuerſas ꝑtes ad q̄ rēdū eū. quorū aliqͥ venerunt ad villam vbi erat.hoſpitati in domo dn̄i ſui: tandē ex ſigno cuiuſdācicatricis in capite recognouerūt eū. Et manifeſtantes alijs cōditionē eius ⁊ dignitatē. ⁊ ꝙ imꝑator querebat eū honorifice indutꝰ ab oībus reueritus. Demū preſentauit ſe imꝑatori trayano qucū magno gaudio ſuſcepit eū. Qui interrogatucām ſui diſceſſus expoſuit ⁊ vxorē ⁊ filios ꝑdidiſſe. Factuſqꝫ eſt magiſter militie ad egredienduꝫꝯͣ hoſtes. qͥ collectis de diuerſis locis tyronibꝰ inter ceteros fueruntei pn̄tati duo filij eius iā iuuenes facti. quos licet filios ſuos eſſe neſciret: ex generoſitate morū ⁊ induſtria qͦdam etiā naturali īſtinctu pͥmos īter cōuiuas ſuos hēbat. Profectꝰinde ad bellum: maximā ꝯtra hoſtes victoriā reportauit. Rediens gͦ in quodā loco in via hoſpitatꝰ eſt vbi erat vxor ſua. Cū aūt illi duo iuueculi vna dierū ad inuicem loquerent̉ de ꝓgenie ſuaEt vnꝰ eorum referret alteri ꝙ pater receſſerat abvrbe cuꝫ eſſet mgr̄ militie cū vxore ⁊ duobꝰ filijs:et vxor fuiſſet ſibi ablata a nauclero ⁊ pater cumeum alio tranſportato veniret ꝓ eo leo rapuerateū. ſꝫ a paſtoribus fuit de ore eius liberatꝰ. Subditqꝫ alter hoc ſimile eueniſſe ſibi. vnde ex narratione ipſa cognouerunt ſeinuicē germanos. Mater aūt eorum hec omnia audiens. recogitabat ſforte ip̄i eſſent filij ſui. Altera aūt die cū ip̄a muler rogaret euſtachium magiſtrū militie vt romanū reducere eam ad vrbē. cōſiderans diligent̓ efigiem eius ⁊ certa ſigna recognouit eū marituꝫīuum. qd̓ manifeſtās ⁊ ip̄e eam recognouit vxorem et oſculati adinuicē lachrymas cōtineri nonpoterant. Et interrogante vxore de filijs dixit deuoratos a beſtijs explicās modū. Sed illa referēte que precedenti die audierat ab illis adoleſcentulis qui ſe fratres recognouerunt. vocari eos fe

cit. et int̓rogās de his q̄ dixerat recognouer̄t eoſeē filios ſuos. Factūqꝫ ē magnū gaudiū ⁊ feſtū īexercitu de īuentōe eoꝝ ⁊ victoria barbaroꝝ. Applicās igit̉ ad vrbē īuenit trayanū mortuū ⁊ adriānū ei ſucceſſiſſe. qͥ poſt letaꝫ et feſtiuā eiꝰ receptionem ip̄m cum vxorē et filijs ꝓpter fidē xp̄i martyrio expoſuit vt dictum eſt in principio.Paſſi ſunt etiāᵐ. §. IIII.martyriū ab adriano imꝑatore. x. milia crucifixi īmonte ararath. quorum paſſionē ⁊ ꝯuerſionē vtdicit vincen. in ſpecu. hyſto. li. xj. capi. lxxxxviij.Anaſtaſius apoſtolice ſedis bibliotecarius d̓ greco in latinū dicit̉ tranſtuliſſe. Cum ergo gadare/ni ⁊ eufratenſes romano imperio rebellare cepiſſent. contra ipſos miſerunt exercitꝰ ſuos numeroxvj. milia. quoꝝ primiceriꝰ erat achaciꝰ ⁊ dux heliades. habentes ſecū ſymulachra iouis ⁊ apollinis. Qui cū ꝓcederent contra hoſtes in preliumvidentes eorum multitudinem premaximā (erātem̄ centena milia) pauore ꝑterriti fugam inierūtſeptem milia ex eis. dixit autem achacius ad nouem milia qui remanſerant. Uenite ⁊ ſacrificemdijs noſtris vt de hoſtibus triumphemus. Quofacto ꝓcedentes ad bellum ab hoſtibus fugati ſt̓Tunc angelus domini in ſpecie adoleſcentis ante faciem eoꝝ occurrit dicēs. Credite in ieſū chriſtum immortalem regem ⁊ ipſe pugnabit pro vobis ⁊ preualebitis inimicis. Cunqꝫ inito conſiliointer eos omnes ſuaſionem angeli approbaſſent:exclamauerunt omnes. In te domine ieſu credimus. et que iſte iuuenis dicit facturos eſſe ꝓmittimus. Sicqꝫ in eo ꝯfidentes euntes contra hoſtes victoriam plenam obtinuerunt decidentibꝰcunctis vel gladio vel in lacu vicino ſubmerſi vl̓p̄cipitio interempti. Angelus autem ille duxit illos triumphantes in montem ararath diſtantemab alexandria ſtadijs quingentis glorificātes deum. Sedente aūt angelo in medio eorum apertiſunt celi ⁊ deſcenderūt ad eos. vij. angeli docēteseos ⁊ dicentes. Beati eſtis qͥ credidiſtis deo. piterciā diem queremini ⁊ corā regibꝰ adduceminſed nolite timere eos dominus enim vobiſcum ē.Poſt terciam igit̉ diem miſſi ab imꝑatoribusſcilicet adriano ⁊ anthonio quem ipſe adoptauerat in filiū ⁊ cum eo imꝑabat peruenerunt ad mōtem ⁊ inuenientes eos deum glorificantes ꝙ xp̄iani effecti eſſent cognouerunt. Quod cum imperatoribus nunciaſſent: va de contriſtati vocauerūt ad ſe principes illarum regionum vt ſuperhis conferrent. Qui veniētes miſerūt nouū mililitum exercitum contra iſtos. At illi cuꝫ vidiſſentmultitudinē illam ꝯͣ ſe venire. dixit achaciꝰ. Surgite ⁊ ꝯͣ dyaboli exercitū orationi oꝑam date. orātibꝰ aūt ipſis vox de celo facta eſt dicens. Nolitepauere eos qui occidunt corpus ego vobiſcū eroconfortans vos. Dixerunt ergo milites ad eos.directi miſer̄t nos reges ⁊ īꝑatores vt veniatꝭ adeos. Qui deſcēdētes de monte p̄ſentauerūt ſe eiſEt lachrymati ſunt imperatores eos videntes.Adrianus gͦ cauſam ⁊ modum qͦ derelictis eorū