Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CXCVIIv
Einzelbild herunterladen
 

TitulusSextus

egreſſi inde. om̄ia ydola cōfregerūt. Qd̓ videntes pontifices in apl̓os irruerūt eos trucidates.In illa hora cū ſerenitas aeris maxima eſſet. deſcenderūt fulgura templuꝫ tripharia ſcindentia.Et illi duo magi pn̄tes ictu fulguris in carbonesverſi ſunt. Rex aūt babilonie xp̄ianꝰ effectus corpora apl̓oꝝ ad ciuitatē ſuā deportari fecit edificataqꝫ ibi eccīa mire magnitudinis honorifice ſepeliuit. Nūc aūt corꝑa rome in ecceſia ſancti Petrieſſe dicūū. Hoꝝ legendā ſcripſit hebraice abdiasep̄s babilonie. Sed in latinū tranſtulit affricanꝰDe ſimone apoſtolo quidā ſcripſerūt fuiſſe crucifixū. vt Iſidorus de obitu apoſtoloꝝ. Euſebiusin hiſtoria ecclefiaſtica ⁊ Beda aſſerunt ꝙ poſt p̄dicationē eius in egipto mortuo iacobo minoreapl̓o factus ſit ep̄us hieroſolimoꝝ. ⁊ tꝑe trayania p̄ſide illius ꝓuincie affixus ſit cruci cū centū vginti annoꝝ eſſet. mirātibus cūctis ⁊ ipſo iudice.ꝙ tam decrepitus crucis ſuppliciuꝫ ſuſtinere potuiſſet. Sꝫ rei veritas ē. ꝙ iſte ſimon ep̄us hierolimoꝝ non fuit ſimon apl̓us germanus thadei. ẜalius ſimon filius cleophe. Un̄ prefati doctoresqd̓ dixerāt vt. sͣ. poſtea in ſuis cronicis retractauerūt. De thadeo apl̓o qui ⁊ iudas dictus. habetur vna epl̓a ex canonicis in canone ſacrarumlitterarum. Et vt dr̄ in hiſtoria eccleſiaſtica. Hicmiſſus fuit ad abagarū regem ediſſene ciuitatisſanandū. cuius epiſtola .ſ. abagari miſſa ad xp̄man̄ paſſionē reperitur. Et rn̄ſio hieſu ad eū. Sedqꝛ inter apocripha hmōi epiſtole cōnumerātur.di. xv. Sācta romana. ideo eas referre omittimꝰCapitulum. xv.Ithias interpretatur donatus dn̄o vel humilis ſeu paruus. Hic ab apl̓is poſt xp̄i aſcenſionē.in. xij. apl̓m loco iude ꝓditoris ē electus. vt patꝫAct. i. vbi dicit̉. Cecidit ſors ſuꝑ mathiā ⁊ cōnūcratus ē cū. xi. De qͣ ſorte ē duplex modus dicēdiNā Dyoniſius ī libro de eccleſiaſtica hierarchiaſic ait. De diuina ſorte qͥ ſuꝑ mathiam cecidit alijalia dixerūt ⁊ irreligioſe vt arbitror. meā tn̄ intētionē ⁊ ego dicam. Uidet̉ em̄ mihi eloquia ſortēnominare theartichū. quoddā donū demōſtrāsilli thearticho choro diuina electōne ſuſceptum.Hiero. aūt ⁊ Beda dicūt has ſortes fuiſſe quibin veteri teſtamēto freq̄nter vtebantur. vn̄ hiero.xxvi. q. i. ait. Nō ſtatim exemplo mathie ſortibē vtendū. qꝛ priuilegia paucoꝝ cōmunē legem facere nō pn̄t. Quare aūt in veteri teſtamento pemittebātur ſortes. nūc autē ꝓhibentur: ponit rōnem Gr̄anus. xxvi. q. ij.. §. his itaqꝫ. ⁊ de triplicigenere ſortium .ſ. cōſultorio diuiſorio ⁊ diuinatorio. habes diffuſe in. ij. parte titulo de. uꝑſtitionibus. Poſt aduentū igitur ſpūſſancti iudeā inſortem accepit: p̄dicationi ibi inſiſtens ⁊ miracula faciens. in quadā legēda q̄ treueris habet̉. ſicde eo legit̉. Mathias in lege dn̄i erat doctiſſimcorpore mūdus. animo prudēs. in ſoluēdis q̄ſtionibus ſacre ſcripture acutus. in cōſilio ꝓuidusin ſermocinatione expeditus. Qui cū per iudeaꝫ

predicaret. multos ſignis et prodigijs conuertebat. Unde iudei inuidentes ip̄m in cōcilio ſtatuerunt. duo igitur qͥ eū de blaſphemia accuſauerātin eū primi lapides miſerūt iniuſte ꝯdemnatumQui cū lapidaret̉. a quodā ſecuri in capite ꝑcutitur ip̄e extēſis in celū manibus ſpūm deo reddidit. cuiꝰ corpꝰ de iudea trāſlatū romā. exinde treuerim ẜm illā legēdā deportatū ē: ſꝫ ẜm alios rome dr̄ cōiter reqͥeſcere in eccīa ſctē marie maioriſb̓ lapide porphyrico. Cuiꝰ caput ppl̓o demōſtratur. de iuda ſcarioth in cuiꝰ locum ſb̓ſtitutus fuitmathias. hiſtoria q̄ narrat de ortu eiꝰ ⁊ ꝓgreſſu ⁊ꝙ pr̄em occidit ⁊ mr̄em in vxorē duxit ignoransillos eē parentes ſuos. ꝓpter qd̓ hoc cognito adhieſum ꝓ venia acceſſit. ꝓſeqͥ omittimus. qꝛ dubia de veritate extat. Capitulum. xvi.Oſt iſtos duodeCcim xp̄i apl̓os. iuſtos ſeculi iudices et roꝝvera mūdi lumīa. qͥ eccīam ſuo ſangune fundauerūt ſuꝑ lapidē viuū electū ih̓m xp̄m.quoꝝ doctrina fulget eccīa vt ſol ⁊ luna. tāgembreuiſſime ⁊ de qͥbuſdaꝫ alijs apl̓oꝝ diſcipulis qͥſanctitate ⁊ doctrina mirabiliter effulſere. Etprimo de marco euāgeliſta. qͥ fuit diſcipulus petri ⁊ in baptiſmate filius. Sacerdos de tribuleuitica originē ducēs. Interp̄tat̉ aūt ſublimis mādato. certus declinatus. Hic cū petro romā ꝓfectus ē. quē rogauerūt fideles qͥ rome erāt vt euāgeliū qd̓ petrus p̄dicabat ad ꝑpetuā eoꝝ memoriā ſcripto ꝯmēdaret. Ille autē qd̓ ex ore mgr̄i ꝑceperat fidei ſtilo cōſcripſit. Petrus aūt piū furtum cōperiens ⁊ diligenter examinās: vbi oī veritate plenū cōſpexit. recipiendū ab om̄ibus fidelibus approbauit. Hic vt ait Hiero. dr̄ ſibi digtū amputaſſe vt ſacerdotio reprobus haberet̉.in noua lege. qd̓ egit ex maxima humilitate familiari cōſilio ſpūſſancti. Nā ẜm cōem legē hoc oīno ꝓhibet̉. vt di. lv. ſi qͥs. in glo. Preualuit tn petri auctoritas ⁊ vt credit̉ ſibi digito diuinitus reſtituto. ſciens petrus eius cōſtantiā in aqͥlegiamdeſtinauit: vbi verbū dei p̄dicās. innūeras gētiūmultitudines ad fidē traxit. ⁊ ibi etiā euangeliūſcripſit. qd̓ vſqꝫ ad pn̄tem diē in eccīa aquilegiēſi cū ſūma veneratōe ꝯſeruat̉. Tādē. b. mar. hermogorā ciuē aquilegienſem ad fideꝫ ꝑ eū cōuer­ eyſum romā ad beatū petrū adduxit. Qui eum inaqͥlegia ep̄m ordinauit. Hermogoras aūt ſuſcepto officio cum eccleſiam aquilegienſem. q̄ nuncpatriarchatus dignitatē habet optime gubernaret. tandem ab infidelibus captus martirio coronatus ē. Poſtea vero Marcus a beato petrein alexandriam miſſus eſt. in qua primus verbūdomini predicauit. In primo autem eiꝰ introituvt ait philo diſertiſſimus iudeorū. maxima multitudo in fide ⁊ deuotione ⁊ continentie obſeruatione adunata eſt. In eius etiā ꝯmendatōem petrus damianꝰ ſic ait in ſermōe. Tātā ei deꝰ apudalexandriā gr̄am erogauit. vt oēs qͥ tūc ad fideirudimēta ꝯfluerent. mox ꝑ ꝯtinētiā ⁊ totiꝰ ſuꝑne