Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CXCVIIr
Einzelbild herunterladen
 

Capl̓. XIII. Et. XIIIIFo. CXCVII

quos math. apl̓us fugauerat de ethiopia. waradach autē princeps exercitus regis babilonie adbellū tūc profecturus ꝯͣ indos. a dijs ſuis nō potuit habere rn̄ſa. qͣꝫobrē ad ciuitatꝭ proxime phanū miſerūt. vt cauſam huius taciturnitatis inquirerent. Quibus rn̄ſum eſt. ꝙ propter aduentumapl̓oꝝ dei nō poterat eoꝝ dn̄s reſpondere. Queſiti aūt ꝑ ciuitatē inuenti ducti ſunt ad ducē exercitus. Qui interrogauit eos qͥ eſſent ⁊ vn̄. ⁊ quade cauſa adueniſſent. Apoſtoli aūt ad ſingula reſponderūt. dixerunt ſe eſſe ẜm genus hebreos etſeruos ih̓u xp̄i. ⁊ de iudea illuc veniſſe ob ſaluteeoꝝ. Princeps aūt waradach ad eos. Cū reuerſus fuero a p̄lio audiaꝫ vos. Cui apl̓i. mō magiscōgruū ē te illū cognoſcere cuiꝰ ope poſſis victorexiſtere. vel ſaltim hoſtes pacaciſſimos inuenireEt varadach dijs nr̄is potētiores vos video. finem ergo belli predicite nobis. Cui apl̓i. vt deostuos fallaces eſſe noueris. iubemus illis ad q̄ſitadare rn̄ſa. vt dū dixerint q̄ ignorāt. probemꝰ eosy oīa eſſe mētitos. Tūc phanatici dixerūt grādebellū eſſe futurū ⁊ multos hincinde in ppl̓o ruituros. Tūc apl̓i ridere ceperūt. ⁊ waradach ait. metimor inuaſit ⁊ vos ridetis. Et apl̓i ad euꝫ. Nolitimere. qꝛ pax nobiſcū intrauit. ⁊ die craſtina hora tercia legati indoꝝ nūcios mittent ſe tue poteſtati in pace ſubdētes. Pontifices aūt ydolorū ⁊ip̄i riſum leuarūt dicentes duci. Ad hoc iſti te ſecurū reddere volunt. vt incautus manēs ab hoſtibus opprimaris. Cui apl̓i. Nō diximus vt expectes vnū menſem ſꝫ vnam diem. ⁊ cras in pacevictor exiſtes. Dux autē exercitus vtroſqꝫ cuſtodiri iuſſit vt ex rei exitu veraces honorarent̉. Cūergo incraſtinū qd̓ apl̓i p̄dixerāt eueniſſet. propqd̓ dux pontifices vt mendaces incendi iuberet.prohibuerūt apl̓i dicētes. Nos nō ad occidendūhomines ſꝫ ad viuificandū miſſi ſumus. Dux autem miratꝰ ꝙ eos occidi prohibuiſſent ⁊ bona illoꝝ eis oblata reciꝑe noluiſſent. īduxit eos ad regem dicens. Iſti o rex ſunt dij latentes in effigihumana. qͥ oīa nobis p̄dixerūt q̄ facta ſunt cū indis. Cū iſta dux narraret pn̄tibus illis magꝭ. Xroes ⁊ arphaxat. illi zelo inuidie moti. dixerūt illos homines malignos eſſe ⁊ ꝯͣ regnū ſb̓tillter excogitare. Quibus dux ait. ſi audetis cū eis configere. Et magi ad illū. Si vis videre quia pn̄tbus nobis nō audeant loqͥ. Ueniāt huc viri eloquentiſſimi. ⁊ ſi contra nobis loqui auſi fuerint.nos imperitos eē prohibitis. Adducti ergo ſuntcoram eis plurimi aduocati. qui ꝑ artem magicāeoꝝ ita muti effecti ſunt. vt nō ſoluꝫ loqͥ. ſꝫ nec nitibus qd̓ vellent indicare valerēt. Et magi ad regem vt ſcias nos deos eſſe. iubemus eos loqͥ. ſedmoueri hinc nō poſſe. Qd̓ ⁊ factū eſt. ⁊ magi iterum mandamus eos ambulare. ſꝫ nil poſſe videre. Quibus ꝑactis dux exercitus. waradach aduocatos ita a magis cōfuſos ad apoſtolos duxitQuos cū aduocati vidiſſent pannoſos ⁊ cōtemptibiliter indutos. ī animo deſpexerūt. QuibusVimon ait. Sepe contingit vt intra ſcrinia aurata ⁊ gemmata vilis habeatur incluſa. ⁊ intra vi-

liſſimas capſas gemmarū monilia p̄cioſa ſint recondita. Et cum quis merces emit. nō geſtatorūeius. ſꝫ rei qͣlitatem attendit. promittite ergo vosab ydoloꝝ cultura diſcedere. ⁊ ſolū deū inuiſibilē cole̓. ⁊ vob̓ ſignū crucis ī frōtibꝰ faciemꝰ qͦ magos ꝯfutare valebit. qd̓ cū feciſſent ⁊ ſigno crucꝭeos armaſſent. ad regē corā magꝭ reuerſi ſunt. qͥcū a magis ſuꝑari n̄ poſſent ſꝫ eis inſultarēt. iratimagi ml̓titudinē ẜpentū aduenire fecer̄t ſtatim.qꝫ ad iuſſū regꝭ ſūt apl̓i ītroducti. qͥ pallia ſua extēdētes ⁊ ẜpentibꝰ implētes ī magos ꝓiecerūt dicētes. nō moriemī ſꝫ a ẜpētibꝰ lacerati doloꝝ vr̄orū mugitꝰ dabitis. cū ergo ẜpentes carnes eoruꝫdilacerarēt ꝓpter dolorem ītenſuꝫ. vt lupi vlulabāt. rex āt cū aſtātibꝰ rogabāt apl̓os vt a ẜpentibus occidi ꝑmitterēt. qͥbꝰ apl̓i. nos miſſi ſumꝰ inqͥunt vt mortuos reuocemꝰ ad vitā. n̄ vt a vita p̄cipitemꝰ ī mortē. facta igit̉ or̄oe iuſſer̄t apl̓i ẜpentibꝰ ⁊ oē venenū qd̓ mordēdo ī corꝑa magoꝝ infuderāt. ſugendo reſumerēt. ⁊ poſtea ad loca ſuaredirēt. Maiores āt cruciatꝰ magi exꝑti ſunt inretractōe ſui veneni qͣꝫ ī morſibꝰ eoꝝ. dixer̄tqꝫ eisapl̓i tribꝰ diebꝰ dolores ſentietis. ī tercia āt die liberati eritis. vt vl̓ ſic a malicia vr̄a recedatis. eūtes ergo ad hītatōem ſuā poſt triduū doloꝝ ſinecibo ⁊ potu ⁊ ſomno manētes. apl̓i viſitar̄t ⁊ liberos eos ⁊ īcolumes reddider̄t. dicētes nō placētdeo coacta ẜuitia. ſurgite ⁊ abite qͦ vultis. at illi īmalicia ꝑdurātes ab aſpectu eoꝝ fugerūt. ⁊ penetotā babiloniā ꝯͣ eos ꝯcitauer̄t. cōtigit interea vtfilia cuiuſdā ducꝭ ex fornicatōe ꝯciꝑet. ꝑturiēs ātmaſculū inqͥrebat̉ a ꝯſanguineis: ex qͦ ꝯcepiſſet.illa āt dū diaconū q̄ndā diſcipl̓m apl̓oꝝ īcuſaſſetꝓpter qd̓ ꝑentes puelle diaconū q̄rebant occide̓apl̓i ſuꝑuener̄t ⁊ audiētes cām. Interrogarūt qn̄puer natꝰ fuiſſet: qͥ rn̄derūt illa die. fecer̄t āt apl̓iadducere corā ſe infantē ⁊ diaconū illū innocētēDixer̄tqꝫ apl̓i. dic īfantule ī noīe dn̄i ih̓u. ſi diaconus iſte hoc p̄ſumpſit. ⁊ infans vniꝰ dei rn̄dit. hicdiaconꝰ caſtꝰ ⁊ ſctūs nec vnqͣꝫ carnē coinqͥnauit.Cūqꝫ ꝑentes puelle inſtarēt vt diceret īfans actorem celeris. rn̄der̄t apl̓i. Nos innocētes abſoluere decet. nocētes ꝓde̓ nō decet. Ad p̄dicatōeꝫ igitur eoꝝ miraculis cōfirmatā. pluſqͣꝫ. lx. milia hominū cū rege baptiſati ſunt. ꝑ ānū ⁊ mēſes ibi ꝑmanētes ad inſtructōnem eoꝝ. Magi ꝟo illi adaliā ciuitatē ꝓfecti ſunt vbi erant. lxx. pontificesydoloꝝ. quos ꝯͣ apl̓os magi ſupradicti cōcitarūtvt ſi illuc aduenirēt. aut eos ſacrificare ꝯpellerētaut occiderēt. Apl̓i igr̄ pluſtrata prouīcia ī p̄dicādo. Demū ad ciuitatem illam ꝑuenerūt. predictiautem pontifices cum vniuerſo populo eos capunt ⁊ ad templum ſolis ducentes ad ſacrificandum ei compellebant. demones autem per energuminos clamare ceperūt. Quid nobis ⁊ vobisapl̓i dei viui. Ecce in ingreſſu vr̄o flaminis exurimur. Tūc āgelus dn̄i eis apparēs dixit. Aut reꝑentinū interitū hoꝝ eligite. aut vr̄m martiriumFacto aūt ſilētio dixerūt apl̓i. vt ſciatꝭ ſimulacravr̄a plena eē demonijs. iubemꝰ ea īde exire ⁊ ip̄sꝯfringe̓. Duo igr̄ demones tanqͣꝫ ethiopes nudi