Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CXCIIIv
Einzelbild herunterladen
 

TitulusSextus

uiter cruciamur. Quibus apl̓s. vt quid veniſtisad me. At illi. hermogenes miſit nos vt te ⁊ philetū olim diſcipulū eius vinctos duceremꝰ ad eūSed vbi appropinquamꝰ. angelus dn̄i cathenisigneis religauit nos cruciatū inferēs. Iacobusaūt dixit. ip̄e angelus dei vos ſoluat. et ꝑgite adhermogenē: ⁊ eū ligatū ad me ꝑducite ſine aliqͣleſione. Qd̓ ſtatim fecerūt ⁊ manibꝰ poſt tergū ligatis hermogenē capiēteſ. ante iacobū ſtatuerūtrogātes vt daret illis lnīam nocēdi: et ſuas ⁊ eivindicare iniurias. dixit aūt iacobꝰ. Quare philetū non tenetis ſicut imꝑauit hermogenes. Cuidemones rn̄derūt. Ne dū philetū diſcipulū tuū:ſed nec formicā domus tue poſſumus cōtingere.Imꝑauit igit̉ apl̓s demonibus abire. Et philetodixit. Quia dn̄s noſter mādauit reddere bona ꝓmalo. ſolue tu hermogenē a vinculis demonū: qͥte priꝰ ligauerat incantatōibꝰ eoꝝ. Eo igit̉ ſoluto dixit iacobꝰ ip̄i. Dn̄s noſter nō vult coacta ſeuitia ſꝫ volūtaria. ecce liber es: fac qd̓ tibi placet:et ꝑge qͦ libet. Dixit autē hermogenes. ego nouiiras demonū. cū receſſero a te me interficiēt: niſides mihi aliqd̓ remediū. At iacobꝰ dedit ſibi baculū ſuū quē ferebat in itinere. Qui reuerſus domū cōpunctꝰ oēs libros magice artꝭ colligēs: duxit eos ad iacobū. et ꝓſternēs ſe ad pedes eiꝰ ait.liberator aīaꝝ miſerere mei. et quē in p̄teritū inimicū habuiſti nūc accepta ī diſcipulū. Cōuerſusergo et baptizatꝰ: libros illos magicos ꝓiecit inmare ad iuſſum apl̓i. et adeo ꝑfecte ſecutꝰ eſt: vtvirtutes ⁊ ip̄e faceret in noīe ieſu. Iudei aūt audita cōuerſione hermogenis zelo cōmoti iacobūadierūt. eū increpātes ꝙ ieſum dei filiū etiā p̄dicaret. ip̄e aūt hoc veriſſimū fore ex ſcripturis eodeclarabat. ꝓpter qd̓ et multi ex ſermonibꝰ eiuscrediderūt in xp̄m. Sꝫ abyathar pontifex anni illius ſeditionē excitauit ppl̓i ꝯͣ eū. et captū ad herodē regē iudee occidendū deſtinarūt. Qui ſnīaip̄ius herodis decapitatꝰ eſt. vt dicit̉ die qͣ ⁊ xp̄sincarnatꝰ et paſſus eſt anno vno integro reuoluto. qd̓ etiā tangit lucas ī actibꝰ apl̓oꝝ dicēs. Occidit aūt herodes iacobū fratrē iohānis gladio.Act. xij. Cū aūt duceret̉ ad locū paſſionis ⁊ ī viaquendā ꝑaliticū ſe ei recōmendantē ſanaſſet nomine ieſu inuocato. Ioſias quidā ſcriba qͥ eū addecollandū ducebat viſo miraculo credidit. quēabyathar pontifex ab herode impetrauit cū iacobo decapitandū. qd̓ et factuꝫ eſt a iacobo in locopaſſionis baptizato. Diſcipuli aūt eiꝰ nocte corpus eiꝰ rapiētes. illud deferētes ad maris littus.nauiculā inuenerūt paratā diuinitꝰ quā aſcendētes cū eo ꝯmittētes ſe dei gubernaculo: hyſpaniooram applicuere. et cōpoſtellā ciuitatē intrantesin eccīa fabricata ad eiꝰ honorē honorifice ſepelierūt. Quō aūt adierūt principiſſam illiꝰ patrie nōmine lupā ꝓ ſepulchro obtinēdo apl̓o honorifico: q̄ q̄ſiuit doloſe varijs modis eos ꝑdere: ſꝫ viſis circa hoc miraculis credidit et eccleſiā ſibi cōſtrui fecit ob breuitatē dimittit̉. Stupēda aūtexiſtit deuotio infuſa fideliū mētibꝰ in viſitādo limina eius. quā etiā ſtatutū eccīe ita firmauit: vt

nullus in hmōi voto circa ſedē apl̓icaꝫ valeat diſpenſare. Et qd̓ minꝰ ceteris apl̓is illi ī vita collatū fuit honoris ⁊ glorie a fidelibꝰ ꝓpter breuitatēeius: hoc qͣſi diuina munificētia ſuppleuerit poſtmortē eiꝰ. pluſqͣꝫ apl̓oꝝ aliorū oīm viſitatis ⁊ honoratis reliquijs. Circa quā viſitatiōꝫ ſeu ꝑegrinationē plurima ī diuerſis tꝑibus ſunt oſtēſa ꝓdigia: vnū p̄ciſe notabit̉ vbi etiā apparet mira deceptio diaboli. Quidā de lugduno deuotꝰ multum ad apl̓m pluries viſitabat limina eiꝰ Semelaūt cū ꝑegrinationē huiꝰ inchoaſſet: nocte in fonicationē incidit. poſt qd̓ diabolꝰ ei apparēs ī forma ſancti iacobi dixit. Ego ſum iacobꝰ apl̓s cuiꝰſepulchrū ſepius acceſſiſti. ſed iſta vice nō eſt mihi grata ꝑegrinatio iſta. qꝛ fornicatꝰ es nec ꝯfeſſus. Et iō oportet te domū redire ⁊ cōfiteri peccatum tuū: et poſtea ī puritate ꝯſcīe iter ꝑficere. qꝛille totū credidit ⁊ reuerti diſpoſuit. Sed iterumdormiēti apparuit idē diabolus dicēs peccatū illud ꝑpetratū nō poſſe ꝑ ꝯfeſſionē dimitti niſi ī ſatiſfactionē eius ſibi genitalia incideret. Sꝫ ⁊ beatior foret qꝛ martyr ſi ſe etiā ob eius honorē occideret. Qd̓ ille euigilās et totū a beato iacobo reuelatū exiſtimās: genitalibꝰ amputatis ſe etiā occidit. Socij aūt euigilātes et iſtū occiſum videntes. timētes ne caperent̉ vt ſceleris rei: fugeruntqͣꝫcitius. Cū aūt pararent̉ exequie eius qꝛ ignorabat̉ veritas rei geſte. ſubito ille reuixit. cepitqꝫloqui ⁊ narrare cūctis modū mortis eius et dececeptionē diaboli. addēſ ꝙ cū aīa recedēs a corꝑfeſtināter a demonibꝰ portaret̉ verſus romā adinferos ꝑducenda ꝓpt̓ ſui homīcidiū: beatꝰ iacobus ſeq̄bat̉ eos increpās demones de hmōi fraude. Ueniētes ad quoddā pratū inuenerūt virginem glorioſam dn̄i matrē cū multꝭ ſanctis ibi manentes. et cū beatus iacobꝰ q̄ relā poneret coramvirgine de hmōi fraudulētia a diabolo erga ſuūdeuotū patrata: virgo diaboluꝫ increpauit et inabyſſum ire mādauit: et ip̄m vite reſtituit ⁊ ſaluti. Remanſerūtqꝫ cicatrices vulnerū ad fidē miraculi aſtruendā. Socioſqꝫ ille reperiens cunctaper ordinē enarrauit. Capitulum. viij.Acobus minor ꝑnus ex nu̓o duodenario apl̓oꝝ a xp̄oaſſumptꝰ. vt ptꝫ ex euāgelijs. Minoaūt dicit̉ reſpectu iacobi maioris de qͦ ſupra. Nōqͦ ad meritū vel ſanctitatē: ſꝫ quo ad vocatōꝫ acapl̓atū. qꝛ vocatꝰ poſt aliū iacobū. De hoc ſic aitanacletꝰ papa. di. lxviij. Porro hieroſolymitaꝝprimꝰ archiep̄s beatꝰ iacobus. qͥ iuſtus dicebat̉.et ẜm carnē dn̄i frater nūcupatꝰ eſt. Et a petro iacobo .ſ. maiori ⁊ iohāni apl̓is ordinatꝰ eſt. ſucceſſoribꝰ dātibus formā: vt minus qͣꝫ a tribus ep̄is:ep̄s nō ordinet̉. hec ibi. Ubi dicit glo. ꝙ licꝫ iacobus ep̄s fuerit factꝰ a xp̄o inuiſibili vnctōe ſicutꝰceteri apl̓i. qd̓ factū dicit̉ in vltīa cena: tū a p̄fatꝭapl̓is ep̄is fuit ordinatꝰ in ep̄m vnctōe viſibili .i.qͥbuſdā cerimonijs exterioribꝰ etſi nobis ignotisvl̓ qꝛ ordīati fuerūt a xp̄o ep̄i. ſꝫ ſine titulo alicuiꝰ