Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CXCIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū VII.Fo. CXCIII

plectendis eis guſtanduꝫ dedit: qͥ ſubito mortuceciderūt in terrā. Hoc viſo ioh̓es nil pauefactpoculū letꝰ aſſumpſit. nec quidē colorē mutauitnec dolorē ſentit Tūc ariſtodemꝰ. adhuc ī me eſtdubietas. ſed ſi mortuos ex veneno illo viuificabis oīno credam. Apl̓s dedit ſibi paliū ſuū vt eotāgeret corꝑa eoꝝ. Quo ꝑacto a mortuis ſurrexerūt. ꝓpter qd̓ ariſtodemes p̄ſes ꝓuincie cū oīfamilia ſua ⁊ multi alij in xp̄m crediderūt. qui deſtruētes ydola eccīam in honorē btī iohānis edificarūt: in qͣ diu p̄dicauit. Cū aūt eſſet nonagītaannoꝝ. et a paſſione dn̄i ẜm Iſid̓. lxviij. etatꝭ ſueannū expleſſet: apparuit ei dn̄s ieſus. vocāſ eū adꝯuiuiū ſuū cū diſcipulis ſuis. ſignificās ei qꝛ dn̄ica ſequēti ad eū veniret. Dn̄ica gͦ die a primo pullorū cantu intrās eccīam ⁊ ppl̓o p̄dicās ⁊ ad ꝑmanendū ī fide exhortans. demū foueā qͣdratā quāin eccīa fieri iuſſerat intrās: luce immēſa apparētevt nullꝰ aſpicere poſſet. Poſtea recedēte luce inuēta ē fouea plena māna: nec reꝑtū ē corpꝰ eiusDe corpore Io §. III.hannis qͥd ſit eſt multiplex opinio. Aliqui dicūtꝙ ſepulchrū eiꝰ qd̓ eſt apud epheſum ꝯtinet ip̄mviuū vt dormientē. et in eo adhuc viuit quouſqꝫveniat xp̄s ad iudicium. habētes ī argumentuꝫhuiꝰ ꝙ illic terra ſurſuꝫ qͣſi ebuliēs ſcaturit: qd̓ exeiꝰ anhelitu fieri dicūt. Sꝫ hāc reprobat aug. dicēs. ꝙ minus eſt ſi dormiēs viuit qͣꝫ ſi mortuꝰ viueret beatꝰ cū xp̄o. Cur gͦ xp̄s diſcipulo quē p̄ ceteris diligebat ꝓ magno munere tā longū donaſſet ſomniū: ⁊ priuaſſet interim eū tāto bono. nō ēergo hoc credendū ſꝫ potiꝰ ꝙ mortuꝰ ſit. ẜm illudQuis eſt hō qͥ viuet ⁊ nō videbit mortē. Et poſtea ſurrexerit in aīa ⁊ corꝑe glorificatꝰ: et iō corpus eius nō inuenit̉. Et hec eſt ſcd̓a opinio. Nātercia opinio quā etiā refert tho. ſuꝑ iohanne. eteā ſecutꝰ eſt dn̄s iohānes dn̄ici cardinalis eſt. ꝙiohānes ſit tranſlatꝰ in ꝑadiſum terreſtrē poſtqͣꝫin illā foueā ſibi paratā deſcēdit apparēte ſuꝑ foueam immēſa luce. vt vide̓ poſſet. et e ꝑadiſo veniet in mundū iſtū tꝑe antixp̄i p̄dicaturꝰ ꝯͣ eū cūenoch ⁊ helya: et mortē paſſurꝰ martyrij ꝑ en̄ cuꝫenoch et helya. cū em̄ dignior ſit lex euāgelica lege nature vel moſayca: videt̉ ſatis veriſil̓e ꝙ ſicut lex nature habebit enoch. lex moſayca helyāita euangelica iohannē teſtes ꝯͣ antixp̄m ꝓ xp̄o.Et ſic ad plenū implebit̉ dictū a xp̄o ſibi et iacobo germano eiꝰ. Calicē meū bibebitis Math̓. xxſ. paſſionis ꝑ martyriū migrādo. Sꝫ etſi nō morte violēta ſꝫ naturali iā deceſſit ẜm aliā opinionēadhuc verū eſt ꝙ biberit calicē paſſionis vicꝫ ſuſtinēdo multas ꝑſecutōes ꝓ xp̄o ⁊ martyria. Naet flagellatꝰ legit̉ cū ceteris in actibꝰ apl̓oꝝ. et adomiciano ceſare ꝓpt̓ inſuperabilē euāgelij cōſtantiā. Romā adductꝰ: an̄ portā latinā ī feruentis olei doliū miſſus fuit: ſꝫ diuina fauēte gr̄a illeſus exiuit a dolore carnis ſicut ⁊ a corruptōe alienus. Et exinde ī pathmos inſulā exiliū relegatꝰ.In qͣ deſtitutꝰ ſocietate hoīm cōſolatio ei nō defuit angeloꝝ. Ibi em̄ habuit reuelatōꝫ apocalip-

ſis ꝑ angelū. Qd̓ ergo xp̄s dixit ſic eū velle manere donec veniā: p̄t intelligi veniā .ſ. ad iudiciūſic viuit in ꝑadiſo terreſtri. Si aūt mortuꝰ eſt. ſiue iā reſuſcitatꝰ in corꝑe ſiue nō: intelligit̉. ſic eūvolo manere .i. ſine morte violēta ſicut tu petruscui loquebat̉ xp̄s trāſiens: donec veniā ꝓ eo. etiāꝓ corꝑe ſiue ꝓ aīa tm̄. Sic et qͣrta opinio habetſ. ꝙ intrās ſepulcrū obierit remanēte ſolo corꝑe īſepulcro. qd̓ tn̄ nō inuenit̉. ſicut ⁊ de corꝑe moyſiſcriptū eſt deo ſic diſpēſante iudicio nobis occulto. Uel donec veniā in regno eccīe dilatate ꝑ orbem. ſic exponit beda illud math̓. ſunt quidā dehic ſtantibꝰ vt iohānes qͥ nō guſtabūt mortē donec videāt filiū hoīs venientē in regno ſuo. Dicitur em̄ ſe vbiqꝫ ꝑ orbē diffuſa eccīa. dū ꝑ orbē vbiqꝫ regnabat xp̄s ꝑ fidē in mentibꝰ hoīm. Namplus ceteris apl̓is iohānes pluribꝰ annis ſuꝑuixit vſqꝫ ad tempora trayani. Capitulum. vij.Acobus apoſtoluſgermanꝰ iohānis euāgeliſte dicit̉ iacoIbus maior. eo ꝙ prius altero iacobo fuit vocatꝰ ad apoſtolatū. primus etiā oīm apl̓oꝝvocatꝰ eſt ꝑ martyriū ad regnū celoꝝ. Fuit autēſatis xp̄o familiaris. et cū petro ⁊ iohāne ad ſecretiora admiſſus. vt ptꝫ in tranſfiguratōe xp̄i: inreſuſcitatōe filie archiſynagogi facta a xp̄o: in exp̄ſſione in orto ſui intēſi doloris ex paſſione imminente. Hic igit̉ poſt aduentū ſpūſſancti ad hyſpaniā acceſſit ad p̄dicandū. et cū videret genteillā agreſtē doctrinā eius nō acciꝑe: nā tm̄. ix. velẜm alios duos ad fidē cōuertit: illos duos ſecuꝫducēs reuerſus ē hieroſolymā. Cūqꝫ feruēter p̄dicaret ſcripturis ſacris oſtendēs ieſum xp̄m verū filiū dei eē. et ſcribas ⁊ legiſdoctores rōibꝰ validis cōfutaret. miraculis doctrinā ſuā ꝯfirmās:oblata pecunie ſumma rogarūt quendā magumnoīe hermogenē. vt cū eo diſputās ip̄m ꝯfunderet qͥ ꝓmiſit ſe hoc facturū nō ꝑ ſe ſed ꝑ diſcipulūſuū philetū. Miſit gͦ philetū cū iudeis ad iacobūqͥ diſputās cū iacobo in oībus ſuꝑatus fuit a iacobo: faciēte etiā ī ꝯſpectu eiꝰ plura miracula. exquibꝰ cōpunctus philetus reuerſus ad magiſtrūſuū hermogenē: multū cōmendauit eū de doctrina irrefragabili. Referēs etiā ꝓdigia facta: eiqꝫſuadēs adherere. Nā ⁊ ip̄e diſcipulꝰ eius fieri decreuerat. Indignatus hermogenes arte magicaita īpediuit eū: vt ſe inde moue̓ nō poſſet: dicēs.Nūc videbimꝰ ſi iacobus iſte poterit te liberare.Philetus aūt hoc ꝑ nunciū iacobo ſignificauit.Qui miſit ei ſudariū dicēs. iſtud ſuſcipiēs dicat.dn̄s ſoluit cōpeditos: ⁊ ip̄e erigit elyſos. Quo facto ſubito liberatꝰ eſt. Et inſultās hermogeni. acceſſit ad iacobū ⁊ de fide inſtructꝰ baptizatus eſteū ſequēs. Hermogenes aūt iratꝰ adiurās demones imꝑauit vt iacobū cū phileto ante ſe vinctoſducerēt: ne diſcipl̓i ſui ab eo auerſi auderēt ei inſultare. Demones igit̉ plures adiurati ab eo euntes. cū appropinqͣſſent habitatōni beatiſſimi iacobi. clamare ceperūt. Apl̓e dei miſerere nr̄i: qꝛ gra-

Bb 3