Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CLXXXIXr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū VFo.CMP

pedit: ita preſciuit tm̄ non etiam p̄deſtinauit. quenec ipſe fecit nec vt faceremus exegit. xxiij. q. iiij.Nauuchodonoſor. Cū ergo deus tta bona nob̓cōceſſerit .ſ. gratie ⁊ glorie. quinimino ⁊ ipſum filiū ſuū ad mortē: ideo nil aduerſui ⁊ afflictiuumdebet nos ſeꝑare a dilectōne eius qͥ tantū dilexitnos: ſed ꝓpter ſalutē ꝓcurandā alioꝝ laborare.Unde ⁊ ipſe paulus in ca. ix. dicit. optabā egoanathema eſſe a chriſto ꝓ fratribus meis: id ē ꝓcōuerſione iudeoꝝ: qͦs fratres appellat: qꝛ et īp̄ede gente iudeorū: anathema importat ſeꝑationēDupliciter aūt quis pōt a chriſto ſeꝑari in preſenti. vno mō quo ad gratiā vt .ſ. ꝑdat gratiā: ⁊ iſtomō nō eſt intelligendū paulū hoc optaſſe. qꝛ eſſetꝯͣ ordinē charitatis. Alio mō qͦ ad quandā fruitionē .i. maximā dulcedinē que ꝑcipit̉ a ꝑfectis incōtemplatione ⁊ meditatōne diuinoꝝ et hoc mōpaulus deſiderabat ſeꝑari a xp̄o in mūdo vt ꝓcuraret ſalutē ꝓximoꝝ. Ut ergo humiliet vtranqꝫpartē ad īuicē ꝯtendētē .ſ. ꝯuerſos ex iudeis ⁊ exgentilibꝰ. on̄dit ꝙ neqꝫ ex oꝑibus patꝝ deꝰ elegitnationē iudaicā vt peculiarē ex omnibꝰ nationibus qͥbus legem dedit ⁊ ex eis eſt incarnatus declinantibus alijs ad ydolatriā. Neqꝫ nūc gentesvocauit ad fidem ex virtutibus eoꝝ cū ydolatreeſſent. labentibꝰ iudeis ꝓ maiori ꝑte ad infidelitatē. ſed ſola ſua miſcd̓ia ſeu gr̄a ꝓut voluit illostunc ⁊ iſtos nūc vocauit. Unde inducit aucͣtemExod̓. dn̄m dicentis. Miſerebor cui miſerebor .i.ꝓut voluero miſcd̓iam ſeu grām preueniētē cōcedendo. ⁊ miſericordiā p̄ſtabo .i. gratie ſubſequentis cui miſerebor. Igit̉ ſubdit apl̓s. Nō eſt volentis .ſ. tm̄ vel principaliter bene .ſ. velle ⁊ meritorieneqꝫ currentis .ſ. tm̄ vel primo currere .i. feruenterꝑ viā mandatoꝝ incede̓ ſed dei miſerētis. Ꝙ igitur homo credat vel bene faciat a deo eſt pͥncipaliter. ꝙ aūt male agat a ſeip̄o eſt nō a deo. Undeqd̓ dn̄s dixit moyſi de pharaonē: Ego indurabocor eius. nō intelligit̉ ꝙ ipſe īmiſerit malū illiꝰ obdurationis in cor eius: ſed qꝛ nō infudit grām ⁊ illuminationē malicia eius impediente dicit̉ obduraſſe. Diffuſe igit̉ agit ibi de re ꝓbatōe iudeoꝝ etelectione gentiū a ꝓph̓is p̄nunciatas: īducēs auctoritatem legis ⁊ yſaie. Inſuꝑ on̄dit ꝙ nullꝰ pōtde deo ꝯqueri nec ppl̓s iudaicus nec gentilis: necquis pͥuatus homo ꝙ deꝰ ei nō dederit gratiā ⁊ illuminationē. qꝛ nulli eſt debitor alicuiꝰ boni. ſedtota maſſa humani generis ſubdita eſt ꝑditioni.Ꝙ aūt aliquos ex ipſa maſſa accipiat ad ſaluandum pure ſue voluntati ⁊ miſericordie aſcribendū eſt: ⁊ eius bonitati gratie ꝯtinuo agende. Ꝙalijs nō dat nil ſubtrahit illis debitū. cum debitores ſint damnationis. Et dat apl̓s exemplū de figulo qͥ de eadē maſſa luti aliqd̓ vas facit pulcrū:⁊ honorabile .i. ad ꝯtinendū p̄cioſa: aliud vile adcōtinendū immundicias. nec alia ratio aſſignaripoteſt niſi voluntas figuli. Sic igit̉ ꝙ aliqui populi vel ꝑſone ſint predeſtinati alij nō: non debeta nobis inquiri ratio que inueniri non poteſt ſedadmiratio veneratōnis ⁊ timor ſollicitudinis inbene oꝑante ne cadat. vnde ip̄e apl̓s ait. Noli al-

tum ſaꝑe ſꝫ time Et exclamās infra ſubdit. O altitudo diuitiarū ſapientie et ſcientie dei. qͣꝫincomprehenſibilia ſunt iudicia eiꝰ: ⁊ inueſtigabiles vieeius .i. que non poſſunt inueniri rationes operuꝫeius que vie dicunt̉. qꝛ ꝑ ea educimur ad cognoſcendum deū. Et ſubdit. Quis nouit ſenſum domini. q. d. nullus. hec habent̉ a ca. ix. vſqꝫ ad. xijEt nota ꝙ ait Aug. in li. de correptione ⁊ gratia.Qui nos irridet qn̄ in his rebus exclamamꝰ. qͣꝫinſcrutabilia ſunt iudicia eius ⁊cͣ. Sicut cogunt̉fateri donū dei eſſe vt finiat hō vitā iſtam anteqͣꝫex bono mutet̉ in malū qꝛ d̓r. Raptus eſt .ſ. innocens ne malicia immutaret intellectuꝫ eius. Cuiaūt hoc alijs donet̉ alijs nō donet̉: ignorat̉. Idtn̄ donū dei eſſe in bono ꝑſeuerantiā ẜm ſcpͥturaſfateat̉ nobiſcū. Et cur alijs det̉ alijs nō det̉ ſinemurmure aduerſum deū dignent̉ ignorare nobiſcū. de pe. diſt. iiij. Si ex bono. vbi diffuſe tractatur iſta materia ⁊ in. §. ſequenti. Cum ergo iudicia dei ſint nobis ignota ẜm apoſtoluꝫ. quis ſcilicet ſit predeſtinatus vel non. ⁊ quare iſte et nō ille. ſeruare debet quod ait auguſtinus. xxiij. q. iiijSicut non eſt ab oratione nec a correctione ⁊ ammonitione ceſſandum ꝓ conuerſione ⁊ emendatione hominū. qͣꝫuis hec p̄ſcitis non proſint ⁊ predeſtinati ſine his emendent̉: ita etiā nō debet qͥsceſſare etiaꝫ predeſtinatus a bonis oꝑbus. quiavt ait Gregorius ip̄a eterni regni p̄deſtinatio itaeſt ab oīpotēte diſpoſita: vt ad hͦ electi ex laboreꝑueniāt. xxiij. q. iiij. obtineri. Et iō apoſto. hortat̉ in ca. xij. omnes ad bona oꝑa. ⁊ pͥmo vt beneſint ordinati in ſeipſis dicens. Obſecro vos vt exhibeatis corpora veſtra .i. actiones veſtras que fiunt mediante corpore hoſtiam .ſ. ꝑ vicioꝝ ⁊ paſſionum mortificationem. Mactabat̉ em̄ anīal qd̓offerebatur in ſacrificium ⁊ dicebatur hoſtia. Uiuentem ꝑ inhabitantem dilectionem ſeu ſpirituꝫgratie. Spiritus enim eſt qui viuificat. ſanctam:per ꝑſeuerantem continuationem. a ſantior. ris.dicitur ſancta. deo placentem ꝑ timoroſam humilitatem. Psͣ. Beneplacitum eſt domino ſuper titimentes eum. Rationabile obſequium veſtrumꝑ prudentem obſeruatōnem. eſt em̄ prudentia recta ratio rerum a nobis agibilium. Secundo inſtruit eos vt ſint bn̄ regulati erga alios in officijsfuis. aſſimilans eccleſie corpus myſticum corporihumano inquo ſunt multa membra habentia diuerſa officia deſeruientia alterum alteri diligent̓:et congruenter ad conſeruationem eius. Ita ī eccleſia que eſt vna fide dilectione ⁊ fine. ſunt multi fideles numero varij in gratijs ⁊ officijs quorūquilibet debet diligenter alijs deſeruire in officioſuo Unde dicit. Habentes donationes ẜm gratiam datam a deo. differentes ſiue prophetiam ſiue miniſterium. ſcilicet diſpenſandi temporalia ⁊ſpiritualia vt prelati ſiue qui docet ⁊c̄. quilibet diligenter feruenter ⁊ humiliter alijs deſeruiāt ī cōceſſa ſibi gratia. Ad hoc facit quod habetur diſt.lxxxix. Singula. admonet ꝙ non reddant malūꝓ malo. ſꝫ bonū ꝓ malo. Et hoc eſt nō vinci a malo alterius. ſꝫ viūcere in bono patiētie ⁊ bn̄ficētie