¶ Titulusquintus
bola dicta interrogauit ieſus legiſperitū qͥs illoꝝtrium .ſ. ſacerdotis: leuite vel ſamaritani videretur ſibi fuiſſe ꝓximus vulnerato? Quo rn̄dente:qͥ fecit miſcd̓iam in illū: dixit ei ih̓s. vade ⁊ tu facſimiliter: vt quē videris ncc̄itatem habere: illi ſb̓uenias vt ꝓximo tuo. et qͥ te adiuuat illū etiā ꝓximū eſtimes ⁊ qꝛ ſumme te ⁊ alios om̄es liberādo me debes vt p̄cipuū ꝓximum tuuꝫ diligere etnō temptare. Interrogauit ⁊ altera vice aliꝰ legiſperitus ieſum temptans ⁊ dicens. Magiſter: qd̓eſt mandatū magnū in lege. Cui rn̄dit. Diligesdn̄m deū tuū ex toto corde tuo ⁊cͣ. Hoc eſt maximum ⁊ primū mandatū: ſcꝫ dignitate ⁊ prioritate. ex toto corde dicit. qꝛ vt dicit proſꝑ in libro devita contemplatiua: ex ea parte quis peccat qͣ minus diligit. ꝙ ſi ex toto corde diligamꝰ nihil eritin nobis vn̄ pctī deſiderijs ſeruiamus. Et qͥd eſtdeū diligere niſi illū aīo occupare. cōcipere fruende viſiōis eiꝰ affectū: pctī odiū: mūdi faſtidiū. depe. di. ij. ergo. Et ſubdidit ieſus. Secundū/ ſimile eſt huic .ſ. vtilitate. vnū em̄ includit alterū. naꝫqͥ vere diligit deū diligit ⁊ ꝓximū qꝛ hocip̄e mandat ⁊ nobiliſſima eius res eſt. Et qͥ vere diligit ꝓximū diligit vtiqꝫ deū. ꝑ illā regulā. ꝓpter quodvnūquodqꝫ: et illud magis ꝓpter deū em̄ ꝓxima nobis diligendus. qꝛ deus mādat hoc. ⁊ qꝛ adipſum conſequendū in patria cū eo creatus eſt. etmodus dilectiōis expͥmit̉. Diliges ait ꝓximū tuum ſicut teip̄m. Et eſt ſil̓itudo in genere. Nō em̄tantū quantū ſeip̄m dꝫ quis diligere ꝓximū: ſedmagis ſeip̄m ꝓximo. Sed ad illa eadē debet ꝓximū diligere ⁊ illo ordine: ſicut et ſeipſuꝫ: primoſcꝫ ad bonos mores ⁊ vitā eternā ꝯſequendā. ſecundo qͣꝫtum ad corpus in ꝓuidēdo in eo qd̓ poteſt neceſſitatibus eius vt declarat ꝓſper in dictocap. ergo. de pe. di. ij. qͥ etiam ibi ait. In ipſo amore ſeruare legitimū modū nos oportet: nec ꝑuertere dilectionis ordinē ꝯſtitutū. Ordinē dilectionis illi ꝑuertunt: qͥ aut mundū qͥ ꝯtemnēdus eſtdiligunt: aut corꝑa ſua minus diligenda plus d̓ligunt: aut ꝓximos nō ſicut ſeipſos: aut deū pluſqͣꝫ ſeipſos fortaſſe nō diligunt. Et ẜm Tho. ſcd̓aſcd̓e. etiā ipſe ordo nō ſoluꝫ dilectio eſt in p̄ceptoUn̄ dicit̉ Can̄. j. Introduxit me rex .ſ. xp̄s in cellam vinaria in eccl̓iam. vbi eſt p̄cipuū vinū charitatis: ⁊ ordinauit in me charitatē .i. nō ſoluꝫ dedit vinū charitatis: ſꝫ ⁊ ordinem eius. In his duobus mandatis vniuerſa lex pēdet ⁊ ꝓph̓e. Primū habet̉ deūt̓. vj. ſcd̓m habet̉ Leui. xix. ſub histn̄ verbis. Diliges amicū tuū ſicut teip̄m qͥ amich̓ a xp̄o dicit̉ ꝓximus. Et vt dicit Proſꝑ ⁊ om̄esalij doct. ꝓximus intelligendus eſt nō quē gͣdusſanguinis īuugit .ſ. ſolū. ſꝫ om̄es hoīes nature noſtre ꝑticipes. de pe. di. ij. ca. ergo. Qīa gͦ q̄ tradita ſunt nobis in lege ⁊ ꝓph̓is ad hunc finem ſcripta ſunt: vt ꝑ illa cognoſcamus deum ⁊ que addenda ſunt a nobis et cognoſcendo diligamusdeum nos et ꝓximū modo debito. Et ideo beneait apl̓s. Omnis lex in vno ſermone implet̉. diliges ꝓximū tuum ſicut teip̄m. in qua dilectiōe includit̉ dilectio ſui rōnabilis: et multomagis dile
ctio dei vt dictū eſt. ¶ Cōgregatis aūt illis phriſeis ⁊ ſcribis tunc xp̄s mouit eis vnā qōnē inrogans ⁊ dicens. Quid vobis videt̉ de xp̄o cufilius eſt .ſ. dei vel hoīs. qͥ rn̄derūt dauid. hic ē eror iudeoꝝ: qꝛ xp̄m ſeu meſſiam eis in lege ꝓmiſſum nō ſolū nō credūt iam veniſſe ſicuti eſt ſed ecum venerit ẜm ipſos nō credunt eū eſſe filiū deinaturalem ſed purū hoīem ⁊ filiū dei ꝑ adoptiō.⁊ gratiā p̄cipua nō ꝑ naturam. et ideo dicūt nudauid ꝙ ex ſtirpe dauid naſcet̉ ſicut alij homīeSed ih̓s ꝯfutat errorē illoꝝ ꝑ aucͣteꝫ ipſiꝰ darin pſal. quā veriſſimā tenet. vn̄ dicit ieſus. Qergo dauid in ſpū loquens dicit. Dixit dn̄s donō meo ſede a dextris meis ⁊cͣ. Quod ſi veracitexponit̉. Dixit dn̄s pater dn̄o meo .ſ. chriſto fileius: dn̄o .ſ. ꝑ diuinitatē: meo ꝑ aſſumptioneꝫ egenere meo carnē. Nam ſi ſolū hūiſſet reſpectunad deū creaturaꝝ: nō dixiſſet meo magis qͣꝫ nSic et oībꝰ domīat̉. ſede a dextris meis. ẜm qͥddeitatē eſto mihi equalis in gloria. ⁊ ſuū dicere ēfacere. ſed humanitatem ſedere a dextris eſt queſcere in priori ſtatu glorie ſuꝑ omnes angelosſanctos. Illud aūt. Donec ponā inimicos ⁊cͣ. pnit̉ infinite. q. d. qꝛ ſemꝑ inimici tui: ſiue infideleſiue demones ſemꝑ ponent̉ ⁊ erūt ſub pedibꝰ tiis .i. ſubiecti: ideo ſꝑ ſedebis a dextris. Uel etipoteſt intelligi finite vt notet̉ tp̄s aduentus eiuad iudiciū. Ubi em̄ nunc localiter inſituatus īelo empireo. tunc in humanitate glorioſa deſcendet in aerem ab omnibus bonis ⁊ malis videdus: ⁊ tunc ponet deus omnes inimicos xp̄i ſupedibus eius .i. manifeſtabit oībus chriſtū vt hminē eē verū dn̄m ⁊ deū iudicē oīm. qd̓ infidelemō nō credunt. Cōcludit ergo ieſus cōuincendeos de errore. Si Dauid vocat eū dn̄m quō fieius eſt. q. d. pater nō ꝯſueuit filiū ſuū vocare d̓minū ſed ſubditū. Quia ꝟo cognouit in ſpū deuid ieſum xp̄m ita ꝑ humanitatē ab eo deſcenrum ꝙ tn̄ eſſet verus deus: ideo vocat eū dn̄m ſum. ex qͦ illi ꝯfuſi nō ſunt auſi ampliꝰ interrogatieſū. vn̄ videt̉ ꝙ hͦ fuit ꝓpe tp̄s paſſionis.Cum autē qua .§. Vdam vice de monte oliuarum diluculo veniſſettemplum ſcribe ⁊ phariſei adduxerunt ante etquandam adulteram dicētes. Magiſter hec ſilier modo in adulterio deprehenſa eſt. Moyſe:mandauit in lege huiuſmodi lapidare. Tu ersquid dicis? et vt dicit Ioh̓. iſta narrātes interrgationem hanc fecerunt non cauſa veritatis neſcende: ſed temptandi ⁊ calumniandi. cogitaurunt em̄ ⁊ condixerant. ſi iſte reſpondeat aduitꝭram fore lapidandā tunc diffamabimꝰ eū in ppide crudelitate ⁊ quia non habet miſericordiaꝫpeccatores et benignitatē. Sed quia ſe nouit̉ ꝑtum populo ꝓpter miſericordiā ⁊ pietatē quaoſtendit ad pctōres: ideo hoc cauebit dicere. Saūt dixerit ei parcendum ⁊ non lapidandaꝫ: tuaccuſabimus eum ꝙ ſit tranſgreſſor legis: ſeu edicat ꝯtra legem moyſi. Oportet ergo ꝙ ad alrum horum reſpondeat. et quocūqꝫ eū capiemu-