Titulusquintus
as ⁊ pauperis lazari qͥ diues erat ⁊ auarus nō ſb̓ueniens mendico ⁊ induebat̉ purpura ⁊ byſſo ꝓpter ſuꝑbiam ⁊ vanam gloriam. ⁊ epulabat̉ qͦtidie ſplendide ꝓpter gulā ad quā ſequit̉ luxuriaEcontra lazarus mendicus vlceribus plenus itadeiectus ⁊ vilificatus vt in via maneret plagatꝰab omnibus derelictus. Sed moriens diues cuꝫbonis ſuis ſepultus eſt in infernū ⁊ cruciatus inflama nec guttam aque habere potuit ad refrigerium. Lazarus defunctus cū ſua miſeria portatab angelis in ſinū abrae nunc in gloria requieſcitvt hoc exemplo homines retrahant̉ a mūdanis⁊ auſteritates ⁊ infirmitates ⁊ alia aduerſa libenter ferant.De reſponſio .§. III.nibus ieſu ad inquiſitiones factas a iudeis cauſatemptandi ⁊ detrahendi de diuerſis materijs etſolutione qōnū. cū matheꝰ apl̓s ꝯuerſus ex publicano fecit ieſu cōuiuiū magnū in domo in qͦ plures pctōres inuitauerat vt ⁊ ipſi ꝯuerterent̉: int̓rogauerunt phariſei diſcipulos ieſu. Quare cuꝫpublicanis ⁊ peccatoribus māducat mgr̄ ueſter:Rn̄dit ieſus. Nō eſt opus valentibꝰ medicus ſecmale habentibus. q. d. veni in mūdū vt medicusvt mederer vt d̓r in yſaia .ſ. infirmitatibꝰ aīarum.Sicut gͦ medicū corpoꝝ nō decet vl̓ oportet viſitare ſanos ſꝫ infirmos: ita me medicū aīaꝝ opotet ꝯuerſari cū pctōribus infirmis vt ſanē eos. vn̄concludit. Non veni vocare iuſtos qͥ nulli erantOmnes em̄ peccauerunt ait apl̓s ad Ro. iij. ſedpctōres ad pnīam hec eſt medicina. ¶ Interrogantibus ſcribis ⁊ phariſeis qͣre diſcipuli ſui trāſgrederent̉ traditiones ſenioꝝ: ex eo ꝙ non lauarent. manus cū manducarēt? Docebāt em̄ ſcribeppl̓m frequenter manus lauandas cū comedebātvt ſic viderent̉ obſeruare illud a dn̄o dictū ꝑ yſaiam. Lauamini mūdi eſtote. qd̓ intelligit̉ de lotione mentis ꝑ pnīam. diſcipuli chriſti aliqn̄ hoc n̄faciebant .ſ. vt lauarent manus vel ꝓpter inaduertentiam: vel quia nō habebant aptitudinemQuibus ieſus rn̄dit. Quare ⁊ vos trāſgredimīmādatū dei ꝓpter traditiones vr̄as. Ex hͦ oſtēdens nō rōnabiliter eos reprehendere. tum quiaipſi grauiora cōmittebant. Nam peius eſt tranſgredi mandata dei qͣꝫ hoīm. Cū gͦ ipſi trāſgrederent̉ mandatū dei vt oſtendit: nō erāt ydonei adrep̄hendendū alios de tranſgreſſione traditionūhoīm. Tū etiā qꝛ illud de ſe nō erat pctm̄ .ſ. nō lauare manus an̄ comeſtionē. Ꝙ aūt tranſgrede̓ntur mandatū dei ſcribe ⁊ phariſei: declarat dicēsDeus dixit honors patrem tuū ⁊cͣ. ⁊ vos dicitisi. docetis filios dicere parentibus. Munꝰ qd̓cunqꝫ eſt ex me tibi ꝓderit ⁊ nō honorificauerit pr̄eꝫſuum. Obſcura locutio eſt. Pro cuius declaratione ſciēdū ꝙ ſcribe ⁊ phariſei ſen ſacerdotes ſuadebant turbis vt facerent vota domino ſeu templo de rebus ſuis. et cū vellent ea implere: ſed parentes illis rebus indigentes ꝯtradicerent. ⁊ potius vt ipſis ſuis parentibus ſubuenirent peterētdocebant filios illis reſpondere. Munus qd̓ eſt
ex me o pater mi .i. quod voui templo ſoluentibi proderit anime tue ſicut et mihi. Et ſic offeredo illud templo ⁊ ſi nō honoraret patrē .ſ. in dado ei ⁊ ſubueniendo ſue neceſſitati ſufficiebat qſalutē. quod tn̄ realiter erat ꝯtra mandatū illuode honoratiōe ꝑentū. Uel ſic interrogatiue exponendo. Cū pater peteret ſubſidiū a filio: dicebasfilius ẜm doctrinā eis datam a ſacerdotibus. ẜpater munus qd̓cunqꝫ eſt ex me tibi ꝓderit. q.qd̓ ego deuoui munus ſi tibi darē quō poſſet tibꝰprodeſſe cū illud debeā deo? Et ſic parētes timētes ne auertendo filios ab oblationibꝰ templi aīſue noceret dimittebāt filios dare illa quibꝰ ipſiindigebant. Et ꝑ hoc irritū faciebant ſcribe illudei mandatū ꝑ doctrinā ſuam: quaſi illud nō obligaret filios. Et ꝙ comedere ſine manꝰ lotione n̄coinquinet hoīem .i. nō ſit pctm̄ declarat. vn̄ conuocatis turbis dixit. Nō qd̓ ītrat in os coinqͥnhoīem. ſed quod exit de ore: et vult dicere. ꝙ cibde ſe qualiſcūqꝫ ſit ⁊ quōcūqꝫ ſumat̉. ſiue lotꝭnibus ſiue nō lotis: nō maculat aīam pctō ſed qegredit̉ de ore corꝑis quo ad verba. vel cordisad deſideriū: hoc maculat ſi ſit malū verbū vl̓ deſideriū. Cū em̄ qͥs peccat in gula. pctm̄ illud nō ēex eo ꝙ comedit talē cibū delicatū vel tali diehibitū. Nam alius ſil̓em cibū comedit vel eadēdie abſqꝫ vicio gule: ſꝫ qꝛ ex inordinato appetituhoc agit: iō peccat. ⁊ illud ꝓcedit ab ore cordis.Ꝙ aūt in lege aliqͥ cibi eſſent ꝓhibiti fuit in figuram et ex alia cauſa. nō aūt ꝙ de ſe eſſent immuidi Et cū petrus dixiſſet ex his verbis ph̓iſeos ſcādalizatos. Rn̄dit ieſus. Sinite illos. ceci ſunt educes cecoꝝ. docēs de ſcādalo ph̓iſeoꝝ .i. ꝓceditem nō ex ignorantia vel fragilitate ſꝫ ex malicinō eſſe curandū: ita .ſ. ꝙ ꝓpter hoc vitandū boneoꝑa dimittant̉ vel vera doctrina. et cū petrus ꝑteret: Ediſſere nobis ꝑabolā. ieſus dure locutꝰ eſeis more boni magiſtri arguentis diſcipulos degroſſitie ingenij vt acuat eos. Adhuc vos ſine irtellectu eſtis ait. nō intelligitis qꝛ omne qd̓ intrain os in ventrē vadit ⁊ in ſeceſſum emittit̉ .i. d̓eqd̓ comedit̉ ꝑs emittit̉ ꝑ feces materia: ſcꝫ groſor et ꝑs ſubtilior in nutrimentū vertit̉. et hoc d̓ſe non coinquinat .ſ. cibus de ſe: ſed qd̓ ꝓcediteore ⁊ ex corde pͥus. Nam cogitatiōes male ⁊ olpctā a corde ꝓcedūt .i. a voluntate. iuxͣ illd̓ ambNemo nr̄m tenet̉ ad culpā niſi ꝓpͥa volūtate deflexerit. xv. q. j. nec eſt. ¶ Narrat lucas ꝙ alteravice qͥdā ph̓iſeus vocans ieſū ad prandiū. cepitin mēte eū arguere qͣre an̄ prandiū nō fuiſſet baptiſatus .i. lotus. cuiꝰ cogitationē xp̄s videns ⁊ inhoc diuītatē on̄dēs rep̄hendit de ſuꝑſtitiōe varſ. ꝙ multā diligētiā habebāt de mūdicia exteriori: ⁊ nullā de interiori dicens. Stulte nōne quiſcit qd̓ deforis: et qd̓ intus eſt .i. aīam qͥ pͥncipalieeſt: ⁊ iō magꝭ mūdāda qͣꝫ corpꝰ. Itē cū ih̓s itinerādo trāſiret ꝑ ſata. diſcipl̓i eiꝰ fame deuicti ceprūt collige̓ ſpicas ⁊ maībꝰ ꝯfricādo gͣna māducare ⁊ hͦ erat ī fabb̓o. Accedētes gͦ phariſei dixerūtEcce diſcipuli tui faciūt qd̓ nō licet in ſabbato. qͥbus chriſtus rn̄dit. aſſerens eos īnocentes in hoc