Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CXXIr
Einzelbild herunterladen
 

CapitulūIIFo. CXXI

p̄cipitare. Falſas aūt de ſcripturis dyaboli ſagitas ait Hiero. verꝭ ſcripturaꝝ clipeis frangit: vn̄ſequit̉. ſcriptū eſt .ſ. in deutro. Non temptab̓ dn̄ꝫdeū tuū. glo. Nō ait n̄ tēptab̓ me: ſꝫ dn̄m deū tuūqd̓ dicere poterat oīs temptatꝰ. qm̄ ⁊ qͥ hoīeꝫ deitemptat. hoīem tēptat. Aug. Pertinet ad ſctāmpoctrinā qn̄ hꝫ hō quid faciat: nō temptare dn̄mdeū ſuū: qd̓ vtiqꝫ fit. cuꝫ quis pōt ꝓuidere alicuipiculo vel neceſſitati via hūana. ⁊ illa obmiſſa q̄rit a deo effectum miraculoſum: ſicut in caſu iſtoPoterat Xp̄c ꝑ ſcalas deſcendere de pinnaculo.nec neceſſe erat ſe p̄cipitare. Tranſit dyabolusad terciā temptatōeꝫ .ſ. auaricie ẜm Criẜ. Aſſumpſit em̄ eū in montē excelſum valde ceteris altiorem: vt inde plura ſpacia poſſet videre: ⁊ oſtēditilli om̄ia regna mūdi ⁊ gloriā illoꝝ. Criẜ. hͨ in genere fecit: puta digito oſtēdens in tali ꝑte verſusorientē eſt tale regnū ⁊ tales ciuitates nobiles ineo. ⁊ tante diuitie aurū ⁊ argentū ⁊ lapides p̄cioſi ⁊ hmōi. Et verſus occidentē talia regna ⁊ ciuitates ⁊ res p̄cioſe ⁊ ſic de alijs. Qd̓ autē dixit virefert lucas. Omīa eſſe in ptāte ſua ⁊ tradere cuivellet ea mendaciū dixit. nec mirū qꝛ mendax eſt⁊ pr̄ eius: ſꝫ in ditōne dn̄i cūcta ſunt poſita. Quōpōt regna dare qͥ nō potuit in porcos niſi licentiatus a xp̄o intrare. niſi dicamꝰ regna mūdi multtudines hoīm in quibus dyabolus dn̄abat̉ ꝑ diuerſa vicia qͣſi diuerſa regna: vt ꝑ ſuꝑbiaꝫ luxuriam ⁊ hmōi. On̄dit ei om̄ia regna. Criẜ. nō ꝙ dyabolus viſum eiꝰ amplificare poſſet aut aliquidignotū demonſtrare: ſꝫ vanitatē pompe mundane quā ipſe diligebat qͣſi ſpēoſam ac deſiderabilem verb̓ on̄dens in amorē eoꝝ xp̄m ſuggerēs venire volebat ⁊ ait. Hec oīa tibi dabo. Hiero. Arrogans ⁊ ſuꝑbus de iactātia loquit̉. Nō om̄ia regna pōt dare dyabolꝰ: cū ſctīs viris deꝰ dederitregna: ſꝫ ea q̄ ꝑ iniquitatē fiūt in mūdo: vtputa ꝑfurtū ⁊ alias iniuſticias acquiſitas dyaꝰ diuitiasdat. Remigiꝰ Mirāda ē etiā dyaboli temeritas ⁊demētia. Illi ꝓmittebat dare regna t̓rena: qͥ ſuisfidelibꝰ dat regna celeſtia ⁊ gl̓am mūdi ei: qui eſtceleſtis gl̓e dn̄s. Si cadēs in terrā adorauerꝭ me.Amb̓: hꝫ ambitio domeſticū ꝑiculuꝫ. vt em̄ dn̄et̉alijs prius ſeruit. curuat̉ obſequio vt honore donet̉. ⁊ dum vult eſſe ſublimior fit remiſſior. Si cadens in terrā adoraueris me. glo. Ecce antiqͣ dyaboli ſuꝑbia. Sicut em̄ in principio voluit ſe facere ſil̓eꝫ deo: ita nūc volebat diuinū cultum ſibivſurpare dicēs. ſi cadēs adorauerꝭ me. gͦ qͥ adoraturꝰ ē dyabolū: an̄ corruit. Seqͥt̉. Tūc dic̄ ei ih̓s.Uade ſathana. Criẜ. in qͦ finē tēptandi dyaboloponit ne vltra ꝓgrediat̉. Temptās Hiero. nō vtpleriqꝫ putāt eadē ſathanas ⁊ petrꝰ ꝯdēnat̉ ſnīapetro eī dr̄. vade retro ſathana .i. ſeq̄re me qͥ ꝯͣries mee volūtati. huic aūt dr̄. vade ſathana. ⁊ nōaddit̉ retro. vt ſb̓audiat̉ in ignē eternū. Remigi.vel ẜm alia exēplaria. Uade retro .i. remīſcere inquantā gl̓aꝫ ꝯditꝰ es: ⁊ in quantā miſeriā cecidiſti. Et notandū ẜm Criẜ. ꝙ cū xp̄c paſſus ē iniuria dicēte dyabolo. Si filiꝰ dei es mitte te deorſūvel dic vt lapides ⁊c̄. nō eſt turbatus nec dyabo

lum increpauit. Nūc aūt qn̄ ſibi dyabolꝰ dei vſurpauit honorē: exaſꝑatus eſt ⁊ repulit eū dicens.Uade ſathana: vt nos diſcamꝰ illiꝰ exemplo noſtras iniurias magͣnimit̓ ſuſtine̓: dei aūt iniuriasnec vſqꝫ ad auditu ſufferre. qm̄ in ꝓprijs iniurijseſſe patientē laudabile eſt iniurias dei diſſimulare nimis impiū. et ſequit̉. Scriptū eſt .ſ. in deutr.Dn̄m deū adorabis ⁊ illi ſoli ſeruies. Aug. vnusdn̄s deꝰ noſter eſt ipſa trinitas: cui ſoli ſeruituteꝫpietatis debemꝰ. et in li. de ciui. dei. Noīe aūt ſeruitutis cultꝰ deo debitꝰ intelligit̉. Latriaꝫ quippeqd̓ eſt grecū nomē. vbicūqꝫ ſanctaꝝ ſcripturaruꝫpoſitū eſt. nr̄i interp̄tati ſunt ſeruitutē. ſed ea ſeruitus quā debemꝰ hoībus ẜm quā dicit apl̓s ſeruos dn̄is ſuis eē ſubditos grece nūcupari ſolentdulia. Latria ꝟo ſꝑ aūt tā frequēter vt pene ſēꝑ:ea ſeruitꝰ dr̄ q̄ ꝑtinet ad colendū deū. Criẜ. Dyabolus aūt nō qͣſi obediēs p̄cepto receſſit: ſꝫ diuinitas xp̄i q̄ erat in eo excuſſit dyabolū. vn̄ ſubdit̉.Tūc reliquit eū dyaꝰ. Qd̓ vt ait Criſo. ad nr̄amꝓficit ꝯſolatōeꝫ. qꝛ nō tamdiu hoīes dei temptatdyaꝰ qͣꝫdiu vult: ſꝫ qͣꝫdiu xp̄c ꝑmittit. ⁊ ſi ꝑmittitpauliſper temptare. tn̄ repellit ꝓpter infirmitatēnr̄am. Poſt temptatōis victoriā ſequit̉ ꝯſolatioNā ſequit̉. et ecce angeli acceſſerūt. Criẜ. Nō dicit deſcendētes angeli vt on̄dat qꝛ ſꝑ ad mīſterium eiꝰ erāt in terris. ſed p̄cipiēte dn̄o receſſer̄t abeo vt locus dyabolo daret̉ aduerſus xp̄m: ne forte videns angelos circa ip̄m nō appropinquaretad euꝫ. Miniſtrabāt ei. Forte afferētes cibos adꝯfortandū eſurientē hoīem. Lucas aūt ait. et cōſummata oī temptatōne. Amb̓. non dixit ſcriptura. omnē temptatōeꝫ ꝯſumatā niſi in tribꝰ p̄miſẜeſſet om̄is materia delictoꝝ qꝛ cauſe temptatio.num cauſe ſunt cupiditatuꝫ .ſ. carnis oblectatio.ſpes gl̓ie: auiditas potētie. Dyabolus receſſit abeo. Athanaſiꝰ. Acceſſerat quippe ad eū vt ad hominē: nō inueniēs aūt in eo antiqͥ ſui ſeminis ſigͣdiſceſſit. Diſceſſit ab eo. Amb̓. Uides gͦ ip̄m dyabolū nō eſſe in ſtudio ꝑtinacē. Credere vere ſolere ꝟtuti. ⁊ ſi inuidere nō deſinat: tn̄ inſtare formidat qꝛ frequentiꝰ refugit triūphari. Uſqꝫ ad tp̄s.Ambro. Poſtea em̄ nō temptaturus ſꝫ aperte pugnaturus aduenit. Uel ẜm theophilū. qꝛ de voluptate triūphauerat in deſerto. receſſit ab eo vſqꝫ ad tp̄s crucis in qͦ eum erat de triſticia temptaturus. Uel ẜm maximū dyabolꝰ in deſerto ſuggeſſerat p̄ferre mūdi materiā diuini amori. poſtea eum facere p̄uaricatoreꝫ dilectōnis ad ꝓximūqn̄ vicꝫ poſtea p̄dicans veritatem: ſcribe ⁊ phariſei ponebant ei inſidias ⁊ detrahebant. vt ſic ꝓuocaret̉ ad odiū ꝯtra eos. Uel vſqꝫ ad tp̄s ſcilicet paſſionis. Nam tūc etiā acceſſit ad euꝫ inquirens ſi quid ſuū inueniret in eo. vn̄ xp̄c dixit. Uenit princeps mundi huiꝰ .i. dyabolus venit. et inme nō habet .i. habebit quicqͣꝫ. Temptabat qn̄ dicebat ꝑ ora ſcribaꝝ ⁊ phariſeoꝝ. Si xp̄c ē. deſcendat de cruce ⁊ credimꝰ ei. qͣſi inſtigans ad deſcendendū de cruce ob ꝯuerſionē illoꝝ. vt vel impediret̉ liberatio generis humani.

Q 3