Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CXXv
Einzelbild herunterladen
 

Titulusquintus

lapidum in panes virtutem ptātis agnoſceret: ⁊in hoīe oblectamento cibi patīam eſurientis illu.deret. Hiero. Sed ex duobus ꝯtrarijs teneris: odyabole. Si em̄ per vim eius panes poſſunt lapides fieri. gͦ fruſtra temptas eum qͥ tante potētie ēSi aūt nō pōt facere: fruſtra filiū dei ſuſpicaris.Criẜ. Sicut aūt om̄s homines excecabat. ſic modo a xp̄o inuiſibiliter excecatus eſt. vt .ſ. nec temptatōni eius acquieſceret: nec tn̄ filiū dei euꝫ eſſeagnoſceret quoꝝ ſaltim alterū intendebat. Sedſi querat̉ quō ex his temptauit de gula cū eſurire ⁊ appetere cibū cum eo eget ⁊ comedere ſit naturale ⁊ de ſe licitū. Ad qd̓ rn̄detur: ꝙ licet illd̓ deſe ſit licitū: tamen alicuiꝰ circūſtantia poteſt fierillicitū. puta ſi ꝓpter ſatiſfacienduꝫ tali appetituifaceret aliquid indecens: puta ſi religioſus fameſcens nō dicta benedictōne comederet vel an̄ horam debitam ⁊ hmōi. Sic cum quis indiget ciboꝙ querat miraculū fieri qui ſibi aliter pōt ꝓuidere: peccatū eſſet. Cum gͦ xp̄c poſſet ꝓuidere ſue neceſſitati eundo ad loca ꝓxima: ſuꝑfluum videbatur ⁊ vanum vt ſine cā vrgente feciſſet ꝯuerti lapides in panes ad comedendū. Rn̄dens aūt ih̓usdixit ei. Greg. Temptatꝰ a dyabolo dn̄s ſacri eloquij p̄cepta rn̄dit. Et qui temptatorē ſuuꝫ mergiin abyſſum poterat. virtutē ſue potentie nō oſtēdit. quatenꝰ nobis p̄beret exemplū vt qͦtiens a pͣuis hominis aliqͥd mali patimur. ad doctrinā potius qͣꝫ ad vindictā excitemur. Ait em̄. Scriptueſt .ſ. in deutronomio. Rabanꝰ gͦ ſi quis nō veſcitur verbo dei iſte nō viuit. qꝛ ſicut corpus humanum nō viuit ſine corꝑali cibo: ita aīa ſine verbodei. Qd̓ ꝓcedere dicit̉ de ore dei: cū volūtatē ſuāꝑ ſcripturaꝝ teſtimonia reuelat. Et ſubdit. quodibi ſcriptū eſt ca. vj. Non ī ſolo pane viuit homoſed in om̄i verbo qd̓ ꝓcedit de ore dei. Hiero. ꝓpoſitū xp̄i erat humilitate vincere: vn̄ ⁊ aduerſarium vicit teſtimonijs legis: nō ptāte virtutꝭ: vthocipſo hoīeꝫ plꝰ honoraret ⁊ adueſariū plꝰ punret: cū hoſtis humani generꝭ nō qͣſi a deo ẜꝫ qͣſi abhoīe vinceret̉: Criẜ. nō dixit non in ſolo pane viuo. ſed viuit hō: vt poſſit dicere dyabolꝰ. Si filiꝰdei eſt: abſcondit ſe ne oſtendat̉ ꝙ pōt: ſi homo ēexcuſat ſe aſtute ne oſtendat̉ nō poſſe. ⁊ poteſt ſeexponi cum hō duplici ſubſtantia ꝯſtet aīa ⁊ corpore. ⁊ anīa nobilior: magis debet curare de ciboſpūali qd̓ eſt verbū dei obſeruatū nō ſolū auditūUn̄ indecens eſt vt ꝓpter ꝓuidendū de cibo corporali. aīa priuet̉ cibo ſuo .ſ. faciendo ꝯtra ꝟbumdei: in faciendo qd̓ ſuades. vbi non vrget neceſſitas. Quotidie dyabolꝰ iſta dicit mentibus hoīmSi flliꝰ dei es. Si ꝓ qꝛ filius dei ꝑ gratiaꝫ. dic vtlapides iſti panes fiant .i. tanta abſtinentia tanta duricia rigoris: mutet̉ in molliciē ſub ſpecie neceſſitatꝭ corꝑalis. Sed ad teſtimonia ſcripturarūrecurrendū eſt. Cum ait Criſoſto. ex iſta reſpōſione xp̄i dyabolus nil certū potuiſſet acciꝑe vtꝝdeus eſſet an homo. Aſſumpſit eū dyabolus. adaliam temptatōnem dicens apud ſe. Iſte qͥ famenō morit̉ etſi nō eſt filius dei: tn̄ ſanctus homo ē.Ualent ſancti homines fame nō vinci ſed ꝑ va

nam gloriā aliqn̄ cadūt: ad hanc gͦ temptationeꝫſe ꝯuertit. Tūc aſſumpſit eum in ſanctā ciuitateid eſt in hieruſalem. ſanctam dictam ẜm rabaquia ibi erat templū dei ⁊ ſanctaſanctoꝝ ⁊ cultuveri dei. ⁊ poſtea ſanguine xp̄i ꝯſecrata Et ẜm remigiū ex hoc oſtendit̉: quia dyabolus fidelibuxp̄i etiam in ſanctis locis inſidiat̉ ⁊ ſtatuit eū ſupra pinnaculum templi. Remigius. pinnaculſedes erat doctoꝝ. templum em̄ non habebat cumen erectum tecto. ſicut noſtre domus: ſed planum erat deſuꝑ more paleſtinorum. ⁊ in ipſo templo tria tabulata erant. ⁊ in quolibet horum eratpinnaculum quaſi vt pulpitum vel cathedra adp̄dicandum vel legendum: vnde doctores legeꝫpopulo nunciabant. Suꝑ vnum ergo illorū poſuit altum vnde erat magnum p̄cipitium. Statit ergo eum ſupra pinnaculū. glo. Dyabolꝰ ſemper ad alta ducit eleuando ꝑ iactantiam vt precpitare poſſit. Quia em̄ in tedra doctorum multos deceperat inani gloria. ideo putauit iſtū poſitum in ſede magiſterij inani gloria extolli poſſevnde dixit ei: ſi filius dei es mitte te deorſum. criſoſto. ꝑ hanc ꝓpoſitōnem quō poterat cognoſcere ſi filius dei eſſet an nō. Uolare em̄ ꝑ aera noeſt ꝓprie opus dei: quia nulli vtile eſt. ſi autē aliquis volauerit ꝓuocatus ꝓpter oſtentationemhoc facit ⁊ eſt potius ex dyabolo qͣꝫ ex deo. Hitte ait te deorſum. Hiero. hec vox dyaboli qͣ ſemꝑhomines cadere deorſum deſiderat. Sed ꝑſuadere pōt: p̄cipitare nō pōt. Cogitabat dyabolusin ſe ſi iſte ſe p̄cipitet quia ſanctus homo eſt: nil lidetur. Sed homines hoc miraculū videntes. ipſum vt ſanctum venerabunt̉ ⁊ ex hoc honore etlaude in vanam gloriā forte labetur. Uel ex aliquo ſi dei filius eſt cognoſcetur. Et quia chriſtuſupra induxerat auctoritates ſcripture. et ipſene eius videat̉ ignarus: ad ꝯfirmandū qd̓ ſuacbat: ſubdit. Scriptum eſt em̄ in Pſalmis. Anglis ſuis deus mandauit de te ⁊c̄. Ambroſiꝰ Quiem̄ dyabolus tranſfigurat ſe in angelum lucis. ⁊deſcripturis diuinis ipſis laqueum fidelibus parat: vtitur teſtimonijs ſcripturarū nō vt doceatſed vt fallat. vnde quod allegat non de xp̄o ẜdviro ſancto (inquit Hiero.) ꝓphetia eſt. Maledyabolus interp̄tatur ſcripturas. ſic ⁊ heretici ſaciūt cum ſcripturas ad ꝯfirmandos ſuos erroreinducūt. eſt gͦ ſic exponēda illa auctoritas ſcptūre ẜm glo. vt de qͦlibet bono hoīe. deus mādaangelis. ꝙ in manibꝰ ſuis .i. auxilijs .ſ. ſuis tollaeū ⁊ iuuēt ⁊ cuſtodiāt. ne offendat pedem .ſ. anctū mentis ad lapidē .i. veterē legē ſcriptā ī tabūlis lapideis. Uel ꝑ lapidem pōt intelligi omnioccaſio peccati vel ruine. Criſoſto. Uere filiꝰ deiangeloꝝ manibus nō portat̉: ſed magis ipſe aligelos portat. Etſi portatur manibꝰ angeloꝝ nōhoc ne offendat ad lapidem pedē ſuū quaſi inſitmus: ſed ꝓpter honorē quaſi dn̄s. Sed o dyabole quō ꝙ filius dei manibus angeloruꝫ portalūlegiſti: ⁊ qꝛ ſuꝑ aſpidē ⁊ baſiliſcū calcat nō ſēgiſtiSed illud exemplū ꝓfert quaſi ſuꝑbꝰ: iſtud tacꝭvt aſtutꝰ. nec qd̓ ſcriptū ē ſuadet ſeip̄m ꝓijceres