¶ Titulusquintus
tur bona peccatricis q̄ erga euꝫ ex dilectōne egerat: ⁊ mala falſi iuſti q̄ ex neglectu cōmiſerat. Intraui domū tuā ⁊c̄. Titus. q. d. Facilis ē vſus aqͣrū nō eſt facilis effuſio lachrymaꝝ. tu ꝓmptis nōes vſus. hec effudit nō ꝓmpta lauans lachrymispedes meos. Criẜ. Sicut auteꝫ vehemēs ymbedum ꝓrumpit fit ſerenitas: ſic cū lachrymis effuſapparet tranqͥllitas ⁊ perijt caligo reatuuꝫ. Et ſic̄ꝑ aquam ⁊ ſpm̄: ſic ꝑ lachrymas ⁊ ꝯfeſſionem denuo mūdamur. Unde ſubdit. Remittunt̉ ei peccata multa qm̄ dilexit multū. Grego. Tanto ergo amplius pctī rubigo ꝯſumit̉: quanto peccatoris cor magno charitatis igne ꝯcremat̉: TytusContigit aūt ſepius eū qui multū peccauit ꝑ confeſſionem purgari: pauca ꝟo peccantē ex arrogātia nō venire ad ꝯfeſſionis remediū. Cui aūt minus dimittit̉ minus diligit. Criẜ. Opus eſt gͦ nobis feruenti aīa: qꝛ nihil impedit hoīem fieri magnū. Nullus gͦ deſtitutoꝝ deſperet: nemo ꝟtuoſus dormitet nec h̓ ꝯfidat. Sepe em̄ meretrix precedat eū. vn̄ ſequit̉. dixit aūt ad illam. dimittuntur tibi pctā tua. Ecce q̄ ad medicū venerat egraſanata eſt. Sed de ſalute eiꝰ adhuc alij egrotant.vn̄ ſubdir̄. Et ceperūt qui ſimul diſcūbebāt dicere intra ſe: Quis eſt hic qͥ etiā pctā dimittit. Gregorius. Sꝫ celeſtis medicus egros nō reſpicit qͦsetiā de medicamēto fieri deteriores vidit. Eā autem qͣ ſanauerat pietatis ſue ſnīa ꝯfirmat dicensFides tua te ſaluā fecit: Greg. Quia hoc qd̓ petijt poſſe ſe acciꝑe nō dubitauit. Theophilus: ꝑqͣꝫ aūt pctā dimiſit nō ſiſtit in remiſſione pctī: ſedadiecit oꝑatōnem boni. vn̄ ſubdit. Uade ī paceid eſt in iuſticia. Nam iuſticia eſt pax hoīs ad deum: ſicut pctm̄ eſt inimicicia inter hoīem ⁊ deumquaſi diceret. Oꝑare om̄ia q̄ ad pacē te ducunt.Hyſtice aūt ſignat hec mulier gentilitatē deditam omnibꝰ vicijs. Que audito ꝙ accubuiſſetꝑ incarnatōeꝫ in domo ſymonis leproſi .i. in ppl̓oiudeoꝝ. ꝯuerſa ꝑ p̄dicatōeꝫ acceſſit ꝑ fideꝫ ad dominū ih̓m deflendo pctā vngendo deuotōne podes .i. humanitatē xp̄i venerando. Poſt altera vice etiam caput .i. diuinitatē eius adorando magedocta: ⁊ in virtute ꝓficiens. Murmurat autemphariſeus .i. ppl̓s iudeoꝝ de tali ꝯuerſione ⁊ ſuſceptione. Sed xp̄c oſtendit ppl̓m gentilem pꝰ ꝯuerſionem ſigna maioris dilectōnis oſtendiſſe ad eūqͣꝫ ppl̓s iudeoꝝ. ⁊ ideo ſibi remiſſa pctā: Ad qd̓ facit ſimilitudo inducta de duobꝰ debitoribꝰ. ppl̓usem̄ iudeoruꝫ debitor erat deo qͥ fenerator dicit̉ exeo qꝛ bona nobis ab eo collata quaſi ꝑ mutuum.vult ꝙ ei reddamꝰ ab eo recognoſcendo ad ſuuhonorē vtendo cum multiplicatōne meritoꝝ. Etppl̓s quidē iudeoꝝ debitor erat quinqͣginta. qͥ eſtnumerus iubilei. in qͦ fiebat remiſſio debitoruꝫ. liberatio a ſeruitute. ⁊ requietio a cultura t̓re: eratem̄ ppl̓s ille etiā quo ad electos debitor dei debito pctī originalis nōduꝫ purgata natura. debitoſeruitutis dyabolice debito quietis eterne. quaꝫhabere nō poterat ⁊ ſi ad illam creatus om̄ia hecſibi fuerūt dimiſſa a xp̄o ꝑ paſſionē eius qͦ ad cōuerſos ad fidē ſeu ꝟtualiter. Populꝰ gētilis debi
tor erat in quingētis qui numerus reſultat ex qͥnquaginta per decem multiplicatis. quia non ſolūper originale erat obnoxius deo ⁊ ſeruiens dyabolo ⁊ alienus a quiete ſuperne beatitudinis: ſed⁊ ꝑactualia debitor contra decem precepta agēsUtriqꝫ populo dimiſſum qͣꝫtū ad electos vbi antem ſuꝑabundauit delictum ait apoſtolus: ſuperabundabit ⁊ gratia remiſſionis ⁊ deuotōis ac dilectōnis .ſ. in populo gentili ꝯuerſo. ¶ Exemplūetiam notabile de miſericordia eius apparet ī adultera. cui dixit: nec ego te condemno: vade ⁊ amplius noli peccare. Ubi tamen aduertendum: ꝙxp̄c habebat poteſtatem abſolutam ſuꝑ quātumcūqꝫ ſceleratos in vtroqꝫ foro. vnde ⁊ penā mortis debitam ꝓ adulterio in iudicio ꝯtentioſo potuit ſimpliciter remittere abſqꝫ alterius pene impoſitōne ⁊ in foro penitentiali potuit remittere qͦad culpam ⁊ penam ſine ꝯfeſſione ⁊ ſatiſfactionaliqua. quia poteſtatem excellentie habebat ī ſacramentis. Credendū tamen eſt ꝙ infudit adutere tūc tantā ꝯtritōnem ꝙ ſufficeret illi ad deletionem omnis culpe ⁊ pene. ſicut ⁊ magdalene fecerat. Un̄ cum homines nō habeant talem poteſtatem abſolutam: nec in foro cauſaꝝ nec in foroanimaꝝ: non poſſet iudex nec deberet abſoluerreum ſine aliqua impoſitōne pene ſiue in foro cōtentioſo ſiue in foro penitentiali: quia vt ait Ambroſius. bonꝰ iudex iuxta leges ⁊ iura ꝓnunciatiij. q. vij. Iudicet.Manifeſtatur. §. XIIII⁊ erga viros delinquentes immenſa clemētia eNon ſolū in petro negante ⁊ apoſtolis temporepaſſionis omnibus a fide diuinitatis eiꝰ recedentibꝰ: ſꝫ etiā in zacheo: qͥ erat pͥnceps publicanoꝝNā referēte luca. Cuꝫ ꝑambularet ih̓s hiericho.Hiericho interpretat̉ luna ⁊ ſignat mūdū plenumutatōnibus vt luna. ꝑambulatio ih̓u eſt incarnatio eius. Et ibi ſicut illuminatus eſt cecus: ſic⁊zacheus ab effectu terrenorum immoderato ē ſeparatus. qꝛ ꝑ xp̄i incarnatōeꝫ mundus qui cecuserat multis erroribus obſcuratus: ⁊ amori terrenoꝝ totaliter deditus: illuminatꝰ fuit ⁊ a cupiditatibus abſolutꝰ dei gr̄a ⁊ doctrina. Sequit̉. Ece vir noīe zacheꝰ. nomē exprimit̉ vt intelligatūvera hiſtoria nō ꝑabola. Princeps publicanorCirillꝰ publicanꝰ vir ē auarꝰ effrenis erga ſupnūalieni amator. hͦ em̄ eſt publicanoꝝ officiū. vl̓ plūblicanꝰ publicus pctōr. hoꝝ taliū hic erat pͥncepquaſi peior ceteris. Quis gͦ de ſe deſꝑet: qn̄ iſteuenit ad xp̄m: cui cenſus ex fraude inqͥt alchureſtituta tn̄ fraude: vt pꝫ infra. et ipſe diues: vttelligas om̄es diuites auaros .ſ. cōiter. HhieronOm̄is diues aut iniquꝰ aut heres iniqͥ. et q̄rebvidere ih̓m quis eſſet. Titus. Pullulauerat ī eſemen ſalutis: qꝛ cupiebat videre ih̓m. vtpotenondum viderat quaſi vidiſſet receſſit a mauepublicana. qui enim iheſum videt: non poteſt innequicijs perdurare. et non poterat pre turba qͦſtatura puſillꝰ erat. Titus. Duo erāt impedimēta hmōi viſioni. Nā retardabat eū ppl̓s: nō ta vi