Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CXVr
Einzelbild herunterladen
 

CapitulūIIFo. .CXV.

Lazari de qua hic. q̄ vnxit nūc pedes: ⁊ iteruꝫ inbethania. Amb̓. vtranqꝫ opi. refert ⁊ neutrā p̄fertCōior tn̄ opinio ē Gre. Aug. ⁊ Bede p̄dicta. Etad hāc videt̉ declinare Tho. in dicta poſtilla ca.xij. Que erat in ciuitate peccatrix. Hic orit̉ aliqͣ q̄ſtio. vicꝫ p̄ſuppoſito ꝙ fuerit Maria magdalensiſta mulier ſoror lazari vtrū fuerit meretrix publca. Qd̓ videt̉: tum qꝛ cōiter meretrices dicunturpeccatrices: tū qꝛ aliqͥ doc. ſctī hͦ dicūt. Criẜ. eniꝫait. Heretrix honeſtior ē effecta ꝟginibꝰ Poſtqͣꝫ em̄ accenſa eſt pnīa: exarſit in xp̄i amorem. EtLeo papa inquit. Qn̄ hec mulier egreſſa ē ꝓſtibulum diſcipulus .ſ. iudas ingreſſus ē gehennaꝫAlij opinati ſunt eā ꝟginē corꝑe etſi nō mente viIohan. dam̄. a qͣ xp̄c eiecit ſeptē demonia .i. vniviciū capitale cū ſex alijs .i. luxuriā qͦ ad cogitationem. ꝑ cuiꝰ aſſenſum ei dn̄abat̉ nō ꝑ opus. Media via videt̉ ratōnabilior: vicꝫ ꝙ nec fuit mēretrix publica nec virgo corꝑe: ſed in domo ſua mēte ⁊ corꝑe inhoneſta ſicut accidit in multis mulieribus nobilibꝰ ⁊ diuitibꝰ. Ꝙ em̄ eſſet publica meretrix nō videt̉: tū qꝛ opulenta dn̄a caſtri magdali. tū quia manifeſte ꝯtra legem moyſi vbi p̄cipit̉nō erit meretrix de filiabꝰ iſrael: cuiꝰ generis ipſaerat. Tum qꝛ hēbat germanū lazaꝝ nobiliſſimuꝫciuem ⁊ honeſtam ſororem Martham. qui vnqͣꝫfuiſſent paſſi tantā ignominia in ciuitate ſua hieruſalem. Et ad poſitōeꝫ doctoꝝ qui eam noīantmeretricē pōt dici ꝙ loquunt̉ ꝑ exceſſum. ſicut etfrequēter dicit̉ de ml̓iere inhoneſta ꝙ eſt vna meretrix etſi nō in loco publico maneat. Sꝫ ꝓprie loquēdo peccatrix hoc nō ſignat. Eſt em̄ v̓bale importans habitū vel frequētiā pctī vt ſicut de maſculo dicit̉ peccator: nō ſolū luxurioſo: ſꝫ vt alijsvicijs irretito: ita ⁊ peccatrix dicat̉ de muliere dedita diuerſis vicijs. Ꝙ etiā fuerit virgo corporenō videt̉: vn̄ ⁊ in ymno de ea dr̄. Maria ſoror lazari q̄ tot ꝯmiſit crimina ⁊c̄. Et poſtea. poſt fluxocarnis ſcandala fit ex lebete filia ⁊c̄. Sed nec dicit̉ in officijs eiꝰ ꝟſiculꝰ qͥ dicit̉ de ꝟginibꝰ .ſ. Adducent̉ regi virgines ptꝰ eā: ſꝫ loco huiꝰ. Dimiſſaſunt ei pct̄a multa. Nil tn̄ in his determinatū eſtab eccl̓ia. Ut cognouit ꝙ ih̓s accubuiſſet ī domophariſei. Un̄ fuerit maria inducta ad pnīam qͣꝫuis ex euāgelio nō hr̄: pōt pie credi ꝙ ex auditip̄dicatōnis xp̄i. nam cū multitudo maxīa ad p̄dicatōnes eiꝰ ꝯcurreret ex om̄i genere hominū etiāiuuenū. Maria q̄ erat pulcra vana ⁊ curioſa. appetens videri ⁊ amari a mundanis. ibat ad locavbi erat ꝯcurſus hoīm vt videret̉. ꝑgens gͦ ad p̄dicatōnem xp̄i. cum ih̓s eam videret ⁊ ꝯuerſiōeꝫeiꝰ futurā p̄ſciret: cepit loqui ꝯtra vanitates mūdi ⁊ de penis ſequēdis. Inde maria ꝯpuncta finita p̄dicatōne audito qͦ ꝑgeret ad prandiū: attulitalabaſtrū vnguenti. Beda alabaſtruꝫ eſt genusmarmoris candidū varijs coloribꝰ intertinctumqd̓ ad vaſa vnguētaria ꝯgruere ſolet: eo ꝙ optīeea ſeruare dicat̉. ſupple. Intrauit domū vbi eratih̓s. Greg. Quia em̄ hec mulier turpitudinis ſuemaculas aſpexit: lauāda ad fontē miſcd̓ie cucurrit. Conuiuātes nō erubuit. nam qꝛ ſemetipſam

grauiter erubeſcebat intus: nihil eſſe credidit qd̓verecūdaret̉ foras. Diſcite qͦ dolore ardeat q̄ flere inter epulas nō erubeſcit. Et ſtans retro ſecuspedes eiꝰ. Greg. nizenus. Indignitatem ſuā on̄dens ſtabat poſt tergū ⁊ deiectis luminibus ante⁊ effuſa coma pedes amplectēs lachrymiſqꝫ eosinfundens: rebus triſtem animū oſtendebat veniam implorans. Lachrymis cepit rigare pedeseius ⁊ capillis ſuis tergebat: et oſculabat̉ pedeseius ⁊ vnguento vngebat. Greg. in omel̓. Quotin ſe habuit oblectamenta: tot de ſe inuenit holocauſta: Cōuertit ad virtutū numerū: numerū criminū: vt totuꝫ denuo ſeruiret in pnīa: quicqͥd exſe deū ꝯtempſerat in culpa. Oculis terrena cōcupierat ⁊ vane aſpexerat: ſꝫ hos iam ꝑ pnīam conterens flebat. Capillos ad ꝯpoſitōnem vultꝰ exhibuerat: ſed iam capillis lachrymas tergebat.Ore ſuꝑba dixerat ⁊ forte turpia: ſꝫ pedes domīoſculās hͦ in redēptoris ſui veſtigia figebat. vnguentū ſibi ꝓ odore carnis turpit̓ exhibuerat? hociam deo laudabl̓r offerebat. Hec phariſeꝰ intuēsdeſpicit nō ſolū venientē peccatricē mulierē: ſed⁊ ſuſcipientē dn̄m rep̄hendit. Un̄ ſequit̉. Uidēsaūt phariſeꝰ qͥ vocauerat eū ait intra ſe. h̓ ſi eēt ꝓpheta: ſciret vtiqꝫ q̄ ⁊ qualis eſt mulier que tangit eū. qꝛ peccatrix ē. Greg. Ecce phariſeꝰ veraciter apud ſe ſuꝑbus ⁊ fallacit̓ iuſtꝰ. egrā reprehendit de egritudine: medicuꝫ de ſubuentōne. Queꝓfecto mulier ſi ad pedes phariſei veniſſet: calcibus repulſa diſcederet. inqͥnari em̄ ſe alieno peccato crederet: qꝛ hūc vera ſua veſtigia non replebat. Sic ⁊ quidā ſacerdotali officio p̄diti ſi quidfortaſſe iuſte exteriꝰ vel tenuiter egerint. ꝓximosſubiectos deſpiciūt: ⁊ pctōres quoſqꝫ in plebe poſitos dedignant̉. neceſſe eſt autem vt cū peccatores quoſqꝫ ꝯſpicimus nō ſinet ipſos. prius in illorum calamītate defleamꝰ: qꝛ fortaſſe in ſil̓ibꝰ autlapſi ſumꝰ aūt labi poſſumꝰ. Inter duos gͦ egrosſcꝫ mariā ⁊ ſymonē medicus xp̄c aderat. cuiꝰ ſenſum vnum febris tenebat. alter ſenſum perdiderat mentis. Dn̄s autem (inquit Titus) nō verbaeius audiēs: ſed cogitatōnes inſpiciēs dn̄m ſe ꝓphetarum oſtendit. Un̄ ſequit̉. Et reſpondensiheſus .ſ. cogitatōni phariſei ait. Symon habeotibi aliquid dicere. ex quibus verbis attentior factus Symon ait: Magiſter dic. at ih̓s de duobdebitoribus paradigmā ꝓponit dicens. Duo debitores erant cuidā feneratori ⁊c̄. Titus. q. d. neqꝫ tu abſqꝫ debito es. quid gͦ etſi in paucioribꝰ teneris ſuꝑbias. quia tu qͦꝫ venia eges. Un̄ ⁊ de venia ſubdit. Non habentibꝰ illis vnde redderentdonauit vtriſqꝫ. glo. nullus enim poteſt a debitopeccati liberari. niſi diuina gratiā conſequatur.Interrogatur exinde quis amplius largitoremdebiti diligat .ſ. vel ille cui dimiſſa ſunt qͥngenta.vel cui dimiſſa ſunt qͥnqͣginta. Cui ꝓtinꝰ phariſeus rn̄dit. extimo quia is cui plus donauit. Quain re notandū eſt: quia dum ſua ſententia phariſeus ꝯuincitur: qͣſi freneticus funē portat. in quolegitur. At iheſus. Recte iudicaſti. Et conuerſusad mulierē dixit: Uides harc mulierē ⁊c̄. enūerā

P 5