¶ Capitulū IIFo.CXII
que debet eſſe in fidelibus .ſ. ꝯiugalis ⁊ vidualisvel virginalis. tamē ſi ab operibus miſericordieſit deſerta: foris cum adulteris eijciet̉. Un̄ et hiero. qui non habet clementiā nec eſt indutus viſcera miſericordie ⁊ lachrymarum. qͣꝫuis ſpūalis videat̉ nondū impleuit legem chriſti. diſt. lxxxvj.Decem aūt dicunt̉ qͣrū quinqꝫ prudentes ⁊ quiūqꝫ fatue. quia ẜm Greg. in quinqꝫ corꝑis ſenſibuquiſqꝫ ſubſiſtit. Geminatus aūt quinarius denariū ꝑficit. qui numerus eſt primus limes numerorum. vnde ⁊ vniuerſitateꝫ ſignat. et qꝛ ex vtro qſexu fideliuꝫ multitudo colligit̉. ſancta eccleſiaſmilis decem virginibus denunciat̉. in qua qꝛ admixti ſunt boni cū malis ⁊ electi cum reprobis: exhis decē virginibus quinqꝫ dicunt̉ prudentes etquinqꝫ fatue. Uel ẜm Orige. virgines dicūt̉ omnes qͥ receperunt verbum dei .i. fidem. qꝛ cū ꝟbuꝫdei ſit ſumma mundicia .i. ſine falſitate: accōmodat de ſua mundicia his qui recipiunt .i. creduntvt .ſ. ſint liberi ab ydoloꝝ cultura ⁊ alijs erroribUel ẜm Hiero. Quinqꝫ dicunt̉ prudentes ⁊ qͥnqꝫ fatue. prudentes vicꝫ qͥ quinqꝫ ſenſus habent.feſtinantes ad celeſtia ⁊ ſuperna deſiderantes d̓viſu em̄ auditu et tactu ſpūali dictum eſt .ſ. ꝑ Iohannē. Qd̓ vidimus quod audiuimꝰ qd̓ oculisnoſtris ꝑſpeximus ⁊ manus noſtre attractauer̄tde verbo vite. De guſtu ait psͣ. Guſtate ⁊ videteqm̄ ſuauis ē dn̄s. De odoratu in cāticis. In odore vngentorum tuoꝝ currimꝰ. Alij ſunt terrenisfetibus inhiantes .ſ. mente terrena cogitantes qd̓eſt videre: amantes: quod eſt palpare. ab alijs ꝑcipientes: qd̓ eſt audire. ad fetorem malorum exemploꝝ ſe inclinantes. quod eſt odorare. ⁊ in vicijs ſe delectantes: qd̓ eſt guſtare. Et hi ſunt ꝑ qͥnqꝫ fatuas deſignati. Uel ẜm Aug. in omel̓. Quiqꝫ prudentes ⁊ quinqꝫ fatue. ſignāt quinqꝫ ꝑtitācontinentiā ab illecebris corꝑis. Continendus ēem̄ aī appetitus a voluptate oculoꝝ. auriū. olfaciendi. guſtandi et tactus. Sed iſta continētia p̄treꝑiri in bonis et malis. Partim em̄ corā deo fitab illis .ſ. qͥ ad hmōi ſe ꝯtinent vt ei placeant ī interiori gaudio ꝯſcientie. qd̓ exurgit ex pura intētione .ſ. placendi deo ⁊ hmōi. ⁊ hi ſunt prudētesvirgines. Prudentia em̄ ꝑmaxime reſpicit debitum finem. iuxta illud. prudenter agas ⁊ reſpicefinē. Partim ꝟo ſeruat̉ iſta ꝯtinentia que virginitas dicit̉. qꝛ abſtinet ſe ab hmōi delectationibusſenſuū coram hominibus tm̄. ab illis .ſ. qui hoc faciunt ꝓpter gloriā humanam. et hi ſunt quīqꝫ fatue qͥ nō bene de fine iudicant. Utreqꝫ tamē virgines vt qui vnā habet habeat om̄s. ſic et ſenſusomnes alterutrū ſe ſubſequunt̉. ꝓpterea neceſſeeſt vt omnes quinqꝫ ſenſus ſint aut prudētes autoēs fatui. Uel ẜm hilariū. In quinqꝫ prudētibꝰet quinqꝫ fatuis. fideliū atqꝫ infideliū cōſtituta ēoratio .i. locutio abſolute. et ẜm hoc oleū in vaſe.erit fides cum operibus in ꝯſcientia quam infideles nō habent. Quinqꝫ igit̉ prudentes ſumpſer̄toleū in vaſis ſuis cū lampadibus. fatue ꝟo nō acceperūt oleū. Iſtud oleū ẜm diuerſam expofitionē poſitam ſic diuerſimode accipit̉. qꝛ ẜm pͥmam
ſignat charitatē vel miſericordiā ẜm effectuꝫ eiꝰẜm illud Ecc̄s. Oleū de capite tuo .i. mente nondeficiat. Ꝙtum ad ſecundam ſignat deuotioneꝫẜm illud Mat. v. Unge caput tuū. Scd̓m terciāque eſt aug. ſignat leticiam ſpūalem ex pura intētione procedentē. ẜm illud pͣs. Unxit te deꝰ oleoleticie. Scd̓m quartā hilarij ſignat fidem cū opere eius. Uaſa ſignant corda vel cōſcīam. Lāpasex qua apparet lumen ſignat opera. De vaſe oleum ponit̉ in lampade ad nutriendū lumen. qꝛ excharitate vel deuotione vel ſpūali leticia vel fide vera habituata in mente ad actum ꝓcedit̉ bonum vt luceant alijs ꝑ exemplū. quod faciūt boni nō aūt mali. qꝛ oleum deficit eis. Uel etiaꝫ ẜmCriſo. Oleum ſignat verbum doctrine quo vaſaaīarū implent̉. nihil em̄ ſic cōfortat ſicut moralisſermo. Conſeruat em̄ lumen fidei ⁊ charitatis ignem. Accipiunt ergo prudentes virgines oleumqd̓ ſatis ſit eis tardente exitu .ſ. mortis. fatue et ſiacceperunt lampades in primis accenſas: tn̄ qꝛ n̄acceperunt tantū oleum qd̓ ſufficeret eis vſqꝫ adfinem negligentes circa ſucceſſionē doctrine queconfortat fidem et lumen bonoꝝ actuū: ideo extcte ſunt lampades eaꝝ. quod dicit̉ de vtriſqꝫ. Exierunt obuiam ſponſo ⁊ ſponſe. Scd̓m Hilariuꝫſponſus et ſponſa pn̄t dici due nature in chriſto.vna ꝑſona .ſ. verbū vt ſponſus: natura humanaſibi vnita vt ſponſa. Uel ſponſus chriſtus ſponſa eccleſia triumphans. Apoca. Uidi ciuitatē ſāctam hieruſalem deſcendentē de celo vt ſponſaꝫObuiam aūt vadūt ad chriſti aduentum: qꝛ cōtinue ad mortē tendimus. Un̄ ad nuptias celeſtesadmittimur alij excludimur. Morā aūt facienteſponſo dormitauerūt om̄es ⁊ dormierunt. Mora iſta eſt tp̄s qͦ differt̉ finis vite humane. vl̓ finismundi. Dormire aūt ẜm Grego. mori eſt. Dormitare ꝟo ante ſomnū eſt ante mortem a ſalute langueſcere. qꝛ ꝑ pōdus egritudinis ꝑuenit̉ ad ſomnum mortis. vl̓ quo ad finem particularē cuiuſlibet dormire: ⁊ dormitare eſt in expectatiōe remunerationis requieſcere. qd̓ fit ẜm plus ⁊ minꝰ. Ulẜm Orige. Tardante ſponſo ad ꝯſummationemvite patiunt̉ aliqͥ ſenſus dormitantes ⁊ quaſi innocte mundi agentes ⁊ dormierūt vt puta remiſſius agentes a ſenſu illo vitali. Nō tn̄ lampadesꝑdiderunt vel de cōſeruatione olei deſperauerūtprudentes virgines. Un̄ ſequit̉. Media aūt nocte clamor factus eſt. Hiero. Traditio eſt iudeoꝝxp̄m media nocte ventuꝝ in ſil̓itudinem egyptijtꝑis qn̄ paſcha celebratū eſt ⁊ extermīator venitUnde et reor traditionē apoſtolicā ꝑmanſiſſe vtdie vigiliaꝝ paſche ppl̓os a noctis ꝯimidiū dimittere nō liceat expectantes xp̄i aduentū. Uel media nocte .i. nullo ſperante vel ſciente. Un̄ hiero.Subito gͦ quaſi intempeſta nocte ſecuris oībus.qn̄ grauiſſimus ſomnus eſt. ꝑ angeloꝝ clamorē ⁊tubis precedentiū fortitudinum chriſti reſonabitaduentus. Ecce ſponſus venit. Hylarius. Tubaem̄ excitante .i. virtute diuina ſponſo tm̄ obuiamꝓcedit̉. Erunt em̄ iam ambo vnū .i. caro ⁊ deus.qꝛ in gloriam ſpūalē hūilitas carnis tranſforma-
P 2