Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
CIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū.II.Fo. CIIII.

mittit deus ex toto agrū eccleſie purgari om̄i z1gania. Eccl̓iam dico numero fideles non meritoOm̄es hereſes ex fidelibus malis īſtigatōne diaboli orte ſunt. Et licꝫ multe defecerint. tn̄ de tꝑein tēpus noue oriūtur. Qd̓ ⁊ deus ꝑmittit vt doctores inſiſtentes ꝯfutationi eoꝝ magis acuātur⁊ exerceātur in ſcripturis ſacris. Multi etiā errores ſunt nec noti p̄latis. ⁊ ideo oportꝫ illos dimittere. ⁊ in fine demū oīs veritas fidei declarabit̉ ⁊falſitas reprobabit̉. De ſecūdo ſemine .ſ. virtuoſitatis dr̄ Eccēs. Mane ſemina ſemē tuū. ⁊ veſpere nō ceſſet manus tua .i. in pueritia ⁊ ſenectute virtuoſe oꝑare. Dicit Seneca ꝙ ſemina in nobis ſparſa ſunt .ſ. inclinatōes ad virtutes. Sꝫ qꝛex actibus freq̄ntibus (dicit ph̓us in ethicis) generatur habitus .ſ. acqͥſitarū virtutū. ideo ex eisꝓficit ⁊ creſcit illud ſemē. Addendo aūt virtutesinfuſas q̄ infundūtur a deo. tūc vt ait pͣs. potenserit in terra cordis ſemē eius. qui timet deū ⁊ mādata ardenter obſeruat. Et licet ī habitu ſint oēsequaliter in eodē gradu. tn̄ in exteriori actu earimagis refulget vnus qͣꝫ alter in actibus aliarumvirtutū ẜm Tho. in ſumma. Diabolus autē cumdormiūt homines .i. cū dant ſe corpori ⁊ negligētie. ſuꝑſeminat zizania vicioꝝ. vt ſuꝑbiā inuidiāiram ⁊ hmōi. Nec vnqͣꝫ ager nr̄e mentis qͣntocunqꝫ tritico virtutū abundet ē ſine zizania vicioruꝫſaltim venialiuꝫ. Qd̓ deus ꝑmittit ⁊ ex toto eradicari nō permittit. qꝛ aliqn̄ eradicaret̉ ⁊ triticumꝑ ſuperbiā. vt ergo in hūilitate ſe cōſeruent. permittit deus iſta zizania. q̄ tādē in meſſe .i. in morte mittūtur in ignē .ſ. pugatorij ſi cū illis decēdūttriticū virtutū remūeratur in celis. Aliā parabolam de ſemine dictā a hieſu. ponit ſolus marodicens. Sic ē regnū dei quēadmodū ſi iaciat hōſementeꝫ in terram ⁊ dormiat ⁊ exurgat nocte acdie. ⁊ ſemen germinet ⁊ etiā creſcat dū neſcit illevltro em̄ terra fructificat primū herbā deinde ſpiam deinde plenū frumentū in ſpica. Et cū ex ſeproduxerit fructus. ſtatim mittit falcem. qꝛ adeſtmeſſis. Hanc ſimilitudineꝫ Grego. ſuper Ezechpulcre exponit dicens. de peni. diſ. ij. Dū ſanctā.Unaqueqꝫ virtus quaſi quibuſdā gradibus augetur. ⁊ ſic per incrementa meritoꝝ ad ſummū ꝑducit̉. Alia nanqꝫ ſunt virtutis exordia. aliud ꝓuectus. aliud ꝑfectio. Hos gradus dn̄s ſub meſſis nomī deſcribit dicens. ſic eſt regnū dei ⁊c̄. Semen hō iactat ī terrā cū bonā intētionē cordi ſuoinſerit. cū .ſ. ꝓponit virtuoſe viuere deuꝫ ſuꝑ oīaamare. qd̓ quidē a deo recepit ẜm id apl̓i. Dat ſemen ſerenti .ſ. deus poſtqͣꝫ ſemē iactū dormit ī ſꝑboni operis requieſcit. Nocte vero exurgit ⁊ dieꝫqꝛ inter aduerſa ⁊ proſpera proficit. ⁊ ſemen germinat ⁊ creſcit dū neſcit ille. qꝛ cum adhuc metirſua incremēta nō valet. ſemel cōcepta virtus acprouectū ducit̉. Et vltro terra fructificat. qꝛ p̄ueniente ſe gratia mens hominis ſpontanea ad fructum boni oꝑeris aſſurgit. ſed terra primum producit herbā deinde ſpicā ⁊ poſtea plenū frumentum. herbā producere ē inchoationis bone teneritudinem habere. Ad ſpicam venit. cū ſe virtus

ad prouectū boni operis pertrahit. Ad plenumfrumentū perducit̉. qn̄ tantū virtus proficit vt ⁊robuſti ⁊ perfecti operis eſſe poſſit. Mittit auteꝫfalcem .ſ. deus ⁊ meſſem deſecat. cū ad oꝑa perfecta perduxerit ẜm .ſ. eius p̄fixionē per emiſſaꝫ ſententiā tꝑalem vitam ſcidit. vt granū ſuū ad celeleſtia horrea perducat. hec ibi. Et ponit exemplade petro. Addunt ⁊ aliā parabolā a xp̄o dictāde grāno ſinapis qd̓ minimū eſt cūctis ſeminibꝰ.⁊ ſatū creſcit vt fiat maius oībus oleribus. ita vtin ramis eius requieſcant volucres ⁊ ſub vmbraeius. ⁊ huic comparat regnū dei. Hec eſt fides eccleſie humilis conſtans ⁊ feruens. q̄ quidem minima quo ad numeꝝ fuit recipientiū eā in principio. qꝛ diſcipuli xp̄i tm̄. Om̄es ſecte doctrinaruꝫhabuerūt. quaſi plures ſequaces in principio earū. ſꝫ hec ſata .i. predicata ꝑ orbem creuit ſuꝑ oēsſectas. ita vt in ramis eius .i. principibus ⁊ prelatis ⁊ doctoribus qui ſunt ramī ꝑ diuerſas regiones ſparſi. volucres celi angeli vel cōtemplatini.⁊ alij populi requieſcāt in vita exēplari eorū ⁊ ꝓtegāt̉ ab eis. Nolite timere puſillus grex aitꝭ xp̄sdiſcipulis. qm̄ cōplacuit patri veſtro dare vobisregnū. Sed quātū creuerit audi hieronimū dicitem. ⁊ gallie ⁊ britannie ⁊ affrica ⁊ ꝑſis ⁊ oriens ⁊india vnū xp̄m adorāt vnā ſequūtur regulā vertatis. diſ. xciij. Legimus. Subdit matheus ⁊aliā parabolā. videlꝫ ꝙ ſimile ē regnū celoꝝ fermento qd̓ acceptū mulier abſcondit in farine ſatis tribus donec fermentaret̉ totuꝫ. Fermentumiſtud ē doctrina euangelica. vn̄ cū xp̄s dixiſſet diſcipulis attendite a fermento phariſeoꝝ: intellexerunt poſtea ꝙ loq̄batur de doctrina phariſeorū. Mulier ergo id ē eccleſia iſtud fermentuꝫ doctrine miſit ī ſatis tribus .i. ī hoībus habitantibꝰin aſia affrica ⁊ europa. Et ſic totū ē fermentatuꝫqꝛ de omnibus partibus mūdi multi receperuntdoctrinam euangelicā.De parabola.§. II.vinee ad quā colendaꝫ diuerſis horis multi ſuntvocati quā ponit ſolus matheus. pater familiasigitur vinee poſſeſſor ē deus. qui qͦs cōdidit gubernat cōtinue. Eccīa vinea ſua ē ẜm illud yſaie.Uinea dn̄i ſabaoth domus iſrahel ē. nihil poteſtvirtuoſe oꝑari niſi in vinea eccleſie. Hinc lutiuspapa. A recta fide .ſ. eccleſie ⁊ apoſtolico tramitate id ē oꝑatione ẜm doctrinaꝫ apoſtoloꝝ. ꝓpt̓vllam perturbatōem nolite recedere. ſcientes iuxta ſaluatoris ſententiā qꝛ beati ſunt qui ꝑſecutōnem patiūtur propter iuſticiā .i. ꝓpter bn̄ operari ſiue in ſe ſiue in alijs. iuſticia em̄ colit̉ iſta vinea⁊ perſecutionē ī colēdo patit̉ a carne a diabolo ⁊mūdo. Et ſeqͥtur ī auctoritate lucij pape. Hec eſtapl̓oꝝ viua traditio: hec vera caritas q̄ p̄dicādaē ⁊ p̄cipue diligēda ac fouēda. ⁊ ab oībus fiduciāliter tenenda. hec ſctā ⁊ apl̓ica mr̄ oīm eccīaꝝ xp̄eccīa. q̄ ꝑ dei om̄ipotentis gr̄am a tramite apl̓icetraditōis nūqͣꝫ erraſſe probat̉ nec hereticis noutatibus deprauanda ſuccubuit. ẜꝫ prout accepit?primis auctoribꝰ apl̓is xp̄i illibata manet. xxiiij.

O 2