¶Capitulū .IIII.Fo. LXIX.

Herodes auguſto ⁊ antonio hincinde aſtātibꝰ incapitoliū ductus eſt vbi ⁊ decretum ſenatus ſuꝑhoc facto repoſitū eſt. Remiſſus eſt ergo in iudeam herodes duoqꝫ principes cuꝫ eo ventidius ⁊Silo qui eum in regno collocarent. Cum ergo veniſſent in galileam. Silonē Antigonus mercedecorrupit ⁊ ꝓpterea congredi aduerſus antigonūſimulatis occaſionibus differebāt. Cūqꝫ tandemobſediſſent hieruſalem. romani territi tum ꝓpterhyemis aſperitatē: tum propter victus inopiamab obſidione recedentes in ydumea ⁊ galylea hyemabant nec tūc tamē herodes occiſus erat. namlatronum multitudinem ꝑſequens etiā in caruernis eos ſuffocabat. ¶ Eo tempore circa athenasmorabatur antonius ⁊ iam amore cleopatre tenebatur. Ad quem ꝓperabat herodes. ſuꝑ dolo ſilonis querelam facturus. Interim aūt Soſiꝰ velẜm alios Ioſippus vt aliquid p̄clare faceret. contempto herodis imperio cōtra antigonū dimicauit. ⁊ victus decapitatus ē a papio principe militie antigoni. cuius trūcū antigonus calcaribꝰ inhumaniter aggreſſus ē. Cū aūt accepiſſet antonus dolū Silonis. miſit Soſiū cuꝫ herode in manu valida. Qui veniens in iudeā. occurrenteꝫ ſibi vicit papiū. caputqꝫ eius ferore fratri ſuo in ſolatium fratris occiſi trāſmiſit. Tandē quniqꝫ mēſibus obſeſſam hieruſalem cum in. vi. romani irruerēt in eam. nulli parcebaut etati: licet herodesrogaret vt parcerent. Antigonus quoqꝫ deſcendens ad pedes Soſis ꝓſtratus ē. Quem nō miſertus ſoſius: ſed irridens antigonem appellauit⁊ in vincula coniecit. Cūqꝫ om̄is multitudo militum ad viſenda ſacra ⁊ phanū ſpoliandū incitaretur. refrenabat eos herodes acerbiorē ſibi qͣꝫ ſivictus fuiſſet fore dicens victoriā. Inuehebaturqꝫ in Soſiū ſi vacua facta opibus ciuitate ſolitudinis ſe regem relinq̄ret. De ſuis aūt facultatibſingulis ſe mercedē daturū firmauit. Cunqꝫ promiſſa cōpleſſet. ſoſius aurea cathena vinctum antigonū ducens ad antoniū remeabat. Quē antonius ſecuri ꝑcuſſit. Cōfirmatuſqꝫ ē herodes in regno iudee qͣrto āno: ex qͦ rome dyadema ſuſceperat ⁊ inde eſt ꝙ quandoqꝫ plures qn̄qꝫ paucioresanni regni herodis legūt̉. ¶ Facta ē autē diſſenſio inter mariennem ⁊ ſororem herodis ſaloniamHec illi meretriciū illa huic ignobilitatem obijciebat. Conſilio vero ſororis Herodes hircanū dolo occidit. Et hoc ẜm illos qͥ dicūt hircanū abſciſis ſibi auriculis ab antigono nō mortuū eſſe: ſedherode collocato in regno hieroſolimā rediſſe ⁊ īpriſtinū ſtatū ſacerdotij repoſitum ſed ſine adminiſtratione. Occidit aūt hircanū herodes ſub p̄textu ꝙ ſibi regnū deberi diceret hircanus. Inſolatiū vero marienne neptis hircani Ionathā fratrem eius cū eſſet. xvij. annoꝝ pontificem ordinauit ⁊ doſidem cū filio ſuo antipatre ad petitioneꝫmarienne quā ſupra modū amabat a hieruſalemexpulit. ⁊ ſolū tribus ſolennitatibus ad adorandū in hieruſalē aſcendere ꝑmittebat. Econtra ſalonia ſuggerente occiſus ē Ionathas. eo ꝙ ad regnū videret̉ aſpirare. Cūqꝫ accuſaret ſalonia ma

riennē de adulterio. addidit qd̓ expreſſe imaginēſuam miſerat antonio vt ad amorē ſuū eū incitaret. Quod vt cognoſceret herodes ad antoniū ꝓperauit. mariennem ſub cuſtodia viri ſalonie collocans. certa ei tradens inter ſigna. quibus ſi nūciatum ei foret mariennē occideret. Dūqꝫ moramfaceret herodes. vir Salonie q̄ ſibi fuerāt imꝑata marienne retulit. Reuerſo aūt herode vxor cūin ſinu eius dormiret. cū lacrimis q̄ de morte eiusimꝑauerat indicauit. deſilienſqꝫ a ſtratu herodesſciſcitabat̉ a ſorore: dormiuit ne vir tuus cū marienne. Que ait. Dormiuit. Qui ſtatim marienneꝫinterfeci fecit ⁊ virū ſororis. Ueꝝ de morte vxorꝭmarienne quā ſupra modum diligebat indoluitadeo. vt quaſi lunaticus crebro in amentiā verteretur. Cū aūt ꝯualuiſſet antipatrū cū matre reuocauit. filios aūt quos de marienne ſuſceꝑat .ſ. ariſtobolū ⁊ alexandrū romā miſit artibus liberalibus erudiendos. ¶ Tranſlatū ē itaqꝫ ꝑ hūc modū regnū de iuda ad alienigenas imminente xp̄iaduentu. Nam herodes vt dictum ē ex patre fuitydumeꝰ. antipater em̄ pater eius fuit de ydumeaEx matre fuit de arabia. Nam antipater eius pater duxit vxorem Cipris nomine: neptē regis arabum: de qua natus eſt herodes cū fratribus. Fecit tamē ſe circūcidi vt poſſet habere vxorē mariēnem iudeā. Sicqꝫ ſcias impletam prophetiā Iacob qua dixit Gen̄. penulti. Non auferet̉ ſceptrūde iuda ⁊ dux de femore eius: donec veniat qͥ mittendus ē. vel ẜm aliā literā meſſias. Inchoatuꝫ ēem̄ regnū in ſaul vel dauid: ⁊ durauit continuuꝫvſqꝫ ad Sedechiam vltimū de genere dauid vſqꝫ ad tranſmigratōnem. Poſtea non fuit ex totoablatum: ſed interpollatum. Nam temꝑe machabeorum ⁊ ſi non fuerit regnuꝫ ſeu dignitas regia:tamen ducatus ⁊ principatus populi iudeoꝝ fuitin illis machabeis. qͥ ſimul ⁊ ſacerdotes ⁊ duceserant. Ante autem tempus machabeoꝝ cōmuniter erat de tribu iuda vel leuitica: qui principaliores erant in illo populo. Nam zorobabel ⁊ neemias qui reuerſi ſunt de captiuitate babilonica licētiati a Dario ⁊ artharxerſe ad hiernſalem reedificandam ⁊ templum: erant de tribu iuda ⁊ eſdrasde tribu leuitica. Et daniel etiam cum ſocijs erātde tribu iuda. qui ī captiuitate erant ſuꝑ prouincias primiores ex ammīſtrationibus regni ſub nabuchodonoſor ⁊ balthaſar ⁊ dario. Sed cū eſſetducatus ſeu principatus in tribu leuitica vt tempore machabeorum qui fuerunt de tribu leui: tamen aliquo modo poteſt dici non defeciſſe de tribū iuda ducatus popnli. ex eo ꝙ ille due tribꝰ regalis iuda ⁊ ſacerdotalis leui adinuicem matrimonia contrahebant. vt patet in vxore aaron etvxore ioade ſummi ſacerdotis que erant de tribuiuda. Et ſic ex linea ſaltim feminina erant ducesde tridu iuda. Primus auteꝫ ex deſcendentibusde machabeis qͥ ſibi impoſuit dyadema ⁊ aſſumpſit dignitatem regiā fuit Alexander Ianneus vtdictū ē ſupra. A qͦ deſcendit hircanus vltimꝰ rexde ppl̓o iudeoꝝ. Sꝫ ab eo ſublato ꝑ ātigonū ꝑ regnum ſibi vſurpauerat poſtea. ſꝫ ab ātonio ſecuri