¶ Capitulū IIFo.LIII

et illi neceſſaria p̄parari iuſſit. Igit̉ aſcenſa nauſcd̓a admodū tempeſtate appulit eum. Quo ī loco dum curā equoꝝ famulis mandaſſet ip̄e qͦꝫ advidendū ſtatū loci ꝓcederet. obuiꝰ ei fuit nicolarex athenarū quondā ꝯſcolaſticus eius. Qui prior ſalutauit alexandrū nō tn̄ ſine ꝯtumelia. Naꝫaue īquit o puer: nec ille reſalutat. Tūc ſcd̓o nicolaꝰ. Et a quo inquit te arbitrarꝭ ſalutatū. Quippe ego ſum nicolaꝰ rex athenarū. Et Alexander.Quid inquit tibi ꝓdeſt iſta vana iactatio deſercraſtinis fluctuans. Neqꝫ em̄ iſtā arrogantiā approbo: Et nicolaus. Uellē inquit ſcire cur adſis:fatet̉ alexander ſe ad certamina quadrigarū ſtidio corone veniſſe. Tūc Nicolaus felle de nimiaindignatōne ſuffulſus: ꝯſputum adoleſcentulū ⁊maledictis increpitū dereliquit. At ꝟo alexādequi oīm diſciplinarū ꝯtinentiam oſtentare didicerat abſterſit a facie ſputamenta. et iniurie receꝑte arridens ait. Iuro equidē nicolae patris matriſqꝫ mee maieſtatem: ꝙ te etiā in pn̄ti certamīeſuꝑabo. ¶ Non multo poſt cū dies certa adueīſſet alexander nicolao ſuꝑato ⁊ reliquis qui certamini affuerant corona redimitus repatriat macedoniam. Offenditqꝫ forte philippū ſpreta olimpiade in cleopatre nuptias demutantē. Die auteꝫnuptiarū intrans tricliuiū regis coronatus. Sume inquit: Opater hūc primum laboris mei fructum. ⁊ coronā in caput eius tranſtulit ⁊ ait. Cuꝫego matrem meā iterum regalibꝰ nuptijs coniugabo. veſtro qͦꝫ participabo ꝯuiuio. Et his diciaduerſus philippum diſcūbit. Aderat auteꝫ interregales delicias lyſias quidam: ad riſum excitandum facetiſſimus. Qui cū in gratiam regis adoleſcentulū vellet admordere. multimodis verborum ridiculis ſepiꝰ illū aggreſſus: ac ſepiꝰ admonitus vt ad alium ſe verteret cui ludū ſuum placere ſciret. ⁊ ille nō obaudiret: tandē iratꝰ Alexander. poculū qd̓ ſibi p̄ manu erat iaculans lyſiamvulnerat. Sꝫ rex efferueſcente ira ꝓſiliens in alexandrum vulnerato crure ꝓcūbit. Tunc alexander arrepto gladio om̄es qui veluti ad ſe ꝯp̄hendendum irruerēt diſficit ⁊ egredit̉. Qui em̄ aderant philippū grauiter vulneratuꝫ in cubiculo inducentes lectulo deponūt. pꝰ plures dies cū iamſpes eſſet recuperande ſanitatis: ingredit̉ Alexāder ad philippum et olimpiadem matrem reconciliat ei.De nece philipᵐ .§. II.pi ex hiſtoria alexandri. Uin. li. v His tꝑibꝰ mothona ciuitas nunciat̉ obſequio regis deſciuiſſe.ad quam philippꝰ aīo incitatus cū adhuc viribuscorꝑis deficeret. cū exercitu miſit alexandrū quāin breui ſubegit. Ingreſſuſqꝫ ad patrē vt victoriam nunciaret. vidit in domo regia viros barbaro habitu indutos. ꝑcunctanſqꝫ cognoſcit Darijregis legatōnem. Qui legati venerāt ꝓ tributoatqꝫ cēſu terre .ſ. ⁊ aque. Mirat̉qꝫ petēdi morē ettitulū: dixitqꝫ vni illoꝝ qui primus eſſe videbat̉.hec ne elementa vendicant ꝑ ſe mortalibꝰ q̄ deuscunctis in cōi largitus eſt. Igit̉ ferri iubet ad da-

rium a ſe mandata .ſ. vti ab hac petendi cōſuetudine temꝑaret. Sin aliter: ſciret ſecum Alexādrop̄lio acrius ꝯcertaturū: his dictis exigit homīesꝓficiſci: ¶ Rurſus duꝫ vicina ciuitas de obſeqͥovacillaret. Alexandro datur expeditio ⁊ illuc ireiuſſus ē. Interea pauſanias quidaꝫ nomine opibus ⁊ delicijs affluens in olimpiadis amorē ꝓlapſus eſt. qd̓ cum ꝑ internūcios attemptaret ⁊ mulier ꝯſentiret .ſ. vt defuncto philippo ad illū tranſnuberet: pauſanias opportunū tempꝰ exiſtimansqꝛ alexander tūc forte aberat. cuiꝰ iam formidoloſum nomen erat nimiū: repente ruit ſuꝑ philippūeūqꝫ vulnere p̄uenit. Qui cum letaliter ꝑcuſſuseſſet mox pauſanias feſtinat ad raptum olimpiadis. Igitur cum adhuc populus in theatro turbaretur forte rebus ex ſententia ꝑpetratis. Alexāder ſuꝑuenit offenditqꝫ turbas ⁊ philippi vulnerairruenſqꝫ in reginam: dep̄hendit pauſanie violētiam: Cūqꝫ eum iaculo deſtinaret tenereturqꝫ formidine matris vulnerande. Olimpias ſic eū adhortatur. Iaculare inquit fili iaculare ne dubitesAlexander autem cum philippum adhuc ſpirareꝯperiſſet. iuſſit pauſaniam illuc adduci gladiumqꝫ in dexteraꝫ patris miſit: quo manu eius obpeteret occiditqꝫ eum. Ergo iam moriens philippꝰ:ait. Nihil eſt quod me finis vite aut mors contriſtet. vltus em̄ auctorem iniurie libens morior. etadiecit Reminiſcoro alexander deum matri tuepregnanti predixiſſe. quia vindicem filium eſſetparitura.De moribus §. III.huius philippi ait Iuſtiuꝰ li. ix. Fuit philippus rextam armoꝝ qͣꝫ ꝯuiuioruꝫ apparātibus ſtudioſior.cui maxime opes erant inſtrumēta belloꝝ diuitiarum queſtu qͣꝫ cuſtodia ſolertior. Itaqꝫ inter qͦtidianas rapinas ſꝑ inops erat. Erant in eo miſericordia ⁊ ꝑfidia ꝑiter dilecte. Nulla apd̓ eum rōturpis vincēdi fuit. Blandꝰ erat ꝑiter ⁊ inſidioſalloquio. qͥ plura ꝓmitteret qͣꝫ p̄ſtaret. Amiciciasvtilitate nō fide colebat: gr̄am finge̓ ī odio īſtruere inter ꝯcordes odia: ⁊ apd̓ vtrūqꝫ gr̄am querere ſollēnis illi ꝯſuetudo. Int̓ hͦ eloquentiā ⁊ inſignis oīno acuminis ⁊ ſolertie plena vt nec ornatui facilitas nec facilitati deeſſet ornatꝰ. De eo valeriꝰ philippꝰ alexandrū quorūdā macedonū beniuolentiā donis ad ſe conatū attrahere in epl̓a ſicincrepuit. Que te fili rō in hanc vanā ſpem induxit. vt eos tibi fideles futuros extimares. qͦs adamorem tui pecunia copulaſſes. Idem valeriusli. j. Philippꝰ pater alexādri appollinis oracl̓o admonitus. Ut a quadrige violentia ſalutē ſuā cuſtodiret. omnes currus ꝑ totum regnum diſiungi fecit. Locum etiam qui in boetia quadriga celebrabatur ſemper vitauit. Sed pauſanias in capulo gladij quo illum occidit quadrigam habuit celatam. ¶ His temporibus cum Philippꝰ mothonam vrbem expugnaret. De muris ſagitta iacta dextrū eiꝰ oculū inqͥt Iuſtinꝰ effodit. quo vulnere nec ſegnior ī bellū nec iracūdior adu̓ſꝰ hoſteſfactꝰ ē: adeo vt interiectꝭ diebꝰ paceꝫ dep̄cantibus