Capitulū IXFo.XL
quē hebrei dicūt fuiſſe eſdrā ſcribā. Rep̄hēdit ātſicerdotes de indebitis ſacrificijs. et ꝙ ſcandalizant ppl̓os ꝓpter mala eoꝝ oꝑa: vn̄ facti ſt̓ ꝯtēptibiles: vn̄ dic̄. Sacerdotes vos deſpicitꝭ nomē meum di. v. ait Hiero. ſuꝑ malach̓. Sacerdotes nomen dn̄i deſpiciūt ⁊ qͣꝫtum ad ſe panē pollutū offerūt: qͥ ad altare īdigne accedūt. quiqꝫ dato muuere ſacerdotiū p̄ſumūt. Panē qͦꝫ polluit qui doctrinā dn̄i in ppl̓o male diſꝑtit. qͥ honorat potentē⁊ deſpicit pauperē. Si offeratꝭ cecū aīal nōne malū ē. Cecū aīal ē qͥ ordīat īdoctū loco docti. magſtrūqꝫ facit qͥ vix poterat eē diſcipl̓s. Claudū offert qͥ lucra t̓rena q̄rētē locat vtpote pedē ī diu̓ſaponētē vnū ī dīnis alteꝝ ī carnalibꝰ. Languidūoffert qͥ vicioſuꝫ ꝓ religioſo hꝫ: qͥqꝫ tardū ⁊ pigꝝꝓ patiēte hꝫ. Reutimī ad me ⁊ ego reu̓tar ad vos⁊cͣ. Et īfra. Et dixiſtꝭ ī qͦ ꝯfigimꝰ te. Et ait ī decīs⁊ pͥmicijs. qꝛ .ſ. eas nō datꝭ. ⁊ ī penuria vos maledicti eſtꝭ. Hiero. Si qn̄ fames ⁊ penuria ⁊ oīm reruꝫ egeſtas opprimit md̓m: ſciamꝰ hͦ ex ira dei deſcende̓. qͥ ſe ī pauꝑibꝰ ſi nō recipiūt el̓yam frandari loqͥt̉: ⁊ ſua poſſeſſiōe. xvj. q. j. Reu̓timī. ¶ Ecce ego mitto angl̓m meū ⁊ p̄ꝑabit viā an̄ faciemmeā ⁊cͣ. Et ī fine. Ecce ego mittā helyam teſbitēan̄qͣꝫ veīat dies dn̄i magnꝰ ⁊ t̓ribil̓ ⁊ ꝯu̓tet cor patrū ad filios. ¶ Fuer̄t ⁊ pl̓es alij ꝓph̓e ī vet̓. teſ. ſvel nō ſcripſer̄t libros ſuaꝝ ꝓph̓iaꝝ vl̓ ſi ſcripſer̄tnō ſūt recepti ī canone: qͣꝫuis ml̓ta ꝓph̓ica eoꝝ dicta ī diu̓ſis libris hēant̉: vtꝫ ī libris Reg. Precipui āt fuer̄t qͥ etiā claruer̄t miracl̓is helyas ⁊ helyſeꝰ ī ppl̓o iſrl̓ de qͥbꝰ dictū ē sͣ. in. iij. ⁊. iiij. Reguꝫ.Notādū etiā ẜm aug. ꝙ nō ſolū ꝟba patꝝ ve.teſta. qͥbꝰ aliqͣ futura p̄dixer̄t. fuer̄t ꝓph̓ica: ſꝫ etiāgeſta illiꝰ ppl̓i fuer̄t q̄dam ꝓph̓ia vite ppl̓i xp̄ianiUn̄ ⁊ hēbrei ī nūero ꝓph̓aꝝ ponūt oēs libros hiſtoriales ſuꝑiꝰ poſitos .ſ. ioſue. iudicū ⁊ regū. et alibris ꝓph̓aꝝ excludūt iob. ꝑalip. dan̄. pſalteriuꝫ⁊ libros ſalomonis: appellātes hos agyogͣpha vtdicet̉ pleniꝰ in. §. ſequenti.Iob aūt gētilis §. XII.⁊ ſi ī libro ſuo ml̓ta ꝓph̓ice dixit ꝑmaxime de vltima reſurrectōne corpoꝝ aꝑtiꝰ ceterꝭ omībꝰ ẜm hicro. Scio inqͥt ꝙ redēptor meꝰ viuit: ⁊ vn̄ redemptor niſi ꝑ paſſionē. et in nouiſſimo die de t̓ra ſurrecturꝰ ſum ⁊cͣ. Et de ml̓tis alijs myſterijs chriſti⁊ eccl̓ie. Ut on̄dit greg. ī moraliū libros: tn̄ ab hebreis nō in nūero ꝓph̓aꝝ ponit̉: ſꝫ agyogͣphoruꝫ.Diuidūt em̄ hebrei ve. te. in qͣtuor ꝑtes. primamappellāt legē .ſ. v. libros moyſi. ſcd̓am ꝓph̓as vocant: ſb̓ hac ꝯp̄hendētes libꝝ ioſue primū libꝝ indicū: ſcd̓m cū hiſtoria ruth. terciū ponētes pͥmū ⁊ſcd̓ꝫ r̄gū ſamueli intitulātes. iiij. iij. ⁊. iiij. libros regū: quintū yſaiā: ſextū hieremiā: ſeptimū ezechielem: octauū volumē: duodecim ꝓph̓arū minoꝝTerciā ꝑtem ve. te. nūcupāt agyographa .i. ſctſcribētia q̄ autētica hn̄t. ⁊ ſunt. ix. ſcꝫ iob pſalterium dauid: ꝓuerbia ſalomonis. eccl̓iaſtes eius etcanticūcanticoꝝ. danielē: ꝑalipomenon primū ⁊ſcd̓m: eſdras duos hn̄s libros: heſter. ⁊ ſic in totūxxij. ponūt autēticos. Quartā ꝑteꝫ appellāt apo-
cripha .ſ. libꝝ ſapīe: eccl̓iaſticuꝫ: thobie: iudith: etmachabeoꝝ primuꝫ ⁊ ſcd̓m. Eccl̓ia ſctā tn̄ etiamapocripha recipit vt vera: vtꝫ di. xv. ſctā romāa⁊ vt vtilia ⁊ moralia venerat̉. ⁊ ſi in ꝯtentiōe eoꝝq̄ ſt̓ fidei nō vrgētia ad arguēdū. ¶ Reuertendoad iob. Sciendū pͥmo: ꝙ aliqͥ dixerūt ⁊ male iobnō fuiſſe in reꝝ naͣ: ſꝫ iſtā hiſtoriā eſſe ꝑabolā cōfictam vt thema diſputatōnis de diuīa ꝓuidentiaSꝫ. b. Tho. in expōne ſuꝑ iob hͦ reprobat ꝑ hͦ: ꝙꝯnūerat̉ alijs qͥ fuer̄t ī md̓o. dr̄ eī Ezech̓. xiiij. Sifuerint noe. iob. ⁊ daniel iſti tres viri ī medio eiꝰ:ipſi iuſticia ſua liberabūt aīas ſuas. ⁊ Iaco. v. dr̄patiam iob audiſtis ⁊cͣ. Fruſtra aūt ꝓponereturnob̓ in exemplū patīe iob ſi nō fuiſſet ī reꝝ naͣ: nōgͦ de hͦ dubitādū. ¶ Scd̓o dubitat̉ qͥs fuerit iſteiob: ⁊ de qͦ gnͣe. Et aliqͥ quidē dicūt deſcēdiſſe abeſau aſſerētes eē illū de qͦ dr̄. j. ꝑalip. j. Mortuꝰ ēbalath ⁊ regͣuit ꝓ eo iobab. filiꝰ zare de boſra. huius opi. fuit yſidorꝰ. in li. de ortu ⁊ obitū ſctōꝝ vbiait. Iob filiꝰ zare de boſra rex ydumeoꝝ. quartuspꝰ eſau ſucceſſor balath. filij beor in regno. Idempolicratꝰ. Hiero. aūt ī hebraicꝭ qōnibꝰ videt̉ dice̓ꝙ iob deſcenderit a nachor fr̄e abrahe ex melchavxore eꝰ. Dr̄ em̄ ꝙ de nachor natꝰ ē filiꝰ noīe husde cuiꝰ ſtirpe iob deſcēdit. Un̄ dr̄ in prin. hꝰ librivir erat ī terra hus. Un̄ ⁊ yſid̓. dic̄ iob adequatūeē moyſi .i. ꝙ fuerit qͣſi eo tꝑe qͦ moyſes. ¶ Tercōdubitat̉. Quis ꝯpoſuerit libꝝ iob. Ad qd̓ quidādicūt fuiſſe moyſen referentem geſta illiꝰ ſctī viri.Alij vnū aliū ex ꝓph̓is nō determinātes quē alijſalomonē vel amicos iob. Ceteri ip̄m iob: ⁊ iſta ēcōior opīo quā ſeqͥ vr̄ greg. papa dicēs. Arbitrari veriꝰ poſſumꝰ: ꝙ idē iob qͥ certamīa ſpūalis pugne ſuſtinuit: etiā ꝯſūmate ſue victorie geſta narrauit. Sꝫ idē in prin. moraliuꝫ ait. Qui hͨ ſcpͥſeritvalde ſuꝑuacue q̄rit̉: cū auctor hꝰ libri ſpūſſanctꝰfidelit̓ credat̉: ſic̄ etiā qͥ noſſet lr̄as aliqͣs eē regisinanit̓ q̄reret̉ qͦ calamo ſcripte fuerīt. Et ſic apparet de cā efficiēti pͥncipali .ſ. deo: ⁊ ſcd̓aria .ſ. iob.¶ Cā aūt final̓ ē ẜm Tho. ſuꝑ iob in pͥn. ad oſtendendū qͣliter res hūane dīna ꝓuidentia regunt̉:cuiꝰ opīo ꝯͣria maxime hūano generi eſt nociua.Nā ſublata dīna ꝓuidētia: nll̓a apd̓ hoīes dei reuerentia aut timor cū ꝟtute remanebit. Hāc peſſimā opinionē ſecutꝰ ē epichurꝰ: ẜm lactantiū inli. inſtitu. eā ⁊ multi qͥ ſibi ſapiētes vident̉ ſectantur: dicētes oīa ī hoībꝰ euenire vel a caſu: niſi qͣꝫtum hūana ꝓuidētia ⁊ ꝯſilio regūt̉: vel a fato neceſſitate .i. ꝯſtellatōnibꝰ celi. Un̄ eorū qͥ dīno ſpūſapīam ꝯſecuti ſunt fuit p̄cipuū ſtudiū hāc falſaꝫopinionē remouere a cordibꝰ hoīm. et hͦ fit in lib̓.iob. On̄dit̉ eī ꝑ ꝓbabiles rōes res hūanas a diuina ꝓuidentia regi. Id aūt qd̓ p̄cipue videt̉ impugnare res humanas diuina regi ꝓuidentia ē afflictio iuſtoꝝ. Nam ꝙ bona malis eueniāt. ⁊ ſi irra.tionabile primo aſpectu appareat ⁊ ꝓuidentie cōtrariū: tamen habere pōt aliquā excuſatōnem .ſ.ex miſeratōne diuina. Sed ꝙ inſti affligant̉ ſinecauſa: videt̉ totaliter ſubrure ꝓuidentie fundamentū. Proponit̉ gͦ ad qōnem intentā. qͣſi quoddaꝫ thema multiplex ⁊ gͣuis afflictio ſctīſſimi iob
F 2