Titulustercius

tur edidit quidaꝫ nominatus ieſus ſyrach qui fuit tempore ſymeonis filij onie poſt reuerſionē populi iudeorum de babilonia. qui qͣꝫuis ſit plenumorali ſapientia et ideo ab eccleſia receptus adlegendū nō tamen autenticus ad ꝓbandum ea q̄veniūt in contentōneꝫ fidei: ideo habet̉ in primoca. Fons ſapīe verbū dei in excelſis.¶ Capitulū .V.Nter quatuor prophetas qͥ maiores dicunt̉: qꝛ ꝓphetieIeorum ſunt multiplices ⁊ multam ſcripturam continent. Primus eſt yſaias. qͥ ita apete deſcribit myſteria incarnatiōis ⁊ paſſionis xp̄ivt ẜm hiero. videat̉ magis hiſtoriam euāgelij texere qͣꝫ futura ꝓphetice denunciare: ⁊ ꝓut fuit nobilis genere qꝛ de ſemine regio: ita vt urbanā eloquentiam ſeruat in ſuo ꝓphetico ſermone: nil ruſticitatis habens admixtū. habuit aūt vxorē et filios. ꝓph̓auit aūt tꝑibus ozie ioathan achaꝫ ezechie manaſſes reguꝫ iuda in hieruſalem. a quoꝝvltimo oīm ſuo tamen cōſanguineo. qꝛ ydolatriāet alia ſcelera eius arguebat fectus eſt in duas ꝑtes. ⁊ ſerra lignea vt magis cruciaret̉ ẜm HieroEt vt dicit̉ in hiſtoria ſcolaſtica cū ip̄e Yſaias exanxietate pene ſitiēs aquam peteret ad refrigeradum os ſuum: iudei vt crudeliſſimi noluerūt ei cōcedere: ſed deus de celo immiſit in os eius. Hic axiij. ca. vſqꝫ ad. xxiij. ꝓphetando deſcribit oneraiudeorum .i. iudicia et exterminia futura de ꝓpinquo illis nationibus. quas nominat .ſ. babilonismoab damaſci egypti deſerti maris vallis viſionis tyri ⁊ aliorum.Prophetauit quo. §. I.qꝫ yſaias de exterminio ⁊ flagellatiōe quam deuſfecit ꝯtra multas ciuitates ꝑ nabuchodonoſor vtinſtrumētum ſue iuſticie. ꝓpter qd̓ dixit dominUirga fitroris mei aſſur. qꝛ .ſ. ꝑ eū regē aſſyriorūmultos flagellauit. Et ſubdit. Ipſe aūt .ſ. aſſur n̄cognouit me. quia nō deo attribuit illam potentiam et victoriam ſed ſuis viribus: nec vt miniſteret executor diuine voluntatis hec faciebat: ſed vtambitiōi ſue ⁊ cupiditati ſatiſfaceret. Demū ⁊ ip̄eadeo flagellatꝰ eſt quando ꝯuerſus eſt in beſtiaꝫẜm fantaſiam ſui ⁊ aliorum. Et de illo etiam dicitur. Quō cecidiſti d̓ celo lucifer ⁊cͣ. yſa. xiiij. Queverba habent̓ duplicem ſenſum litteraleꝫ. Unuseſt de dyabolo ex ſuꝑbia ruente. et ſic eſt ꝓphētiade p̄terito. Alius eſt de nabuchodonoſor ſuꝑbo:et ex his verbis videt̉ damnatus in inferno. ſedcum dicat Aug. xxiij. q. iiij. nabuchodonoſor penitentiam meruit fructuoſam: et idē Gratianꝰ depe. di. j. oportet dicere ꝙ iſtud intelligat̉ de nepote ſuo baldaſſar. vel ſi de magno nabuchodonoſoꝫ intelligit̉ ꝙ poſtea recidiuauit in peccata ydolatrie vel aliorum.Locutꝰ eſt domi­ .§. II.nus ad achaꝫ dicens. Pete tibi ſignū a dn̄o deotuo in ⁊cͣ. Pro huius declaratione ſciendū ꝙ iſte

achaꝫ rex iuda fuit impius ⁊ ydolatra. et ideo tradidit dn̄s eum in manibus regis ſyrie ⁊ regis ſamarie. pͥmo qn̄ venerunt contra eū ad bellum. nāmagna partem exercitus eius ceperunt vt habetur in. iiij. Reg. Cū aūt veniſſent ſecundo p̄dictiduo reges cōtra achaꝫ ad deponendū eum de regno. dominus cōſolatus eſt iſtum achaꝫ timentēillos. ꝓmittens liberationem ſuam ab eis. Et qͥanō firmiter credebat: ideo dixit yſaias ex ꝑte dei.Locutus eſt dn̄s. Pete tibi ſignū. q. d. ſi non credis verbis meis ad ꝯfirmationē veritatis quamdixi tibi .ſ. ꝙ liberaberis: pere quod vis ſignuꝫ vicogaris credere. In ꝓfundū inferni. i. vt ſcindat̉terra ⁊ pateat os inferni ſicut aꝑta eſt terra ⁊ deglutiuit dathan. Uelut ſamuel reuocatus ab inferis ad requiſitionē ſaulis. Siue in excelſuꝫ ⁊ ſupͣ.i. de celo ſic̄ petijt ⁊ obtinuit ſignū ezechias in ſole. reuertente retro. x. lineis. Sed achaꝫ vt maluhomo reſpondit. Nō petam .ſ. ſignū a deo. ⁊ quaſi ſub ſpe pietatis ſe excuſans ſubdit. Nō temptabo dominū. q. d. hoc eſſet temptare deum: qd̓ nōlicet. Sed ip̄e nō hac ratione negauit ſe petiturūſed reuera qꝛ malus erat auerſus a deo: et ydolatrie deditus. ideo noluit petere ſignuꝫ timens nein ſigno deus glorificaretur et ydola ſua vilificarent̉ in quibus cōfidebat. vnde et alia lr̄a hꝫ. necexaltabo dn̄m. vel etiā qꝛ in regno ſuo vel potentia ſua vel rege aſſyriorū cōfidebat ⁊ non in deo.vnde quaſi nō curabat de adiutorio dei. Cui yſaias. Audite ergo domus dauid. Nō dixit. AudAchaꝫ. ſed domus dauid. Et hoc vel qꝛ om̄s dedomo ſua conſentiebant ei in malicia ſua: vel qͥadauid ꝓmiſſus eſt chriſtus. et ideo domui dauiddabat̉ chriſtus in ſignū. Nunqͥd paruꝫ vobis eſtad merendā diuinā iram moleſtos eſſe hominibꝰquos ſpoliaſtis vel ꝓphetis quibus non credidiſtis. Quia moleſti eſtis ⁊ deo meo eum. relinquēdo et ydolis ſeruiendo. ꝓpter hoc dabit dominꝰvobis ſignū veſtre liberationis ſequende. q. d. etſi nō vultis ſignū petere ꝓpter maliciā veſtramne ex ſigno huius exaltet̉ deus. ip̄e tn̄ dabit. Et ſignū quod maximū erit .ſ. liberatiōis vniuerſalimundi a peccato ⁊ dyabolo. Et ꝑ hoc maius poteſtis perpendere ꝙ poteſt ⁊ minꝰ .ſ. liberare nosa poteſtate ⁊ malicia temporali illorum duoꝝ regum. Signū aūt hoc eſt. Ecce virgo concipier etpariet filiū ⁊cͣ. ¶ Ubi ſciendū ꝙ iudei obſtinati inſua ꝑfidia multa circa iſtā ꝓphetiaꝫ obijciunt arnegandū vel obſcurandū myſteriū incarnatiōishic compreſſum. Et primo ſic. dominus intendebat dare ſignū illius liberationis achaꝫ de manibus illoꝝ duoꝝ regū vt dictū eſt: ſed ad. illā liberationē nihil cōſonat incarnatio chriſti. Ad qd̓ d̓cendū ꝙ incarnatio ip̄a ſignificat illā liberationēꝑ locū a maiori. qꝛ ſi deꝰ dabit filiū ſuū ad ſalutētotius mūdi: multomagis poterit ſaluare ab illiꝑticulari ⁊ tꝑali afflictione. ¶ Secundo obijciūtſignū quod dabat̉ de virgine paritura dat̉ ad p̄ſentes ſed incarnatio nō fuit facta temporibus illorum. Et ſic videt̉ ꝙ nullū ſit ſignū. ℟n̄. ꝙ qͣꝫuiſincarnatio nō fuerit facta pn̄tibus hominibꝰ illiꝰ