Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Seite
XVIIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū IIIIFo.

XVII

ca. Et in .xxvj. mandauit de tabernaculo fiendo de tabulis laminis aureis cooꝑtis: cuiꝰ longitudo eſſet. xxx. cubitoꝝ: latitudo. x. ⁊ ſil̓iter altitudo: cū baſibus argenteis. Et in medio tabernaculi ꝑ latitudinē mandauit fieri velū pulcrū appenſuꝫ ſuꝑ quatuor colūnis qd̓ diuidebat ſancta a ſāctaſanctorū. ⁊ ſpaciū ſanctaſctōrū erat ꝑ longitudinē decē cubitorū: ſpaciū ſanctorū. xx. cubitoꝝ.Habebat aūt quadruplex oꝑimentū. Primuꝫ decortinis intextis varijs coloribꝰ. Scd̓m de ſagiscilicinis. Terciū de pellibꝰ rubricatis. Quartū depellibꝰ iacinctinis. Et in introitu erat tentorium.Eratqꝫ introitus ex ꝑte orientis ſic̄ mō ecōtra introitus eccleſiaꝝ eſt ex ꝑte occidētis. In. xxvijca. deutro. ꝯtinet̉ ꝙ mādauit dn̄s fieri altare holocauſtoꝝ ante introitū tabernaculi. qd̓ eēt longitudinis qͥnqꝫ cubitoꝝ. Et ſimiliter latitudinis altū aūt tribꝰ cubitꝭ: de lignis ſethim. ſe cooꝑtis ereIbiqꝫ cremabant̉ ſacrificia. Fecit etiā fieri atriicirca tabernaculū qd̓ cortinis ambiebat̉. cꝰ longitudo erat centū cubitoꝝ. latitudo. l. In. xxvijca. habet̉. de veſtimētis ſacerdotibus fiendis. etcōes ſacerdotibꝰ oībꝰ cū miniſtrabant erāt qͣtuorſ. feminalia. et veſtis linea. baltheū ⁊ thyara. Sūmi ꝟo ſacerdotꝭ cū intrabat in ſanctaſctōꝝ quoderat ſemel in anno .ſ. de mēſe ſeptēbris in feſto ꝓpiciatiōis decima .ſ. die erāt he veſtes qͥbꝰ induobat̉ vltra p̄dictas. Tunica iacīctina q̄ ſtricta eratvt tunicella. in cꝰ extremitate inferiori erāt tintinnabula ⁊ malogranata intexta. Exinde ephoth.poſt rōnale in pectore qd̓ erat qͣdrū et retro ī ſcapulis ſuꝑhumerale: et lamina in fronte ad modūlune. In. xxix. ca. fit meatio de ſacrificijs factisin ꝯſecratiōe ſeu inunctiōe ſacerdotis aaron ⁊ filioꝝ eiꝰ. Et in. xxx. ca. mādat̉ de altari thimiamatis fiendo ⁊ de labio eneo: in qͦ lauabāt ſacerdotes manus ⁊ pedes qn̄ hēbāt mīſtrare qd̓ pone̓t̉inter introitū tabernaculi ⁊ altare holocauſtoruꝫDe thymiamate cōponēdo ad moduꝫ vnguentiex myrrha. cynamomo caſſia ⁊ fiſtula cannella etoleo. qͦ thymiamate vnge̓nt̉ oīa q̄ erāt in tab̓naculo. ⁊ ip̄i ſacerdotes ꝑ hanc vnctionē ꝯſecrabātIn. xxxj. ca. narrat̉ ꝙ deꝰ dedit ſapīam beſeleel de tribū iuda et oliab de tribu dan ad faciendioīa p̄dicta. ⁊ ꝑtinēt iſta ad oīa ſacra cū ſolennitaribus etiā iudeoꝝ. qͣꝝ tres ſunt durantes ꝑ ebdomadā .ſ. phaſe. penthecoſt. ⁊ ſcenophegia ſeu tabernaculoꝝ. De ſacrificijs ꝟo q̄ fiebāt de aīalibet oblatiōibꝰ q̄ fiebāt de rebꝰ aridis: vt panibꝰ ethmōi. ⁊ libaminibꝰ de rebꝰ liquidis: potiſſime hr̄in li. Leuit. licet ⁊ alibi aliqn̄ aliqͣ ponant̉. Sacr̄aiudeoꝝ erāt circūciſio inchoata in abraam: Eſusagni paſcalis de qͦs. in ca. xij. Exo. Unctōnes ſacerdotū. Cinis vitule aſꝑſus ⁊ q̄dā ſacrificia. obſeruantie dicūt̉ diſcretio mūdoꝝ ab īmundis: deqͥbꝰ hr̄ in leuit. Oīa hͨ ꝑtinēt ad cerimonialia iudeoꝝ q̄ nūc ceſſant. vn̄ ⁊ dānabiliter obẜuāt̉.Redeūdo ad§. V.hyſtoriā. Cū moyſes in monte cū dn̄o ꝑmaneret:ſurrexit ppl̓s dicēs ad aarō vt faceret eis deos au

reos qͥs colerēt. Et qꝛ hur reſtitit ⁊ ꝯͣdixit eis ſputis ab eis ē ſuffocatꝰ vt tradūt hebrei: et ſi nō habeat̉ in textu. Aaron dixit vt afferrēt inaures aureas vxoꝝ ſuarū. Quo facto fecerunt ex eis fuſoauro vitulū ⁊ adorauer̄t vitulū ꝓ deo. Dn̄s autēdixit moyſi ꝙ deſcēderet de mōte qꝛ ppl̓s ſuꝰ peccauerat ydolatrādo. ⁊ ꝙ volebat eū delere de t̓raqꝛ dure ceruicis erat. ſꝫ orās moyſes placauit irādn̄i. Deſcēdēſqꝫ de mōte cū tabulis lapideis ſcriptis digito dei. ad radices montis vidēs ppl̓m colere vitulū: motꝰ ira ꝑ zelū ꝯfregit tabulas. ⁊ poſtrep̄hēſionē aaron de fabricatiōe vituli ⁊ excuſarionē ſui: vitulū fregit p̄cepitqꝫ leuitis vt ſecū acciꝑent gladios ⁊ om̄s qͥ ydolatrauerāt occiderentnemī ꝑcentes nec etiā ꝑentibꝰ. Dicūt hebrei ꝙ apparebat pilꝰ aureus ī barbis ydolatraꝝ. Et ſic diſcernebant̉ ab alijs ⁊ occiſa ſūt. xxiij. milia viroꝝꝓpter hͦ reuerſuſqꝫ moyſes ad dn̄m in montē. rogauit vt aūt dimitteret ppl̓o illā culpā aut delereteū de libro vite. Cui dn̄s rn̄dit ꝙ deleret eū qͥ offēderet. ⁊ ꝙ duceret ppl̓m illū ad locū quē dixerat ⁊angelus eiꝰ p̄cederet eū: hͨ oīa. c. xxxij. Poſt hͨmoyſes reuerſus ad caſtra tetendit tabernaculūexͣ caſtra. Illucqꝫ accedente qͥ hēbat aliqͥd qōnisibat ad eū: ⁊ moyſes ītrās tabernaculū ꝯſulebatdn̄m. nubes ante tabernaculū ī modū colūne apparebat. loquebat̉ an̄t moyſes cū dn̄o vt dr̄ ī lr̄a.facie ad faciē ſicut amicus cū amico ſuo. Erat tn̄ille angelꝰ dn̄m rep̄ſentās. Rogāte aūt moyſe vton̄deret ſibi faciē ſuā ⁊ gl̓iam ſuā. Rn̄dit ꝙ facieꝫſuā videre nō poterat homo viuēs: ſꝫ in petra ſeponeret et ip̄o trāſeūte poſteriora eiꝰ videret. Dixit etiā ei. Oſtendā tibi om̄e bonū. qd̓ fit in viſione eēntie diuine. vn̄ ⁊ tho. ⁊ aug. dicūt ip̄m in preſenti vidiſſe deū ꝑ eēntiā. hͨ capi. xxiij. Exindemoyſes ex mādato dei faciēs duas tabulas lapideas aſcēdit in montē ſynai cū eis: in qͥbꝰ oꝑe deiſculpta ſunt. x. p̄cepta. ꝓmittenſqꝫ deus ꝙ ppl̓mintroduceret in terrā ꝓmiſſaꝫ pr̄ibꝰ eoꝝ. p̄cepit ꝙnō colerēt deos eorū nec inirēt mr̄imonia cū eis.et pͥmogenita ſibi offerrent̉ ⁊ ter in anno accede̓ntad locū noīs ſui .i. vbi eēt tēplū. Steritqꝫ moyſeſin monte ſynai ſcd̓o. xl. diebꝰ nō comedēs nec bibens. Deſcendenſqꝫ de monte locutꝰ eſt ppl̓o quedn̄s mandauerat. Et ex radijs exeuntibꝰ ex faciemoyſi videbat̉ habere cornua. vn̄ moyſes velabat faciē cū loquebat̉ ppl̓o. hͨ ca. xxxiiij. Admonuit aūt moyſes ppl̓m vt offerrēt donaria auruꝫvel argentū vel quecūqꝫ alia ad ꝯſtructionē tab̓naculi q̄ ſponte vellent. qd̓ ⁊ fecerūt vt hr̄ in cap.xxv. pꝰ q̄ in qͣtuor capl̓is ſequentibꝰ ꝯtinet̉ qͣtenꝰbeſeleel ⁊ oliab cū adiutoribꝰ eoꝝ fecerūt tabernaculū ⁊ alia de qͥbꝰ p̄ceperat dn̄s moyſi fieri ꝑ ſingula narrando. his igit̉ cōpletis p̄cepit dn̄s moyſi vt erigeret tabernaculū ip̄m. ⁊ oīa ꝑtinentia adipſuꝫ locaret ꝓut ordinauerat. ⁊ aaron ⁊ filios cōſecraret ⁊ ſacrificia ordinata offerret. Que cū impleta eſſent et omnia aptata prima die pͥmi menfis ſecundi anni egreſſionis de egypto ad radiceſmontis ſynai. impleuit nubes tabernaculū ⁊ gloria domini choruſcante non poterat moyſes ītra-

C 3