Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

TitulusQuartus

⁊ cōtentione orta inter ip̄m ⁊ fratres de regnoiudicio anūculi remanſerunt quieti. Qui xerſes fuit valde laſciuus et ſui capitis. et bellummouens cum innumerabili exercitu et nauibꝰmille ducētis deuictus ē. a leonida rege ſpartanoꝝ cū qͣtuor milibus tm̄.fo. xlvj.De quibuſdā p̄claris viris gentilibus .ſ. Themiſtode. Pindaro. ſophocle. euripide. herodotohyſtoriographo.fo. xlvij.De arthabano qͥ regnū obtinuit ꝑſarū miromō.Cui ſucceſſit artarxerſes.fo. xlvijDe Empedocle ⁊ permenide qui in ph̓ia claruerūt. ⁊ pluribꝰ alijs mūdi ſapiētibꝰ. fo. xlvijDe Neemia pincerna dicti regis artarxerſis quiviceſimo anno regni ſui obtinuit. vt hieroſolimam pergeret ad reedificandum muros ciuitatis cum multis alijs. quo aduenientes multipliciter infeſtati ſunt a finitimis gentibus. Etde Eſdra populū docente. fo. xlvij. in fine.De Ipocrate medico. ⁊ Gorgia rhetore qui inſifo. xlviij.gnes habiti ſunt eo temꝑe.De ſocrate philoſopho moralibꝰ totaliter ſe dante ⁊ notabilibus ſentētijs eius. ⁊ diſcipulis ariſtippo ⁊ antiſtene.fo. xlviij.De xerſe regnante in Perſia poſt Artarxerſem.poſt quem regnauit ſogdianus. Cui ſucceſſitdarius cognomento nothus. Quo temꝑe natus eſt plato philoſophus. ⁊ ſocrates venenoperijt.fo. xlviij.De Alcibiade diſcipulo ſocratis. qui infortunatus fuit. Et de Cudoxo aſtrologo ⁊ Euripide.fo. xlix.De Artarxerſe qui ſucceſſit Dario in in perſia. vtfilius eius qui aſſuerus dicitur in libro heſter.qui poſt repudiationem vaſti regine. heſter reginam ex genere iudeoruꝫ vxoreꝫ duxit. neptēMardochei. ⁊ cum aman primus poſt regemprocuraſſet exterminiū iudeorum. ipſa reginaHeſter oratione premiſſa ab Aſſuero obtinuitmortem ipſius Aman. ⁊ omniū inimicorū populi ſui. ⁊ reuocationem ſententie eius contraip̄m populū.fo. xlix.De Zenofonte diſcipulo ſocratis. ⁊ de Diogenequi fuit caput ſecte cinicorum philoſophorum⁊ de vita ip̄ius auſtera ⁊ paupertate. ⁊ euſippo philoſopho.fo. xlix.De dyoniſio tyranno ſicilie.fo. l.De Platōne philoſopho qui vtrāqꝫ philoſophiam cōplexus eſt. diuidens eā in moralē naturalem ⁊ rōnalem. Et de deo mirabiliter locuteſt ⁊ de erroribus eius.fo. l.De archita tharētino ⁊ dictis eius.fo. lj.De demoſtene ⁊ eſchino oratoribꝰ claris. fo. lj.in fine. ⁊. lii. in principio.CEcundum capitulum. de alexandro magno qui natus ē regnante Ochi rege ꝑſarum. ⁊ ex philippo rege macedonū. ⁊ olimpiade vxore eius. aliqui tamen dicunt illegitimū. ⁊ non ex philippo. ſed ex nectabano aſtrologo. ⁊ olimpiade conceptuꝫ. qui ſimulauit ſedeū armoniū. Incipit anno igit̉. fo. lij.

D alexādro magno. ⁊ forma eius ac pedagogoeiꝰ leonide quē leonibus deuorandū expoſuit⁊ pr̄em nectabanū p̄cipitauit in foueā. ex quomortuus ē.fo. lij. ꝓpe finē.De ip̄o alexādro. qui etatis ſue. xv. āno nicolaūregē athenaꝝ. deuicit. ⁊ de nece philippi. fo.lij. in fi. ⁊. liij. in prin.De moribus philippi regis macedonie fo. liij.De arſanio filio ochi. qͥ ſucceſſit ei in monarchiaꝑſaꝝ cui ſucceſſit dariꝰ filiꝰ eiꝰ. cū quo plura p̄lia egit alexāder. ⁊ demū deuicit. ⁊ monarchiam perſarū tranſtulit ad grecos.fo. liij.De litteris deſtinatis a dario Alexandro ⁊ reſpōſis eius.fo. liiij.De ip̄o alexandro qui feſtinās ad capiēdā hieroſolimā cum vidit iadū ſummum ſacerdotē inhabitu pontificali ſibi obuiantem. de equo deſcendens eum veneratus ē ꝓut in ſomnis admonitus fuerat.fo. liiij. in vlti. colDe bario qͥ maximā pecunie qͣntitatē alexandrodare voluit ac regni portōem. ⁊ filiā ī mr̄imoniū vt a bello ꝯͣ eū ſuſcepto deſiſteret. nec acqͥeuit. ⁊ de ip̄o alexādro qͥ ī hītu trāſformato acceſſit ad ꝯuiuiū darij ab eo nō cognitꝰ. fo. lv.De alexādro ꝙ tādē īterfecto dario babiloniā obtinuit. qͥ tn̄ īterfectores cꝰ crucifigi fecit fo. lv.De moribꝰ alexādri ⁊ pōpa eiꝰ ⁊ laſciuia. ⁊ furore qͥ pl̓es ſibi amiciſſimos īterfecit. fo. lvj.De ip̄o alexādro quō diuerſos ⁊ ml̓tos prīcipesſibi ſb̓iecit. ⁊ natōes plurimas ſb̓iugauit ⁊ porrū r̄gē potētiſſimū ac ditiſſimū deuicit fo. lvj.De ip̄o alexādro. ꝙ ī qͦdā p̄lio vulneratꝰ fuit nectn̄ a p̄lio deſtitit donec vulnerātē occide̓t ⁊ cūcādace regina opulētiſſima pacē fecit. fo. lvj.De alexādro parāte ſe ad bellū ꝯͣ bragmanos. ⁊epl̓a deſtinata ei ab ip̄is. in qͣ deſcribūt̉ mirabiles mores eoꝝ. ⁊ rn̄ſione alexandri ad eos notabili.fo. lvij. in princi.De ip̄o alexādro qͥ poſtqͣꝫ ml̓tas r̄giōes obtinuit⁊ qͥs nōdū obtinuerat legationes miſerāt ſe etofferēdo in ſubditas demū apud babiloniaꝫ amedico ſuo theſalo p̄ꝑato veneno interijt. āncvite ſue. xxx. alij tn̄ dicūt venenū ei a ſorore p̄paxatū.fo. lvij. in fi. ⁊. lviij. in princi.Erciū capl̓m. de ſapiētibꝰ mūdi qͥ floruerūt eo tꝑe. et primo de areſtotile maximoph̓oꝝ. Incipit de ph̓is.fo. lviij.De libris qͦs edidit areſtotiles ⁊ quibuſdā dictisfo. lviij.eius moralibus.De apuleio ph̓o. ⁊ qͥbuſdā dictis eiꝰ. fo. lix.De hermete ph̓o qͥ ⁊ mercuriꝰ trimegiſtꝰ dictꝰ eſt⁊ qͥbuſdaꝫ dictis eiꝰ moralibꝰ de deo. fo. lix.De plotino ph̓o platonico. ⁊ dictis eiꝰ qͥ poſuit qͣtuor genera virtutū .ſ. politicas purgatorias.purgati animi. ⁊ exemplares.fo. lix.De epicuro ph̓o peſſimo ⁊ erroribꝰ eiꝰ fo. lix. ī fi.Uartū capitulū. ꝙ poſt mortē alexandrimagni. monarchia grecoꝝ diuiſa ē ī multas partes ⁊ p̄cipue in qͣtuor reges. ptholomeus qͥdeꝫ in egipto. In macedōia philippꝰ frat̓alexādri. Liſimacꝰ ī lidia. tracia ⁊ heleſpōto.