Druckschrift 
1 (1491)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De vltima eius viſtene difficillima .ſ. de ciuitate mirabili in mōte edificata ſibi oſtenſa. quomō ad lr̄am poſſit intelligifo. xxxvj.De expoſitione miſtica ſeu morali dicte ciuitatisdeſignantis eccīam militantem quo ad omneseius ſtatus.fo. xxxvij.Ctauū capl̓m. de Daniele ꝓpheta cui re(uelatū ē tp̄s incarnationis future in. lxx.ebdomadibus abbreuiatis. de qͥbus loquiturin. ix. capl̓o. incipit Ꝙuis om̄es. fo. xxxvij.Ꝙ ip̄e daniel de ſtirpe regia iuda ductus fuit captiuus in adoleſcētia cū anania azaria ⁊ miſaele in babiloniā. quos Nābuchodonoſor docere fecit ſapientiā. ⁊ doctrinā babilonioꝝ. Ethis deus dedit ꝓpter abſtinentiā. nō vtēdo cibis gentiliū ſꝫ leguminibus ⁊ aqua. intelligentiam oīm viſionūfo. xxxviij.De decem viſionibus Danielis in diuerſis capitulis ꝓphetie eius.fo. xxxviij.De michaele archangelo. pugnante pro populodei. ⁊ vltima reſurrectōe. ⁊ de hiſtoria Suſanne ⁊ belis ⁊ draconis.fo. xxxviij.Onū capl̓m. de. xij. ꝓphetis minoribusdiuerſis tꝑibus prophetātibus in iudeavel iſrahel. ⁊ multiplici prophetia corum de diuerſis miſterijs in duodecim. §. ſucceſſiue. Incipit. duodecim.fo. xxx. ⁊. xxxviij.De Iob gentili de vltima reſurrectōne corporuꝫaꝑtius ⁊ cautius ceteris prophetāte ibi. Scioꝙ redēptor meus viuit ⁊cͣ. Et qͥs fuerit ip̄e iobde quo genere ⁊ quis eius librū ſcripſit ibi notatur. In quo libro probat̉ multipliciter diuinam prouidentiā curā habere de actibus hūanis. vt declarat. b. tho.fo. xl.De hiſtoria Thobie qui trāſlatus fuit in Niniuēa rege aſſirioꝝ cū ceteris de populo iſrahel. etibi de ꝑfectione ⁊ vita eius ⁊ elemoſinis. ⁊ cecitate ⁊ de illuminatōne eius. ⁊ Raphaele angelo ducente ⁊ reducente eū. ⁊ prophetia eius deeccleſia.fo. xl. in fine.De ſibillis prophetiſſis gētilibus q̄ deceꝫ fuiſſe aſapientibus narrātur. ⁊ ꝙ mirabiliter prophotarūt de miſterijs xp̄i. vt de incarnatōe. de matre eius virgine ⁊ noīe eiꝰ. De miraculis ⁊ diſcipulis eius ac doctrina. de paſſiōe eiꝰ ⁊ de reſurrectōe ⁊ d̓ finali iudicō ꝟſus .xxvj. fo. xlj.De ligurgo qui iura lacedemonijs cōpoſuit ⁊ deip̄ius legibus plenis moralitate. ⁊ de ſardanapallo vltimo rege aſſirioꝝ. qui totus effeminatus ⁊ laſciuie deditus amiſſo regno ſeip̄m incēdit cū ſuis diuitijs.fo. xlij.De quibuſdam inſignibꝰ viris .ſ. Gyge. Archilogo. ſimonide. ſaleuco. phalari. ſenon ph̓o ⁊ arion muſico. tale mileſio. ⁊ milone. fo. xlij.Uartus titulꝰ de geſtis in qͥnta etate mūdi. q̄ ortum habuit acaptiuitate ſeu trāſmigratione iudeoꝝ in babi

loniā ⁊ protēdit̉ vſqꝫ ad xp̄i natiuitatē. Incipit. Quinta etas. ⁊ ibi de regno Nabuchodonoſor. ⁊ filijs eiꝰ regnātibꝰ poſt eū. fo. xlij.De Cyro rege perſarum. qui ſubuerſo regno medorum. ⁊ etiaꝫ regno babiloniorum interfectobalthaſare rege eius tranſtulit monarchiam.q̄ priꝰ erat apud aſſirios. ad ꝑſas et medos. q̄ꝑmanſit ducētis ſex annis. ꝑ ſucceſſiones. xij.regū ꝑſarū. vſqꝫ ad Alexandrū magnū. QuiCirꝰ nepos fuit darij ex ſorore. ⁊ mirabiliter īuenit ad regnū. Quo temꝑe claruit eſopus qͥfabulas finxit.fo. xliij.De captione ⁊ obſeſſione babilonie ꝑ Cyrū ⁊ mira fortitudine ciuitatis. in qua intrauit Cirus.ꝑ fluuiū eufraten.fo. xliij.De ſeptem ſapientibus mūdi. qui claruerūt temfo. xliij.De licentia data iudeis a Cyro redeūdi in hieruporibus illis.ſalem. ad reedificandū templū ſb̓ duce Eſdra⁊ vaſis templi redditis.fo. xliiij.De creſo rege capto a ciro ⁊ diuitijs eiꝰ fo. xliiij.De cambiſe filio ciri qui ei ſucceſſit in monarchiaꝑſarū qui egiptū debellatā addidit ſuo imꝑioqui adeo ſeuerus fuit. vt q̄ndam iniuſtū iudicem excoriari fecerit. ⁊ ſuꝑ ſellam cute eiꝰ adopertam filiuꝫ illiꝰ iudicis ſedere fecit ad iudicādū. Huius tꝑe qͥ dictus ē nabuchodonoſor cōtingit. qd̓ legit̉ ī hiſtoria Iudith. fo. xliiij. ī fi.DeHoloferne principe exercitus dicti Nabuchodonoſor deſtinati ab eo. ad ſubiugandum ſibiom̄es terras. ⁊ deos exterminādos. vt ipſe ſolus pro deo adoraret̉. qͥ cū innūerabili exercitu cūcta ſibi obuiātia deuaſtans. demuꝫ deueniens in iudeam ad ip̄am delendam a Iudithvidua pie deceptus occiſus ē. Et quō excuſeīip̄a in illa ſimulatōne. fo. xlv. in principio.De policrate ⁊ qͥbuſdā alijs.fo. xlv.De Pittagora phiſico. qui eo temꝑe clarus ē habitus caput philoſophoꝝ ytalie. Qui primusprofeſſus ē ſe eſſe philoſophū id eſt amatoremſapientie. qui multas orbis ꝑtes ꝑagrauit adhauriendā ſapiētiā. hic ⁊ viros ⁊ mulieres admodeſtiam ⁊ vitam moralē ſua ſapientia duxit. hic etiam primus apud grecos aīas inuenit immortales eſſe. Sed in hoc turpiter errauit. dicēs trāſire de corꝑe in corpus. fo. xlv.De duobus magis qͥ poſt cambiſem regnū ꝑſaꝝobtinuerūt. poſt quos darius itaſpis miromōregnū ꝑſarū accepit.fo. xlv. in fine.De dario ip̄o familiari zorobabel. qui ⁊ licentiaꝫdedit reſtaurandi templū qd̓ Cambiſes interdixerat. ⁊ de queſtione propoſita inter ip̄m. etalios cubicularios darij .ſ. de vino rege muliere ⁊ veritate. Et ꝙ veritas om̄ibus fortioremeſſe probauit zorobabel. quod cum ab omnibꝰapprobatum fuiſſet. ab ip̄o dario reedificationem templi obtinuit.fo. xlvj.De democrito. ⁊ heraclito philoſophis. ac etiamanaxagora. ⁊ Archelao ⁊ heſchilo ph̓o. Et deTemiſtode viriliter pugnate.fo. xlvj.De xerſe filio darij qui regnauit in perſia poſt eſi