et lrātus ſciens diſcernere inter mortale ⁊ veniale. aaliqͥs de eius cōmiſſione aut licētia deputatus. Siigitur ꝓpriꝰ paſtor fuerit īpeditus poteſt ſubitꝰ cib eolicētiā petere. ⁊ aliū quēlibet acciꝑe De illa quoqꝫ generali recollectione ſi memoria non ſuffecerit ꝓ vnovice. poteſt ꝑ aliqͣs ſeptimanas aut mēſes vel annoˢſi opus eſt cōfeſſionē iterare. totiēs quotiens pecca-tai nō cōfeſſa ad memoriā venerint. Dicens hec autſimilia verba. Pater qn̄ confeſſionē generalem fecitunc aliqua oblitus fui. a̓ ꝓ tūc ad memoriā nō venerūt. Et exprime̓ ea ſicut oportet. Ꝙ ſi ſcribere nouitpoteſt oīa ſimul ad cartā notare pro iuuāda memo-riai. et corā ſacerdote tractatī recitare ⁊ cōpūcte. vt videlicet de ſingulis cōfeſſor poſſit deliberare. Hoc em̄vtile ē. nec valet qͦrūdā īꝑitoꝝ duricici. qͥ hoc rep̄hendūt qͣſi nō ex corto ſꝫ ex corde fieri debeat cōfeſſio. cū⁊ oīa eccīaſtica officia ſil̓ ⁊ ex corde ⁊ libris fiāt. vnūem̄ alteꝝ iuucie̓ debet. Qd̓ aūt dicit̉ nō ꝑ breue. intelligendū ē ꝙ cōfitēs nō debet cōfeſſorilram porrigerevt ipē legat. aut deſtinare ſibi more aliaꝝ miſſiuarūſed ore ꝓprio ꝓnūciare debet. Si etiam videt̉ alicui īpoſſibile. ꝙ antiqua peccatu reuocare ad memoriampoſſit. tal̓ debet hūc modū adu̓tere. videlicet ꝙ r̓cogitet annos ⁊ locū ⁊ ſocietatē cū qua vixit et officiū qd̓exercuit ⁊ alia iuuamina memorie. ⁊ inuocrire graꝫſci ſpūs. faciēdo meliꝰ qd̓ poſſit. pro recordcitione p̄teritoꝝ Et tūc ꝓ certo peītꝰ crede̓ dꝫ. ꝙ ā ſpūs ſcūs ob6 1