inuoluātur atqꝫ irato deo qd̓ videre noluerūt dū poterūt poſtea dū volūt nō pn̄t. Sūt p̄terea quidā qͥbꝰn̄ videt̉ peccatū qͦtidie iocari. ocioſa loq̄. officioſa autocioſa mēdacia fingere. alios plauſibilit̓ deridere cormina qͦꝫ minꝰ honeſta dcare vel cātuire. crebro iraſci leuiter iurare. cachinis riſibus et ſimilibꝰ vacorevltra mēſurā comedere aut bibere. ociari. tēpꝰ minꝰvtilit̓ expendere. bona ſua irrationabilit̓ cōſumere ⁊alia ſimilia facere. Putantes qꝛ iſta nō faciāt ex melo corde. nec ex cōtēptū dei aūt ꝓximi. ꝙ propterea n̄ſint peccata. aut forte ſint ita ꝑua. ꝙ de hmōi nō ſitcurādū. ⁊ per cōſequēs emēdare vel cōfiteri non ꝓpōnūt Audiant qui tales ſūt quid ipſa veritas in eugngelio dicat quaſi ſub iureiurādo. Amen dico vobis.ꝙ de oī v̓bo ocioſo qd̓ loquuti fuerīt hoīes reddēt rationē ī die iudicij. Ocioſū aūt ē qd̓ caret ratione iuſte vtilitatis aut neceſſitatis. Si ergo de hoc mini-mo itai diſtricte ratio reqͥretur. qͥd de maioribꝰ? Vbi ēdiligent̉ adu̓tendū oībꝰ laicis qui ſimplicitatē ſuā p̄tēdāt ꝙ illa oīno cauere debent. qͥ ſine labore ⁊ īdultria fiūt qꝛ ī talibꝰ nullā excuſationē allegare pn̄t. ſꝫſi quādo talia cōmittant ex humana īfirmitate ꝙ humilit̓ recognoſcāt ⁊ ſe emēdare cū auxilio d̓i ꝓponātQuis eī dice̓ audebit corum deo. nō potui tacere. n̄ potui quieſce̓? Si ita ſimplex es ꝙ rationabilit̓ loquineſcis tace. ⁊ ſecurus eris Quis te ad loq̄ndū cogit?Itu de alijs Qui ſine ratione de ml̓uis ſe ītromittit n̄