deo odibiles eſſe. Et ſi hmōi detractio cōtra quēlibetꝓximū graue pcc̄m ē. qͣntomagis cōtra dei vicai̓osNā tāto zelo dn̄s d̓s hͦ ꝓhibuit. vt mei̓to oīs ſenſa-tus hō expaueſce̓ dēat. ne ad talia linguā loxet. Di-cit eī dn̄s exodi. xxij. Dijs nō detrahes hoc eſt ſpūalibꝰ. ⁊ prīcipi ppl̓i tui nō maledices Rē refero q̄ in ciuitate qͣdā ꝯtigit dū puer fui. Aurifaber qͥdā qͦtidie p̄ſbrīs detraxit Hic ſepiꝰ ⁊ vicinis admoītus fuit. vtmaledcāꝫ linguā corrige̓t. ne ſibi euenie̓t qd̓ talibꝰ ꝯīter accide̓ ſolet. videlicet ne ī mortis hora ſacerdotisaduentu indignꝰ fieret Miſer ille ⁊ infelix qd̓ a timoratis hoībꝰ ſuadebat̉ ꝑiupendēs. pͥmo vxoris ſolcitōpͥuatꝰ fuit. qꝛ ſecū hītae̓ noluit Deinde ad opꝰ ſedēsſubitanea morte veld̓ cāis vitā finiuit Cōcurrētibꝰantē vicinis ⁊ ſibi mutuo dicētibꝰ qm̄ qd̓ p̄diximusiā euenit. tātꝰ timor cūctos īuaſit vt ī ꝓu̓biū v̓teret̉qd̓ veracit̉ audiuimꝰ a ꝓgenitoribꝰ nr̄is nūc ocul̓ vidimꝰ qꝛ ad eiꝰ mortē nūqͣ p̄ſbit̓ veniet qͥ libent̉ p̄ſbiteris detrahit. Quāta cutē debent diligentia fideleslayci etiā aꝑta vicia cleri occultare docet glorioſus īperator ꝯſtantinꝰ. ⁊ habet̉ ī decretis diſ. xcvi. vbi oitVere ſi ꝓprijs ocul̓ vidiſſeꝫ ſacerdotē dei aut aliquēeoꝝ qͥ monachico hobitū circūamicti ſūt peccc̄tē. meam faciēꝫ explicarē ⁊ cooperirē euꝫ ne ab aliqͦ videretur. Et qͥdē ſatis iuſte Qui enim alit̓ facit quantū ineo eſt deū inhonorat. Nam ſicut d̓t apl̓us ꝓpt̓ reprobam vitā xp̄ianoꝝ blaſphemat̉ nomen domini īter